ログイン"Ako... Diyos ko!" Sumusuko siya, tumitingin sa akin nang may takot. Pagkatapos ay tumitingin siya pabaaba sa kulay rosas na mantsa ng lipstick na naiwan niya sa aking kulay abong polo.
"Humihingi ako ng malaking paumanhin, ginoo!" Pakiusap niya, pinupunasan ang mantsa gamit ang tumitigas na bahagi ng kanyang palad, ang kanyang dibdib ay gumagapang laban sa aking mga braso habang ang kanyang kamay ay dumadapo sa aking tsupon sa pamamagitan ng tela. Nakakainis naman. "Pakiusap umalis ka..."Ang kanyang malambot na daing na pakiusap at ako ay nag-iisip na sa kanya na nagsasabi ng pakiusap sa isang napakaibang konteksto. Hinahawakan ko ang kanyang pulso, pinapatigil ang mabilis na pagkuskus habang ang aking haba ay nagsisimulang lumapot. "Tumigil ka" Ang aming mga mata ay nagtatagpo sa aking utos at ang katahimikan ay lumalamon sa amin tulad ng hangin. Iniaangat ko ang aking kabilang kamay upang haplosin ang aking hinlalaki nang marahan sa kanyang mga pisngi at ang isang mahinang pamumula ay umaakyat sa kanyang leeg, pataas sa kanyang mga pisngi at tumitingin siya sa akin, habang tumitingin ako sa kanya. Ang mga ingay ay naglalaho ngunit naririnig ko ang kanyang paghinga nang malinaw. Naririnig ko rin ang aking naghihirap na kakayahang lumunok. "Ipapalinis ko ito" Sabi ko at ibinababa ang aking hinlalaki sa mantsang linya ng kulay rosas na lipstick sa kanyang mga pisngi pagkatapos ay ipinapahid ko ito sa isang kabagalan na nagpapabilis ng aking puso. Ang kanyang mga labi ay bumubukas sa paghinga at iniiwan ko ang aking hinlalaki sa kanyang ibabang labi, nararamdaman ang kintab na tumatagal tulad ng init sa aking balat. Ang kanyang paghinga ay humihinto at ito ay nagwawasak ng isang bagay sa akin na hindi ko alam na hawak pala nang magkakasama. "Ano ang iyong pangalan?" Tanong ko sa isang boses na makapal at paos kahit sa aking mga tainga. "Eleanor." Sagot niya at inilalabas ko ang kanyang pulso nang dahan-dahan, hinahayaan ang aking mga daliri na humila sa kanyang punto ng tibok ng puso. Hindi siya gumagalaw. Ang aking dugo ay nagmamadali sa aking mga tainga. Tinatanggal ko ang aking hinlalaki nang tuluyan at humahakbang pabalik bago sirain ng aking halimaw ang kanyang katawan. Ang init na umaalingawngaw sa aking katawan ay nagtatanong. "Humihingi ako ng paumanhin, ginoo," inuulit niya. Tumutango ako at naglalakad patungo sa desk, nilulunok ang pagnanais na iwasto siya sa pagsasabi ng ginoo. Naglalakad siya nang mas mabilis, patungo sa terminal. Ang tindahan ay maliit at walang tao. Ang tanging tao rito: tinderang babae at cashier. Ang pera ay magbibigay sa akin ng kung ano ang gusto ko. Lagi naman itong ginagawa. "Anong oras ka nagsasara, Anor?" Itinagilid niya ang kanyang ulo, kinakagat ang kanyang ibabang labi. "Alas tres ng hapon." Tumutango ako, tumitingin pabaaba habang itinatala niya ang pabango. Pinapanood ko siya habang nagtatrabaho- ang mga larawan kung paano siya magiging perpekto sa ilalim ko, nakalatag para sa akin, ay kumikislap sa aking isip. "Ito na po, ginoo." Pinupulot ko ang bag at bill mula sa kanya. Nakatitig sa kanya nang medyo mas matagal kaysa sa kinakailangan habang nagbabayad ako. Nakikita ko ang tibok na tumatalon sa kanyang leeg. Ang pula sa kanyang balat ay lumalalim. Alam niya na tumitingin ako. Ang aking pampatakas. "Sasalubungin ka ng aking drayber," sa wakas ay nagdedesisyon ako, humaharap upang lumabas. Sa mismong tabi ng p***o, "Ako... Magiging masyado akong pinawisan," ang kanyang boses ay nagpapatigil sa akin. Humarap ako pabalik. "Bukod dito... kung hindi ako nag-iilusyon" dinidilaan niya ang kanyang mga labi at iginagalaw ang dalawang kamay pabaaba sa kanyang katawan. "Hindi ako maayos na nakadamit para sa isang date." Naglalakad ako pabalik patungo sa kanya nang may pangangailangan sa aking mga hakbang, pinapanood ang kanyang dibdib na tumataas at bumababa nang mas mabilis sa bawat hakbang na isinasara ko. Iniaabot ko ang aking kamay at inilalagay ang aking palad laban sa gilid ng kanyang mukha. Siya ay nagiging ganap na tahimik. Ang kanyang leeg ay sumikip, ang paghinga ay humihinto, ang dibdib ay mabilis na humihinga habang ang aking sariling tibok ng puso ay nag-aanyo ng isang tambol. Ang malambot na laman ng kanyang mga pisngi ay tumatagal sa aking balat habang kumakapit siya ng isang bahagi sa aking palad. Ang isang tunog ay nabubuo nang mababa sa aking dibdib, ang aking halimaw ay kumakalmot upang kumain. Nang walang pagkaantala, kumakapit ako sa counter hanggang sa ang aking mukha ay pulgada mula sa kanya. Sapat na malapit upang maramdaman ko ang init ng kanyang balat na inilalabas. Sapat na ang kanyang amoy ay bumabalot sa akin at ang aking pagpipigil ay nagkakaroon ng lamat. Ang kanyang mga labi ay bumubukas at ang mga mata ay kumukurap sa akin.. "Hahalikan kita" confessed ko at ang kanyang mga mata ay lumalawak. Hindi siya gumagalaw pabalik. Ibinababa ko ang bag, itinataas ang aking kabilang kamay sa kanyang leeg, at ikinokonekta ang aming mga labi. GULO. Ang mga spark ay lumilipad sa aking utak, ang init ay kumakalat sa aking ulo at ang aking tiyan ay nag-aanyo ng hindi maikakaila na malaking buhol habang hinahalikan ko siya. Ang aking bibig ay tumatakip sa kanyang ibabang labi, kinakagat ko ito. Ang kanyang tibok ng puso ay humuhuni sa ilalim ng aking mga daliri at ang init ng kanyang mga pisngi ay nagpapaiilaw sa aking kamay. "Hmmmm" Daing niya at ang isang bagay ay nag-aalis nang mabilis sa aking dibdib. Bwisit. Pinapalalim ko ang halik at nagpapadikit nang mas malapit at ang kanyang braso ay bumabalot sa aking leeg, ang kabilang kamay ay nangingisda sa aking dibdib, ang aking dugo ay kumukulo sa kung paano hindi kapani-paniwalang malambot at mainit ang kanyang mga labi. "Bwisit" Daing ko sa kanyang bibig at humihila palayo nang dahan-dahan na para bang mayroon akong lahat ng oras sa mundo, na para bang hindi ako nakikipaglaban sa pagnanais na pumunta nang tuluyan sa counter na ito at kainin ang bawat laman na nagpapaganda sa kanyang katawan. Ang kanyang paghinga ay dumating sa mababaw na alon laban sa aking baba at ang kanyang dibdib ay nagpapadikit paitaas sa aking dibdib. Pagkatapos ay binibitawan ko siya. Ang kawalan ay isang pagkakalas. Natitisod siya pabalik, ang isang kamay ay lumilipad sa kanyang bibig, ang mga mata ay tumatalon kahit saan ngunit hindi sa akin. Ang kanyang dibdib ay humihinga, ang mga labi ay basa at nakabukas. Kailangan kong umalis sa tindahang ito sa susunod na sampung segundo o hindi ako aalis. Galit ako sa kawalan agad ngunit ginagantimpalaan ko ang aking sarili sa isip na siya ay magiging akin sa loob ng tatlong oras. "Iyon... Hindi ko kailanman... Bakit... Patawad," Kahit ang kanyang nauutal ay nagpapangiti sa akin. "Hindi mo kailangan ang iyong damit para sa date na ito." Iniiwan ko ang tindahan na nararamdaman ang kanyang tingin sa akin. Apat na buwan na mula nang magkaroon ako ng pakikipagtalik. Iyon ay isang desisyon na malapit nang iwasto. AUTHOR'S NOTE: Matalinong babala. Isa sa mga mambabasa sa librong ito ang nagkomento: Kung hindi mo gusto ang BDSM, TUMAKBO KA. Ang isa pang nagkomento: Hindi ako nagbabasa ng BDSM ngunit ito ay maganda. At ang isa pa: Handstock, blindfold, cuffs at pampublikong pagpapakita ... Lahat ay natutuhog. Sobrang Init. Ito ang payo ng aking May-akda- Kung gusto mo ng isang taong nahuhumaling, ngunit Dominante rin. Gusto ng isang submissive ngunit gawin siyang Brat sub, KAYA MALIGAYANG DATANG! Ang seksyon ng komento ay kumukuha ng isang matinding biyahe sa gitna ng libro. At pahahalagahan ko kung magbibigay ka ng mas maraming komento sa mga unang kabanata. Salamat.ELEANOR POV"Sisikin kita sa alas-tres ng hapon, Miss," sabi ni Vandiver."Sige, walang problema."Nahanap ko ang aking daan sa tindahan, masaya at hindi sigurado. Masaya na nandoon ang pera, ngunit hindi sigurado kung binili at binalikan na ako.Anong nagpasok sa aking isip na sabihin sa isang lalaking katulad niya kung paano ko gustong kantuting ako habang natutulog ako?"Nag-haharang ba ang iyong taba sa iyong mga tainga rin?"Sabi ni Johnny, tinititigan ako. Nakatira siya malapit at lagi niyang binubuksan ang tindahan. Kadalasan, wala na siya bago ako dumating."Magandang umaga.""Alam ko na matalino ka at walang kultura, hindi ko alam na magbibigay ka ng iyong sarili sa isang lalaking tulad ni Banks Wellington."Paano niya nalaman?"Hinalikan mo pa siya sa harap ng tindah
Nagpi-ping ang aking telepono, at kinukuha ko ito. Isang voice note mula sa kanya: Magandang umaga Mast... Mr. Banks.Nagmumukhang grimace ako sa pormal na paggamit ng aking pangalan mula sa kanyang mga labi.Malakas siyang huminga."Kailangan nating pag-usapan kung tatawagin ka pa rin bilang Master sa labas ng silid-tulugan."Bumagtul siya at nagtatapos ang voice note.Sumusunod ang isa pa, at nakikinig ako."Paumanhin, dahil abala ka, ngunit curious ako, hindi tulad ng may iba pang mga opsyon, ngunit gusto ko lang maging sigurado dahil hindi ko ito mailabas sa aking utak."Sumusunod ang isa pang malalim na paghinga, at naiisip ko siya na ginagalaw ang kanyang mga kuko habang dinidilaan ang kanyang mga labi."Pumunta ka ba sa apartment na ito kagabi? Nagising lang ako na may tamod sa aking mga dibdib at
BANKS POV"Hindi ko alam na nagustuhan mo ang mataba na mga babae."Ibinababa ko ang aking telepono at kinuklira ang aking lalamunan, kinasusuklaman na hindi ko mapanood siyang magmadali para sa akin, o kung sinuman ang iniisip niya na may tapang na ilabas ang kanyang tamod sa kanya."Ngayon ay gusto ko na," sagot ko nang walang malasakit sa kasosyo na nagawa ang kanyang sariling kaibigan at hindi tumitigil sa pagpasok. Alas-seis ng umaga, humigit-kumulang dalawang oras mula nang umalis ako sa tahanan ni Eleanor."Medyo maganda ang kanyang mga dibdib, at palagi mong nagustuhan ang mga iyon.""Ano ang sinabi mo?" Ibinaling niya ang kanyang likod sa akin, nakatuon sa isa sa aking mga istante kung saan nakalagay ang mga file ng aking mga tagumpay."Matagal na tayong magkaibigan.""Kasosyo," itinuwid ko. Lumiko siya at natawa bago hinila ang aking award pa
WOW.Dalawampung beses na mas malaki kaysa sa aking dati-ratihing apartment.Ang mga bintana mula sahig hanggang kisame ay bumabagtas sa buong ikatlong palapag, nag-aalok ng tanawin ng lungsod na mukhang nagpapatuloy nang ilang milya. Ang muwebles ay maayos, moderno, at mukhang nagkakahalaga nang higit sa aking kinita sa buong buhay ko bago siya makilala.Sinino ba ang naglilinlang ko? Ito nga.Ginugol ko ang susunod na apat na oras na sinusuri ang lahat.Ang kusina ay naka-stock ng mataas na kalidad na mga appliance na hindi ko alam kung paano gamitin at mga sangkap na hindi ko mapangalan.Ang bawat drawer sa silid-tulugan ay puno ng mamahaling hosiery at lingerie — ang kanyang piniling harang sa pagitan ng aking balat at ng kanyang kamay.Pagkatapos gumastos ng kalahati ng gabi na nag-eeksplora, ang dalisay, nakaka-crushing na katotohanan nito ay tumatama sa akin. Kailangan ko ng isang taong ibahagian ito. Kailangan kong sumigaw tungkol dito, upang pag-aralan ito, upang logikin ito
Sa halip na isang madilim na lugar o isang desolasyong gubat, dumadaan kami sa isang pinakamagandang pinamamahalaan na estate gate nang walang mga bantay na sumusulyap sa mga plaka ng sasakyan.Dala ng driver ang luxury sedan na maayos na huminto sa harap ng isang modernong gusaling parang kumakalmot sa langit."Sinabi ni Mr. Banks na makipag-ugnayan sa taong ito," sabi ng driver, ipinaabot sa akin ang isang card na may industrial na hitsura na logo.Kinukuha ko ito nang walang malasakit, ang aking isipan ay tumatangging iproseso ang card dahil masyadong abala ito sa pag-admire ng tanawin sa harap ko.Nakamasid ako. Ang aking panga ay literal na nakabitin.Nakita ko na ang luho.Nandoon na ako sa mataas na penthouse ni Banks. Ngunit ang kanyang lugar ay pakiramdam tulad ng isang mansyon — nagtayo, mayaman, at moderno.
KABANATA 13Tatlumpung minuto pa bago magsara, at mataas ako sa adrenaline at mababa sa kapangyarihan ng utak.Palagi akong nag-iisip na malalaman ko nang eksakto kung ano ang gagawin sa pera kapag nakuha ko na ito, ngunit ang aking utak ay kasalukuyang isang jumble ng multi-milyong dolyar na mga listahan.Ang aking kuya ay maaaring bumalik sa paaralan, ngunit kailangan pa rin akong magsimula ng negosyo para panatilihing dumadami ang pera kung mapagod si Banks sa akin nang maaga.Kailangan kong huminto sa pagtatrabaho, ngunit hindi pa ako makakaalis dahil wala akong apartment. Hindi na binanggit muli ni Banks ang pagkuha ng eksklusibong estate, at dahil sa pera na ito, hindi ko lakas ng loob na tanungin.Kailangan kong palitan ang aking wardrobe. Hindi tulad na kinakailangan — bukod sa hosiery, hubad ako kasama niya sa lahat ng oras. Ngunit nais kong magsuot ng isang bagay







