CHAPTER FIVE

Dahan-dahan akong bumangon sa kama. Hindi ko sinasadyang maapakan ang aking paa. Nawalan ng balanse ang aking buong katawan. Akala ko madadapa ako sa semento pero bigla akong sinalo ni Youtan. Napayakap ako sa kanya habang nakahawan naman siya sa aking bewang. Nagkatitigan kaming dalawa subalit kalaunan lang ay ibinaling ko ang paningin sa iba. Napatingin ako sa kanyang mga tauhan. Gulat silang nakatingin sa amin at hindi makapaniwala sa nakita. Agad akong tumayo ng tuwid.

"Ahmmm hehehe hello po," sabay kaway ko sa mga tauhan niya.

"Hello ma'am," pagbati nila sabay yuko.

Hindi ko alam kung bakit ganun sila bumati sa 'kin. Napakamot na lamang ako sa batok ko. Siguro ganun lang talaga sila sa kahit na sino. Normal lang naman siguro na ganun ang galaw nila, wala naman 'yon ibang meaning.

"Sir, nakahanda na po ang sasakyan."

"That's good."

"Ahmm, aalis na tayo? Paano yong mangga ko?" Kunot noo kong tanong.

"Don't worry, magpapabili tayo sa kanila."

Dahil sa sinabi niya tila ba'y nainis nanaman ako. Mag-uutos siya sa tauhan niya, pwede naman na siya ang bumili.

"Ano? Ayoko! Ikaw bibili!" walang alinlangan na sinabi ko.

"Wait, but we nee-"

"Hindi! Ikaw nga sabi ehh," inis kong sambit.

Napaupo ako sa kama at kunot noo ko siyang tinitigan na may halong masamang paningin. Napansin kong sininyasan niya ang kanyang mga tauhan. Nagsi-alisan naman silang lahat. Lumapit sa 'kin si Youtan at idinampi ang isang daliri niya sa noo ko.

"Fine, I'll buy."

"Sasama ako ahh," sabay ngiti ko.

Tumango siya sa 'kin. Tumayo ako ulit at akmang hahakbang na sana ako pero bigla niya akong binuhat.

"Ibaba mo nga ako," sambit ko pero hindi siya nagsalita.

"Ibaba mo nga sabi ako ehh, baka mahulog ako, mapano pa baby ko."

"Just bahave," he seriously said.

Wala akong magawa kundi ang umayos at tumahimik. Habang deretso siyang nakatingin sa dinadaan ay hindi ko naman maiwasan na siya ay pagmasdan. Biglang pumasok sa isip ko ang sabi-sabi ng iba. Siya ang pinakamayang CEO sa mundo. Hindi ko deserve ang lalaking tulad niya at mas lalong hindi niya deserve ang tulad ko.

Nag-aalala ako dahil narinig kong ikakasal siya sa iba. Pakiramdam ko isa akong hangin na maninira ng relasyon ng iba. Hindi ko mapapantayan si Mr. Youtan hindi ko siya maaabot. Sa aking kalagayan, isa akong basura sa mata ng iba. Isa akong pinakamahirap sa mata ng babaeng ikakasal sa kanya.

Napasandal ako sa dibdib niya, napayakap din ako sa kanya. Hindi ko alam kung bakit ginagawa ko ito. Gusto ko siyang makasama pero alam kung hindi ito magtatagal.

MR. YOUTAN POV.

Nakatulog sa 'kin si Zinnia. Katulad ng sinabi ng doctor normal na magiging antokin ang mga bunti. Nasa loob kami ng sasakyan, nakahiga si Zinnia sa kaing dibdib habnag nakayakap. Hinimas ko ang kanyang pisngi. Hindi ko inaasahan na may makikilala akong tulad niya at binigyan pa ako ng mga anak. My dream is to be a good dad with my kind and beautiful wife. Hindi ko ikakaila na coldhearted ako sa iba. Tanging ngayon lamang ako nakaramdam ng ganito. After I touched her, sabik na sabik akong makita at makasama siya. Now, she's her at hindi ako papayag na mawala siya ulit.

Napasilip ako sa bintana ng sasakyan ko. I saw mangga the fruit she wants. Agad kong pinahinto ang sasakyan. Dahan-dahan ko sanang ilipat si Zinnia subalit bigla niya akong niyakap ng mahigpit. Napangiti na lamang ako at nanatili. Wala akong pagpipilian kundi ang utusan ang driver ko. Inutusan ko siyang bumili ng mangga.

"Driver, buy me that fruit."

"Mangga po sir?"

"Yes, and also piliin mo yong bilog, maliit, at makinang kung tingnan."

"Okay sir."

Habang hinihintay ko siyang bumalik napahawak ako sa kamay ni Zinnia, hindi ko rin napigilan ang aking sarili. Hinalikan ko siya sa noo.

"Your going to be my wife."

Ilang minuto ang nakalipas ay bumalik siya sa sasakyan. I dont know why, pawis na pawis siya.

"What happened?" I seriously ask.

"Sir, ang hirap hanapin nito," sabay bigay niya sa 'kin ng mangga.

"Sir, para sa kanya ba 'yan? You find her again."

"Yes, this is for her. Let's go."

Nang nakarating kami sa mansion ay tulog pa rin si Zinnia. Dahan-dahan ko siyang binuhat. Nang tuluyan na kaming makapasok ay sinalubong kami ng mga katulong kasama si mommy.

"Welcome!" they shout.

"Hmm..." Mas napayakap sa 'kin si Zinnia at tila'y naingayan siya.

"Shhh," my Mom said.

Agad naman silang nagsitahimik. Tuluyan akong naglakad upang magtungo sa kwarto ko. Dahan-dahan kong inilapag sa kama si Zinnia. Nang magkalapit aming mukha ay hindi ko na pigilan na mahalikan siya sa labi. Gumalaw siya ng kaunti pero tulog pa rin. Napangiti ako muli, tila'y napagod siya ng sobra, iba talaga kapag buntis.

Inayos ko ang kumot sa kanya. Masyado akong naiinitan kaya napagdisisyonan kong maligo. Agad akong naghubad at nagtungo sa bathroom.

ZINNIA POV.

"Woahh... Inaantok pa ako," sabay unat ko ng dalawang kamay ko.

Napatingin ako sa aking hinihigaan, malambot ang kama. Nilibot ko rin ang aking pangingin, hindi ito familiar sa 'kin. Napatanong ako sa sarili kung na saan ako, wala akong maalala na nagtungo ako rito. Naalala ko lamang na binuhat ako ni Youtan.

"Asan na ba si Youtan?" Tanong ko sabay lingon sa bintana.

"You miss me?"

Napatingin ako kung saan banda ang boses na iyon. Nakita ko si Youtan na bagong ligo. Naka sando lang din siya, lumabas ang kanyang kaputian at magandang katawan. Hindi ko alam pero gusto ko siyang yakapin subalit pinipigilan ko ang sarili ko ngayon.

"Zinnia, are you okay? Just tell me if there's something wrong, okay?" Malambing na tugon niya na ikinangiti ko.

"Ahmm, ayos lang ako," sabay ngiti ko.

Kalaunan, dahan-dahan siyang nagtungo sa tabi ko. Hinimas niya ang ulo ko. Wala akong magawa kundi ang mapayuko dahil sa nahihiya pa ako sa kanya. Hindi ako sanay sa ganito pero kailangan kong masanay. Dahil masyado siyang malambing sa 'kin.

"Nagugutom ako," saad ko.

"Okay, wait me here," sabay halik niya sa noo ko.

Tumayo siya at tuluyang lumabas ng kwarto. Napahiga ako muli sa kama at inisip ang mga pangyayaring ito. Napahak ako sa tiyan ko.

"Baby, magiging buo na tayo, excited na si mama na makasama kayo," sabay ngiti ko.