Teilen

Chapter 97

last update Veröffentlichungsdatum: 14.10.2026 19:00:19

Chapter 97: Pangakong Hindi Bibitaw Part 2

Marikit Reyes

Napangiti ako sa kanilang dalawa. Dati, madalas akong makakita ng distansiya sa pagitan ni Rafael at ng mga bata, lalo na kapag masyado siyang abala sa trabaho o kapag may hindi pagkakaunawaan sa bahay. Ngayon, mas madalas na siyang umupo kasama nila, makinig sa kanilang mga kuwento, at magtanong tungkol sa maliliit na bagay na dati ay hindi niya napapansin. Hindi perpekto ang pamilya namin, pero araw-araw ay mas natututo kaming maging ma
Lies dieses Buch weiterhin kostenlos
Code scannen, um die App herunterzuladen
Gesperrtes Kapitel

Aktuellstes Kapitel

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 104

    Chapter 104: Isang Pangakong May Puso Part 3Marikit ReyesNapatingin ako sa kuna. Mahimbing pa ring natutulog ang aming anak, walang kaalam-alam sa mga pangarap na unti-unti naming binubuo para sa kanya. Naalala ko ang pangako ni Rafael na magiging bukas siya sa aming pamilya at hindi na niya hahayaang takot ang magdikta sa bawat desisyon niya. Ngayon, nakikita ko ang isa pang pagbabago sa kanya. Hindi lamang siya natutong magpakita ng pagmamahal sa amin. Nais din niyang gamitin ang mga kakayahan niya upang makapagbigay ng pag-asa sa iba.Muli niyang hinawakan ang kamay ko at marahang pinisil iyon.“Thank you for changing the way I see things,” sabi niya habang nakangiti sa akin. May lambing sa kanyang tinig, at bahagya siyang yumuko upang halikan ang aking mga daliri. “I used to think that building a good life meant protecting what was mine. Now I think it also means making room for other people to have a chance at a better life.”“Hindi lang ako ang nagturo sa iyo niyan,” sagot ko

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 103

    Chapter 103: Isang Pangakong May Puso Part 2Marikit ReyesNapangiti ako sa sinabi niya. Naalala ko ang mga panahong nagkukuwento ako tungkol sa mga pamilyang nahihirapang magpagamot ng kanilang mga anak o sa mga batang kailangang tumigil sa pag-aaral dahil walang sapat na pera ang kanilang mga magulang. Noon, madalas akong makipagtalo sa kanya dahil naniniwala siyang ang pagtulong ay dapat laging may malinaw na plano at limitasyon. Hindi naman ako tutol sa pagiging maingat, ngunit gusto kong makita niyang may mga pagkakataong ang isang maliit na tulong ay malaking bagay na sa ibang tao.“Naalala ko,” sagot ko habang marahang tumango. Tiningnan ko siya at bahagyang ngumiti. “Bakit mo naitanong?”“Because I want to do something about it,” sagot niya habang umayos ng upo. Mas naging matatag ang kanyang boses, at nakita kong tila nabawasan ang pag-aalinlangan sa kanyang mukha. “I've been thinking about starting a foundation. Something that can help families who struggle to pay for medica

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 102

    Chapter 102: Isang Pangakong May PusoMarikit ReyesHalos isang linggo na ang lumipas mula nang dumating ang aming anak sa mundo, ngunit hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala na may maliit na kamingang humihinga sa loob ng aming bahay. Tuwing umaga, nagigising ako sa mahinang iyak ng sanggol o sa tunog ng mga yapak ni Rafael na nagmamadaling lumapit sa kuna. Ang dating tahimik na kuwarto namin ay napuno na ng maliliit na damit, bote ng gatas, at mga kumot na maingat niyang tinutupi kahit hindi naman pantay ang pagkakalagay niya. Minsan, napapangiti na lamang ako habang pinagmamasdan siyang seryosong nakikipag-usap sa aming anak, na para bang naiintindihan na nito ang bawat salitang sinasabi niya.Sa umagang iyon, nakaupo ako sa tabi ng bintana habang hawak ang sanggol sa aking mga bisig. Mahina ang sikat ng araw at malamig ang hanging pumapasok mula sa hardin. Nakabalot sa malambot na kumot ang aming anak, at ang maliit nitong kamay ay nakahawak sa aking daliri. Pinagmamasd

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 101

    Chapter 101: Ang Unang Iyakan Part 3Marikit ReyesNapatingin ako sa kanya. Nakita ko ang lalaking minsang natakot magmahal nang lubos dahil alam niya ang sakit ng pagkawala. Ngayon, hawak niya ang kamay ng aming anak at umiiyak hindi dahil may nawala sa kanya, kundi dahil may dumating na bagong dahilan upang magmahal. Hinawakan ko ang kanyang pisngi at pinunasan ang isang luha gamit ang aking hinlalaki.“Look at you,” sabi ko habang bahagyang tumatawa. Ngumiti ako sa kanya kahit basa pa ng luha ang aking mga pisngi. “The great Don Rafael, crying over a tiny hand.”“I don't care,” sagot niya habang tumawa nang mahina at muling hinalikan ang aking noo. “Let the whole world see me cry. You gave me another reason to be grateful.”Niyakap niya ako nang marahan, maingat na hindi maistorbo ang sanggol sa aking mga bisig. Sa pagitan naming dalawa, naroon ang maliit na buhay na ilang buwan naming inalagaan at hinintay. Sa unang pagkakataon, hindi ko na kailangang isipin kung ano ang magiging

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 100

    Chapter 100: Ang Unang Iyakan Part 2Marikit Reyes“Dahil hindi ka marunong makinig noon,” sagot ko habang napapailing. Kahit pagod na pagod ako, may maliit na ngiti pa rin sa aking labi nang maalala ang mga unang araw namin sa hacienda. “Akala mo, lahat ng bagay ay nasusunod sa utos mo.”“I deserved that,” sagot niya habang natawa nang mahina. Yumuko siya at marahang hinalikan ang aking kamay. “But look at me now. I'm listening.”“Then keep listening,” sabi ko habang bahagyang pinisil ang kanyang kamay. “At kapag sinabi kong kailangan kong magpahinga, huwag mo akong tanungin ng isang libong beses kung okay lang ako.”Napatawa siya, ngunit ang tawa niya ay may halong luha. Mabilis niyang pinunasan ang sulok ng kanyang mata gamit ang libreng kamay at muling tumingin sa akin.“I'll try,” sagot niya habang bahagyang ngumiti. “But I can't promise I'll stop worrying about you.”“Hindi ko naman hinihinging huwag kang mag-alala,” bulong ko habang hinahaplos ang kanyang pisngi. “Ang gusto ko

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 99

    Chapter 99: Ang Unang IyakanMarikit ReyesHindi ko malilimutan ang araw na unang narinig ko ang iyak ng aming anak.Mula pa noong madaling-araw, hindi na ako mapakali sa loob ng silid. Sa labas ng bintana, nagsisimula nang magliwanag ang langit, ngunit sa loob ng ospital ay abala na ang mga nurse sa pag-aasikaso sa akin. Mahigpit ang hawak ko sa kamay ni Rafael habang hinihintay ang susunod na utos ng doktor. Pawis na ang aking noo, magulo ang buhok ko, at ilang beses ko nang kinagat ang aking labi para pigilan ang kaba. Sa tabi ko, hindi rin mapakali ang asawa ko. Paulit-ulit niyang hinahaplos ang aking kamay, at sa tuwing napapatingin ako sa kanya, sinusubukan niyang ngumiti kahit halatang nag-aalala siya.“Look at me, Marikit,” sabi ni Rafael habang yumuyuko upang salubungin ang aking tingin. Mahigpit ang hawak niya sa aking kamay, ngunit maingat ang kanyang mga daliri na para bang ayaw niya akong masaktan kahit kaunti. “I'm right here. I'm not going anywhere.”“Alam ko,” sagot ko

Weitere Kapitel
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status