LOGIN“ค่ะๆ เข้าใจแล้ว” ฉันยิ้มออกมา เมื่อได้รับคำปลอบโยนสั้นๆ แต่น่ารักของเขาหลังจากนี้ชีวิตของฉันจะต้องสดใสและดำเนินไปในทางที่ดีอย่างแน่นอน เพราะฉันมีผู้สนับสนุนที่ดีอย่างพี่ร็อค แม้ว่าเขาจะเจ้าเล่ห์และร้ายกาจ แต่ฉันก็มั่นใจว่าเขาจะทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับฉันได้“พรุ่งนี้เราไปเยี่ยมครอบครัวของอลิซกันดีไห
หลังจากที่มื้ออาหารจบลงฉันก็ต้องเจอกับเซอร์ไพรส์ใหญ่ เมื่อญาติผู้ใหญ่ของพี่ร็อคเริ่มหยิบของขวัญมาให้กับฉัน และของขวัญแต่ละชิ้นทำให้ฉันแทบไม่กล้ารับเลย เพราะแต่ละอย่างล้วนเป็นของแบรนด์เนมราคาแพง ทั้งนาฬิกา กระเป๋า ผ้าคลุมไหล่หรือแม้แต่เครื่องประดับเพชร ซึ่งอย่างหลังเป็นคุณพ่อกับคุณแม่ของพี่ร็อคที่เป็
“อลิซยืนทำอะไรอยู่ มานี่เร็ว” เสียงทุ้มนุ่มของแฟนหนุ่มร้องเรียกดังมาจากด้านหลังของฉัน ทำให้ฉันยิ่งกระวนกระวายหนักกว่าเดิม “ค่ะๆ” ฉันหันไปมอง ก่อนจะพยักหน้าเดินตรงไปหาพี่ร็อคที่กำลังถือของพะรุงพะรังเต็มสองมือ “เป็นอะไรไป…กังวลเหรอ” พี่ร็อคถามและมองฉันด้วยสีหน้าเป็นห่วง “ก็นิดหน่อยค่ะ” ถึงปากจะบอกแ
“ซี๊ดดด! ทำไมรัดพี่แน่นขนาดนี้” “ก็มันจุก…พี่ดันเข้ามาลึกแล้วก็ทำแรงมากด้วย” อลิซเหมือนกำลังแก้แค้นที่ผมกระแทกเธออย่างไม่คิดชีวิตใบหน้าเล็กถูกชโลมไปด้วยเหงื่อเม็ดเล็ก เพราะเราเริ่มบทรักอันร้อนแรงกันมาได้พักใหญ่แล้ว แม้ว่าอลิซจะขัดขืนบ้าง แต่เมื่อถูกผมชักจูงด้วยเล่ห์เหลี่ยมของผู้ที่ผ่านสนามสวาทมาเย
“ช่วยอมให้พี่หน่อยครับ” ผมอยากให้ปากอุ่นๆ ของอลิซครอบครองเจ้าน้องชายไซส์ใหญ่ของผมจนแทบทนไม่ไหวแล้ว “แค่…อมเหรอคะ” เสียงหวานเอ่ยถาม พร้อมกับท่าทางที่ดูใสซื่อ แต่มันช่างดูเย้ายวนเหลือเกินในความรู้สึกของผม“เธอก็รู้ว่ามันจะไม่ใช่แค่อม” ผมตอบกลับและใช้ปลายนิ้วเกลี่ยไปที่ปากเล็กที่เลอะเทอะอย่างเบามือ ก
“อลิซจะทำแรงแค่ไหนพี่ยอมหมดเลย” ผมรู้สึกร้อนไปทั้งตัวเมื่อถูกร่างกายเปลือยเปล่าที่แสนคิดถึงกำลังนั่งเสียดสีไปมากับแท่งร้อนของผมอยู่ “อ่าห์~” ในจังหวะที่ช่วงร่างของเราเสียดสีกัน ทำให้ปลายหัวของผมกระแทกเข้ากับปลายติ่งเสียวของคนตัวเล็ก จนต้องร้องครางออกมาเสียงดัง “อลิซ…อื้มมม” เมื่ออารมณ์ของผมที่ไม่ไ
“เลิฟ! วันนี้เราจะทำข้าวหมูทอดทงคัตสึให้กิน รับรองอร่อยแน่....” พอเปิดประตูเข้าไปฉันก็ตะโกนบอกเพื่อนอย่างอารมณ์ดีถึงเมนูที่จะทำให้กินในวันนี้ ก่อนจะรู้สึกเอะใจเมื่อรับรู้ถึงความเงียบที่ผิดปกติกว่าตอนที่ออกไป แล้วเมื่อก้าวเท้าเดินเข้ามาด้านในก็เห็นว่านอกจากเพื่อนสาวแล้วยังมีผู้ชายที่ฉันรู้จักหน้าค่า
“แล้ววันนี้ไม่ต้องไปทำงานแล้วเหรอ?” “เราว่าจะโทรไปลาหยุดวันนี้เลย รู้สึกเหนื่อยอยากจะพักมากกว่า” ฉันแกล้งหยิบโทรศัพท์และเลี่ยงเดินออกไปคุยห่างๆ ฉันแกล้งทำเป็นคุยสายอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินกลับมาหาเพื่อนสนิท “อลิซไม่เป็นอะไรแน่นะ?” “เราแค่เหนื่อยน่ะ รีบกลับกันเถอะนะเราอยากพักแล้ว” ฉันพยายามทำต
หลังจากคืนนั้นฉันต้องฝืนหอบร่างกายที่สะบักสะบอมของตัวเองกลับมาที่ห้อง โดยก่อนจะออกมาจากที่นั่นร็อคก็ยังคงนอนหลับไม่รู้เรื่อง และนั่นก็เป็นผลดีกับฉัน เพราะไม่รู้เลยว่าถ้าเขาตื่นขึ้นมาฉันจะต้องเจอกับอะไรบ้างพอมาถึงห้องสิ่งแรกที่ฉันทำคือการล้างคราบเกอะกรังที่ติดตามตัวออก ยิ่งเมื่อเห็นว่าร่างกายของตัวเ
เมื่อหันมาเผชิญหน้ากับเขาอีกครั้ง สิ่งที่เห็นเป็นสิ่งแรกคือแววตา…แววตาที่แข็งกร้าวที่ฉันแสนจะคุ้นเคย“อ้าขาออก” คำสั่งห้วนๆ ของเขา ทำให้ฉันส่ายหน้าปฏิเสธทันควัน แต่ต่อให้ปฏิเสธอย่างไร เขาก็ยังคงใช้กำลังบังคับฉันได้อยู่ดี มือหนาจับเข่าทั้งสองข้างของฉันแยกออกจากกัน ก่อนจะแทรกตัวตนที่มันยังคงชูชันเข้







