CHAPTER 02

Chartlotte

“Ate Hilda,” yumakap ako ng mahigpit sa kaniya bubulong-bulong. Hindi ko napansin umiiyak na pala ako kung hindi sa mainit na likido pumatak sa pisngi ko. Una luha pa lang sumunod naging hikbi na.

“May masama bang nangyari habang nasa loob ka ng VIP?” nag-aalala ito hinaplos ang buhok ko. "Magsabi ka lang kung anong ginawa nila kakausapin ko ang organizer at makakarating sa manager ko," umiling ako pagkatapos umalis ng yakap sa kaniya.

“Ate masaya ako at nagawa ko,” sagot ko kaya naman napakamot ng buhok niya.

“Ikaw na bata ka akala ko kung ano na!"

Napangiti na lang ako niyaya siyang umuwi. Bukas daw ng umaga ibibigay ang bayad sabi ni ate Hilda habang nasa taxi kami pauwi sa lugar namin.

Kasi papasok pa siya bukas ng gabi sa Elite at doon naman ibibigay ng manager niya ang bayad para sa akin. Tulala akong nakauwi sa maliit naming tahanan. Siniguro ko na maayos kong na-lock ang pinto bago ako humiga sa maliit kong papag. Noong wala pa sa ospital si Inay. Dalawa kaming magkatabing natutulog dito.

Pumikit ako may luha na pala sa mata ko. Sa daming masamang tao bakit sa Inay ko pa ibinigay ang sakit. Bakit hindi na lang sa mga halang ang kaluluwa. Bakit sa Inay Lian ko na sobrang bait.

Natigilan ako ng mayroon marinig na katok sa pinto. Napalunok ako natakot. Nagtakip ako ng unan para hayaan na lang magsasawa rin iyon kung sino man 'yon. Subalit ayaw tumigil nanatili sa labas. Magpapahinga lang pagkalipas ng ilang sandali iyon ulit kakatok ng sunod-sunod.

Dahan-dahan akong bumangon at kihuha ang baton ko nasa luma naming wardrobe cabinet. Majorette kasi ako elementary hanggang senior high. Si Inay kasi masentimental na tao. Lahat ng gamit ko simula noong elementary hanggang senior high buhay pa.

Muling kumatok. Ngayon parang naiinip na kung sino man ang taong iyon. Walang ingay ang lakad ko lumapit ako sa pinto bitbit ang baton ko. Kahit paano mahihilo ito kapag pinatama ko ito sa ulo.

Sino naman pupunta ng alas-dose ng gabi. Wala rin akong bisita. Pumupunta lang dito sa bahay ko ang bestfriend kong bayot, na si Prince. Kaya lang nakiusap ako bantayan si Inay sa hospital dahil si Aling Pilapil, na ka kontrata ko kapalitan kong tagabantay kay Inay kapag may mga raket ako. Ay pumunta sa anak nito sa Caloocan. Bukas pa raw ang dating.

Pinakausapan ko lang si Prince ngayon. Mamaya pa madaling araw ko siya papalitan sabi ko matutulog muna ako.

Sunod-sunod ulit na katok.

“Sino ‘yan!” tinanong ko na ngunit wala akong nakuhang tugon.

Dahan-dahan kong binuksan ang pinto at pinalo rito ang hawak kong baton ngunit maliksing kumilos hinawakan ang palapulsuhan ko dinala sa likuran ko kaya napaigik ako sa sakit.

Nakapasok sa loob ng bahay ko mabilis naisarado ang pinto. Naka suot ng sombrero at naka mask. Mayroon lang akong napansin. Mabango ito parang pamilyar din sa akin ang amoy nito.

“Sino ka!? Uhmm,” tinakpan ng palad niya ang bibig ko kaya hindi na ako makapagsalita.

Nagpumiglas ako. Ngunit malakas ang lalaki. Malapad at matangkad ba naman katawan nito. Malamang iyan Chartlotte. Umabot lang nga ako sa balikat nito wala nga akong laban.

“Don't make a sound, and I'll let you go," bigay babala nito. Kailangan kong makisama para makagawa ng hakbang. Kung mananatili ako nito hawak pati bibig ko nakatakip. Paano ako hihingi ng tulong sa kapitbahay. Kung sakaling gagawa ito ng masama sa akin.

Tumango ako. Bumuntonghininga siya inalis ang kamay sa bibig ko at ang nakayakap sa katawan ko. Pagkatapos pinihit niya ako paharap sa kaniya at Inalis ang nakasuot na mask at sumbrero.

“Alexaiver?” bulalas ko.

Mayabang na tumaas ang sulok ng labi nito. "I'm glad you remember me," ayon na naman ang seryoso niya.

Parang pamilyar talaga siya. Artista ba siya? Pero bakit nandoon sa stag party. Diba kapag artista maingat sa kilos dahil ayaw nito masira ang image niya. Isa iyon sa puhunan nila kaya nakapagtataka naman kung artista man siya. O baka mayroon lang kamukha na artista kaya pamilyar siya akin.

Ang suplado. Hindi lang ngumiti pinasadahan niya ako ng tingin. Namula ang mukha ko dahil nagtagal sa boobs ko. Sumilay ang ngisi sa labi nito. Wala akong suot na bra at manipis na puti na sando lang ang suot ko bakat na bakat ang nipples ko.

Nagtagis ang bagang nito nakatitig sa boobs ko at hinapit niya ako sa baywang ko. Tinukod ko ang magkabila kong palad sa dibdib niya.

"Bastos ka!"

"Sanay ka ba talaga ibalandra ang katawan sa mga lalaki?"

“Ano ba bitiwan mo nga ako! Wala kang karapatan pagsabihan ako niyan hindi mo ako kilala," nag-apoy ang mata ko nakatitig sa kaniya.

“Really? Pagkatapos nito,” saad nito at siniil ako ng halik na kananlaki ng mata ko. Dahil nabigla ako hindi agad ako nakakilos. Subalit ng pumasok ang kamay nito sa loob ng sando ko at pinisil ang malusog kong dibdib doon ako nagising at ubod lakas ko s'yang itinulak.

"Napakabastos mo talaga!" namumula ang mukha ko sa galit at hiya.

“What!? Ganito ka ba sa ibang customer para maghabol sila sa iyo?"

Galit ko s'yang tinitigan. Bwesit siya napaka bastos na nga judgemental pa.

“Lumabas ka ipapupulis kita," mabalasik kong sabi.

Ngumisi lang sa akin hindi lang natakot mas mahigpit pa niya akong niyakap.

“I will pay you. Dammit hindi mo ako pinatahimik kanina,” anas nito sa tainga ko kinalunok ko. Hinalik halikan din niya ako sa leeg ko. “Ramdam mo iyon? Alam ko gusto mo rin nagpipigil ka lang,”

Mariin akong pumikit. May idea pumasok sa isip ko. Why not dito na lang sa kaniya. Babayaran n'ya kamo ako solve ang problema ko. Gusto niya ang katawan ko ibibigay ko.

“Two million para ngayon gabi,” matatag kong sabi.

Natigilan ito tinitigan ako. Hindi ako nagpakita ng hiya. Sa totoo lang kabado ako ngunit lakasan lang ng loob para magtagumpay ako.

Humalakhak kaya humalukipkip ako.

“Are you serious? Two million for one night?”

“Edi ‘wag! Ikaw unang nagsabi babayaran mo ako.”

Naging seryoso matiim ulit akong tinitigan sa mukha ko.

“In one condition,”

“Ha? Ano ka hello!”

“Kahit maghanap ka ngayon gabi ng lalaki at ialok mo ng two million ang sarili mo. Walang papayag sa alok mo.”

Lihim akong nasaktan sa matalas n'yang dila. Ano na ang akala niya sa akin bayarang babae? Dahil sumayaw ako sa harapan nila gano'n na ang tingin niya sa akin.

Mapait akong napangiti.

“Anong kondisyon?” mahina boses na tanong ko sa kaniya.

“Sa akin ka na titira at wala rin akong personal assistant at sekrtaya ngayon.... Ikaw na ang gagawa noon.”

“Ano?”

“Hindi lang two million ang ibibigay ko sa ‘yo. Magkano ang gusto mo ibibigay ko.”

“Lumayas ka na. Gagawin mo pa akong kabit at alalay pa.”

“As far as I know, that's only when you're married. Wala pa akong asawa at hindi ko rin pa pinangarap na mag-asawa. Secret affair iyan ang magiging relasyon natin. No strange attached. No love—"

"Pure lust?" dinugtongan ko.

"Yeah nagkakaintindihan tayo,"

“Layas!” malamig kong sabi. Kumunot ang noo nito. Sinamaan ko siya ng tingin at itinuro ko ang pinto meaning lumabas na siya hindi ako interesado sa alok niya.

Bago lumabas may ibinigay na calling. “Kung sakaling magbago ang isip mo. Just call me," sabi nito. Nagtaka pa ako ng ibalik ang sombrero at isuot ulit ang mask nito. Pabalibag kong sinarado ang pinto badtrip na bumalik sa higaan ko.