LOGINShare
Kabanata 49: Ang Pagbabalik ng Daan
publish date:
2026-09-29 13:00:41
Latest chapter
Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala Kabanata 49: Ang Pagbabalik ng Daan
Lumabas ako ng silid ng ospital, at ang malamig na hangin ay humampas sa aking mukha — humahalo sa mga luha na hindi ko na matigil pa. Ang bawat hakbang ko ay mabigat, tila may nakatali sa aking mga paa na humihila pabalik sa lupa. Sa likuran ko, naiwan siya — ang lalaking aking buhay at pag-asa — buhay at ligtas, ngunit para sa akin… tila nawala na siya nang tuluyan. Ilang araw akong naglakad-lakad sa labas, walang tiyak na pupuntahan, dala ang bigat na tila kayang durugin ang kahit sinong tao. Paulit-ulit sa isip ko ang kanyang huling mga salita: “Salamat po… sana ay mahanap niyo ang kapayapaan.” Napakasakit marinig iyan mula sa kanya — mula sa taong siya mismo ang aking kapayapaan. Ngunit sa bawat pag-iyak, sa bawat sandali ng paghihinagpis, may isang bagay na laging bumabalik sa aking isipan — ang pangako ko. Ang sinabi ko sa kanya, noong puno pa kami ng liwanag at pag-asa: “Kahit anong mangyari… kahit ano pa ang mangyari… hindi kita iiwan.” Hi
Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala Kabanata 46: Ang Huling Pagtatagpo
Sa isang iglap, tila huminto ang pag-ikot ng mundo. Ang ugong ng hangin, ang kalabog ng lupa, ang galit na tinig ng mga Anino — lahat ay naging isang malakas na ingay na tumatagos sa buto, ngunit sa kabila nito, ang tanging naririnig ko nang malinaw ay ang tibok ng puso ni Lucas na katabi ko. Mahigpit ang hawak namin sa isa’t isa; ang aming mga palad ay pinagpapawisan, ngunit hindi kami nagbitawan kahit isang sandali. Ang liwanag na lumalabas mula sa kanyang dibdib at mula sa aming pagkakaisa ay lalong lumalawak, tila nagiging isang malaking pader na gawa sa ginto at araw, na humaharang sa bawat aninong nagtatangkang lumapit. Sa harap namin, nakatayo ang buong hukbo ng kadiliman — daan-daang anino, matatangkad, nakakatakot, at puno ng poot. Sa gitna nila ay ang kanilang pinuno: mas malaki, mas maitim, at ang kanyang anyo ay tila gawa sa pinakamalalim na gabi at pinakamatandang kasamaan. Walang mukha, ngunit nararamdaman mo ang kanyang pagtingin — tila
Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala Kabanata 48: Ang Estraherong Minahal Ko
Ang mga salitang binitiwan niya ay tila mga patalim na dahan-dahang tumutusok sa bawat bahagi ng aking puso. “Para sa akin… parang ngayon lang po tayo nagkita.” Paulit-ulit itong umuugong sa aking isipan, tila isang walang katapusang alingawngaw na hindi ko mapatahimik. Tumingin ako sa kanya — sa kanyang mukha na kilalang-kilala ko, sa mga mata na dating tahanan ng aking buong mundo, sa mga kamay na laging nakahawak sa akin sa gitna ng lahat ng panganib — at ngayon, ang tingin niya sa akin ay puno lamang ng pagkamangha at paggalang, na parang isa lamang akong taong dumaan at nagtanong ng daan. Hindi siya nagbago sa itsura. Siya pa rin ang Lucas na kilala ko — ang lalaking may matikas na tindig, ang lalaking may malalim na mga mata, ang lalaking handang ibigay ang lahat para sa mga taong mahal niya. Ngunit ang lahat ng iyon… ang lahat ng alaala, ang lahat ng damdamin, ang lahat ng kasaysayan na pinagsaluhan namin… ay tila hinipan ng hangin at nawala nang tuluyan.
Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala Kabanata 47: Ang Pagkatalo at Pagkawala
Akala namin ay tapos na. Akala namin ay nagtagumpay na kami at naglaho na ang lahat ng dilim. Ngunit nagkamali kami. Ang pinuno ng mga Anino ay hindi pa tuluyang nawasak — sa huling sandali, bago siya tuluyang matunaw, nagpakawala siya ng isang huling hampas, isang itim na kidlat na puno ng lahat ng kanyang natitirang poot at kapangyarihan, at diretsong tumama ito kay Lucas. Hindi ko man lang naabutan o naharangan. Sa isang iglap, nakita ko siyang tumba, ang kanyang katawan ay nabalot ng malamig at nakapapasong lamig. Ang liwanag na dati’y nagmumula sa kanya ay biglang namatay, tila pinatay ng bigat ng kapangyarihang iyon. “LUCAS!” sigaw ko habang hinahabol siya bago siya dumapo sa lupa. Hinawakan ko siya, at naramdaman ko kung gaano siya malamig, kung paano humina ang bawat tibok ng kanyang puso. Ang kanyang mga mata ay dumilat nang bahagya, tumingin sa akin — ngunit bago pa man siya makapagsalita, dahan-dahan itong pumikit, at nawalan siya ng malay.
Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala Kabanata 44: Ang Daan Patungo sa Katapusan
Sa harap namin, dahan-dahang umatras ang mga Anino — galit, nagngingitngit, at puno ng poot, ngunit hindi makahakbang nang pasulong. Ang liwanag na bumabalot sa amin ay tila pader na gawa sa purong ginto at init; sa bawat pagtatangka nilang lumapit, lalo silang napapalayo, tila nasusunog at nalalanta kapag dumadikit sila sa liwanag na iyon. Alam ko na hindi ito galing lamang sa kwintas na suot ni Lucas — ito ay galing sa lahat ng aming natutunan, sa lahat ng katotohanang tinanggap namin, at higit sa lahat, sa wagas na pagmamahal na nagbubuklod sa aming dalawa. Ito ang bagay na hindi nila kailanman maiintindihan, hindi nila mahahawakan, at hindi nila kayang wasakin. Nang tuluyan na silang lumayo at maglaho sa dilim, bumaba ang tindi ng liwanag, ngunit nanatili pa rin ang init at kaligtasan sa paligid namin. Huminga ako nang malalim, naramdaman ko ang paghina ng tibok ng aking puso, ngunit hindi nawala ang pagtibay na nabuo sa aking dibdib. Lumapit si Lucas sa akin, hin
Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala Kabanata 43: Ang Harapan ng Katotohanan
Dahan-dahang lumalapit ang mga anino mula sa dulo ng kapatagan. Hindi sila nagmamadali, tila alam nilang nakulong na kami, tila sigurado silang wala na kaming matatakbuhan pa. Ngunit sa pagkakataong ito, hindi ko naramdaman ang dating takot — ang takot na nagpapatakbo sa amin mula pa noong una. Sa halip, naramdaman ko ang lakas na nagmumula sa taong katabi ko, at ang lakas na nabuo sa aking sarili dahil alam kong hindi ako nag-iisa. Hinawakan ni Lucas ang aking kamay nang mahigpit habang nakatayo kami sa tapat ng lumang kubo. Ang liwanag mula sa kwintas na suot niya ay dahan-dahang lumalabas, malambot at ginto, tila nagbibigay ng proteksyon sa paligid namin. Tumingin siya sa akin, at sa kanyang mga mata ay wala nang pag-aalinlangan — tanging pagtanggap, pagmamahal, at matibay na paninindigan. “Manatili ka sa aking tabi, Ana,” bulong niya. “Anuman ang mangyari, huwag kang lalayo. Ang lakas nila ay galing sa kadiliman at takot, ngunit ang lakas natin ay galing
You May Also Like
Triplets on Secret Mission
Lamour Toujours1.3M viewsHer Accidental Billionaire Husband
Lexusstar writes692.9K viewsThe Trap Of Ace
Eva Zahan1.0M viewsCold Showers
Symplyayisha843.4K viewsTHE BILLIONAIRE DESTROYED ME NOW I RUIN HIM
Chioma writes72 viewsSINS AND SECRETS: A Realm Of Forbidden Pleasures
Jaziel98 viewsThe Rise of The Forgotten Wife
ashlair.writes65 viewsDivorced, Remarried, and Done With Them
Cloud Prayer367 views
