LOGINAng Unang Umaga ng Habambuhay May mga umagang hindi mo kailangang magmadali. Hindi kailangang tumakbo. Hindi kailangang lumaban. May mga umagang gigising ka na lang at mararamdaman mong— Ito na ‘yon. Ito na ang buhay na ipinaglaban mo. Nagising ako sa mahinang tunog ng ulan. Dahan-dahan ang patak sa bubong ng bahay. Parang may sariling musika ang langit. Nakayakap ako sa dibdib ni Zach, at gaya ng dati, una kong narinig ang tibok ng puso niya. Matatag. Sigurado. Buhay. Ngumiti ako. Hangga’t naririnig ko ang tunog na ‘yon, alam kong ligtas ako. Pero bago pa ako tuluyang makapagnilay, bumukas ang pinto ng kwarto namin. “Mommyyyyy…” Kasunod ang mas malakas na boses. “Daddy!” Napailing ako. “Good morning, world,” bulong ko. Umakyat si Zeus sa kama na parang may misyon sa buhay. Sumunod si Zoey, mas maingat, pero parehong sabik. “Mommy, may baby pa ba diyan?” tanong ni Zeus habang hinahawakan ang tiyan ko. Natawa ako. “Wala na. Lumabas na si baby sister, remember?”
Ang Lalaking Muntik Kong Maiwan May mga gabing tahimik. May mga gabing puno ng pagmamahal. At may mga gabing sinusubok kung hanggang saan mo kayang ipaglaban ang taong mahal mo. Hindi ko akalaing mararanasan ko ulit ang takot na halos sumira sa akin noon. Akala ko tapos na kami sa mga ganung klase ng laban. Nagkamali ako. Mahimbing ang tulog ng mga bata nang gabing iyon. Si Zeus nakayakap sa paborito niyang superhero pillow. Si Zoey naman hawak ang kumot na may maliliit na bituin. Si Amara… nasa duyan sa tabi ng kama namin. Tatlong buwan pa lang siya noon. Tatlong buwan ng mas lalong paglalambot ni Zach. Tatlong buwan ng mas lalong pagiging maingat niya. Pero kahit anong ingat, may mga bagay talagang hindi mo kontrolado. “Zach?” mahina kong tawag nang marinig kong bumangon siya. “Hm?” sagot niya habang nagsusuot ng jacket. “May lakad ka?” “Emergency meeting lang. Saglit lang ako.” Alas onse na ng gabi. “Pwede bang bukas na?” tanong ko. Lumapit siya sa akin at hin
LAST CHAPTER: Have you ever been to places where you had a lot of bad and good memories, yet, you still wants to come back. Eto na ata yung lugar na gustong gusto ko nakakasama si Zach. Yung lugar kung saan kami unang nagkita. Etong lugar kung saan nagkaroon siya ng bad memory. Kung saan isinaboy ang abo ni Mama at higit sa lahat ang lugar kung saan kami nagpakasal. Kahit madilim na naglatag kami ng banig ni Zach at nakahiga malapit sa dagat. The ocean tonight was somehow peaceful. Ang ganda ng pagkakasinag ng buwan dito and the stars are also perfect. I can hear the waves whooshing and the salt water in the air. Nakaunan ako sa dibdib ni Zach habang sabay namin tinitingnan ang liwanag ng buwan. Pumaikot ang isang kamay ni Zach sa bewang ko. "Hindi na masama." Bulong ni Zach. "Ang alin?" "Na pumunta dito. Where we changed the bad memories into good one." "I agree, Mr. Esqueza. Do you know that you make everything possible?" Kumunot naman ang noo nito at tinitigan ako. His dark
Epilogue 2: Nasa sala kaming lahat ngayon habang yung kambal naglalaro sa loob ng playroom nila kasama si Tita Ela at si Tito Miguel including Brent na tuwang tuwa nakikipaglaro sa pamangkin niya. Tuturuan niya daw magbasa sila. Ang cute diba? Si Ashley naman panay ang laptop sa tabi namin. Oo nga pala may surprised party ang mga empleyado ni Zach sa kanya. Halos lahat ata ng VIPs andun pati ang nagmamay-ari ng malalaking kompanya sa bansa ay pupunta. Pinaka plano talaga namin kasama yung kambal pero mukang hindi na sila pwede dahil inaantok na si Zeus kanina pa at si Zoey baka humabol pa sa pupuntahan namin ni Zach. You know gusto lagi ipakita ni Zach ang kambal namin sa mga empleyado niya. He's too proud. Kaya pag nakikita nila ako lagi nilang hinahanap yung twins sakin including Romeo and Rose. Pero kung ipilit ko ngayon mukang hindi na papayag si Zach, you know he's just too protective kahit gabi ayaw na ilabas yung kambal niya. He said one time that it's too dangerous daw. "
CHAPTER 59: Epilogue 1: I didn't know it was possible to fall inlove with the same man so many times. I love my husband even more simula ng isilang ko ang dalawang anghel ng buhay namin, our own miracle and blessing wala na ata akong mahihiling pa. God gave me almost everything I needed. . And you know what's good about our real marriage? It still get stronger, sweeter and happier each day. It has been two years since then. Noong ikinasal kami sa lugar kung saan nagsimula ang lahat. Sa lugar kung saan una ko siyang nakilala. It was a perfect beach wedding. Naaalala ko pa noong ihahatid na 'ko ni Dad kay Zach. "Dad, I'm nervous. Bakit ako kinakabahan?" Halos nanginginig yung boses ko sa sobrang kaba ko ngayon araw na 'to. Today is my wedding day lucky Iris, di ako makapaniwala na totoong ikakasal na talaga kami. "Iris, kumalma ka, anak. Kasal mo 'to dapat masaya ka. Ienjoy mo lang ang bawat minuto na dadalin mo pagtanda mo." Bigla ako natawa dahil sa boses ni Dad parang kinakabah
CHAPTER 58: Pinahid ko muna ang mga luha na bumabagsak sa mata ko bago tumalikod. I can finally let go of everything. Eto na ata yung 'someday' na sinabi ni Ivan before yung araw na maayos din ang lahat. Patuloy ako sa paglalakad sa madilim namin na bahay ni Zach. Nagtataka talaga ako kung bakit patay ang mga ilaw dahan dahan ko ipinihit ang doorknob ng pinto. Nagulat ako sa nakita ko pagkapasok, punong puno ng candle lights yung bahay at mga red rose petals paakyat ito papuntang hagdan. Hinanap ng mga mata ko si Zach pero hindi ko padin siya makita. Hahakbang na sana ako paakyat ng biglang bumukas yung LCD screen sa sala. Then suddenly A Thousand Years was playing in the background. Heart beats fast Colors and promises How to be brave? How can I love when I'm afraid to fall? I was staring at it ng isa isa lumabas ang mga larawan ko. . My picture when I was sleeping in our barrier room. . Sa office habang nagtatype. . Habang kumakain sa palagi kong kinakainan na restaurant.







