The Beginning?

Nothing will lose naman kung subukan diba? Kung hindi mag work at least you've tried. 

"I'm gonna show you my world." aniya at niyakap si Marian 

Months passed....

Palaging binibisita ni Jaile si Marian sa coffee shop kung noon coffee lang ang dahilan niya roon ngayon may Marian na siyang palaging nagiging reason nang pag punta. Minsan ay hinahatid niya rin ito kapag pauwi na.

Unti-unting pinakilala ni Jaile ang kanyang pamilya sa dalaga ngunit ang dalaga ay hindi manlang masabi sabi ang totoo sa binata. Ayaw niyang isipin nito na suwail siyang anak dahil tinalikuran niya ang kanyang pamilya. Ngunit meron siyang dahilan, ang kanyang lamang ay baka hindi iyon maintindihan ni Jaile. 

"Ohh, pabalik nga nung picture." utos ni Marian nang makita niya an family pictures nila ngunit may mga kasama siyang pinsan. 

"Kilala mo siya?" tinuro nito si Renzo na naroon sa litrato. 

"Yeah, it's my cousin." tugon niya.  

Natigilan si Marian sa kanyang narinig. Tama ba ang kanyang naiisip? Paanong magpinsan sila? Na kukuwento kaya siya nito kay Renzo? 

Ang daming tanong ang nabuo sa isipan ng dalaga. Kailangan niyang itanong ito kay Mang Kamir. 

"Jaile, i need to go!" pag papaalam niya at hindi na hinintay pa ang sasabihin ng binata. 

Nasa restaurant sila at kakatapos lamang nilang mag dinner kaya nag usap sila about family and that's happened.

"Mang Kamir we need to talk!" ani ng dalaga sa cellphone matapos niya itong tawagan.

"Ngayon na? Bukas?" paglilinaw na tanong ni Manong.

"Tomorrow." tugon nito. 

"Anong nangyari? Bakit naman biglaan mo akong gustong makausap?" tanong ni Mang Kamir.

"It's about the Dela Fiña and Guzon family, are they relatives?" tanong ni Marian.

"Oo, si Mrs. Dela Fiña at Mr. Guzon ay magkapatid." tugon nito.

"So kung nag pakasal ako ngayon magiging Guzon na ako diba?" paglilinaw ng dalaga. 

Kung sakaling hindi niya tinakasan ang kanyang kasal kay Renzo Guzon siya ay isa nang ganap na Guzon ngayon.  

"Bakit may problema ba roon?" tanong ni Manong.

"Wala naman po, gusto ko lang maintindihan. Meron akong nakilala isa siya sa anak ng mga Dela Fiña and i saw Renzo thier at sabi niya mag pinsan sila so gusto ko lang malaman kung totoo. " paliwanag ni Marian 

"Wala ka bang tiwala dyan sa nakilala mo? Bakit kailangan mo pang e-comfirm sakin kung sinabi naman na niya sayo?" tanong ni Mang Kamir.

"Po? It's not like that." pag dedeny pa ng dalaga.

"Marian, if you put your trust to someone hindi ka mag dadalawang isip na maniwala sa kanila. " tugon niya 

"Well, i guess hindi lang ako sanay na maniwala sa iba. I still need more time to adjust myself for others. I really did." Napa yukoang dalaga sa tinuran nito.

Totoo ang kanyang mga nararamdaman nang dahil sa kanyang pamilya tila nawalan siya ng tiwala sa ibang tao dahil minulat at pinalaki siya ng mga magulang niya na mag-isa.

Walang kaibigan, walang dapat pagkatiwalaan tanging sila lamang ang may karapatan upang pumili kung sino ang dapat niyang makausap. Ngunit hindi iyon ang sinasabi ng puso ng dalaga. 

Habang lumalaki siya na rereliazed niya kung ano ang kahalagaham ng buhay at ng mga kasama mong mabuhay. Hindi sa lahat ng oras at panahon palaging magulang ang pipili ng tao para sayo, dahil ikaw sa sarili mo alam mo kung sino ang dapat mong pagkatiwalaan. 

"Kumusta po sila mommy at daddy?" tanong ni Marian. Matagal na panahon na rin ang nakalipas. Nasasanay na siyang mag-isa ngunit paano ang kanyang magulang? ganon din kaya?

"Maayos naman sila, palagi silang busy pero palagi din silang nag aalala sayo. One time nakita ko ang mommy mo. Umiiyak siya habang niyayakap ang litrato nyong dalawa." pag kwento ni Manong Kamir.

Mother will always be a mother. 

Kahit na ang anak ang tumalikod hindi sila mag tatanim ng sama ng loob bagkus ay mag aalala sila ng husto kahit pa masakit para sa kanila ang ginagawa ng isang anak. 

"I'm sorry mang Kamir. Hindi ko naman gusto na iwan sila eh ginawa ko lang ang lahat ng ito dahil gusto kong mamuhay sa sarili kong paa. Alam kong magagalit sila sa ginawa ko pero para sakin naman to eh. Kung ako po ba ang anak nyo magagalit ka po ba sakin?" tanong ni Marian.

"Marian, namulat ka sa yaman, ang ganda ng buhay mo ang perfect ng lahat para sayo. Wala kang problema, samantalang yung ibang bata riyan kahit pagkain sa pang araw-araw ay wala hinahangad nila ang makakakain ng masasarap na pag kain, makakain sila ng tatlong beses sa isang araw. Pero ikaw, kabaliktaran ang iyong nais maranasan at masaya ako na iyon ang iyong ikinamulat. Kung ikaw ang anak ko magiging proud ako sayo dahil gusto mong maging pantay ang buhay mo sa buhay ng iba. Gusto mong maranasan ang hirap na nararanasan nila." litanya niya

"Ngunit ang nais ng mga magulang sa kanilang anak ay ang mapabuti ang kanilang kinabukasan ang kanilang buhay, na hindi na nila maranasan ang paghihirap tulad ng nararanasan ng mga magulang. Mayroon ka ng lahat ng yan ngayon dahil pinag hirapan iyan ng mga magulang mo. Binigay nila sayo yan hindi dahil gusto mo kundi dahil gusto nila na mapabuti ka. Para Ikaw mismo ma isip mo na karapat dapat ka bilang anak at karapatdapat sila bilang mga magulang." dagdag pa niya.

Tila natauhan ang dalaga sa sinabi ni Mang Kamir. Hindi ito nakapag salita. Tama ito, dapat hinarap niya ang lahat at hindi niya iyon tinakasan. Hindi niya dapat tinalikuran ang kanyang pamilya dahil lamang sa isang bagay na ginawa nila para sa kanya.