Kabanata 3

Dalawang buwan ang nakalipas (Flashback)

Maagang umaga nang yugyugin ni Isabella si Ashley, na mahimbing pa ring natutulog, upang gisingin ito.

"Sis, ngayon ang espesyal na araw mo! Gising na at magdiwang tayo!" eksaheradong sigaw ni Isabella habang nagkukunwaring nasasabik.

Umungol si Ashley habang nauupo, naiinis sa pag-abala sa kaniya. "Anong kailangan mo, Isabella? Wala ka bang ibang magawa kundi sirain ang tahimik kong tulog? Talaga bang determinado kang sirain ang lahat, pati na ang pahinga ko?"

Tila nasaktan si Isabella sa mga salita ni Ashley, na nagpamusangit sa kaniya at nagpadala ng mga luha sa kaniyang mga mata. "Ash, napakahirap bang makita para sa 'yo na sinusubukan kong ayusin ang relasyon natin? Bakit palagi mo na lang akong nakikita sa pinakamasamang paraan?"

Nagulat si Ashley. Magaling talagang umarte si Isabella, palaging nagpapakabiktima.

"Sabihin mo na lang sa akin kung bakit ka pumasok sa kuwarto ko, Isabella," buntong-hininga ni Ashley, na nag-uusisa.

Ngumiti si Isabella at ipinahayag ang kaniyang layunin. "Kaarawan mo ngayon, Ash. At hulaan mo? Magpapakain ako ng party para sa 'yo mamayang gabi sa Plaza Hotel, eksaktong 7:00 ng gabi." masayang anunsyo ni Isabella.

"Isabella, anong laro na naman 'to? Pagod na ako sa mga gimik mo. Pakiusap, hayaan mo naman akong magkaroon ng kahit isang tahimik na araw," pagmamakaawa ni Ashley, na nakararamdam ng pagkadismaya.

Isinuklay niya ang kaniyang mga daliri sa kaniyang mahaba, itim, at kulot na buhok—na kinaiinggitan ni Isabella.

"Sige na, Ash. Pangako, wala akong nilalarong gimik o anumang lokohan. Alam kong hindi naging maganda ang relasyon natin, at naiintindihan ko kung hindi ka nagtitiwala sa akin. Pero gusto kong maging tunay na magkapatid tayo. Kaya ginagawa ko ang party na ito bilang paghingi ng paumanhin at bagong simula para sa ating dalawa," seryosong sabi ni Isabella.

Tinitigan ni Ashley si Isabella, naghihinala sa biglaang kabaitan nito. Hindi kailanman nagpakita si Isabella ng ganiyang kagandahang-loob sa kaniya maliban na lamang kung mayroon itong masamang balak.

Gayunpaman, hindi nagdiwang ng kaarawan si Ashley sa nakalipas na dalawang taon, kaya pinag-isipan niyang tanggapin ang alok ni Isabella.

Bumangon siya sa kama at niliyag si Isabella, sinusubukang yakapin ang ideya ng isang tunay na ugnayan bilang magkapatid.

Nang hindi nalalaman ni Ashley, may demonyong ngiti sa mukha si Isabella. Ang lahat ay naaayon sa kaniyang plano.

"Salamat, Isa," sabi ni Ash, bagama't may mga pag-aalinlangan pa rin siya sa party. Ngunit bilang may kaarawan, naramdaman niyang obligado siyang pumunta.

"Walang anuman, sis. Mag-ayos ka na para magningning ka ngayong gabi, dahil inimbita ko rin ang James mo," sabi ni Isa, na tila tunay na masaya para sa kaniya.

"Ay, halos makalimutan ko, Ash. Binilhan ka namin nina Dad at Mom ng damit para sa kaarawan mo bilang regalo," dagdag ni Isabella at ipinakita ang damit na nasa loob ng malaking kahon na kaniyang hawak.

Kuminang ang mga mata ni Ashley nang makita ang damit. "Napakaganda nito," bulong niya.

Nang hindi pa rin nalalaman ni Ashley, pinapanatili ni Isabella ang kaniyang nakalolokong ngisi.

"May marami pang oras bago ang party. Bakit hindi ka muna magpakasaya, dahil tiyak na magbabago ang buhay mo pagkatapos ng gabing ito," sabi ni Isa habang nagkukunwaring masaya.

Hindi nagustuhan ni Ashley ang huling sinabi ni Isa.

"Anong ibig mong sabihin, Isa?" tanong ni Ashley, habang nagsasalubong ang kaniyang mga kilay.

"Sige na, Ash, ang ibig ko lang sabihin ay magiging hindi na mapaghihiwalay ang mga buhay natin simula ngayong gabi," paliwanag ni Isa, na nagsabi na naman ng isa pang kasinungalingan.

Tumango na lamang si Ashley bilang pag-unawa.

"Sige na, Ash, aalis na muna ako para makapaghanda na rin ako, okay?" sabi ni Isabella, sabay yakap muli kay Ashley bago lumabas.

Nang hahawakan na ni Isabella ang doorknob, biglang bumukas ang p***o. Pumasok si G. Miller, kasama si Gng. Green.

"Maligayang kaarawan, Princess. Narinig kong magdiriwang ka nang bongga ngayong taon. Sana makasama mo ako upang ipagdiwang ang espesyal na araw mo," sabi ni G. Miller kay Ashley, na may kasamang pagmamahal sa kaniyang mga salita na nagpadala ng luha sa mga mata ng dalaga.

Niyakap nang mahigpit ni Ashley ang kaniyang ama. "Salamat po, Dad," sabi niya na puno ng emosyon ang boses.

Nanggagalaiti sa galit sina Gng. Green at Isabella habang pinagmamasdan ang sandaling iyon ng mag-ama. "Maligayang kaarawan, Ash," sabi ni Gng. Green, na sadyang pinutol ang kanilang pagyayakapan. Tila isang sampal sa kaniyang mukha ang ma-realize na hindi kailanman siya mamahalin ng kaniyang asawa nang tulad ng pagmamahal nito sa kaniyang anak.

Si Isabella ang unang umalis sa silid ni Ashley. Pagkasara pa lamang ng p***o, hindi niya mapigilang mapahagikgik sa sarili. "Oh, aking kaawa-awang kapatid na si Ashley, ngayong gabi ang simula ng iyong bangungot," ngumisi siya habang patungo sa kaniyang silid upang maghanda nang mabilis.

PLAZA HOTEL

Pumatak ang oras sa 8:29 ng gabi, at masigla na ang party sa Plaza Hotel. Inilibot ni Ashley ang kaniyang paningin sa silid, ngunit walang bakas ng kaniyang boyfriend o ni Isabella.

Nagpasya siyang lumabas ng dancing hall upang hanapin sila, ngunit nagpaikot-ikot siya sa daan. Bukod dito, hindi niya maintindihan kung anong nangyayari sa kaniya, ngunit sapat ang kaniyang katinuan upang maunawaang may hindi magandang nangyayari.

Tila nilagyan ng gamot ang kaniyang inumin.

Iniyugyog niya ang kaniyang ulo, sinusubukang linawin ang kaniyang malabo at nagdidilim na paningin.

Lumapit siya sa mga p***o ng mga silid, sinusubukang buksan ang mga ito nang isa-isa, ngunit hindi nagtatagumpay dahil sa kawalan ng card key.

Pagkaraan ng ilang sandali, sumubok siya ulit at nakarinig ng tunog ng mga ungol at mga katawang nagtatagpo.

Gumunaw ang kaniyang mundo nang itulak niya ang p***o, na sa kaniyang pagkagulat ay hindi pala maayos na nakalaki.

Ang mga ungol na iyon ay nagmumula sa kaniyang boyfriend at sa kaniyang kapatid sa labas na nagtatalik sa mismong harap ng kaniyang mga mata.

Dahil sa durog na puso at mga luha, tahimik na umalis si Ashley, tumatangging makita man lang nila ang kaniyang pag-alis.

ANG PAMILYANG WESTWOOD

Sa kabilang bahagi ng parehong hotel, nagkatipon-tipon ang pamilya Westwood.

Ang pamilyang ito, na kinikilala bilang pinakamayaman sa bansa, ay nagmamay-ari ng napakaraming negosyo at ari-arian sa buong mundo.

Ang mga pagtitipon sa Plaza Hotel ay naging isang buwanang gawain na para sa mga Westwood.

Determinado na makuha ang posisyon ng CEO sa DWC, hindi maintindihan ni Steve Westwood kung bakit ibinigay ng kaniyang mga lolo't lola ang kumpanya kay David Westwood, ang kaniyang kinamumuhihang pinsan.

Taglay ni David ang phi-pambihirang kakayahan at patuloy na nakakamit ang mga bagay na itinuturing ng marami na imposible, salamat sa kaniyang matalas na pag-iisip at pagiging maabilidad.

Walang alinlangan, nakatutok ang lahat ng oras at lakas ni David sa negosyo ng pamilya.

Nang hawakan niya ang pamamahala sa kumpanya limang taon na ang nakalipas, berada ito sa isang kritikal na kalagayan dahil sa maling pamamahala ni Steve at hindi angkop na paggamit ng pera ng kumpanya. Noong panahong iyon, si Steve ang acting CEO.

Dahil sa kawalan ng kaisipan ni Steve, nagpasya ang kaniyang mga lolo't lola na ipagkaloob ang kumpanya kay David, na kaniyang pinsan.

Napatunayan ni David na mas kakayahan at kompetente siya kaysa kay Steve.

Ginawa niya ang lahat sa kaniyang kapangyarihan upang iligtas ang kumpanya, na nasa bingit na ng pagbagsak dahil sa mga aksyon ni Steve.

Gayunpaman, hindi kailanman binigyan ni Steve si David ng kapayapaang nararapat sa kaniya; patuloy itong nagbabalak laban kay David sa pagtatangkang mabawi ang posisyon bilang CEO.

Muli, tumawag ang mga magulang ni Steve ng isang pagpupulong ng pamilya ngayon, na may iisang layunin na kumbinsihin si David na ibigay ang kumpanya kay Steve, ngunit ang kanilang mga pagsisikap ay palaging nabibigo.

Walang interes si David na dumalo sa pagpupulong ngayon, dahil naniniwala siyang pagsasayang lamang ito ng kaniyang oras.

Gayunpaman, nakiusap ang kaniyang mga lolo't lola na sumama siya sa kanila, nangangakong ito na ang huling pagkakataon na isasailalim nila siya sa tulad nitong hindi kinakailangang pagtitipon. Dahil hindi matanggihan ang kaniyang mga lolo't lola, atubiling dumalo si David.

Sa pasukan ng hotel, nakatagpo ni David at ng kaniyang mga lolo't lola sina Steve at ang mga magulang nito.

Pinanatili ni David ang isang malamig na pakikitungo, na lalong nagpaalab sa galit ni Steve.

Lumapit kay David, itinapat ni Steve ang kaniyang kanang kamay sa balikat ng kaniyang pinsan.

"'Wag mo akong tatangkaing hawakan," malamig na banta ni David sa kaniya.

"Tsk tsk tsk, oh pinsan, 'wag ka namang masyadong mababaw. Tandaan mo, pamilya tayo. Oh, hindi ko nakikita ang mga magulang mo rito. Hindi pa ba sila nakababalik mula sa kanilang paglalakbay? Paano ka nila naipasok sa mundong ito at pagkatapos ay nakalimutan ka na lang? Tsk tsk."

Pang-uuyam ni Steve, na umaasang makakakuha ng reaksyon mula kay David. Sa kaniyang pagkagulat, natuklasan ni David na ang pang-aasar ni Steve ay hindi man lang nakagalaw sa kaniya, na lalong nagpagalit kay Steve.

Sa kaniyang hininga, umungal si Steve kay David, na idinidikit ang kaniyang pagiging mas nakatatanda at iginigiit ang kaniyang karapatan sa DWC.

Sa isang malamig at walang alinlangan na tono, sumagot si David, na hinahamon si Steve na bawiin ang diumano'y sa kaniya.

Gayunpaman, ang tugon ni Steve ay walang iba kundi isang masamang ngisi habang tinitiyak kay David na hindi lamang niya mawawala ang DWC, kundi tuluyan din siyang makalilimutan sa pagtatapos ng kanilang paparating na pagpupulong. Sa isang ibinulong na banta, iniwan ni Steve si David na nakatayo sa pasukan, na naguguluhan at hindi sigurado sa kung ano ang pinaplano ni Steve.

Habang pinag-iisipan ni David ang nagbabagyang pagpupulong ng pamilya, isang ramdam ng masamang pangitain ang bumalot sa kaniya. Bagama't hindi niya matukoy ang eksaktong dahilan, alam niya sa kaniyang kaibuturan na may isang hindi magandang bagay ang nakatambang sa kaniya.