The Calling Card

"Ano namang masama roon? Ikaw ba may boyfriend kana?" pabalik na tanong ng dalaga. 

"Oo naman pero noon yon. Sa ngayon wala pa pero at least naka pag boyfriend na ako diba? Eh ikaw? Zero parin sa idad na yan?" aniya na tila ay proud pa sa kanyang sarili dahil nag karoon siya ng boyfriend noon.

"Paano kung may mag apply ako sayo para di kana ma zero?" isang lalaki ang sumingit sa kanilang usapan. Naka ngiti pa ito sa kanilang dalawa na para bang kasali sa usapan.

"Ohh my gosh sir Jaile? Nandito kana? Kailan ka dumating?" Napatili si Eida nang makita niya ito.

Mukang loyal customer nga ang lalaking ito sa coffee shop dahil kilala siya ni Eida at mukang close pa sila dahil lumabas pa ng counter si Eida para yakapin si Jaile.

"Nung nakaraang araw lang. Dumaan na ako rito kahapon wala naman kayo. Si Miss Ganda lang yung nandito." aniya at tumingin sa dalaga. Nag smile lang ng kunti si Marian at nagsa walang kibo na lamang habang nag papatuloy sa ginagawa.

"uhmm, hindi nyo kami tinawag sana naka pag pa welcome party tayo nung dumating ka." ani ni Eida.

"Hindi na kailangan. Dagdag gastos lang yun no. 

"Ang kuripot mo talaga sir. Di ka parin nag babago. So ano ang order? dating gawi?"tanong ni Eida. 

"Ano pa nga ba?" Aniya.

"Sandali lang sir ahh, naubusan ng Matcha Latte ehh kuha lang ako sa loob." ani ni Eida ngunit nag representa na si Marian na kumuha niyon. 

"Sigurado ka?" tanong pa nito.

"Ayos lang ano ka ba?" 

Habang nasa loob si Marian ay hindi maiwasang sumulyap ni Jaile mula sa bintana upang masilayan ang dalaga na siya namang napapansin ni Eida.

"Sir! Anong klaseng tingin yan? Puntahan mo na lang kaya sa loob pinapahirapan mo pa sarili mong sumulyap diyan sa bintana." pang aasar ni Eida.

"Alam mo maganda sana siya pero mukang suplada." ani ni Jaile.

"Tssk, sir maganda naman po talaga yan si Marian pero tama kayo mukang suplada. Pero mali rin kayo kasi hindi yan suplada ganyan lang talaga siya lalo na kapag seryuso sa buhay parang ang suplada niya tingnan. Kahit kami noong unang dating niya rito akala namin hindi namin siya makakasundo pero kalaunan mabait naman pala. Hindi lang mabait napaka bait." paliwanag ni Eida.

"Talaga ba? Hindi halata sa muka niya. Taga rito ba siya?" tanong pa ni Jaile.

"Hmm, hindi ko rin alam sir eh. Nung nag apply siya rito ang sabi niya kakalipat niya lang daw galing siya sa manila. Wala naman siyang ibang nababanggit samin tungkol sa kanya mag-isa lang siya rito eh." tugon nito.

Napa tigil si Eida at tiningnan si Jaile diretsahan sa kanyang mga mata.

"Teka.... mukang interesado ka kay Marian ahh. Type mo ba?" Tanong ni Eida nang pa bulong. Napangiti naman ang binata sa tanong nito, hindi pa ba iyon obvious? 

"Siguro nga." tugon niya. 

Sakto namang dumating na si Marian kaya agad nang iniba ng dalawa ang kanilang usapan.

"So, kailan ka babalik sa Los Angeles?" Tanong ni Eida.

"Hmm, di ko pa alam. Sa ngayon gusto kong mapag-isa na lang muna. Ang hirap kasing ang daming umaaligid sa paligid mo eh. Gusto ko namang maging malaya kahit panandalian lang." tugon ni Jaile.

"Tama yan sir. Pero gusto mo ba tulungan kita?" nag takip pa ito ng bibig habang tinatanong iyon sa binata upang hindi mapansin ni Marian ang kanilang pinag uusapan.

"Sana. Pero ako na ang bahala dyan. I'll do my best for it." pangiting tugon ni Jaile.

"Iyan ang karisma ng isang Jaile Dela Fiña." pang aasar ni Eida sabay tawa. 

"Loyal customer? Kilala mo siya?" tanong ni Marian kay Eida.

"Yeah, matagal na siyang napunta rito. Alam mo mabait yun. Sakto wala kang jowa diba si sir baka bet mo." aniya 

"Ano? Anong kala mo sakin easy to get? Tigilan mo ko sa pang ship mo sakin di uubra yan." Ani ni Marian.

Hindi pa pumapasok sa isipan niya ang makipag relasyon kaya hindi siya nagiging interesado sa mga dumarating sa buhay niya.

It's kinda boring pero iyon ang kanyang nais. Date to Mary in short.

Nag lalakad ang dalaga sa hallway ng mall. Patingin tingin ng mga mumurahing damit na tinda roon. Wala siyang masyadong dala na damit dahil biglaan ang pag alis niya sa mansyon kaya di na niya iyon inatubiling dalhin.

"Miss bibilhin mo ba yan?" tanong sa kanya ng sales lady. Hawak niya ang dress na kulay puti at may mga bulaklak itong dilaw na siyang naka kuha ng attention ng dalaga dahil sa simpleng design nito.

Tiningnan niya ang price tag dahil gusto niya itong bilhin ngunit nakakabigla.

"Uhh, hindi po." aniya at binalik ang damit sa kung saan ito nakasampay.

"Ang mahal. 800? Makakabili na ako ng maraming pagkain niyan." aniya sa kanyang isipan.

Meron pa namang murang damit doon kaya roon na lamang siya nag tungo. 

Matapos siyang mamili ng iilang kaparehang mga damit agad na siyang nag tungo sa malapit na kainan upang kumain. Ganoon ang ginagawa niya kapag sweldohan na ay day off niya. Kunting treat para sa sarili at kunting libang sa sarili para mawala ang stress sa trabaho.

Ganoon naman dapat, kailangan mong gawin ang mga bagay na nakakapag pasaya sayo upang hindi ka basta-basta na lang mapapagod sa mga bagay-bagay na iyong gingawa.

Habang nag hihintay siya ng order ay nag open muna ito ng cellphone upang mag check ng mga messages. 

Paminsan minsan ay nag uusap sila ni Mang Kamir upang malaman niya kung ano ang nangyayari sa mansyon at sa pamilya niya roon.

Kahit siya, palaging handang tumulong si Mang Kamir sa kanya kahit pa financial ngunit ayaw ng dalaga. Tanging pagkakamusta lamang ang nais niya roon.

"May business trip ang magulang mo sa California bukas kaya walang maiiwan dito sa mansyon. Nakuha ko na rin ang pinapakuha mo sa kwarto pwede kong ihatid ito bukas kung gusto mo."_ iyon ang mensahe na galing kay Mang Kamir.

Nag kasalisi sila ng free time. May pasok na ang dalaga kinabukasan dahil ngayong araw lang naman ang day off niya.