บทที่ 4

"เพราะเธอเป็นของของฉันคนเดียว"

ให้ตายเถอะเขาพูดแบบนี้ออกมาได้ยังไงมันเป็นคำตอบที่โคตรเห็นแก่ตัวเลยถึงฉันจะชอบเขาแต่ฉันไม่โอเคกับคำตอบนี้ของเขาเลยสักนิด

"ฉันไม่ใช่สิ่งของนะนาวาที่นายจะมาพูดว่าฉันเป็นของๆ นาย"

ฉันพูดใส่หน้านาวาอย่างโมโหฉันโกรธเขาจริงๆ นะคะตอนนี้

"ก็เธอชอบฉันอยู่เธอไม่มีสิทธิ์ที่จะไปใกล้ชิดคนอื่น"

เหอะ!! ยังค่ะยังไม่สำนึกพูดแบบนี้ฉันเสียความรู้สึกกับหมอนี้อีกแล้ว

"แค่ชอบนาวา ชอบได้ฉันก็เลิกชอบนายได้ แล้วยิ่งนายมาพูดแบบนี้กับฉัน ๆ ก็เลิกชอบนายได้เร็วขึ้น"

"ไม่มีทางฉันขอสั่งห้ามไม่ให้เธอเลิกชอบฉัน"

โอ้ยไอ้บ้านี่นอกจากจะบ้าแล้วยังจะตรรกป่วยอีกนะคะพูดออกมาได้ยังไงกัน

"แล้วนายมีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉัน"

"อยากให้ฉันมีสิทธิ์ในตัวเธอไหมล่ะมินตรา"

"พูดบ้าอะไรของนายถอยออกไปเลยนะ"

ฉันเริ่มกลัวแล้วนะนาวาตอนนี้ดูหน้ากลัวยังไงก็ไม่รู้แล้วทำไมต้องเดินเข้ามาประชิดตัวฉันแบบนี้ด้วย

ฟึบ!!

อึก!!

ฉันกลืนก้อนเหนียวๆ ลงคอทันทีที่อยู่ๆ นาวาเดินมาประชิดตัวฉันจนตอนนี้หลังฉันแนบชิดกำแพงห้องน้ำอีกครั้งแล้วเขาก็ยกแขนขึ้นมาคร่อมตัวฉันไว้สถานการณ์แบบนี้ไม่ไม่ปลอดภัยต่อผู้หญิงอย่างฉันเลยจริงๆ แล้วเขาก็กำลังทำให้ฉันโกรธมากด้วย

"ว่าไงจะให้ฉันมีสิทธิ์ในตัวเธอตอนนี้เลยไหม"

"ไม่มีทางถอยไป"

"ไม่!!"

"นาวานายกำลังทำให้ฉันเกลียดนายนะ!!"

ฉันตะโกนใส่หน้านาวาอย่างเหลืออดฉันชอบเขาก็จริงแต่เขาก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะมาคุกคามฉันแบบนี้

"อย่าพูดคำนี้ออกมามีนอย่าพูดว่าเกลียดฉันเธอชอบฉันเธอไม่มีทางเกลียดฉัน"

แล้วนาวาก็พูดประโยคนี้ออกมาสายตาเขาตอนพูดมันน่ากลัวมากเขาโหดข้อนี้ฉันรู้แต่เขาจะมาโหดไร้สาระแบบนี้กับฉันไม่ได้

"แต่ตอนนี้ฉันไม่อยากชอบนายแล้วฉันเกลี....อื้อ"

พอฉันพูดกับนาวาออกไปด้วยความโกรธเหมือนกันแต่ฉันพูดไม่ทันจบนาวาก็..เขาจูบฉันเสียงของฉันถูกดูดกลืนไปทันทีด้วยปากของเขา

ให้ตายเถอะฉันต้องมาเสียจูบแรกข้างห้องน้ำจริงๆ เหรอแถมยังเป็นจูบที่ฉันไม่เต็มใจฉันจะเกลียดเขาจริงๆ แล้วนะ

ผลัก!!

เพี้ยะ

"ฉันเกลียดนาย!!"

มีนผลักผมออกแล้วเธอก็ตบหน้าผมจนมันหันไปตามแรงตบตัวเล็กนิดเดียวแต่มีนมือหนักฉิบหายผมยืนนิ่งๆ ปล่อยให้มีนเดินออกไปด้วยความรู้สึกสับสน

คำพูดที่มีนบอกว่าเกลียดผมมันทำให้ใจผมหล่นวูบลงไปทันทีนี่ผมทำบ้าอะไรลงไปวะคราวนี้มีนได้เกลียดผมจริงๆ แน่ แต่ผมไม่ยอมหรอกครับยังไงมีนต้องเป็นของผมคนเดียวเธอต้องชอบผมได้แค่คนเดียว

Class Room

“ชะนี! ไปเข้าห้องน้ำเป็นชาติ กูก็นึกว่ามึงตกส้วมตายไปแล้ว”

“เออ! นี่กูกับอีเทยว่าจะไปตามมึงนะทำไมไปนานจัง”

“กูท้องเสียน่ะเลยนานไปหน่อย”

พอฉันขึ้นมาที่ห้องเรียนอีมิกกี้กับมุนินก็ยิงคำถามใส่เลยฉันต้องแถว่าท้องเสียอ่ะไม่อยากให้พวกมันสงสัย

"แล้วตาเป็นอะไรยะชะนีแดงเชียว"

"อ่อ! เมื่อกี้ตอนเข้าห้องน้ำตัวอะไรก็ไม่รู้บินเข้าตากูน่ะ"

อีมิกกี้มันเป็นโคนันรึไงฉันแค่ร้องไห้นิดเดียวเองมันก็สังเกตุเห็นพูดถึงร้องไห้ฉันไม่หน้าหลงไปชอบผู้ชอบสารเลวอย่างนาวาเลยจริงๆ

“เออ! แล้วมีนเห็นไอ้นาวาไหมมันก็ไปห้องน้ำเหมือนกันป่านนี้ก็ยังไม่ขึ้นมาเลย”

แล้วทำไมริวต้องถามฉันถึงนาวาด้วยเนี่ย เอาวะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น

“ไม่นะฉันไม่เห...”

“กูอยู่นี่”

ฉันยังไม่ทันตอบคำถามริวจบเสียงของนาวาก็ดังแทรกขึ้นมาฉันไม่อยากเห็นหน้าเขาเลยจริงๆ ให้ตายเถอะ

“ยังไงๆ สองคนนี้แอบไปมีซัมธิงอะไรกันรึเปล่า คนหนึ่งเดินมาคนหนึ่งก็เดินตาม”

“บ้าเหรอเซอร์เวย์ซัมธงซัมธิงอะไรกัน”

ฉันรีบปฏิเสธเซอร์เวย์ทันทีที่เขาเอ่ยปากแซวขึ้นมากก่อนที่จะเดินไปนั่งลงโต๊ะเลคเชอข้างๆ มุนิน

พรึบ!!

แล้วอยู่ๆ โต๊ะว่างที่อยู่ข้างฉันอีกตัวก็มีคนมานั่งลงจะใครซะอีกล่ะนาวานั่นแหละทำบ้าอะไรของเขาอีกเนี่ย

“นาวาโต๊ะมึงอยู่นี่”

เสือที่เห็นว่านาวามานั่งข้างฉันก็พูดขึ้นมาก็ทุกทีเขาจะนั่งข้างๆ เสือมันไม่ใช่ข้างฉันแบบนี้

“วันนี้กูอยากนั่งตรงนี้”

ดูๆ ดูเขาตอบเพื่อนเขาเถอะแล้วก็เป็นริวที่พูดแซวขึ้นมาจนฉันทำหน้าไม่ถูกแล้ว

“เอาละเว้ยนาวามึงจะจีบมีนเหรอวะ”

นาวาไม่ตอบคำถามริวได้แต่ยิ้มแล้วก็หันมามองหน้าฉันทำแบบนี้พวกนั้นก็เข้าใจผิดหมดสิ

“อร้าย!! อะไรกันยะหายไปเข้าห้องน้ำด้วยกันมาแปปเดียวนี้ผัวขาของมิกกี้นึกพิศวาทเพื่อนสาวของเมียขึ้นมาเลยเหรอ”

“พิศวาทบ้าบออะไรของมึงมิกกี้หุบปากไปเลย!!”

"อุ๊ต๊ะ! ชะนีไปกินรังแตนที่ไหนมานอกจากแมลงเข้าตาแล้วมันยังกัดปากมึงอีกเหรอดูปากมึงบวมๆ นะ"

"นอกจากเป็นกระเทยแล้วมึงนี้มีออปชั่นเสริมคือชอบกินเผือกอีกนะมิกกี้"

"แรงมากแม่"

ตบเพื่อนกระเทยสอดรู้ตอนนี้สักทีดีไหมอีมิกกี้มึงจะสังเกตดีเกินไปแล้วนะคนยิ่งหงุดหงิดอยู่

"แอบไปจูบกับใครมารึเปล่าปากถึงได้เจ่อขนาดนี้..หึ!! "

"ไอ้สัส!! แม่งแซวมีนแรงไปป่าวอย่างมีนไม่มักง่ายไปจูบกับใครพร่ำเพื่อเหมือนมึงหรอก"

ค่ะ! คำพูดที่ให้เกียรติฉันของเสือเหมือนจะดีแต่มันโคตรจี้ใจฉันเลยก็ฉันคนนี้พึ่งถูกไอ้หมาบ้าเพื่อนเขาจูบมา

"อ่ะๆ เงียบจ๊ะทุกคนยินดีต้อนรับเข้าสู่เทอมใหม่นะจ๊ะ"

โชคดีเป็นของมินตราคนสวยที่ไม่ต้องตอบคำถามเพราะอาจารย์เข้าคลาสมาพอดีพวกนั้นก็เลยเงียบและหุบปากลงกันทันทีจะเหลือก็แต่ไอ้บ้าที่นั่งข้างๆ ฉันนี่แหละฉันรู้สึกว่าเขามองฉันตลอดเวลา

[GroupLine Prince Five]

P.Tiger : ไอ้นาวามึงเล่นอะไร

P.Ryu : เออ! ปากมีนเจ่อขนาดนั้นฝีมือมึงใช่ไหม

P.Survey: มึงคิดจะทำอะไร? ตอบ!!

พวกมึงไม่เสือกดิวะ

P.Tim : เลิกเล่นซะถ้ามึงไม่ได้ชอบมีนจริงๆ

----------จบการสนทนา------------

ระหว่างที่นั่งเรียนไอ้สี่ตัวเพื่อนผมแม่งก็ไลน์มาถามเรื่องที่ผมทำตัวแปลกๆ กับมีน ทำไมวะท่าทางที่ผมแสดงออกไปเหมือนผมสนใจมีนมากเหรอวะแต่แล้วผมก็มาสะดุดกับข้อความสุดท้ายของไอ้ธิมทำไมมันต้องซีเรียสกลัวผมจะหลอกมีนด้วยวะหรือว่ามันชอบมีน

แต่ก็ไม่น่าใช่เพราะในใจมันคงมีแต่น้องสาวตัวแสบลูกสาวลูกน้องคนสนิทของพ่อมันนั่นแหละมันคงเห็นว่ามีนเป็นเพื่อนมั้งเลยไม่อยากให้ผมทำร้ายมีน

"เอาละค่ะวันนี้พอแค่นี้อย่าลืมเรื่องที่จะไปออกค่ายด้วยนะนักศึกษา"

เลิกคลาสแล้วครับวันนี้เปิดเทอมวันแรกมันก็ไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่หลังจากที่อาจารย์เดินออกจากห้องไปพวกเพื่อนๆ ในห้องก็ทยอยเดินตามออกไปตอนนี้เหลือแต่กลุ่มของผมกับสามสาวตระกูลมอม้าไม่ใช่ใครที่ไหนก็ มีน มิกกี้ แล้วก็มุนนินนั้นแหละครับ

"มีนให้กูไปส่งไหม"

"ไม่ต้องหรอกมึงกูกลับกับพี่เชน"

ระหว่างที่กำลังจะลุกออกไปผมก็ได้ยินมุนินคุยกับมีน กลับกับพี่เชนงั้นเหรอวะ! แม่งเอ่ยเธอจะลองดีกับฉันใช่ไหมมีนแล้วผมก็ต้องกำมัดแน่นด้วยความหงุดหงิดอีกครั้งเมื่อได้ยินสิ่งที่มีนตอบกลับมิกกี้

"อุ๊ปส์!! ไหนบอกแค่พี่ที่รู้จักไงยะ"

"ตอนนี้แค่พี่แต่ต่อไปก็ไม่แน่"

พูดจบมีการปรายตามามองหน้าผมแถมเบ้ปากใส่ผมอีกเดี๋ยวก็รู้ว่าใครที่เธอควรจะสยบมินตรา