INICIAR SESIÓN"Hmm, tahan na ah. Huwag ka na umiyak. Ligtas ka na sa akin Miss." Pinunasan ko ang mukha ng babae, kahit walang luha. Nagbabasakali lang ako na may tumulo.
Pero sa nakikita ko para siyang galit sa akin. Siya na nga 'tong tinulungan ko dahil muntik na siyang mapatay. Tapos siya pa itong galit sa akin? Pero ayos lang, naiintindihan ko ang nararamdaman niya. Bago ko makalimutan, nandito kami sa kwarto ni boss. Dahil sinumbong ko ang lalaking pumatong sa babae kanina at n*******d pa nga talaga. "Mia, sabihin mo nga sa akin. Ano ba talaga ang nangyari? Sinasabi mong pinapatay ng kapatid ko ang girlfriend niya?" Nagtataka ang mukha niya. Pati ba si boss ayaw maniwala sa akin? Sige! Ipapaliwanag ko, hmmp! Humarap ako nang maayos sa kaniya. Masama ang tingin sa akin ng lalaki na tinatawag ni boss na kapatid niya. Nasa gilid siya ni kuya at nakatayo. "Opo boss, nakita ng dalawa kong mata at narinig ko rin na sumisigaw sila pareho." Huminga ako nang malalim bago magpatuloy. --- "Boss, nakita ko na nakapatong siya sa babae at n*******d pa siya. Nakita ko rin na nasa leeg ng babae ang kamay niya. Tapos ginawa niyang sasakyan ang babae. Parang meron siyang nilalabas-pasok sa ibabaw ng babae. Tapos narinig ko nga ang sigaw ng babae. Sabi niya, Ugh! Ugh! Faster! Ugh! I want more darling! Ugh! Ugh!" Saglit akong napahinto, ang bilis ko magsalita. Ang galing ko pala magrap. May talent na ako, yehey! Nagpatuloy agad ako dahil naghihintay sila ng karugtong. -----"Ganun mga sigaw ng babae. Ehh, ang ibig sabihin no'n humihingi siya ng tulong. Kaya pumasok ako dala ang walis," sabay kindat ko. Tuwang-tuwa akong makapagpaliwanag. Sa wakas natapos din. Ligtas na kami ng babae! "Damn it bro! Anong klaseng babae ang dinala mo dito sa bahay? She's mukhang bobo at tanga! Hindi niya alam kung ano ang ginagawa namin ng girlfriend ko. Anniversary namin ni Gwen. So, it's normal to have sex!" galit na galit na sigaw ng lalaki. Pero wala akong maintindihan sa sinabi niya. Ang daming English eh, bobo ako sa English. "Hoy! May rule dito! Sabi ni boss, palaging gawin ang tama. Tapos, isipin mo nga tama ba ang ginawa mo? Sinasaktan mo si Gwen." Lalabanan ko siya hanggang dulo. Hindi ako magpapatalo. ---"Ay! Gwen pangalan niya 'di ba?" biglang pagkalutang kong tanong. Tumango si boss, kaya napangiti ako. "Aba! Anong klaseng ka-inosentehan 'yan? Kuya saan mo ba napulot ang babaeng 'yan? Bakit walang ka-alam alam?" Inis niya itong sinabi kay boss. Naiinis din ako kasi sinasagot-sagot niya lang si boss ehh. Porket ba naka-upo lang si boss sa sasakyan niyang wheelchair sasagutin na lang siya ng kapatid niya? Pwes! Ako ang lalaban para kay boss! Lumapit ako kay boss at hinarangan ko ang kapatid niyang masungit na masama. "Ikaw, huwag mo sagutin si boss ng ganyan ahh! Ang sama mo na nga dahil pumapatay ka sa bahay ni boss. Tapos ikaw pa ang may ganang sumagot sa kaniya ng ganyan? Ikaw saan ka ba galing huh?" Tinarayan ko siya. "Hoy babae! Kung saan ka man lupalop ng mundo ng galing. Huwag mong dalhin dito ang ugali mo. Dahil hindi 'yan pwede dito," madiin niyang tugon. Nasaktan ako ah... Humarap ako kay boss. "Masama ba ako?" kunot noo kong tanong sa kaniya. Ngumiti siya at hinimas ang pisnge ko. Walang alinlangan akong umupo sa hita niya at yumakap sa kaniya. Hindi naman siya nagsalita nang masama sa akin. Bagkus ay hinimas pa niya ang likuran ko para patahanin ako. "Alright, lumabas na kayong dalawa. Next time, kung may gagawin man kayo. Huwag niyo kalimutan mag-lock ng pintuan niyo. If you don't want to be disturb. Then, you can make love in hotel." Wala akong magawa kundi tumango-tango sa likuran ni boss. Ngunit nakakunot pa rin ang noo ko. Biglang tumahimik ang silid. Hindi ko namalayan na nakalabas na pala sila. Kaming dalawa na lang ni boss ang nandito sa loob ng kwarto niya. "Sabihin mo sa akin, ayos ka lang ba?" Humigpit ang yakap ni boss sa akin. Pakiramdam ko ang init sa katawan. Bakit kaya ganun? Sa tuwing niyayakap niya ako, umiinit katawan ko. "Ayos lang ako. Pero bakit mo siya pinalaya? Masama siya gusto niyang patayin ang babae." Nagtatampo ako, ang dami kong paliwanag kanina tapos pinalaya niya lang. "May mga bagay na hindi mo pa maintindihan. Kaya ipapaintindi ko sa 'yo ang mga hindi mo pa alam. Gusto mo bang malaman kung bakit sumisigaw sila pareho?" Umalis ako sa pagkayakap ko sa kaniya. Humarap ako sa kaniya na kunot ang noo ko sa pagtataka. Pinaglaruan ko ang damit niya banda sa dibdib niya. Kanina nang mahawakan ko ang dibdib niya. Gusto ko na laging hawakan at humiga. Ang tigas tapos ang sarap sa pakiramdam kapag hinahawakan. "Mali ang pagkaintindi mo sa kapatid ko. Ang totoo hindi niya sinasaktan si Gwen. Ang mga narinig mo hindi 'yon sigaw ng nasasaktan. Sigaw 'yon ng nasasarapan." Napansin ko ang pagkagat labi niya. "Huh? Masarap 'yon? Kaya ka napakagat sa labi mo dahil masarap 'yon?" Nakatingin pa rin si boss sa labi ko. "Pwede ko rin ba kagatin labi mo?" Ibinaling niya ang paningin niya sa mga mata ko. Kita ko ang pamumula ng pisnge niya. Ang gwapo niya sobra. "Pwede. Ipaparamdam ko rin sa 'yo ang mga narinig mo kanina," nang aakit niyang boses. Pakiramdam ko mas lalong umiinit. Dahan-dahan niyang pinapasok ang kamay niya sa t-shirt ko. "Papatayin mo rin ako?" Napayuko ako. Ayaw ko pa mamatay. Marami pa akong pangarap sa buhay. "Hindi kita papatayin. Pero, ipaparamdam ko sa 'yo ang masarap na hindi mo pa natitikman." Ramdam ko ang init ng hininga niya sa tenga ko. Bigla niya akong hinalikan. Wala akong ibang magawa. Ang sarap ng labi niya. Gusto ko rin kainin. Kusang gumagalaw ang kamay ko mula sa dibdib niya hanggang sa pants niya. Gustong gusto ko siyang hubaran. "Ugh!" biglang lumabas sa bibig ko. Patuloy pa rin ang paghalik niya sa akin, ganun din ako. Hindi ko makontrol ang sarili ko. Basta ang alam ko lang ay gustong-gusto ng katawan ko.ALEXA POINT OF VIEW Woah! Nakakatuwa nagkita kami dito ni boss sa restaurant. Mabuti na lang pumayag siya sa alok kong kumain ng sabay sa amin. Kita ko tuloy ang inis sa mukha ni Margie. --- Sabay-sabay kaming kumain ngayon kasama na din si Gwen. Ang ganda niya talagang babae parang model. Mas maganda pa si Gwen kaysa kay Margie na puno ng kasungitan ang mukha. "Bro, mabuti naiisip niyong lumabas? Ngayon lang tayo ulit nagkasama-samang kumain ah sa restaurant. Tsyaka, mukhang mas napapalapit na ang loob mo kay Alexa ah," nakangiting wika ni Samuel. Sus, ngayon ko lang yata narinig na mabuti siyang magsalita. "Shasha na lang ang itawag niyo sa akin," sabay ngiti ko. "Wow, ang ganda pala ng palayaw mong name. It's cute like you." Matamis itong sinabi sa akin ni Lance. Ganyan nga dapat Lance, ngumiti ka palagi at maging malambot. "Cute? Saang parte ng katawan niya ang pagiging cute niya? Baka 'yong height lang?" Kita ko sa mukha ni Mike na natutuwa pa siyang asarin ako. "Grabe
MARGIE POINT OF VIEW Ito ang gusto ko. Naso-solo ko ngayon si Mike. Mabuti na lang talaga hindi niya sinama si Alexa dito. Kasi kung sumama pa ang bruhang 'yon. I'm sure na magkakagulo lang dito. She's too ignorant to understand everything that this mall has. She doesn't deserve it. "Ahm, babe I want that kind of necklace. I want to buy it." I said with my smooth tone with my love. "Sure, you can buy that. Here's my card, used it." He gave me his card. Galing sa bulsa niya, habang nasa wheelchair siya. So, hindi na ako nagdalawang-isip na bilhin ang necklace na gusto ko. Let me see Alexa, I'm sure ma-iingit ka sa binili ni Mike sa akin ngayon. Ang mga hampas lupa na gaya mo ay hanggang sa lupa lang. Never mo akong mapapantayan. "Thank you babe. I really like it." I proudly said and I hugged him. Nakangiting ibinigay sa akin ng babae dito sa cashier ang nakabalot kong necklace at ang card ni Mike. "Nice couple po ma'am. Sikat na sikat po kayo in public. Bagay po talaga kayon
"Pero boss, oo nga pala. Paano kung ako ang magkagusto sa isang lalake? Masama po ba 'yon? Hindi ko kasi alam kung paano maging magkasintahan ang dalawang tao eh." Napatigil ako sa pagkuskos ng plato. Habang ang tubig ng gripo ay tumutulo pa rin. "Ako nga kinain mo na sa kama eh. Pero hindi naman tayo magkasintahan??? Paano kaya 'yon boss???" Humarap ako sa kaniya. Ngunit, hindi siya makatingin sa akin ng deretso. "Bakit boss? May mali po ba sa sinabi ko?" pagtatakang tanong ko. "No. Pero huwag mo basta-basta sabihin 'yan," sabay lunok laway niya. "Bakit? Nahihiya ka ba? Ayiee... Marunong ka pa lang mahiya ahh," natatawang wika ko. Hindi niya ako sinagot. Pero natatawa pa rin ako. "Ang gwapo mo talagang mahiya boss," natatawang bulong ko sa sarili ko. "May sinasabi ka ba diyan Shasha?" "Huh? Wala po. Halaka boss! Baka nakakarinig ka ng hindi kagaya sa atin. Lagot ka... Minumulto ka na boss." Hindi ko mapigilan ang tawa ko. Samantalang seryoso lang siyang nakatingin sa ak
"What the f*ck! Sino ang pumatay ng ilaw?!" I shout. "Walang hiya naman oh! Kung saan nasa exciting part na. Tsyaka naman nawala ang kuryente!" sigaw naman ni Lance. After that, muling bumalik ang kuryente. "Mukhang pati ang laro ayaw niyang may manalo sa atin ah," natatawang saad ni Lance. Ibinagsak ko sa sofa ang hawak-hawak kong teddy bear at ang laruan. "Wala na akong gana makipaglaro. Bahala ka na diyan maglaro mag-isa," malamig kong tugon sa kaniya na may malalim na tingin. "Okay. Sige ako na lang." He respond. "Anong ginagawa niyo? Tapos na akong magluto." pagsulpot ni Alexa. "Nag-aaway ba kayong dalawa?" Tanong niya ng makalapit siya sa amin. Inilagay niya ang dala niyang pagkain sa mesa. "Huh? Hindi.... Magkapatid kami bakit kami mag-aaway?" sabay ngiti ni Lance. Nagawa pa niya akong akbayan. "Ah... Ang ganda naman ng samahan niyo," sabay ngiti ni Alexa. "Ito na pala kain ka na Boss. Masarap 'yan, pero hindi ko tinikman eh." Masarap pero hindi tinikman? Paano
MIKE STILL POINT OF VIEW I'm here at the conference room. Mahalaga ang meeting ngayon. But, I can't focus. Pero, pinapakinggan ko naman ng maayos ang mga sinasabi nila. They are explaining the plans and possible outcomes. I didn't say anything. Hanggang sa matapos ang mga sinasabi nila. "Boss, wala ka bang sasabihin sa kanila?" bulong ni Sandro sa akin. "No." Tipid kong sagot. "Okay, everyone pwede na kayong umalis. Pag-uusapan muna namin ni boss ang lahat. At kung ano ang magiging desisyon niya ipapadala ko agad sa inyo. Sa ngayon, end na muna ang meeting," seryosong tugon ni Sandro. Walang kahit isa ang nagreklamo sa kanila. Sumunod sila sa sinabi ni Sandro ay sabay-sabay silang umalis ng office. "Boss, bakit hindi ka maka-focus. Importante ang naging meeting ngayon. We need to do an action for this. Kung ayaw niyo pong bumagsak na lang bigla ang kompanya mo." He said with his poor voice. "I know what I'm doing. Nakikinig naman ako." Seryoso kong pinaandar ang wheelc
Nandito na nga kami sa loob ng magandang restaurant. Ang dami ng masasarap na pagkain. Pero ang mata ko nakatuon sa dictionary na nasa gilid ko. Hindi talaga ako makapaniwala na ito ang babasahin ko. Baka abutin ako ng ilang taon bago matapos 'to eh. Dapat pala hindi na lang ako nag-request. "Kumain ka na. Baka lumamig ang pagkain," saad niya. Nag-umpisa na akong kumain kaya kumain na rin ako. Hanggang sa lutang akong napaisip. "Lance, bakit gano'n? Hindi naman tayo nagbayad kanina ng pera sa mall eh. 'Yong card mo lang naman ang binigay mo tapos nag-swipe sa ginamit nila. Tapos bayad na agad 'yon?" pagtataka kong tanong. "Yes. Bayad na 'yon. Gano'n ang pamamaraan ng pagbayad gamit ang card. Kaya ang card na ibinigay sa 'yo ng kuya ko. Itago mo 'yan. Huwag mo basta-basta ipapakita sa iba kung ayaw mong kunin nila sa 'yo. Malaki ang pera diyan. Kahit ano ang gusto mo mabibili mo," sabay ngiti niya. "Gano'n ba talaga 'yon? Hindi ko maintindihan pero, sige na nga. Naniniwala na ako







