Home / Romance / Ang Inosenteng Asawa ng Halimaw na Bilyonaryo / Chapter 7: Ang Paraan ng Pagprotekta sa Sarili

Share

Chapter 7: Ang Paraan ng Pagprotekta sa Sarili

Author: Dama Mei
Nasa pinakamataas na palapag ang pribadong restaurant na sadyang pina-reserve ni Francis Villarreal para makapag-lunch kasama ang kanyang pamilya habang nagpapahinga sa gitna ng araw.

Nasa gitna ng mesa si Francis. Sa kanyang kanan nakaupo si Alejandro, habang sa kaliwa naman ay si Catherine, na pinakamasigla sa kanilang tatlo pagdating sa ganitong mga pagtitipon.

“Alam n’yo ba? Nagkagulo ang charity event dahil hindi handa ang mga organizer. I had to step in and handle everything myself,” kwento ni Catherine habang salit-salitang tumitingin sa kanyang ama at kuya.

Mahilig talaga siyang makipagkuwentuhan tungkol sa kung anu-anong bagay, lalo na kapag kasama niya ang kanyang pamilya.

Dahan-dahang tumango si Francis. “You should learn not to be such a perfectionist, Cat.”

“Pa, kaya lang naman ako kumikilos dahil walang ibang marunong gumawa nang maayos!” sagot ni Catherine habang inirorolyo ang mga mata sa kanyang ama.

Napatawa nang mahina si Alejandro.

“Maybe you should hire an assistant who can keep up with your standards. Kung hindi, baka isang araw, himatayin na lang sa pagod ang kawawang assistant mo.”

Matalim na sinulyapan siya ni Catherine.

“Oh, don't change the subject!” sabi niya habang inilalagay ang mga siko sa ibabaw ng mesa. “Ako nga dapat ang nagtatanong sa iyo. Don't you think you're falling behind?”

Bahagyang nagtaas ng kilay si Alejandro. “Falling behind? In what way?”

“In life, obviously!” sagot ni Catherine na para bang napakasimple lang ng tanong. Pagkatapos, ibinaling niya ang tingin kay Alaric. “Alaric is already married. Ikaw na lang ang wala.”

Napasinghal si Alejandro.

“Marriage isn't a competition, Cat.”

Sa dulo ng mesa, na kanina pa tahimik na kumakain, biglang malakas na naglinis ng lalamunan si Alaric.

“I got married because I was forced to, in case you've forgotten, Cat,” malamig niyang sabi habang hinihiwa ang steak sa kanyang plato. “You know perfectly well that I've never believed in marriage.”

Hindi sumagot si Francis. Tahimik lang siyang humigop ng alak mula sa kanyang baso. Alam niyang hindi lang basta nagsasalita si Alaric. May patama sa kanya ang mga salitang iyon.

Pero sa halip na ma-offend, ngumiti pa si Catherine sa kanyang bunsong kapatid.

“Forced or not, your wife is beautiful and young. You're lucky, you know.”

“May punto si Cat,” sabat ni Alejandro habang napapatingin din kay Alaric. “At least, hindi ka ipinagkasundo ni Papa sa isang matandang babae.”

Bahagyang itinagilid ni Catherine ang ulo at mas matagal na pinagmasdan ang bunsong kapatid. Ngayon ay kita na ang maayos at mapuputing ngipin niya sa kanyang malapad na ngiti.

“Speaking of which, why Hiraya?”

Dahil sa tanong na iyon, biglang naging alanganin ang atmosphere sa hapag-kainan.

Natigil sa pagkain sina Alejandro at Francis. Pareho silang bahagyang napatingin kay Alaric, halatang gustong marinig ang magiging sagot nito.

Napansin ni Catherine ang biglang pagbabago ng mood sa mesa. Lalo tuloy siyang nagtanong.

“I mean, you had so many options. Pwede naman si Asteria, 'di ba? Anak din siya ng pamilyang Hernando. Maganda rin siya, at mas mataas pa ang pinag-aralan. Or maybe someone else?”

Sumandal si Alejandro sa kanyang upuan.

“She has a point. This is unlike you, Ric.”

Nanatiling tahimik si Francis, pero halos hindi siya kumukurap habang nakatingin kay Alaric.

Sa totoo lang, maging siya ay nagtataka rin sa naging desisyon ng bunsong anak. Pinilit lang naman niyang magpakasal na ito agad, pero hindi niya kailanman inasahang mapupunta ang pagpili nito sa isang dalagang dalawampu't isang taong gulang pa lamang.

Sa wakas, nag-angat ng mukha si Alaric at isa-isang tiningnan ang mga miyembro ng kanyang pamilya.

“I didn't choose her. I accepted her.”

Kumunot ang noo ni Catherine.

“Accepted what?”

“The Hernando family used one of their daughters to save their company from bankruptcy,” paliwanag ni Alaric. “And Hiraya was the one they presented to me in exchange for financial assistance.”

Hindi namalayang bahagyang napanganga si Catherine sa sagot ng kanyang bunsong kapatid.

Hindi niya akalaing kayang tratuhin ni Alaric ang isang babae na para bang isa lamang itong bagay na ipinagpapalit sa isang transaksyon.

“Ang mahalaga, legal ang kasal,” sa wakas ay sabi ni Francis. “Nailigtas ang kompanya ng mga Hernando, at nagkaroon ng katatagan ang negosyo ng pamilya natin.”

Tumango si Catherine, kahit halata pa rin ang pagkagulat sa mukha niya.

Saglit siyang tumingin kay Alejandro, na para bang gustong malaman kung ano ang reaksyon nito sa narinig. Pero nagkibit-balikat lang ang kanyang panganay na kapatid, na para bang wala siyang pakialam sa usapan.

Hindi pa rin sumuko si Catherine.

“What about you, though? Wala ka ba talagang kahit kaunting interes sa kanya? Hiraya is really beautiful!”

“Cat,” saway ni Alejandro.

Matalim niya itong sinulyapan upang ipahiwatig na sapat na ang mga tanong nito.

“It's none of your business anymore.”

Agad na itinaas ni Catherine ang dalawang kamay bilang pagsuko. “Okay, okay. Fine. I won't interfere anymore.”

Pero kahit sinabi niya iyon, hindi pa rin nawala ang kuryosidad niya tungkol sa babaeng pinili ng kanyang bunsong kapatid na maging asawa.

***

Nakatayo si Cecilia sa gitna ng malaking silid habang maingat na pinagmamasdan ang mga staff na abala sa kani-kanilang gawain.

Maayos silang kumikilos. May naglilinis ng matataas na bintana, may nag-aayos ng mga plorera ng bulaklak, at may naglilinis ng iba pang bahagi ng mansion upang mapanatiling malinis at maaliwalas ang buong bahay.

Naghahanda na sana si Cecilia na magbigay ng panibagong instruksyon nang mapansin niya ang isang pamilyar na mukha sa gilid ng silid.

Si Hiraya.

Hindi dapat naroon ang dalaga kasama ng mga staff.

Nakatayo ito sa tabi ng isang display shelf at abalang nagpupunas ng makinis na ibabaw ng marmol, ginagaya ang ginagawa ng isa sa mga babaeng staff.

Natigilan si Cecilia sa nakita.

“Ma'am Hiraya!”

Napalingon si Hiraya, bahagyang nagulat sa biglang pagtawag sa kanya.

“Cecilia? Bakit?”

Mabilis na lumapit si Cecilia at agad na kinuha ang basahang hawak ng dalaga.

“Ma'am, tama na po. Hindi ninyo dapat ginagawa ang trabahong ito!”

Ilang beses na kumurap si Hiraya, tila hindi maintindihan kung bakit ganoon na lamang ang reaksyon ni Cecilia.

“Pero sanay na akong gawin ito. Wala naman itong problema sa akin.”

Hinawakan ni Cecilia ang pulsuhan ni Hiraya, maingat ngunit determinado.

“Hindi ninyo pwedeng gawin ang mga ganitong bagay, Ma'am. Hindi ninyo trabaho ang paglilinis ng bahay.”

Bahagyang umiling si Hiraya at ngumiti nang alanganin. “Okay lang talaga, Cecilia. Sanay na sanay na akong gawin ito.”

Natigilan si Cecilia sa narinig.

Sanay na?

“Sanay na kayo? Ano pong ibig ninyong sabihin?” maingat niyang tanong.

Bahagyang nagkibit-balikat si Hiraya, nananatiling inosente ang ekspresyon ng mukha niya.

“Trabaho ko na po ang maglinis ng bahay. At saka, wala naman akong ibang ginagawa.”

Lalong kumunot ang noo ni Cecilia.

“Pero, Madam, kayo na po ngayon ang Ma'am ng bahay na ito. Kayo ang asawa ni Sir Alaric. Kung gusto ninyong may pagkaabalahan, marami naman po kayong ibang pwedeng gawin.”

Bahagyang ngumiti si Hiraya, pero halatang hindi siya sigurado sa sinabi ng babae.

“Pero ayokong maging pabigat sa ibang tao.”

Napabuntong-hininga nang mahina si Cecilia.

Hindi pa niya lubos na nauunawaan ang buong kwento sa likod ni Hiraya. Hindi niya alam kung bakit tila sanay na sanay ang dalaga na gawin ang mga trabahong hindi naman dapat niya responsibilidad.

Pero isang bagay ang malinaw para kay Cecilia.

Malaki ang pagkakaiba ni Hiraya sa mga babaeng nakilala niyang naging posibleng asawa ni Alaric noon.

Karamihan sa mga babaeng iyon ay gustong ipakita ang kanilang mataas na katayuan. Gusto nilang mapansin, mapaglingkuran, at tratuhin bilang espesyal na tao.

Pero si Hiraya, tila ang tanging iniisip ay kung paano hindi makakaabala sa ibang tao.

“Mabuti pa, ipaghahanda ko na lang kayo ng tsaa, Madam. Halina kayo at maupo muna para makapagpahinga.”

Dahan-dahang tumango si Hiraya.

Sumunod siya kay Cecilia, na gumabay sa kanya papunta sa kabilang bahagi ng napakalaking mansion.

***

Gabi na nang marahang kumatok si Cecilia sa pinto ng opisina ni Alaric.

Abala ang lalaki sa pagpirma ng ilang dokumento nang mag-angat siya ng mukha. Bahagya siyang nagtaka nang makita kung sino ang kumatok.

Karaniwan, walang staff na pumapasok sa kanyang opisina sa ganitong oras, maliban na lang kung may emergency.

Bumukas ang pinto, at nakita niya si Cecilia na nakatayo sa bungad nito.

Lalong kumunot ang noo ni Alaric.

“Cecilia?”

Inilapag niya ang panulat na hawak niya.

“What is it? You don't usually come to my office at this hour.”

Pumasok si Cecilia at marahang isinara ang pinto sa likuran niya. Saglit niyang tiningnan si Alaric, pero hindi agad nagsalita.

“May kailangan po akong sabihin sa inyo, Sir,” maingat niyang panimula.

Sumandal si Alaric sa kanyang upuan. Naging mas interesado ang ekspresyon ng mukha niya.

“What is it?”

“Kanina pong tanghali, nakita kong tumutulong si Ma'am Hiraya sa paglilinis ng mansion kasama ng mga staff.”

Kumunot ang noo ni Alaric.

“What?”

“Pinagbawalan ko po siya, pero ang sabi niya, sanay na raw po siyang gawin iyon.”

Natahimik si Alaric.

Hindi niya agad alam kung ano ang isasagot. Hindi niya inaasahang ang babaeng pinakasalan niya ay gagawa ng mga gawaing karaniwang ipinauubaya sa mga staff ng mansion.

“I've seen many women come and go in your life, Sir Alaric,” maingat na pagpapatuloy ni Cecilia. “But Hiraya is different.”

Dahil sa huling sinabi ni Cecilia, tuluyang nag-angat ng mukha si Alaric.

“How so?”

Bahagyang ngumiti si Cecilia.

“Ang ibang babae, gusto nilang ipakita sa lahat na sila ang partner mo. Gusto nilang maramdaman ng mga tao kung gaano sila kahalaga dahil sa relasyon nila sa iyo.”

Sandali siyang huminto bago muling nagsalita.

“Pero si Hiraya… ang gusto lang niya ay hindi maging pabigat sa kahit kanino.”

Muling natahimik si Alaric.

Hindi niya alam kung bakit, pero tila may kung anong bahagi ng sinabi ni Cecilia ang tumatak sa isip niya.

“Alaric,” tawag ni Cecilia.

Mas naging malumanay ang boses niya.

“Baby ka pa lang, kilala na kita. Nakita kitang lumaki.”

Pagkarinig ni Alaric sa mga salitang iyon, ibinaling niya ang mukha sa kabilang direksyon. Bahagyang tumigas ang kanyang panga.

Alam niyang hindi lang basta staff si Cecilia para sa kanya. Isa ito sa mga taong matagal nang nasa buhay niya at nakasaksi sa kanyang paglaki.

“Alam kong hindi naging madali ang buhay mo,” patuloy ni Cecilia. “Pero hindi katulad ng mga babaeng nakilala mo noon si Hiraya.”

Tumingin siya kay Alaric nang may pag-aalala.

“Hindi niya alam kung paano protektahan ang sarili niya. Ang alam lang niya ay sumunod sa mga taong nasa paligid niya.”

Napabuntong-hininga nang maikli si Alaric.

“I'm not hurting her.”

Dahan-dahang tumango si Cecilia. “Totoo naman. Pero kahit hindi mo siya pisikal na sinasaktan, pwede pa rin siyang masaktan sa sobrang lamig ng pakikitungo mo sa kanya.”

Lumingon si Alaric. Madilim ang kanyang mga mata habang nakatingin sa babae.

“That is the consequence of her father's decision to trade her future for his company's survival.”

Nanatiling kalmado si Cecilia sa kabila ng malamig na sagot nito.

“Hindi ko naman hinihiling na mahalin mo siya, Alaric,” malumanay niyang sabi, gaya ng isang ina na nakikipag-usap sa sarili niyang anak.

“Ang hinihiling ko lang… huwag mong durugin ang puso ng isang dalagang kahit ang maging masaya ay hindi niya alam kung paano gagawin.”

Natahimik si Alaric.

At sa unang pagkakataon sa gabing iyon, wala siyang agad na naisagot sa mga sinabi ni Cecilia.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Ang Inosenteng Asawa ng Halimaw na Bilyonaryo   Chapter 50: Bagong Umaga sa Villarreal Mansion

    Tumagos ang mainit na sikat ng araw sa umaga sa pagitan ng mga kurtina ng master bedroom. Dahan-dahan nitong tinanglawan ang sahig na marmol hanggang sa tumama ang liwanag sa malaking kama, kung saan kapwa nakahimlay ang dalawang taong kagabi lang ay tuluyang naglapit ng kanilang mga puso.Dahan-dahang iminulat ni Hiraya ang mga mata niya. Mahigpit pa rin siyang yakap ni Alaric, na nakapulupot ang matipunong mga braso sa katawan niya.Napatingin si Hiraya sa mukha ng asawa na mahimbing pang natutulog. Habang nakapikit ito, mas malambot tingnan ang matitigas nitong facial features. Wala ang karaniwang malamig at nakakatakot na ekspresyon nito. Sa halip, may kapayapaan sa mukha ni Alaric na nagbigay-lakas ng loob kay Hiraya upang marahang haplusin ng dulo ng mga daliri ang panga nito.Mahinang umungol si Alaric. Bahagyang gumalaw ang mga talukap ng mata niya bago tuluyang dumilat, at agad na nagtama ang mga mata nila ni Hiraya.Unti-unting nabuo ang isang bahagyang ngiti sa mga labi

  • Ang Inosenteng Asawa ng Halimaw na Bilyonaryo   Chapter 49: Ang Huling Kanlungan ng Makapangyarihang Tao

    Lalong lumalim ang gabi, pero tila mas umiinit ang hangin sa loob ng master bedroom dahil sa matinding damdaming namamagitan sa kanilang dalawa. Hindi inaalis ni Alaric ang tingin sa mga matang puno ng luha ni Hiraya. Ramdam niyang bahagya pa ring nanginginig ang maliit na katawan ng dalaga sa loob ng mga bisig niya.Dahan-dahang yumuko si Alaric hanggang sa magdikit ang mga noo nila. Nagkahalo ang maiinit nilang hininga, na bumuo ng isang tahimik na sandali na silang dalawa lang ang tunay na nakakaunawa."Don't cry," paos na bulong ni Alaric.Marahang gumalaw ang hinlalaki niya upang punasan ang isang patak ng luhang tuluyang dumaloy sa pisngi ni Hiraya."I've broken so many things in this world, Hiraya. Ayokong pati ikaw, sirain ko rin at paiyakin nang ganito."Marahang umiling si Hiraya. Ang mga kamay niyang kanina ay naninigas sa kaba ay naglakas-loob nang dumampi sa matipunong dibdib ni Alaric, na wala nang nakaharang na tela.Mainit ang balat ng lalaki, at ang tibok ng puso

  • Ang Inosenteng Asawa ng Halimaw na Bilyonaryo   Chapter 48: Pagguho ng Pader na Yelo

    Nakatayo si Alaric sa mismong likuran ni Hiraya. Dahan-dahang gumagalaw ang mahahaba at matitibay niyang mga daliri habang isa-isang hinahawakan ang maliliit na butones sa likod ng midnight blue gown ng asawa. Nang direktang dumikit sa maputi at makinis na balat ng likod ni Hiraya ang mainit na mga daliri ni Alaric, agad na nangilabot ang dalaga.Walang sinuman sa kanila ang nagsalita. Napakabilis ng tibok ng puso ni Hiraya, at pakiramdam niya ay umaabot ang bawat pintig hanggang sa mga dulo ng kanyang mga daliri. Mariin siyang pumikit habang nararamdaman niyang unti-unting natatanggal ang mga butones ng gown, na sinundan ng mahinang tunog ng silk zipper na dahan-dahang ibinababa.Napakaingat ng bawat paggalaw ni Alaric, na para bang may hinahawakan siyang pinakamarupok na porselana sa buong mundo. Nang matanggal ang huling butones, hindi na kayang suportahan ng mga ito ang bigat ng mamahaling tela. Dahan-dahang dumulas pababa ang gown na obra maestra ni Jean hanggang sa tuluyan iton

  • Ang Inosenteng Asawa ng Halimaw na Bilyonaryo   Chapter 47: Sa Likod ng mga Gintong Kadena

    Pakiramdam ni Hiraya ay mas mahaba kaysa karaniwan ang biyahe pauwi mula sa hotel papunta sa Villarreal mansion. Napakabigat ng katahimikan sa loob ng marangyang sasakyan. Nakaupo si Alaric habang nakasandal sa upuan at nakapikit ang mga mata. Pero halatang hindi pa rin humuhupa ang galit sa loob niya. Mahigpit ang pagkakakuyom ng panga niya, habang paulit-ulit namang tinatapik ng mga daliri niya ang armrest ng upuan.Tahimik lang si Hiraya at nakatingin sa labas ng bintana. Pinagmamasdan niya ang mga ilaw sa kalsadang mabilis na dumaraan sa kanyang paningin. Magulo pa rin ang isip niya dahil sa halik na nangyari sa balkonaheng iyon. Hindi niya alam kung paano haharapin si Alaric pagkatapos ng lahat ng nangyari sa gabing iyon.Pagdating nila sa mansion, agad na binuksan ni Marco ang pinto ng sasakyan. Naunang bumaba si Alaric nang walang sinasabi at mabilis na pumasok sa bahay.Sumunod naman si Hiraya sa likuran niya, mabagal at parang wala nang lakas ang mga hakbang. Nanginginig pa

  • Ang Inosenteng Asawa ng Halimaw na Bilyonaryo   Chapter 46: Ang Lambat ng Pagtataksil

    Lalong naging maingay ang ballroom ng hotel habang papalapit sa kasukdulan ang tugtog ng waltz. Mahigpit pa rin ang pagkakahawak ni Alaric sa mga daliri ni Hiraya, na para bang kapag niluwagan niya iyon kahit kaunti, mawawala ang dalaga sa gitna ng napakaraming tao.Pero bilang isa sa pinakamakapangyarihang tao sa mundo ng negosyo at sentro ng atensyon sa gabing iyon, hindi maaaring magtago si Alaric habambuhay sa likod ng mga tao. Ilang kilalang real estate tycoon at mga ministro ng ekonomiya ang nagsimulang lumapit sa kanya. Unti-unti silang bumuo ng isang grupo sa paligid niya, kaya napilitan si Alaric na bumalik sa kanyang papel bilang makapangyarihang pinuno.Sandaling nilingon ni Alaric si Hiraya.Napansin niyang mukhang hindi pa rin nakakabawi ang asawa niya sa mga nangyari. Hindi pa rin regular ang paghinga nito, at kapansin-pansin pa rin ang pamumula ng mga labi nito dahil sa mainit nilang halikan sa balkonaheng iyon kanina."Wait here, sweetheart," bulong ni Alaric.Pagk

  • Ang Inosenteng Asawa ng Halimaw na Bilyonaryo   Chapter 45: Pag-angkin ng Isang Makapangyarihan

    Hindi napansin ni Arvie ang matangkad na lalaking nakatayo sa bungad ng pinto ng balkonaheng kinaroroonan nila, kaya patuloy pa rin siya sa pagbibiro. Pero nang biglang tumigil sa pagtawa si Hiraya at mapansin niya ang takot sa mga mata nito, napilitan siyang lumingon.Hindi gumagalaw si Alaric. Nakatayo lang siya sa ilalim ng mahinang liwanag ng mga ilaw sa dingding. Sa likod ng itim niyang maskara, matalim ang kislap ng mga mata niya habang diretso siyang nakatingin kay Arvie. Para bang isa itong peste na kailangan niyang alisin agad sa harapan niya.Samantala, ramdam ni Hiraya ang napakabilis na tibok ng puso niya. Halos umalingawngaw na sa mga tainga niya ang bawat pintig nito. Alam niyang nakamasid sa kanya si Alaric, at alam din niyang hindi maganda ang mood nito."Arvie," paos na bulong ni Hiraya. Nanginginig ang boses niya. "Mas mabuti sigurong... pumasok ka na muna. Baka nagsimula na ang main event."Kumunot ang noo ni Arvie. Tumingin siya kay Alaric na nanatiling tahimik

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status