Share

58: Huli!

Penulis: Hiraya_23
last update Tanggal publikasi: 2026-10-31 13:13:47

Clap! Clap! Clap!

Napatigil si Sir Erwin sa mismong sandaling akma na niya akong buhatin. Ang mga kamay niyang kanina lamang ay humahawak sa akin ay biglang nanigas, bago dahan-dahang kumalas sa aking katawan.

Halos hindi ako makahinga.

Mabilis akong kumawala sa pagkakahawak niya at napayuko upang abutin ang puting gown na nakahandusay sa sahig. Nanginginig ang aking mga daliri habang hinatak ko iyon paitaas at idinikit sa aking dibdib, pilit na itinatakip ang aking kahubaran.

Nanigas din ang b
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • Ang Maalindog Kong Amo!   88:

    “He was identified publicly as Ms. Castillo's boyfriend during the gala, and now—”Hindi niya natapos ang sasabihin.“Carlos's employment status is not part of this discussion,” putol ni Erwin.“Sir, I understand, but it could create a conflict of interest.”“Then review it properly. Don't use the current issue as an excuse to make assumptions about his work.”Tahimik akong nakinig. Hindi ko alam kung bakit mas lalo akong nakaramdam ng kaba sa usapang iyon.“S-sir, I can leave the room,” mahina kong sabi.Tumigil ang kamay ni Erwin sa pag-aayos ng mga dokumento. Sa wakas, tumingin siya sa akin. Ilang segundo kaming nagkatitigan bago siya bahagyang tumango.“Go.”Paglabas ko ng study, naroon si Carlos sa hallway. Hindi siya nakatayo sa tapat ng pinto para makinig, may inaayos siyang report sa maliit na tablet, pero nang makita niya ako ay agad niyang isinara iyon.“Are you okay?”Tumango ako. “They're reviewing the security arrangements. Baka madamay ka.”He gave a small shake of his h

  • Ang Maalindog Kong Amo!   87:

    Hindi ako nakatulog nang maayos nang gabing iyon.Kahit ilang beses kong ipikit ang mga mata ko, paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang picture sa guest room. Minsan ang itsura ng mukha ko ang nakikita ko.Minsan naman ang kamay ni Sir Erwin sa bewang ko. At sa tuwing naiisip ko iyon, para bang may kung anong humihila sa akin pabalik sa gabing matagal ko nang gustong kalimutan.Maging ang cellphone ko ay hindi ko na kayang tingnan.Ilang ulit ko iyong binaligtad sa ibabaw ng bedside table, pero sa tuwing may vibration ay napapadilat pa rin ako.Sa bandang huli, pinatay ko na lamang ang notifications at inilagay iyon sa drawer. Hindi ko kailangang basahin ang bawat komento para malaman kung gaano kalala ang mga paratang.Pagsapit ng umaga, masakit pa rin ang mga sugat ko.Bahagya nang namaga ang palibot ng aking tuhod at may hapdi pa rin sa palad ko tuwing may nahahawakan akong matigas.Pinayuhan ako ni Carlos na huwag munang masyadong gumalaw, pero hindi ko rin kayang manatili lamang

  • Ang Maalindog Kong Amo!   86:

    Hindi ko namalayang lumipas na pala ang ilang minuto habang nakatitig lamang ako sa cellphone.Kahit ilang beses ko nang isinara ang application, patuloy pa rin ang pagdami ng notifications. May mga account na nagshashare ng picture, may ilang pages na gumagawa ng sariling caption, at may mga taong tila nag-aagawan sa pagbuo ng pinakamasakit na opinyon tungkol sakin!Hindi ko na binasa ang karamihan. Sapat na ang ilang salitang nahagip ng mga mata ko para maramdaman kong muli akong sinasakal ng hiya at takot.May nagtatanong kung matagal na ba raw kaming may relasyon ni Sir Erwin. May nagsasabing hindi raw nakapagtataka dahil maganda naman ako at mayaman ang amo ko. May nagkomento pa na dapat daw akong tanggalin agad sa trabaho at ipahiya sa harap ng lahat.Jusko.Napahawak ako sa noo. Hindi ko alam kung paano nagiging ganoon kadali para sa mga tao na husgahan ang buhay ng isang taong hindi naman nila kilala.Masakit. Nakakahiya. At higit sa lahat, nakakatakot.Hindi ko kayang isipin

  • Ang Maalindog Kong Amo!   85:

    Hindi ko alam kung gaano katagal akong nanatili sa kinatatayuan ko matapos mawala si Sir Erwin sa paningin ko.Nakatitig lamang ako sa direksiyong nilakaran niya, habang pilit kong pinapakalma ang dibdib kong tila ayaw nang sumunod sa bawat paghinga ko.Kanina, gusto ko lamang makaalis sa harap niya. Gusto ko lamang matapos ang pagtatalo namin bago pa ako tuluyang mawalan ng paninindigan.Pero ngayong wala na siya, saka ko naramdaman ang bigat ng mga salitang binitiwan ko.I told him I wanted to stop everything.Napakagat ako sa aking ibabang labi. Hindi ko alam kung dapat ba akong matuwa dahil sa wakas ay nasabi ko na rin ang matagal ko nang gustong sabihin, o malungkot dahil sa kabila ng lahat ng dahilan ko, hindi ko pa rin maikakailang masakit palang makita siyang umalis nang ganoon.Parang may kung anong bahagi sa akin ang naiwan sa hallway kasama niya, at kahit anong pilit kong kumbinsihin ang sarili ko na tama ang ginawa ko, hindi ko maalis ang bigat sa dibdib ko.Diyos ko, Yara

  • Ang Maalindog Kong Amo!   84:

    “How convenient, Yara. Right after I told you I am jealous, ito lang ang isasagot mo sa akin?”Hindi ako nakasagot agad. Nakita kong napailing siya at ilang beses na napasinghap, na para bang pilit niyang hinahanap ang natitirang pasensiya niya. Ngunit nang muli siyang tumingin sa akin, mas lalo lamang tumalim ang kaniyang mga mata.“Leave him.”Napakurap ako. Leave him?Kung alam niya lang na wala naman talaga kaming relasyon! Pero hindi iyon ang dapat kong isipin ngayon. Hindi ko maaaring hayaang malaman niya ang katotohanan, at lalong hindi ako dapat magpakita ng pag-aalinlangan sa harap niya.“Sir Erwin…” Bahagya akong napapikit bago muling dumilat. “Please, hindi ito ang oras para sa ganitong bagay.”“Don't tell me what the right time is, Yara!”Marahas niyang hinawi ang kamay sa ere. Hindi niya ako hinawakan, pero sapat na ang bigla niyang pagkilos para mapaatras ako nang bahagya. Kita ko kung paano niya pinigilan ang sarili niyang muling lumapit, ngunit ang bawat paghinga niya a

  • Ang Maalindog Kong Amo!   83:

    “Did you want him to kiss you?”Hindi ako nakasagot agad. Ramdam ko pa rin ang madiing pagpiga ng mga daliri ni Erwin sa aking baba, sapat para mapatingala ako nang marahas sa nagwawala niyang mukha.Ramdam ko ang galit, ang pagkadismaya, at ang selos sa kaniyang madidilim na mga mata.He’s really jealous kahit pa may mas importanteng bagay siyang dapat pinagtutuunan ng pansin ngayon, pero heto siya sa harap ko, nanginginig ang panga dahil lang sa halik na iniwan ni Carlos sa noo ko.“Because I am jealous, Yara. I am jealous, and I hate that I am. I hate that I have no right to feel this way, but I fucking do.”Peste naman! Bakit sa ganitong sitwasyon pa talaga niya iyan sinabi! At bakit kailangan niya pang guluhin lalo ang utak at damdamin ko dahil sa sinabi niya?Nagseselos siya! Hindi na ako nag-a-assume! Pero bakit pakiramdam ko mas lumaki lang ang kasalanan ko?Lalo na't parang gusto kong marinig ang bagay na iyon!Diyos ko, sa loob ng ilang buwang lihim at bawal kong paghanga sa

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status