Ang Inosente Kong Minamahal (SSPG)

ALEXA CHAN POINT OF VIEW

Dinala ako ng magiging boss kong si Mike Mondragon sa bahay niya. Sabi niya kasi papasok ako bilang personal maid niya. Eh, hindi ko nga alam kung ano 'yon. Para daw hindi na ako pakalat-kalat sa kalsada. Kaya pumayag na lang ako. Naka-wheelchair siya ngayon habang may lalaking umaalalay sa kaniya.

"Wow ang ganda naman! Isang palasyo ang bahay niyo boss? Gusto ko pumasok. Sige na please...." Nagpa-cute ako sa gwapo kong boss.

Smile sa kaliwa. Smile sa kanan. Para naman mapapayag ko siya.

Nakita ko ang paglunok ng laway niya. Gumalaw kasi ang adams apple niya.

"Boss, masarap ba 'yan? Pwede ko bang dilaan?" sabay ngiti ko. Nanlaki ang paningin niya sa akin. Nagulat ko yata ang boss ko.

Pero hindi pa rin siya nagsasalita. Meron naman siyang bibig at dila ah may ngipin nga rin eh.

"Pwede ko boss hawakan?" sabay pa-cute ko ulit. Pero hindi pa rin siya nagsalita.

Dahan-dahan kong nilalapit ang daliri ko sa adams apple niya. Pero nagulat ako ng hilain niya ako. Napa-upo ako sa hita niya. Tapos ang isang kamay ko napunta sa dibdib niya. Pero wala akong hiya.

"Wow, ang tigas ng dibdib mo. Pwede ba ako humiga diyan?" Nagkatitigan kami sa mata. Tapos nakita ko na tumingin siya sa labi ko.

Nang tumingin ako sa labi niya, gusto ko kainin. Ang sarap niya tingnan.

Pinulupot niya ang kamay niya sa bewang ko. Kaya mas lalo kaming nagkadikit.

"Boss gusto mo ng yakap? Ibibigay ko," sabay ngiti ko. Natutuwa akong niyakap ang boss ko. Pero hindi ko maintindihan kung bakit parang umiinit ang buong katawan ko.

"Mr. Mondragon, sigurado ka bang siya ang gusto mong maging personal maid mo?" Nagsalita ang umaalalay sa wheelchair niya. Nandito siya sa likuran ni boss. Kaya kaharap ko siya. Tiningnan ko siya nang masama. Dahilan ng bigla niyang pagyuko.

"Boss ayaw niya ba ako maging personal maid mo?" Umalis ako sa pagkayakap. Malungkot akong humarap kay boss. Pero hindi siya nagsalita. Bagkus ay tinaas niya lang ang kamay niya at ginalaw. Matapos ay umalis ang lalaki.

Dahil umalis na ang lalaki. Binigyan ko na si boss nang matamis kong ngiti.

Nang tuluyan na kaming makapasok sa loob ng bahay. Sobra akong napatuwa. Dahil sobrang laki talaga. Ang ganda ng mga gamit, kumikinang pa ang iba. Tuwang-tuwa kong nilibot ang paningin ko. Hanggang sa may nakita akong mesa na maraming pagkain. Malaking ngiti ang gumuhit sa labi ko. Mabilis akong nagtungo doon.

Napahimas ako sa tiyan ko.

"Hmmm, ang sarap naman niyan? Gusto ko niyan." Pero walang nakikinig sa akin. Sa laki ng mesa hindi ko maabot ang nasa gitna.

Kunot noo ko na lang ulit nilibot ang paningin ko hanggang sa...

"Candy!" halos lalabas ang mga mata ko ng makita ko ang makinang na candy sa mesa sa may gilid. Tuwang-tuwa ulit akong lumapit doon.

Walang alinlangan ko itong dinampot.

Bakit parang matigas? Kung sa bagay kapag candy matigas 'yon. Try ko nga!

Agad ko itong kinagat ngunit napasigaw na lang ako sa sobrang tigas.

"Aray! Ang sakit naman ng candy na 'to? Bakit hindi kaya ng ngipin ko kagatin 'to? Mabuti pa 'yong candy sa labas masasarap at hindi sobrang tigas! Hindi tulad nito, huhuhu," mangiyak-ngiyak kong sabi sa sarili ko.

"Miss, akin na 'yan." May isang babae ang lumapit sa akin. Kinuha niya ito.

"Bakit ang tigas ng candy niyo?" sabay singhot ko.

"Hindi ito candy. Bato lang 'to. Mamahaling bato kaya makinang. Kaya matigas tapos hindi ito kinakain." Lutang lang akong nakikinig. Tapos bigla niya akong iniwan.

Naisip ko na libutin ang bahay. Gusto ko libutin, yehey!

Lakad ako nang lakad. Napapansin ko parang walang pake-alam sa akin ang mga tao dito. Pero mas mabuti 'yon para malaya ako sa lahat.

Kahit ano-ano lang ang nakikita ko. Basta lahat ay magaganda. --- Umakyat ako sa hagdan. At wow ang ganda. Glass na glass ang ibang mga bagay dito.

"Ang tahimik naman dito. Wala bang tao dito?" sambit ko sa sarili ko.

"Hello? Tao po? Tao po? May tao ba dito?" sunod-sunod kong pasigaw na tanong. Pero wala pa rin sumasagot.

Patuloy na lang ako naglakad. Ang ganda kasi at ang tahimik.

Napansin ko na ang daming mga pintuan.

"Kapag ba binuksan ko ang isang pintuan lalagos ako sa isang mall? Ohh hindi naman kaya ay sa isang park? O baka naman mapunta ako sa swimming pool? Gusto ko buksan!" napasigaw ako sa sobrang tuwa. Hehehe.

Lumapit ako sa mga pintuan. Akmang bubuksan ko na sana ang malapit na pintuan sa akin. Pero may narinig akong ingay kaya napatigil ako.

"Ugh! Ugh! Ugh! I want more darling! Ugh!" sigaw ng boses babae.

Napatakip ako sa bibig ko.

"Hala! May pinapatay na babae?! Hindi pwede! Dapat walang patayin na inosente!" sabay tingin-tingin ko kung saan-saan. Sinusundan ng tenga ko ang ingay.

"Ugh! Come on! Darling, you're so tight!" Nagulat ako sa boses ng lalaki. Buo ang boses niya. Nakakatakot siya, pinapatay niya ang babae. Kailangan ko silang hanapin para iligtas ang babae.

Muli kong nilibot ang paningin ko. Kailangan ko ng sandata para maligtas ko ang babae.

Saktong may nakita akong walis sa gilid, banda sa dulo. Dahan-dahan akong humakbang para kunin ito.

"Pshh, dahan-dahan lang Alexa. Kukunin natin ang walis," wika ko sa sarili ko.

Ilang saglit pa, nakuha ko na ang walis. Niyakap ko ito at mahigpit na hinawakan.

"Ugh! Darling more! Ugh! Ugh!" muling sigaw ng babae dahilan na napa-atras ako.

Huminga ako nang malalim.

"Hintayin mo ako babae, ililigtas kita. Ililigtas ka namin ng walis na hawak ko." Matapang akong tumayo. "Asan nga ba ulit kayo?" kunot noo ko.

"Ugh! Faster! Faster darling! Faster! Ugh! Ugh!" muling sigaw ulit ng babae.

Sa wakas na sundan na ng tenga ko ang boses na 'yon.

"Nandiyan ka pala ahh," nakangiti kong sabi na may malalim na tingin sa isang pintuan na malapit sa akin, sa kanan. Nakita ko na medyo bukas ang pintuan.

Lumapit ako doon. Mas lalong narinig ko ang malakas na boses nila.

"Ugh! Ugh! I'm coming! I'm coming, ugh!" sigaw ng babae.

Walang alinlangan akong sumilip habang nakayakap sa walis ko.

"Hala! Ang kapal ng mukha ng lalaki! Nakapatong siya sa babae at walang suot na damit! Ang sama niya!"

"Bogs!" Malakas na kalabog ng pintuan.

Mabilis akong pumasok at hinampas ko ang lalaki. Sabay silang napabalikwas sa gulat.

"Ouch! Ouch! Ouch!" sigaw ng lalaki. Dali-dali siyang tumayo at dinampot ang mga damit sa sahig. Pagkatayo niya nakita ko ang alaga niya. Malaki ito at malusog. Tumatayo pa nga ehh.

Agad akong lumapit sa babae at tinakpan ang katawan niya sa kumot nila.