Mag-log inMas abandonado ang isla kaysa sa inakala ni Zach.Napilitang huminto ang speedboat ilang daang metro bago makarating sa dalampasigan dahil sa naglalakihang mga bato sa ilalim ng dagat na humaharang sa daan.Tatlong araw na. Mula nang makuha ang lead hanggang sa maorganisa ang search and rescue, lumipas na ang tatlong buong araw.Sa loob ng tatlong araw na ito, halos hindi natulog si Zach. Sa tuwing ipipikit niya ang kanyang mga mata, napapanaginipan niya ang kanyang ina na sumisigaw ng kanyang pangalan sa isang madilim na lugar.“Dito na ‘yun.” Itinuro ni Mark ang madilim na anino ng isla sa harapan nila.Hindi malaki ang isla, pero mahirap ang terrain nito. Agad na nagkaroon ng mga gasgas na may dugo ang kamay at mukha ni Zach dahil sa mga sanga, pero hindi niya inalis ang kanyang paningin sa bawat sulok na pwedeng pagtaguan ng tao.“Ma—! Ma, nasaan ka—?!”Dalawang oras na ang lumipas. Sunod-sunod na dumating ang report mula sa ibang grupo sa radyo walang nahanap. Unti-unting bumaon
Sa loob ng interrogation room ng Crime Investigation Team ng Baguio, nakaupo si Zach sa isang panig ng mesa.Ibinigay niya lahat ng detalye tungkol sa pagkawala ng kanyang ina, ang relasyon niya kay Serene, at ang lahat ng hinala niya rito kay Captain Mark.Si Captain Mark Raymundo ay dating seatmate ni Zach noong high school, at ngayon ay vice captain na ng investigation team. Mas payat siya kumpara sa naaalala ni Zach, at mas seryoso na ngayon.“Kailan mo huling nakita si Tita Elizabeth?” tanong ni Mark habang mabilis na nagsusulat sa kanyang logbook.“Isang linggo na ang nakakalipas, gabi ng Miyerkules.”“Naghapunan kami sa bahay, at binanggit niyang pupuntahan niya si Serene para linawin ang tungkol sa bata. Sabi ko ako na ang bahala at huwag na siyang makialam. Nagkaroon kami ng… kaunting pagtatalo.”Siyempre, hindi niya binanggit ang tungkol kay Aera.“Pagkatapos?”“Pumasok na siya sa kwarto niya. Kinabukasan bago ako umalis, hindi pa siya gising kaya dumeretso na ako sa kumpany
Sa labas ng lungsod, pumunta si Zach sa address na nakuha niya. Ang kumpanya ni Christian Sy.Huminga ng malalim si Zach para pigilan ang hiya na nararamdaman niya. Kung noong nakaraang anim na buwan lang, hinding-hindi siya tutapak sa ganitong lugar, lalo na ang lumapit sa taong tulad ni Christian. Pero mahigit 72 oras na ang nakakalipas mula nang mawala ang kanyang ina, at dahil mabagal ang usad ng mga police sa Manila, pakiramdam niya ay mababaliw na siya.Nang makita si Zach, natigilan si Christian. May sinabi pa ito sa telepono bago nagbaba. Hindi siya tumayo, itinaas lang niya ang kanyang baba bago nagsalita.“May kailangan ka? Bihira kang mapadpad dito ah.”Ramdam ng lalaki ang pangungutya sa boses nito.“Christian, kailangan ko ng tulong mo,” diretso niyang sabi.Nagsindi ng sigarilyo ang lalaki at dahan-dahang nagbuga ng usok. “Tulong? Hihingi ka na naman ng tulong sa akin?”Napakuyom ng palad si Zach at pinilit maging kalmado. “Nawawala ang nanay ko, tatlong araw na. Alam
Mula sa pagitan ng kurtina ng kwarto ay bahagyang sumilip ang sinag ng araw. Nakasanayan na ng katawan ni Aera na magising ng ganitong oras, hindi pa man masyadong dilat ang kanyang mga mata.Bigla niyang naalala ang mga nangyari, at napasinghap siya.Isa-isang bumalik ang mga nangyari kagabi ang paos na boses ni Ethan sa tabi ng tenga niya…Agad namula ang mukha ni Aera.Dahan-dahan siyang lumingon para tingnan kung gising na ba ang lalaki sa tabi niya pero sinalubong siya ng isang pares ng matang may ngiti.Hindi niya namalayan na gising na pala ito. Nakahiga ito sa gilid, nakasandal sa isang kamay, at matagal na pala siyang pinagmamasdan.Tinamaan ng liwanag ng umaga ang mukha nito, parang biglang may gintong bumalot sa paligid ng mukha nito. Ang dati nitong maayos na buhok ay bahagyang magulo ngayon, kaya mas mukhang mas bata at mas… nakakaakit.“Good morning,” sabi niya, paos pa ang boses dahil kakagising lang sobrang nakaka-distract.Biglang napasigaw sa gulat si Aera at agad hi
Tanging dilaw na katamtamang ilaw lang ang nag bibigay liwanag sa kwarto.Ang init mula sa hot spring ay hindi pa tuluyang nawawala sa kanyang balat. Nang ihiga ni Ethan si Aera sa malambot na kama, pakiramdam niya ay para siyang nababalot ng mainit na singaw ng tubig, at kahit ang paghinga niya ay parang basa at matamis.Nasa baywang niya pa rin ang kamay ng lalaki, at ramdam niya ang init nito kahit may manipis na bathrobe sa pagitan nila.Yumuko siya kay Aera, at sa dilim, mas lalong naging malalim ang mga mata niya. May emosyon doon na hindi lubos maintindihan ng babae, pero nagbibigay iyon sa kanya ng kakaibang kapanatagan.“Ethan,” mahina niyang tawag, may bahagyang panginginig sa boses niya.“Hm?” sagot nito, habang marahang inaalis ang basang buhok sa gilid ng mukha niya.Kinagat ni Aera ang ibabang labi niya. Ang tanong na matagal ng bumabagabag sa kanya ay hindi na niya napigilan.“Yung pinaka mahal mo… ngayon, ako na ‘yon, di ba?”Mahina niya itong tinanong, parang takot na
Sa biyahe pabalik sa isang bahay, niyaya ni Ethan ang asawa na magbabad sa hot spring.Paminsan-minsan ay tumitingin siya kay Aera habang nagmamaneho, at may bahagyang ngiti sa labi niya.In-on niya ang sound system ng sasakyan, at may tumugtog na mahinang piano music na medyo nakapagpagaan sa kakaibang tahimik na atmosphere sa loob.“Pagod ka na nitong mga nakaraang araw. Dapat makapagpahinga ka nang maayos,” malumanay niyang sabi sa gitna ng musika.“Kalilinis lang ng hot spring sa likod ng villa. Galing sa bundok ang tubig, diretso at sariwa.”Tumango si Aera, habang hindi niya namamalayang pinaglalaruan ng mga daliri ang isa’t isa.Pumasok ang sasakyan sa villa area at umakyat sa paikot na daan sa bundok. Ang villa na ito sa tuktok ay pribadong pag-aari ni Ethan. Bihira silang pumunta roon, at ginagamit lang iyon kapag gusto niyang umiwas sa lahat ng gulo sa labas.Maganda ang mga bituin sa gabing iyon. Sa labas ng bintana, kita ang napakaraming ilaw ng Hong Kong.Pagkaparada ng s
Sa kabilang banda.Sa conference room ng Almeda Group, seryoso ang paligid.Yung malaking bilog na conference table, puno ng mga importante na tao sa design department at mga staff na galing mula sa iba’t ibang branch.Nakatutok ang mga mata ng lahat sa taong nasa gitna walang iba kundi si Ethan.N
Tinitigan ni Zach yung maikling reply sa kanya, at bigla siyang nakaramdam ng inis.“Busy”? Gaano ba siya ka-busy sa Baguio? Training lang naman ’yon. Mas importante pa ba ’yon kaysa sa buhay at kinabukasan ng kumpanya?Halos tama na nga ang iniisip niya, sinadya ni Aera.Pinaparusahan siya nito, a
Sa paligid niya, puro tawanan ng mga bata at saya ng mga pamilyang namamasyal. Pero siya, mag-isa sa gitna ng gulo parang iniwan na lang, parang katawa-tawang tao.“Mom, bakit umalis na naman si Dad?” hila ni Cedric sa damit niya, umiiyak at puno ng sama ng loob.“Pangako niya sasama siya sakin man
Kasabay nito, sa Tuazon’s Group sa Manila, hinarap ni Serene ang pinakamalaking pagsubok mula nang pumasok siya sa kumpanya.Halos hindi siya makahinga sa dami ng papeles sa opisina. Ito lahat yung iniwan na trabaho ni Aera. Ang daming reports at plano, parang bundok na bumabagsak sa kanya.Mas lal







