Share

Ang Inosente Kong Minamahal (SSPG)
Ang Inosente Kong Minamahal (SSPG)
Author: BITUING GRACIA'S

#1

last update publish date: 2026-07-13 09:16:58

ALEXA CHAN POINT OF VIEW

Dinala ako ng magiging boss kong si Mike Mondragon sa bahay niya. Sabi niya kasi papasok ako bilang personal maid niya. Eh, hindi ko nga alam kung ano 'yon. Para daw hindi na ako pakalat-kalat sa kalsada. Kaya pumayag na lang ako. Naka-wheelchair siya ngayon habang may lalaking umaalalay sa kaniya.

"Wow ang ganda naman! Isang palasyo ang bahay niyo boss? Gusto ko pumasok. Sige na please...." Nagpa-cute ako sa gwapo kong boss.

Smile sa kaliwa. Smile sa kanan. Para naman mapapayag ko siya.

Nakita ko ang paglunok ng laway niya. Gumalaw kasi ang adams apple niya.

"Boss, masarap ba 'yan? Pwede ko bang dilaan?" sabay ngiti ko. Nanlaki ang paningin niya sa akin. Nagulat ko yata ang boss ko.

Pero hindi pa rin siya nagsasalita. Meron naman siyang bibig at dila ah may ngipin nga rin eh.

"Pwede ko boss hawakan?" sabay pa-cute ko ulit. Pero hindi pa rin siya nagsalita.

Dahan-dahan kong nilalapit ang daliri ko sa adams apple niya. Pero nagulat ako ng hilain niya ako. Napa-upo ako sa hita niya. Tapos ang isang kamay ko napunta sa dibdib niya. Pero wala akong hiya.

"Wow, ang tigas ng dibdib mo. Pwede ba ako humiga diyan?" Nagkatitigan kami sa mata. Tapos nakita ko na tumingin siya sa labi ko.

Nang tumingin ako sa labi niya, gusto ko kainin. Ang sarap niya tingnan.

Pinulupot niya ang kamay niya sa bewang ko. Kaya mas lalo kaming nagkadikit.

"Boss gusto mo ng yakap? Ibibigay ko," sabay ngiti ko. Natutuwa akong niyakap ang boss ko. Pero hindi ko maintindihan kung bakit parang umiinit ang buong katawan ko.

"Mr. Mondragon, sigurado ka bang siya ang gusto mong maging personal maid mo?" Nagsalita ang umaalalay sa wheelchair niya. Nandito siya sa likuran ni boss. Kaya kaharap ko siya. Tiningnan ko siya nang masama. Dahilan ng bigla niyang pagyuko.

"Boss ayaw niya ba ako maging personal maid mo?" Umalis ako sa pagkayakap. Malungkot akong humarap kay boss. Pero hindi siya nagsalita. Bagkus ay tinaas niya lang ang kamay niya at ginalaw. Matapos ay umalis ang lalaki.

Dahil umalis na ang lalaki. Binigyan ko na si boss nang matamis kong ngiti.

Nang tuluyan na kaming makapasok sa loob ng bahay. Sobra akong napatuwa. Dahil sobrang laki talaga. Ang ganda ng mga gamit, kumikinang pa ang iba. Tuwang-tuwa kong nilibot ang paningin ko. Hanggang sa may nakita akong mesa na maraming pagkain. Malaking ngiti ang gumuhit sa labi ko. Mabilis akong nagtungo doon.

Napahimas ako sa tiyan ko.

"Hmmm, ang sarap naman niyan? Gusto ko niyan." Pero walang nakikinig sa akin. Sa laki ng mesa hindi ko maabot ang nasa gitna.

Kunot noo ko na lang ulit nilibot ang paningin ko hanggang sa...

"Candy!" halos lalabas ang mga mata ko ng makita ko ang makinang na candy sa mesa sa may gilid. Tuwang-tuwa ulit akong lumapit doon.

Walang alinlangan ko itong dinampot.

Bakit parang matigas? Kung sa bagay kapag candy matigas 'yon. Try ko nga!

Agad ko itong kinagat ngunit napasigaw na lang ako sa sobrang tigas.

"Aray! Ang sakit naman ng candy na 'to? Bakit hindi kaya ng ngipin ko kagatin 'to? Mabuti pa 'yong candy sa labas masasarap at hindi sobrang tigas! Hindi tulad nito, huhuhu," mangiyak-ngiyak kong sabi sa sarili ko.

"Miss, akin na 'yan." May isang babae ang lumapit sa akin. Kinuha niya ito.

"Bakit ang tigas ng candy niyo?" sabay singhot ko.

"Hindi ito candy. Bato lang 'to. Mamahaling bato kaya makinang. Kaya matigas tapos hindi ito kinakain." Lutang lang akong nakikinig. Tapos bigla niya akong iniwan.

Naisip ko na libutin ang bahay. Gusto ko libutin, yehey!

Lakad ako nang lakad. Napapansin ko parang walang pake-alam sa akin ang mga tao dito. Pero mas mabuti 'yon para malaya ako sa lahat.

Kahit ano-ano lang ang nakikita ko. Basta lahat ay magaganda. --- Umakyat ako sa hagdan. At wow ang ganda. Glass na glass ang ibang mga bagay dito.

"Ang tahimik naman dito. Wala bang tao dito?" sambit ko sa sarili ko.

"Hello? Tao po? Tao po? May tao ba dito?" sunod-sunod kong pasigaw na tanong. Pero wala pa rin sumasagot.

Patuloy na lang ako naglakad. Ang ganda kasi at ang tahimik.

Napansin ko na ang daming mga pintuan.

"Kapag ba binuksan ko ang isang pintuan lalagos ako sa isang mall? Ohh hindi naman kaya ay sa isang park? O baka naman mapunta ako sa swimming pool? Gusto ko buksan!" napasigaw ako sa sobrang tuwa. Hehehe.

Lumapit ako sa mga pintuan. Akmang bubuksan ko na sana ang malapit na pintuan sa akin. Pero may narinig akong ingay kaya napatigil ako.

"Ugh! Ugh! Ugh! I want more darling! Ugh!" sigaw ng boses babae.

Napatakip ako sa bibig ko.

"Hala! May pinapatay na babae?! Hindi pwede! Dapat walang patayin na inosente!" sabay tingin-tingin ko kung saan-saan. Sinusundan ng tenga ko ang ingay.

"Ugh! Come on! Darling, you're so tight!" Nagulat ako sa boses ng lalaki. Buo ang boses niya. Nakakatakot siya, pinapatay niya ang babae. Kailangan ko silang hanapin para iligtas ang babae.

Muli kong nilibot ang paningin ko. Kailangan ko ng sandata para maligtas ko ang babae.

Saktong may nakita akong walis sa gilid, banda sa dulo. Dahan-dahan akong humakbang para kunin ito.

"Pshh, dahan-dahan lang Alexa. Kukunin natin ang walis," wika ko sa sarili ko.

Ilang saglit pa, nakuha ko na ang walis. Niyakap ko ito at mahigpit na hinawakan.

"Ugh! Darling more! Ugh! Ugh!" muling sigaw ng babae dahilan na napa-atras ako.

Huminga ako nang malalim.

"Hintayin mo ako babae, ililigtas kita. Ililigtas ka namin ng walis na hawak ko." Matapang akong tumayo. "Asan nga ba ulit kayo?" kunot noo ko.

"Ugh! Faster! Faster darling! Faster! Ugh! Ugh!" muling sigaw ulit ng babae.

Sa wakas na sundan na ng tenga ko ang boses na 'yon.

"Nandiyan ka pala ahh," nakangiti kong sabi na may malalim na tingin sa isang pintuan na malapit sa akin, sa kanan. Nakita ko na medyo bukas ang pintuan.

Lumapit ako doon. Mas lalong narinig ko ang malakas na boses nila.

"Ugh! Ugh! I'm coming! I'm coming, ugh!" sigaw ng babae.

Walang alinlangan akong sumilip habang nakayakap sa walis ko.

"Hala! Ang kapal ng mukha ng lalaki! Nakapatong siya sa babae at walang suot na damit! Ang sama niya!"

"Bogs!" Malakas na kalabog ng pintuan.

Mabilis akong pumasok at hinampas ko ang lalaki. Sabay silang napabalikwas sa gulat.

"Ouch! Ouch! Ouch!" sigaw ng lalaki. Dali-dali siyang tumayo at dinampot ang mga damit sa sahig. Pagkatayo niya nakita ko ang alaga niya. Malaki ito at malusog. Tumatayo pa nga ehh.

Agad akong lumapit sa babae at tinakpan ang katawan niya sa kumot nila.

BITUING GRACIA'S

Palagay naman po ng comments niyo. I need review po sa book. Kung ano ang mga dapat kong i-adjust. Negative or Positive I will accept. Thank you so much!

| Like
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Comments (3)
goodnovel comment avatar
TristarNight
Nakakatawa talaga
goodnovel comment avatar
BITUING GRACIA'S
Ay, thank you po, tawa well po. Thank you rin sa pagbabasa.
goodnovel comment avatar
Love
Grabe ka Miss A. Sobrang nakakatawa naman si Alexa
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • Ang Inosente Kong Minamahal (SSPG)   #117

    "Ano ang ibig mong sabihin Alexa?" Napuno ng lungkot niya itong tinanong. Tila nakikiramay siya ngayon sa kalungkutan ko. "Tama ang narinig mo. Kaya, walang sino man ang mag-aalala sa akin. Wala akong magulang, iniwan nila ako mula ng bata pa ako. Kaya para sa akin, hindi lahat ng ina ay hindi kayang tiisin ang mga anak nila. Dahil, ilang taon! Ilang taon akong naghirap samantalang hindi ko man lang alam kung na saan na sila! Kung ano ang mga ginagawa nila! Kung kumusta sila! Kung hinahanap pa ba nila ako?!" Sa malalamig na espadang tumarak sa dibdib ko. Tila isang iglap lang ay nawasak ako. "Ewan ko ba! May mga araw na umaasa akong babalik sila. Iniisip kong hinahanap nila ako. Pero wala eh... Umabot na lang ako sa 29 kong edad, wala pa rin sila." Naging emosyonal ako kaya tuloy-tuloy na tumulo ang mga luha ko. "Alexa...." Agad kong hinawi ang kamay ni Ma'am Lycka ng dadampi ito sa pisnge ko para muli niyang himasin. "Umalis ka na po. Ayaw ko na pong pag-usapan pa 'to," malung

  • Ang Inosente Kong Minamahal (SSPG)   #116

    ALEXA CHAN POINT OF VIEW "BOGS!" Isang malakas na tunog ang nagpagising sa akin. Kulang na lang pati kaluluwa ko bigla ng umalis sa katawan ko dahil sa gulat. Napabalikwas ako at deretsahan na bumangon kahit antok na antok ako. Infairness, nakatulog ako kahit mainit. Humarap ako sa pintuan. Doon ay nakita ko ang nakatayong si Lycka. Walang emosyon ang mukha niya. Baka naman nandito siya para awayin din ako? Kahit na anong gawin niya sa akin pipiliin ko pa rin ang tumayo ng tuwid. Humakbang siya papalapit nang papalapit sa akin. Hanggang sa kunting espasyo na lang ang pagitan naming dalawa. Pero, hindi ko pa rin maintindihan kung bakit parang kakaiba ang titig niya. Napapikit ako ng makita kong itinaas niya ang palad niya. Nanginig ako sa takot dahil muli na naman akong makakatanggap nito ng sampal. Nakakapagod na rin masampal ng kung sino-sino lang. Tapos ako walang laban. "Pasensya ka na Alexa." Gulat na gulat kong binuksan ang mga mata ko. Hindi niya ako sinampal. Kundi, h

  • Ang Inosente Kong Minamahal (SSPG)   #115

    Natapos na lang ang lunch time. Pero, walang kahit kunti man lang ang bumawas na kinakain ni Mike. Hindi na rin nagtagal si Mike at Lance sa bahay ng mga Progella. Nagpaalam na sila nang maayos at sabay din silang lumabas. Magkasama sila sa iisang kotse lang at si Lance ang nagmaneho. "Kuya, pwede bang magpakita ka naman ng kunting pagmamahal kay Margie. Masyado mo na siyang sinasaktan. Nakita mo naman kanina kung gaano siya kasaya nang pumasok sa kwarto niya sa hospital 'di ba? Pagbigyan mo naman siya sa hiling niyang manatili ka rin sa tabi niya kahit paano." Seryoso at buong boses itong wika ni Lance. Subalit, sinandal lang ni Mike ang kaniyang ulo sa kaniyang upuan. Tahimik pa rin at nakatingin lang sa malayo. "Hindi ka naman ganyan kay Margie. Kaya, tama na ang pagpapanggap mo. Tyaka, kahit saglit lang kuya pasayahin mo siya. Ako na ang nakikiusap sa 'yo. Dahil, ilang araw na lang babalik na si Luna at hindi ka na masyadong malalapitan ni Margie tulad ng paglapit niya sa

  • Ang Inosente Kong Minamahal (SSPG)   #114

    Nakamasid lang ako sa lahat habang nakaupo lang ako dito sa sofa sa sala. Oo, lahat sila ay abala pa rin sa mga ginagawa nila. Samantalang ako ay walang magawa dito sa buhay ko. Walang pinagbago kasi kung sa bahay ni Mike wala rin akong masyadong magawa. Ang kaibahan lang, mas maayos ang trato nila sa akin kaysa dito. Kung nandito lang sana si Tita, ede sana siya ang kausap ko ngayon. Kaso nga lang, saan ko naman siya hahanapin? Mukhang kasama naman siya ni Señora sa paglabas ng bahay na 'to. Hindi magawang maging masaya ng mata ko ngayon. Tahimik nga lang ako at walang kibo. Ngunit, ilang saglit lamang ay nakarinig ako ng tunog ng mga sasakyan. Tila kakarating lang nila dito sa bahay. Siguro sina lola na iyon. Kaya naman, tumayo ako upang magtungo sa pintuan. Subalit, hindi pa man ako nakakapunta roon. Biglang lumapit sa akin ang dalawang lalaki kanina na nakatayo sa pintuan. Ikinagulat ko na bigla akong kinarga ng isang lalaki. Kinakabahan ako ng makita ko mula sa likuran niya ang

  • Ang Inosente Kong Minamahal (SSPG)   #113

    ALEXA CHAN POINT OF VIEW Bahala na nga ang buhay ko. Basta hindi ko kaya ang init dito. Sobrang init, parang nasa loob ako ng oven na niluluto eh. Kulang na lang maging lechon tao ako dito at gawing ulam nila ngayon. Walang gana akong tumayo mula sa pagkahiga ko. Pakiramdam ko pagod na pagod na ang katawan ko. Pero, alam ko rin naman na hindi ako makakatulog kapag mainit talaga dito sa loob ng kwarto. Kaya kailangan kong humanap ng paraan. Lumabas ako sa kwarto, mainit ang araw. Sobrang init dala yata ng pagiging hot ng katawan ko, ayieee! Patuloy lang akong naglakad, tahimik ang bahay. Pero, abala ang iba sa pagluluto o sa pag-aayos ng bahay. Samantalang ako, malaya lang naglakad-lakad dito sa loob. Kaso nga lang mula sa isang yaya na na nagpupunas sa isang vase. Malalim ang tingin nito sa akin. Halatang mataray ang babaeng 'yon. Pero ayos lang naman, dahil hindi naman siya maganda. Saglit akong napatawa sa isipan ko dahil sa kalokohan na pumasok sa utak ko. Ngunit, gayunpama

  • Ang Inosente Kong Minamahal (SSPG)   #112

    Pagod na pagod na napa-upo si Shasha sa sahig. Naghabol siya ng hininga dahil sa pagod. At dahil din sa init, ginawa niyang pamaypay ang suot niyang damit. Pawis na pawis ang dalaga, halos maligo siya sa sariling pawis niya. "Ang init naman dito, nakakapagod na nga maglinis eh. Pero, yehey! Mabuti na lang tapos na akong maglinis!" tuwang-tuwa na sigaw ni Shasha sabay masayang itinaas niya ang dalawang kamay niya. Inilibot niya ang kaniyang paningin at gumuhit ang matamis na ngiti sa labi niya. Dahil ang maduming kwarto kanina ay sobrang malinis na ngayon. Kahit paano ay nakahinga na ng maluwag si Shasha. Napahiga siya sa malinis na sahig at nakangiting tumingin sa bubong. Sa Mondragon family naman. Mahigpit na nakakuyom si Mike ng kamao niya. Dahil sa mensaheng iniwan ni Shasha sa kwarto nito. "Kaya ba nanatili ka sa tabi ko kagabi. Dahil aalis ka pala? Damn it Alexa, I told you hindi ka pwedeng mawala sa akin!" Halos mangitngit sa galit ang panga ni Mike. Halos manlisik ang

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status