Ang Kanyang Siksik na obsesyon: Isang Kontrak na BDSM

Sa sandaling humakbang ako sa loob ng tindahang ito ng pabango, isang matamis na boses na nababalutan ng galit ang sumasalubong sa akin. Siya ay nakikipagharapan laban sa isang karaniwan, mayabang na customer.

"Ang mga customer ay laging tama!" ang lalaki, marahil limampung taong gulang at nagmamalaki sa sariling kahalagahan, ay sumisigaw.

"Iyan ang iyong pampatakas na mantra bilang isang hangal na walang sinuman sa bahay na gumagalang sa iyo. Kaya nahanap mo ang iyong daan patungo sa mga retail store upang mambwisit ng walang kasalanan, pagod na kawani," siya ay yumayao nang walang paghinto. Ang kanyang boses ay nanginginig sa isang maganda, mabilis na init, habang ang lalaki ay nakatayo roon, naparalisa sa mismong kalapastangan niya.

"Kapag sinubukan mo muli ang basurang iyan, ipapaaresto kita," idinadagdag niya, habang inaagaw ang isang bote ng pabango mula sa kamay nito. Ako ay nakatayo sa tabi ng p***o, pinapanood ang eksenang nagaganap. Ang dalawang tao ay walang kamalayan sa akin.

"Ganyan ka ba magsal..." Ang lalaki ay nagmamalaki ng kanyang dibdib, sinusubukang mataasan siya. Siya ay hindi natatakot.

"Magsalita sa mga bastos na customer? Oo!" Muli, siya ay pumatol sa kanya. Lumalapit nang buong tapang. Siya ay mukhang limang talampakan at limang pulgada, na may mga kamay sa kanyang balakang na gumigipit laban sa tela ng kanyang damit. Ang kanyang baba ay nakatingala at ang kanyang mga balikat ay nakaarko, itinutulak ang kanyang dibdib: pares ng buong dibdib, na gumagalaw sa bawat patid na paghinga na kanyang ginagawa. Siya ay nakadikit nang mapanganib sa kanyang espasyo at ang aking mga ngipin ay nagtatagisan. Gusto kong maging ang lalaking iyon. Gusto ko ang galit na iyon na nakaturo sa akin, para lamang ako ang maging tao na sisira nito.

"Mag-uul..."

"Mag-uulat sa akin sa aking manager?"

"Sige lang. Hinahamon kita" Siya ay nagpapatuloy sa pagsasalita. Matapang, buo, at mabangis. Ang uri na hindi ko kailanman naisip na gusto ko, ngunit ngayon ang aking halimaw ay gutom para dito. Para sa kanya.

"Dahil hindi ko lang ikaw isusumbong sa mga opisyal... Kukunin ko ang mga security clip ng iyong masamang pag-uugali, hahanapin kita, at ipe-play ang mga ito para sa iyong boss. Pagkatapos ay ipapadala ko ang mga ito sa paaralan ng iyong mga anak at sa iyong mga kapitbahay." Ang lalaki ay gumagalaw pabalik, sa wakas ay natatakot, at ito ay nagpapangiti sa akin.

Ilan lamang ang mga tao na nakakakontrol ng init na tulad ng sa kanya... Ako ay nasisiyahan na considers ang aking sarili na isa sa kanila. Hindi. Ako ay magiging ang tanging tao na sumasalubong, tumatanggap, at kumokontrol sa kanyang init.

"Araw-araw kang pumupunta rito at nag-i-stress ng kagalakan mula sa akin. Mula sa lahat." Ang lalaki ay sa wakas ay nasisira.

"Pagsisisihan mo ito" Siya ay nagbabala nang mahina at nagtatapon ng shopping bag sa kanya, at nagmamadaling lumalabas, humihinto sa mismong harapan ko. Itinagilid ko ang aking ulo sa kanya, pagkatapos ay pabalik sa aking firecracker na pumupulot ng bag.

"Ginoong B... Po," siya ay nauutal at kinukuha ko siya. Nakatago sa ilalim ng mga tupi ng Damit, ay ang mga masasarap na kurba na nagmamakaawa na hawakan, paluin, at pigain hanggang sa makalimutan niya ang bawat salita sa kanyang bokabularyo maliban sa Amo.

"Umalis ka," pinaalis ko siya, at siya ay humihinga nang malalim habang mabilis na lumalabas.

"Paano mo naatras..." Siya ay nagsisimulang tumakbo kasunod niya, ngunit humihinto nang tuluyan nang mapansin niya ako sa tabi ng p***o, ang bote ng pabango ay nakataas sa kanyang kamay. Ang aming mga mata ay nagtatagpo, siya ay yumayao pabalik at kumukurap nang dalawang beses, sinusubukang ibalik ang kanyang kalmado.

"Ako ay talagang humihingi ng paumanhin na nasaksihan mo iyon, ginoo," sabi niya, itinutuwid ang kanyang damit upang bigyan ako ng isang mabilis, siyamnapung-digring pagyuko. Ang kanyang mga unang salita sa akin. Wala akong pakialam sa nangyari sa lalaking iyon. Nararapat sa kanya ang galit na iyon. O siya ay bastos tulad ng kanyang hitsura. Unang impresyon at lahat ng iyon.

"Ang aming serbisyo ay karaniwang mataas ang kalidad."

"Hubarin mo ang iyong maskara," hiling ko. Ang isang solong utos ay laging aking paraan ng pamumuhay. Ito ay hindi kailangan upang ulitin ang iyong sarili. Ito rin ang aking pagsusulit. Bukod sa silid-tulugan, ang pagpapasakop ay hindi ko lakas. Ngunit ang pagsunod nang walang pagtatanong ay mahalaga sa akin.

"Ano?" tanong niya, ang isang madilim na kilay ay umaarko. Gumagawa ako ng isang hakbang na mas malapit sa kanya. Siya ay kumukurap, ang kanyang tibok ng puso ay bumibilis sa pamamagitan ng tela ng kanyang mga damit na kumakapit sa kanyang katawan na para bang ito ay nakalaan para sa isang lalaki ng katayuan. Isang lalaki na tulad ko.

"Ginoo?" Ang mga kamay sa mga bulsa, pinapanatili ko ang aking tingin sa kanya. Sa wakas, sa isang matapang na pag-ikot ng kanyang mga mata, hinihila niya ito pabaaba. Ang oras ay tila bumabagal, pinalalawak ang bawat segundo sa isang minuto at ang aking puso ay humihinto. Ang kanyang mga labi ay bahagyang bumubukas na para bang naghihintay para sa aking mga daliri o ari.

"Ano ang gusto mo, ginoo?" Inuulit niya. Lumalapit ako sa kanya, pinalalamon ang kanyang nakalasing na amoy, nararamdaman ang init ng kanyang balat at naghahangad na hawakan ang bawat pulgada ng laman na nagpapaganda sa kanyang katawan.

"Ikaw" sagot ko at siya ay natitisod pabalik sa isang malakas, mahirap na paglunok. Gusto ko siya. Ang pangangailangang iyon ay pangunahin sa sandaling narinig ko siya.

"Ako... Patawad?..." Nauutal siya, ang mga hakbang ay nagkakamali at ibinabalot ko ang aking kamay sa kanyang baywang, hinihila siya nang mas malapit, nararamdaman ang kayamanan ng bawat piraso ng kanyang katawan bago siya makahulog. Gumagalaw siya, na nagpapadikit lamang ng kanyang katawan nang mas malapit laban sa akin.

"Gusto kong bilhin ang bawat minuto ng iyong oras hanggang sa makalimutan mo kung paano magsabi ng kahit ano maliban sa aking pangalan" Ang kanyang mga mata ay lumilipad pataas sa akin, kasabay nito ang pula ay tumatakip sa kanyang mga pisngi at leeg.

"Ikaw.... Paano mo..." Ipinapikit ko ang aking mga mata at humihinga nang malalim. Amoy ba niya ito? galit? Ang paraan ng kanyang pagtayo? Mga kurba ? Ang isang dosenang detalye ay nagpapatulala sa akin nang sabay-sabay.

At ngayon, sa aking mga bisig, na wala ang maskara, ako ay nakikipagharapan sa bilog, namumugto na mga pisngi sa isang hugis-itlog na mukha. Ang kanyang mga labi ay buo at makintab, at ang isang singsing sa ilong ay kumikislap sa liwanag.

"Maganda ka," obserba ko at ang kanyang mga mata ay mas lumalawak.

"Bakit ka nagsuot ng maskara?" Ang bawat babae sa paligid ko ay nagpapakita ng kanyang kagandahan.

"Hindi ko gusto ang air freshener ng tindahan, ngunit ang aking superbisor ay nagpupumilit dito," sagot niya, ang kanyang boses ay muling nakakakuha ng karunungan. Tumutango ako, inaalis ang aking kamay sa kanyang baywang laban sa aking pagnanais, at humahakbang palayo sa p***o. Ang kanyang ulo ay humihinto sa ilalim lamang ng aking balikat habang mabilis siyang dumadaan sa akin patungo sa counter.

"Kailangan ko ng pabango," sabi ko at lumalabas siyang muli na may isang nakasara ang labi, propesyonal na ngiti.

"Magaling iyon, ginoo." Inaakay niya ako patungo sa mamahaling seksyon. Hindi ako nag-aalinlangan. Ako ay sanay na idinidirekta patungo sa itaas na istante; mayroon akong pera, at kailangan nila ang komisyon. Bukod dito, ang presyo ay karaniwang nagdidikta ng kalidad.

"Para kanino ito?" tanong niya, nakatayo sa mismong harapan ko. Ang aking katawan ay nag-uudyok sa akin na hawakan muli ang kanyang baywang. Napakahirap bang pigilan ang paghawak sa isang tao?

"Isang lalaking kaibigan. Kaarawan niya." Tinalikuran niya ako, inaabot ang isang bote ng Clive Christian. Ang kanyang mga paggalaw ay nagdadala sa kanya nang mapanganib na malapit sa akin. Habang nag-uunat siya pataas, ang kanyang maikling damit ay umaakyat, na nagpapakita ng isang sulyap sa kanyang mga pisngi ng pwet na nakatago sa ilalim ng kanyang medyas. Ang mga larawan ng mga ito sa aking mukha ay sumusulyap sa aking isip, hilaw at hindi inaanyayahan.

"Kukunin ko ito" Pindot ko nang mas malapit, hindi naman talagang dumidikit. Ang aking braso ay itinataas kasabay ng sa kanya upang tulungan siyang maabot ang bote at ang kalapitan ay nagiging isang problema agad. Ang kanyang amoy ay bumabalot sa akin, at ang init ay gumagalaw sa akin mula sa panga hanggang sa singit. Ano ba naman ito. Nahanap ng aking kamay ang bote ngunit hindi ako gumagalaw pabalik.

"Salamat i..." Humarap siya sa akin, ngunit ang paggalaw ay napakabilis. Ang kanyang bibig ay kumokonekta nang direkta sa aking dibdib at hinahawakan ko ang kanyang baywang, sa wakas, muli; upang patatagin siya. Ang aking katawan ay sumasagot agad: Ang lalamunan ay lumalapot, ang tibok ng puso ay bumibilis at ang aking tiyan ay pinipiga.