Mag-log inAlas-siyete pa lang ng umaga ay gising na si Isabella.
Katulad ng nakagawian niya, siya na ang naghanda ng almusal para sa kanilang dalawa ng kanyang lola. “Good morning, Lola,” nakangiting bati niya habang inilalapag ang sinangag, itlog, at longganisa sa mesa. Napangiti ang matanda. “Good morning, hija. Kumusta ang blind date?” Napabuntong-hininga si Isabella. “Mabait naman po si Adrian.” “Aba! Talaga? May pag-asa ba?” “Wala, Lola.” Napangiwi ang matanda. “Bakit?” “May girlfriend na pala siya.” Napakurap si Lola Carmen. “Ano?” “Pareho lang kaming napilitan. Friends na lang kami.” Ilang segundo itong natahimik bago tuluyang matawa. “Naku! Sayang.” Napailing si Isabella habang humihigop ng kape. “Huwag na muna nating pag-usapan ang love life ko.” “Sige na nga.” Ngunit bago pa man matapos ang almusal, muling bumalik sa isip niya ang lalaking nakasalubong niya sa maling private lounge. Gwapo. Tahimik. At napakaginoo. Hindi niya alam ang pangalan nito. Hindi rin niya alam kung bakit hindi niya ito maalis sa isip. “Focus, Isabella,” mahina niyang bulong sa sarili. “Work first.” ⸻ Bandang alas-diyes ng umaga, dumating siya sa Vision Axis Interior Design Studio, ang kompanyang pinagtatrabahuhan niya sa loob ng apat na taon. “Morning, Isa!” masayang bati ng best friend niyang si Mika. “Morning.” “O, bakit parang lutang ka?” “Wala.” “Huwag mo akong lokohin.” Napangisi si Mika. “Nasa blind date ’yan.” Napairap si Isabella. “Wala ngang nangyari.” “Sure?” “Oo.” “Tapos?” Napakamot siya sa ulo. “Nagkamali lang ako ng room.” Nanlaki ang mata ni Mika. “Ano’ng ibig mong sabihin?” Ikinuwento ni Isabella ang nangyari sa hotel. Pati ang lalaking sumalo sa kanya. Tahimik na nakinig si Mika. Pagkatapos… “Wait.” “Ano?” “Hindi ka ba na-love at first sight?” “Ano ka ba!” Tumawa si Isabella. “Hindi ko nga alam pangalan niya.” “Pero guwapo?” “…” “Isa?” “Medyo.” “Medyo?” “Sobra.” Pareho silang nagtawanan. ⸻ Samantala… Sa pinakamataas na palapag ng Chivalry Group of Companies, abala ang lahat ng empleyado. Isang emergency board meeting ang ipinatawag ng kanilang CEO. Tahimik na nakaupo si Arc Fritz Chivalry sa pinakadulong upuan. “Next project,” malamig niyang sabi. Tumayo ang vice president. “Sir, we’ve acquired the Monteverde Commercial Complex.” “Good.” “We’re planning to renovate the entire building.” Napatingin si Arc sa blueprint na inilapag sa mesa. “Who will handle the interior design?” “Sir, we’re currently reviewing different firms.” Tahimik siyang nag-isip. Maya-maya ay nagsalita siya. “Vision Axis.” Nagkatinginan ang mga board members. “Sir?” “I want Vision Axis to handle it.” “Any particular reason?” Isinara niya ang folder. “They’re the best.” Hindi na sila kumontra. Kapag si Arc ang nagsalita… Final na iyon. ⸻ Kinahapunan… Nagtipon ang lahat ng empleyado ng Vision Axis sa conference room. Halos hindi mapigilan ang excitement ng kanilang manager. “Everyone!” Tahimik silang lahat. “May magandang balita ako.” Napangiti ito. “We just received an invitation to bid for the renovation project of Chivalry Group.” Nanlaki ang mga mata ng lahat. “What?” “The Chivalry Group?” “Grabe! Sila ’yon!” Isa iyon sa pinakamalalaking kumpanya sa bansa. Makakuha lamang ng isang proyekto mula rito ay sapat nang magpataas ng reputasyon ng kanilang kompanya. “Isabella.” Napatingin siya sa manager. “Ikaw ang magiging lead designer.” “Ako po?” “Yes.” “Pero—” “I trust you.” Napalunok siya. Napakalaking oportunidad nito. At kasabay rin ng napakalaking responsibilidad. “Thank you, Sir.” “I know you won’t disappoint us.” ⸻ Makalipas ang dalawang araw… Dumating ang araw ng presentation. Suot ni Isabella ang isang eleganteng puting blouse, itim na slacks, at simpleng ponytail. Habang papasok siya sa napakalaking headquarters ng Chivalry Group, hindi niya maiwasang kabahan. “Relax,” bulong niya sa sarili. “Presentation lang ’to.” Nang bumukas ang pinto… Nanlaki ang mata ni Isabella. “Ikaw…?” Bahagyang ngumiti si Arc Fritz. “Hello, Miss Wrong Room.” Napatigil ang buong conference room. Nagkatinginan ang mga executives. Samantalang si Isabella ay hindi malaman kung matatawa o mahihiya. Hindi niya inaasahan… Na ang lalaking ilang araw na niyang naiisip… Ay siya palang CEO ng kumpanyang hahawak sa pinakamahalagang proyekto ng kanyang karera.Unti-unting iminulat ni Isabella ang kanyang mga mata.Puting kisame.Amoy ng disinfectant.Mahinang tunog ng heart monitor.“…Nasaan ako?” mahina niyang tanong.“You’re in the hospital.”Napalingon siya sa direksyon ng boses.Naroon ang lalaking sumagip sa kanya kanina.Nakatayo ito malapit sa bintana, hawak ang isang baso ng tubig.“Drink.”Dahan-dahan siyang umupo at tinanggap ang baso.“Thank you…”Ngumiti nang bahagya ang lalaki.“You’re welcome.”“T-Tinulungan mo ako?”Tumango ito.“Kung hindi kita nahila, baka nasagasaan ka na.”Napalunok si Isabella.Unti-unti niyang naalala ang nangyari.Ang malakas na busina.Ang paparating na SUV.Ang pagkakadulas niya.At ang matibay na bisig na humila sa kanya palayo sa panganib.“Salamat…” bulong niya.“Maraming salamat.”
lTahimik na nakaupo si Isabella Sanchez sa kanyang mesa habang paulit-ulit na binabasa ang mensaheng natanggap niya.Can we have dinner tonight? — ArcNapabuntong-hininga siya.Hindi niya alam kung ano ang dapat niyang gawin.May bahagi ng puso niyang gustong tanggapin ang imbitasyon. Gusto niyang marinig ang paliwanag ni Arc.Pero may isa ring bahagi na nagsasabing…“Huwag ka nang umasa.”“Isa?”Napatingin siya kay Mika na may hawak na folder.“Okay ka lang ba?”Tumango siya.“Oo.”“Sinungaling.”Napangiti si Mika.“May problema ba kay Mr. CEO?”Hindi agad sumagot si Isabella.Sa halip, iniabot niya ang cellphone kay Mika.Binasa nito ang mensahe.Nanlaki ang mga mata nito.“Naku! Mukhang seryoso siya.”“Anong gagawin ko?”“Simple.”“Ano?”“Makinig ka sa paliwanag niya.”
Parang tumigil ang buong mundo ni Isabella Sanchez.Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip niya ang sinabi ng babae.“I’m Arc’s fiancée.”Unti-unti niyang ibinaba ang kamay na kanina’y may hawak sa blueprint.Pinilit niyang ngumiti.“It’s nice to meet you, Miss Villafuerte.”Ngunit sa loob-loob niya, parang may unti-unting dumudurog sa kanyang dibdib.Hindi niya alam kung bakit siya nasasaktan.Hindi naman sila ni Arc.Wala namang namagitan sa kanila.Ngunit bakit ganoon ang pakiramdam niya?⸻Napansin ni Arc Fritz Chivalry ang biglang pagbabago sa ekspresyon ni Isabella.“Celestine,” malamig niyang tawag.Ngumiti ang babae.“Yes, love?”“I need to talk to you.”“Sure.”Ngunit bago pa sila makaalis, nagsalita si Isabella.“Sir Arc, I’ll continue checking the west wing with my team.”Hindi na niya hinintay an
Maagang dumating si Isabella Sanchez sa Vision Axis Interior Design Studio. Magaan ang pakiramdam niya habang inaayos ang mga blueprint sa kanyang mesa. Hindi niya maipaliwanag kung bakit, pero simula nang makilala niya si Arc Fritz Chivalry, tila mas naging magaan ang bawat araw niya. “Good morning!” Masiglang lumapit si Mika na may dalang dalawang tasa ng kape. “O, eto. Mukhang kailangan mo ’to.” Napangiti si Isabella. “Thank you.” Umupo si Mika sa tapat niya at pinagmasdan siya. “Bakit?” “May kakaiba sa’yo.” “Wala.” “Meron.” Tumikhim si Mika. “Hindi ka ba napapansin? Kanina ka pa nakangiti.” Agad na napahawak si Isabella sa kanyang labi. “Ako?” “Oo! At alam ko na kung sino ang dahilan.” Napairap siya. “Huwag ka nga
“Miss Wrong Room.”Iyon lang ang sinabi ni Arc Fritz Chivalry, ngunit sapat na iyon para mamula ang pisngi ni Isabella Sanchez.Napatigil ang buong conference room.Nagkatinginan ang mga executives at managers ng Chivalry Group. Wala ni isa sa kanila ang nakakita sa kanilang seryosong CEO na ngumiti, lalo na ang magbiro.Si Nathan, ang executive assistant ni Arc, ay bahagyang napataas ang kilay.“Mukhang espesyal nga ang babaeng ito,” isip niya.Samantala, si Isabella naman ay halos gusto nang maglaho sa hiya.“Good… good morning, Sir.”Tumango si Arc.“Please, have a seat.”Hindi pa rin maalis ang pagtataka sa mukha ng mga empleyado ng Chivalry Group.Kilala nila ang kanilang CEO bilang isang malamig, istrikto, at halos walang emosyon. Hindi ito nakikipagbiruan. Hindi ito nakikipag-usap nang higit sa kailangan.Pero ngayon…Parang ibang tao ang nasa harapan nila.
Alas-siyete pa lang ng umaga ay gising na si Isabella.Katulad ng nakagawian niya, siya na ang naghanda ng almusal para sa kanilang dalawa ng kanyang lola.“Good morning, Lola,” nakangiting bati niya habang inilalapag ang sinangag, itlog, at longganisa sa mesa.Napangiti ang matanda.“Good morning, hija. Kumusta ang blind date?”Napabuntong-hininga si Isabella.“Mabait naman po si Adrian.”“Aba! Talaga? May pag-asa ba?”“Wala, Lola.”Napangiwi ang matanda.“Bakit?”“May girlfriend na pala siya.”Napakurap si Lola Carmen.“Ano?”“Pareho lang kaming napilitan. Friends na lang kami.”Ilang segundo itong natahimik bago tuluyang matawa.“Naku! Sayang.”Napailing si Isabella habang humihigop ng kape.“Huwag na muna nating pag-usapan ang love life ko.”“Sige na nga.”Ngunit bago pa man matapos ang almusal, muling







