Library
Search
Home / Romance / Ang Haplos Ng Bilyonaryo / KABANATA 52

Share

KABANATA 52

Author: Nightshade
last update Last Updated: 2026-01-12 10:32:55

ELENA POV

Ang loading dock ng Valderama Tower ay amoy usok ng diesel at semento. Sa laki ng gusaling ito, pakiramdam ko ay isa lang kaming langgam na sinusubukang pasukin ang isang dambuhalang kuta. Hawak ko ang dulo ng jacket ko, pilit na hinihila ito pababa para masiguradong hindi mahahalata ang bahagyang umbok sa aking tiyan. Apat na buwan na, ang baby ay kasinglaki na ng isang avocado, at sa bawat kaba ko, tila nararamdaman ko ang marahang pintig sa loob ko.

"Relax, Elena. 'Wag mong hawakan ang tiyan mo, mas lalong nakaka-agaw ng atensyon," bulong ni Dante habang kinukuha ang isang clipboard mula sa driver ng van.

Tumango ako at tumingin sa sahig. Suot namin ang gray na jumpsuit ng "V-Logistics." Sa ilalim ng suot ko, ramdam ko ang bigat ng USB drive na nahanap namin sa Antipolo. Nakasabit ito sa kwintas na pag-aari ng nanay ko, nakatago sa ilalim ng aking t-shirt.

"IDs," utos ng isang guwardiya na may hawak na handheld scanner.

Inabot ni Dante ang mga fake IDs na ginawa ni L
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Previous Chapter Next Chapter
Locked Chapter

Latest chapter

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 74

    ELENA POV Ang ugong ng mga makina ay naging isang monotonous na humming, isang pampatulog na tunog na pilit naming nilalabanan. Sa labas, ang kadiliman ng gabi ay nagsisimulang mabahiran ng manipis na asul na guhit sa abot-tanaw—ang papalapit na madaling-araw sa Europa. Ngunit para sa amin ni Dante, ang liwanag na iyon ay hindi simbolo ng bagong simula, kundi ang hudyat ng aming huling paghuhukom. “Kailangan nating magmukhang tao, Elena,” mahinang sabi ni Dante. Tumayo siya mula sa observer seat, ang bawat galaw ay may kaakibat na pangiwi dahil sa sakit ng kanyang mga sugat. Pumasok kami sa maliit na lavatory sa likod ng cockpit, ang tanging lugar kung saan may kaunting espasyo para sa amin. Ang salamin sa loob ay nagpakita ng isang imahe na hindi ko halos makilala: ang aking mukha ay maputla, may bakas ng tuyong dugo sa aking pisngi, at ang aking mga mata ay puno ng pagod na tila dinala ang bigat ng buong mundo. Kinuha ko ang isang basang tela at dahan-dahang nilinis ang mukha ni

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 73

    ELENA POV Ang apat na anino ng mga French Rafale ay tila mga tanod ng kamatayan sa gilid ng aming bintana. Ang kanilang presensya ay nagdulot ng isang kakaibang uri ng pressure—hindi ang marahas na pag-uga ng turbulence, kundi ang malamig na katotohanan na ang aming buhay ay nakasalalay na ngayon sa dulo ng isang missile trigger. “Mendoza, ibigay mo sa akin ang comms,” utos ni Dante. Ang kanyang boses ay nagbago. Wala na ang pagod na Dante na sugatan at hinihingal; ang boses na lumabas ay ang boses ng isang tagapagmana ng imperyo. Itinindig niya ang kanyang likod, inaayos ang kanyang gusot na kuwelyo na tila ba nasa loob siya ng isang boardroom sa halip na sa isang naghihingalong cockpit. “French Air Command, this is Dante Valderama of Valderama Global Holdings,” panimula niya sa radyo. Ang kanyang French ay diretso, matatas, at puno ng awtoridad na tila hindi nagtatanong, kundi nag-uutos. “I am currently on a non-sanctioned emergency flight.

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 72

    ELENA POV Ang boses ni Sofia sa radyo ay nag-iwan ng isang malapot na katahimikan sa loob ng cockpit. Sa screen ng laptop, ang imahe ni Maya na nakagapos sa kama ng isang sterile na pasilidad sa Geneva ay tila isang sumpa. Bawat pitik ng monitor, bawat kurap ng mga medikal na sensor na nakakabit sa aking kapatid, ay paalala na ang aming kalayaan ay nakatali sa isang napakanipis na sinulid. “Dante…” bulong ko, ang aking tinig ay halos hindi marinig sa gitna ng ugong ng mga makina. Hindi sumagot si Dante. Nakatitok lang siya sa screen, ang kanyang panga ay nakakuyom nang husto. Alam ko ang tumatakbo sa isip niya. Ang digital drive na nakuha niya sa cargo bay ang tanging alas namin para pabagsakin ang Obsidian Circle sa boardroom, pero ang kapalit niyon ay ang buhay ni Maya at ng sanggol na dinadala nito. Ngunit sa gitna ng bigat ng sitwasyon, napansin ko ang pagbabago sa ikinikilos ni Dante. Hindi siya nakatingin kay Sofia, o sa radar, o sa akin

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 71

    ELENA POV Ang bawat pag-uga ng Airbus A380 ay tila isang babala ng kamatayan. Sa labas ng bintana, ang pakpak ng Gulfstream ni Sofia ay parang isang talim na sumasayaw sa hangin, pilit na ginugulo ang aming stabilizer. Hindi sapat ang lakas ng aming makina para takasan sila sa ganitong altitude; para kaming isang higanteng balyena na pinaglalaruan ng isang mabilis na pating. “Mendoza, hindi natin sila kayang ilagan sa manual!” sigaw ni Dante habang pilit na pinapanatiling pantay ang eroplano. “Naglalaro siya ng aerodynamic chicken,” sagot ni Mendoza, ang mga kamay ay nanginginig sa control yoke. “Kung hindi sila aatras, mawawalan tayo ng lift at tuluyan tayong mag-i-stall.” Hinarap ako ni Dante. Ang kanyang mga mata, sa kabila ng dugo at pagod, ay nagniningas sa determinasyon. “Elena, ang laptop sa ilalim ng observer seat. Kunin mo. Ngayon na.” Mabilis kong kinapa ang bag ni Leo na ipinuslit namin sa cockpit. Sa loob nito ay isa

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 70

    ELENA POV Ang kadiliman sa loob ng cockpit ay hindi lamang kawalan ng liwanag; ito ay isang bigat na tila gustong pumigtas sa aking hininga. Habang ang radar ay patuloy sa pag-alingawngaw ng babala ng papalapit na missile, ang aking malay ay dahan-dahang sumusuko sa manipis na hangin. Ngunit ang tunog ng pagbukas ng pinto—ang kalansing ng bakal na tumama sa sahig—ang nagsilbing kape sa aking nanunuyot na sistema. “Elena…” Isang bulong. Paos, basag, at puno ng dugo, ngunit iyon ang pinakamagandang musikang narinig ko sa buong buhay ko. Nilingon ko ang pinto. Doon, nakasandal sa frame, ay si Dante. Ang kanyang mukha ay halos hindi makilala dahil sa uling at dugo na dumadaloy mula sa isang malalim na sugat sa kanyang anit. Ang kanyang kaliwang balikat ay nakalaylay, at ang kanyang polo shirt ay punit-punit na. Ngunit ang kanyang mga mata—ang mga matang laging nagpapakalma sa akin—ay nakatitok sa akin nang may halo ng pait at pasasalamat. “Dante!” Pilit akong tumayo, muntik nang

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 69

    ELENA POV Ang putok ng baril na umalingawngaw mula sa intercom ay tila tumagos sa aking sariling dibdib. Nanigas ako sa kinatatayuan ko sa loob ng cockpit, ang mga daliri ko ay nakabaon sa gilid ng upuan ni Captain Mendoza. Ang katahimikan na sumunod ay mas masakit kaysa sa anumang pasabog. "Dante? Dante, sumagot ka!" sigaw ko, ang boses ko ay basag at puno ng desperasyon. Tanging static ang sumagot. Walang yabag ng paakyat, walang ubo, walang pamilyar na boses na magsasabing 'Elena, okay lang ako.' Ang tanging naririnig ko ay ang sarili kong mabilis na paghinga sa loob ng oxygen mask. "Miss Villareal, kailangang manatili tayo sa controls!" babala ni Mendoza, ang kanyang mga mata ay nakatutok sa radar. "Ang Gulfstream ni Sofia ay nag-u-u-turn. Mukhang balak nilang magpakawala ng isa pang electronic surge para tuluyang patayin ang systems natin." "Babarilin ko ang pinto!" sabi ko, kinuha ang ceramic blade at sinubukang lumabas ng cockpit. Pero bago ko pa mahawakan ang handle,

More Chapters

You may also like

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status