LOGIN"Hindi ko po masyadong naiintindihan ang ibig ninyong sabihin, Sir Bernard," nakangiting sabi ni Eunice.
Ang totoo, hindi naman sa hindi niya naiintindihan.
Ayaw lang talaga niyang intindihin.
Sinusubukan lang niyang ilihis ang usapan dahil hindi pa siya handang pag-usapan ang tungkol sa relasyon.
"Napakaganda," diretso at walang pag-aalinlangang sagot ni Hector.Napatawa agad si Brian."Grabe, Mr. Elizalde, ang prangka n'yo naman. Kung ganyan kayo, baka matakot na ang iba at isipin na may matindi silang kalaban," natatawang sabi ni Brian.Napabuntong-hininga si Hector.Napakahirap palang itago ang nararamdaman niya.Noon, sanay siyang itinatago ang relasyon nila ni Eunice.Pero marahil mas madali iyon dahil pareho silang nagmamahalan.Ngayon, kailangan niyang ligawan muli si Eunice.Kung hindi niya ipapakita ang nararamdaman niya, baka maagaw ito ng mas diretsong lalaki.
"Hindi ko po masyadong naiintindihan ang ibig ninyong sabihin, Sir Bernard," nakangiting sabi ni Eunice.Ang totoo, hindi naman sa hindi niya naiintindihan.Ayaw lang talaga niyang intindihin.Sinusubukan lang niyang ilihis ang usapan dahil hindi pa siya handang pag-usapan ang tungkol sa relasyon.Sa katunayan, wala na siyang balak pumasok sa panibagong relasyon.Hindi naman dahil may trauma siya.Gusto lang niyang ituon ang buong atensyon niya kay Hestia.Sa ngayon, iisa lang ang layunin niya—ang mapasaya ang anak.Ayaw niyang lumaki si Hestia na kulang sa pagmamahal ng magulang.
"O-Okay po, sir."Nag-aalangan na sagot ni Eunice nang makita kung sino ang nakatayo roon na may dalang tray ng pagkain.Si Hector iyon.Ang lalaking kahit minsan ay hindi pa nakitang kumain sa company cafeteria, ni magkape man lang.Mas gusto nitong kumain sa opisina nito.Pero ngayon?Nasa cafeteria si Hector, may bitbit na tray ng pagkain."Maupo po kayo, sir," sabi ni Brian habang itinuturo ang bakanteng upuan sa tabi niya."Salamat, Brian.""Walang anuman po, sir.""Patapos na ba kayong kumain?"
"Bakit mo naman natanong 'yan?" usisang tanong ni Wendy.Tinitigan ng nasa edad na babae si Eunice. Kitang-kita niya sa mga mata nito na may itinatago itong nararamdaman at pilit iyong nilalabanan."Naitanong ko lang po, Wendy. Hindi naman natin alam kung ano ang plano ng Diyos para sa atin," sagot ni Eunice."Nagkita ba kayo?"Hindi agad sumagot si Eunice. Napabuntong-hininga na lang siyang muli habang nakayuko at nilalaro ang laylayan ng kanyang pantulog."Sa buong panahong magkasama tayo, ni minsan ay ayaw mong pag-usapan ang ama ni Hestia. Bakit bigla mo siyang binabanggit ngayong gabi?" tanong muli ni Wendy.Sa wakas, tumango si Eunice.
"Deni, huwag n'yo naman akong takutin," sabi ni Eunice."Totoo po iyon, ma'am. Nitong mga nakaraang araw, marami nang insidente na kinasasangkutan ng mga online motorcycle taxi, lalo na kapag gabi at babae ang pasahero," sagot ni Deni, hindi alam na ang sinabi niya ay nagbigay ng pag-asa kay Hector.Lalo na nang makita niya ang takot sa mukha ni Eunice."Nakakatakot naman," reklamo ni Eunice habang pinagkakalikot ang cellphone niya."Hindi po ako nagbibiro, ma'am.""Sige na nga. Tapos na ang usapan. Nakapag-book na ako ng Blue Bird taxi," sagot ni Eunice."Mas ligtas po iyon, ma'am."Napabuntong-hininga si Hector. Mukhang ganoon pa rin
"Eunice Dela Fuente. Iyan ang pangalan mo, 'di ba? Sigurado ka bang napagkamalan lang kita?" tanong ni Hector, sabay banggit pa ng petsa ng kapanganakan ni Eunice.Kinagat ni Eunice ang ibabang labi niya."Ano bang kailangan kong gawin para tumingin ka sa'kin?" dugtong ni Hector.Sa wakas, humarap si Eunice sa kanya."Tumingin na ako sa'yo. Pero iba na ang lahat ngayon. Hindi na ako ang dating Eunice, at hindi ka na rin ang dating Hector. Mas mabuti pang magpanggap na lang tayong hindi tayo kailanman nagkakilala.""Bakit?""Pasensya na po, Mr. Elizalde. Mauuna na ako."Lumabas si Eunice sa opisina ni Hector habang pilit pinananatiling
Eunice’s body tingled as she felt Hector’s breath so close to her. Yet she made no attempt to move away.Ngunit bago pa man mangyari ang inaasahan nilang dalawa ay nagulat sila sa malakas na busina ng dalawang motor ng mga security guard na rumuronda nang mga oras na yon.Mabilis na umatras ang dal
“What is it?” tanong ni Hector nang mapansin niyang kanina pa nakatitig si Eunice sa kanyang cell phone.Simpleng umiling lang si Eunice at binalik iyon sa bag niya.“Wala po.”“Pinapauwi ka na ba ng asawa mo?” tanong niyang muli.“Hindi po, Sir.”Dahan-dahang tumango si Hector saka kinuha ang kamay
“Nakauwi na ba si Vincent?” tanong ni Hector kay Eunice nang hindi pa rin inaalis ang titig niya.“H-hindi pa, sir,” kinakabahan niyang sagot.Hindi alam ni Eunice ang kanyang irereact. Kung iiwas siya ng tingin ay baka isipin nitong wala siyang respeto. Pero kung makikipagtitigan naman siya rito a
“Trabaho na naman? Wala ka na bang ibang bukam-bibig kundi yan na lang?!” Tila pikon na pikon nang bulalas ni Vincent sa kanyang asawang si Eunice.Galit na kinalabog niya ang mesa dahilan para sabay-sabay na manginig ang mga plato, kutsara, at basong naroon. Tuwing umaga na lang kasi niyang nariri







