Share

Chapter 44

Penulis: Rainemanulat
last update Tanggal publikasi: 2026-09-21 17:53:21

Chapter 44: Aalis Ako

Marikit Reyes

Hindi ko alam kung paano ko sasabihin kay Rafael na aalis ako.

Iyon ang unang pumasok sa isip ko nang magising ako kinabukasan.

Hindi pa sumisikat nang maayos ang araw, pero gising na ako. Nakahiga ako sa maliit na kuwarto na ilang buwan ko nang tinatawag na akin. Sa tabi ng kama ay nakalagay ang lumang bag ko. Bukas ang zipper nito at kalahati pa lang ng mga damit ko ang nasa loob. May ilang blusa sa upuan, isang pares ng sapatos sa ilalim ng kama, at ang ma
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 45

    Chapter 45: Ang Bahay na Wala KaMarikit ReyesHindi ko na binuksan ang sobre.Hindi dahil hindi ako curious.Kundi dahil sa sandaling iyon, mas malakas ang gusto kong umalis kaysa sa gusto kong malaman kung ano ang laman nito.Iniwan ko iyon sa mesa at hinawakan nang mahigpit ang strap ng bag ko. Hindi ako tumingin kay Rafael nang dumaan ako sa tabi niya. Kapag tumingin ako, alam kong hindi ko na kakayanin.Hindi ako aalis.Iyon ang gusto kong sabihin.Pero alam kong kailangan ko.Sa labas ng Hacienda Monteverde, naghihintay ang isang maliit na sasakyan. Nasa trunk na ang ibang gamit ko. Iisa lang ang natira kong bag sa kamay.Maliit na bag.Kaunting damit.Ilang gamit.Pero parang dala ko ang buong buhay ko.Huminto ako sa may hagdan bago ako tuluyang lumabas.Ilang buwan akong dumaan dito.Noong una, lagi akong nagmamadali. Lagi akong galit. Lagi kong iniisip kung kailan matatapos ang araw at kung kailan ako makakauwi.Ngayon, ayaw kong umalis."Marikit."Napapikit ako.Si Rafael.

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 44

    Chapter 44: Aalis AkoMarikit ReyesHindi ko alam kung paano ko sasabihin kay Rafael na aalis ako.Iyon ang unang pumasok sa isip ko nang magising ako kinabukasan.Hindi pa sumisikat nang maayos ang araw, pero gising na ako. Nakahiga ako sa maliit na kuwarto na ilang buwan ko nang tinatawag na akin. Sa tabi ng kama ay nakalagay ang lumang bag ko. Bukas ang zipper nito at kalahati pa lang ng mga damit ko ang nasa loob. May ilang blusa sa upuan, isang pares ng sapatos sa ilalim ng kama, at ang maliit na picture frame ng kapatid ko na nakapatong sa mesa.Tinitigan ko ang lahat ng iyon. Parang hindi ko kayang hawakan ang kahit ano. Kahit ang damit. Kahit ang bag. Kahit ang litrato. Dahil sa bawat bagay na inilalagay ko roon, mas nagiging totoo ang desisyon ko. Aalis ako. Hindi dahil ayaw ko na sa Hacienda Monteverde. Hindi dahil ayaw ko kay Rafael. At lalong hindi dahil gusto kong mawala sa buhay niya.Aalis ako dahil natatakot akong ako ang maging dahilan para tuluyang masira ang tahimik

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 43

    Chapter 43: Hindi Ka Kasama sa Nakaraan KoMarikit ReyesNaiwan akong mag-isa sa hallway matapos pumasok sina Rafael at Diana sa maliit na study room sa dulo ng hallway.Hindi ko alam kung bakit hindi ako bumalik sa kusina.Dapat ay may ginagawa ako. Marami akong puwedeng gawin. Puwede kong ayusin ang mga tasa sa dining area, tingnan kung tapos na ang tanghalian, o tulungan si Lola Conching sa mga kailangan niya.Pero hindi gumalaw ang mga paa ko.Nakatayo lang ako sa tabi ng malaking bintana, nakatingin sa hardin na halos natatakpan ng manipis na kurtina. Sa labas, gumagalaw ang mga dahon ng mga puno dahil sa mahina pero malamig na hangin. May ilang ibon sa bakod, pero kahit ang tunog nila ay parang malayo.Ang isip ko ay nasa kabilang pinto.Kung saan naroon si Rafael.Kasama si Diana.Napabuntong-hininga ako at napayuko.Hindi naman ako dapat magselos.Wala naman akong karapatan.Hindi pa.Iyon ang salitang paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko.Hindi pa.Pero bakit parang masakit

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 42

    Chapter 42: Ang Nakaraan NatinMarikit ReyesHindi ko alam kung bakit parang mas mabigat ang hangin sa loob ng sala nang umagang iyon.Tahimik ang buong Hacienda Monteverde. Karaniwan, sa ganitong oras, maririnig ko na ang mga yabag ni Miguel sa hallway, ang boses ni Sofia habang nakikipag-usap kay Lola Conching, at ang mga utos ng mga kasambahay sa kusina. Pero ngayong araw, halos wala akong marinig kundi ang mahinang tunog ng orasan sa dingding.Tik.Tak.Tik.Tak.Nasa gilid ako ng mesa, hawak ang tasa ng kape na matagal nang hindi ko iniinom. Sa kabilang dulo ng sala, nakaupo si Rafael. Tahimik siyang nakatingin sa mga dokumentong dala ng abogado ni Diana.Hindi ko binabasa ang mga papel.Hindi ko kailangan.Sa paraan ng pagkakahawak ni Rafael sa mga ito, alam kong hindi maganda ang laman.At higit sa lahat, alam kong may kinalaman iyon sa nakaraan niya.Sa buhay na nauna sa akin."Mr. Monteverde, these documents concern the agreement you had with Diana years ago," mahinahong sabi

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 41

    Chapter 41: Ang Pagbabalik ni DianaHindi ko alam kung bakit mas mahirap huminga nang gabing iyon.Siguro dahil sa sinabi ni Rafael.'Just you and me.'Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga salitang iyon habang nakatayo ako sa kusina at naghuhugas ng mga baso. Dahan-dahan kong binababad ang bawat baso sa tubig, pero hindi ko naman talaga iniisip ang ginagawa ko. Nasa isip ko pa rin ang kamay niyang iniabot sa akin pagkatapos ng hapunan. Nasa isip ko rin ang paraan ng pagtingin niya sa akin bago niya sabihing may gusto siyang sabihin.Hindi ko alam kung ano iyon.At mas lalo akong kinakabahan dahil gusto kong malaman.Narinig ko ang mga yabag mula sa sala.Huminto ang kamay ko.Akala ko si Rafael.Pinunasan ko agad ang kamay ko sa maliit na tuwalya at napalingon sa pintuan.Pero hindi siya ang nakita ko.Isang babae ang nakatayo roon.Maayos ang suot niyang damit. Mahaba ang buhok niyang maingat na inayos. Nakatayo siya nang tuwid habang hawak ang maliit na bag sa isang kamay. Sa

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 40:

    Chapter 40: Dahil Pamilya Ka Na NaminMarikit ReyesPagbalik namin sa Hacienda Monteverde, iba ang pakiramdam ng bahay.Hindi naman nagbago ang itsura nito. Nandoon pa rin ang malalaking bintana na tinatamaan ng araw tuwing umaga, ang mahahabang kurtinang bahagyang gumagalaw kapag pumapasok ang hangin, at ang lumang orasan sa sala na palaging nauuna ng ilang minuto. Naroon pa rin ang mga halaman ni Lola Conching sa tabi ng hagdan at ang malaking hapag-kainan na ilang beses ko nang punasan hanggang luminaw ang kahoy.Pero para sa akin, parang may bagong ibig sabihin ang bawat sulok.Siguro dahil unang beses kong bumalik dito na hindi ko na iniisip kung hanggang kailan ako mananatili.O baka dahil sa mga nangyari sa ospital.Sa tabi ko ay naglalakad si Rafael. Mabagal ang kanyang kilos dahil kailangan pa rin niyang mag-ingat sa katawan niya matapos ang aksidente. Hindi na siya naka-hospital gown. Naka-puting polo na siya at maitim na pantalon, pero may maliit pa ring benda sa gilid ng n

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status