Share

BAD FRIEND 6 | มองข้าม

Author: 6RICH
last update publish date: 2026-09-01 15:51:32

BAD FRIEND 6

มองข้าม

ภายในโต๊ะเกิดความเงียบขึ้นมาอยู่ครู่เดียวก่อนที่เกมจะดำเนินต่อ พอจบเกมกันก็นั่งดื่มพูดคุยกันในหลาย ๆ เรื่องตามประสาผู้ชาย ซึ่งเซกิก็เงียบไม่ได้พูดหรือแสดงความคิดเห็นอะไรมาก ส่วนมากเป็นเรื่องที่ผู้ชายคุยกันซึ่งเธอก็ไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่นัก

“เซกิยกหน่อย น้ำแข็งในแก้วเธอละลายหมดแล้ว” เมื่อบทสนทนาเงียบลงเคสโซ่จึงเลื่อนสายตาหันมามองที่เจ้าของใบหน้าเรียวเล็กขาวใสฉบับลูกครึ่ง

“…ฉันดื่มเยอะไม่ได้ ต้องกลับเอง”

“ถ้าเมาเดี๋ยวฉันไปส่งเอง” เคสโซ่ยังคงพยายามคะยั้นคะยอต่อด้วยความสนอกสนใจคนตรงหน้าเป็นพิเศษ ซึ่งเขาก็เป็นแบบนี้ ปกติกับผู้หญิงสวยทุกคนไม่เว้นแต่เพื่อนของเพื่อน

“แค่แก้วนี้นะ” กลีบปากสีหวานเอ่ยบอกก่อนที่มือเรียวจะเอื้อมหยิบแก้วเครื่องดื่มตรงหน้ามาจรดริมฝีปาก ทันใดนั้นรสชาติขมปร่าก็ไหลผ่านลำคอลงจนเจ้าของใบหน้าเล็กจิ้มลิ้มต้องเบ้เล็กน้อย

“อย่าบอกนะว่าเธอมาคนเดียว แบบว่า… ขับรถมาเอง ?” เคสโซ่เลิกคิ้วถาม ในขณะที่เพื่อนคนอื่น ๆ ในโต๊ะก็ต่างยกดื่มกันไม่พัก ยกเว้นแต่เซกิที่ดื่มเยอะไม่ได้เพราะไม่ชินกับรสชาติของแอลกอฮอล์

“ไม่ใช่ ฉันเรียกรถมาอ่ะ”

“อ่อ…” เจ้าตัวพยักหน้าเข้าใจแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์

บรรยากาศรอบโต๊ะดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ กระทั่งเวลาล่วงเลยผ่านมานานพอสมควร เซกิไม่ได้กินแก้วนั้นเป็นแก้วสุดท้ายเพราะเธอโดนเพื่อนคันไซมอมจนรู้สึกเวียนหัว คล้ายกับจะอ้วก บวกกับภาพการมองเห็นตรงหน้าก็พร่าเบลอจนนั่งไม่ติด

“ไหวไหม” น้ำเสียงราบเรียบจากคนข้างกายอย่างคันไซเอ่ยถามออกมาเมื่อเห็นท่าทางหญิงเพียงคนเดียวของโต๊ะเริ่มไม่ไหว

“เวียนหัวนิดหน่อย”

“กลับก่อนไหม”

“แล้วนายกลับตอนไหน” เซกิไม่ได้ตอบตกลงในทันทีแต่กลับถามคนข้างกายต่อ เธอยังไม่อยากกลับตอนนี้เพราะคันไซยังคงดื่มต่ออยู่ ถ้าอธิบายให้เข้าใจง่ายก็คือ ไม่อยากกลับก่อนคันไซ อยากนั่งอยู่กับเขาต่อจนวินาทีสุดท้ายที่มีโอกาส

ถ้าคนที่ไม่เคยแอบชอบใครไม่มีวันเข้าใจ

“…ยัง” เจ้าของดวงตาคมกริบมองนาฬิกาข้อมือเรือนหรูของตนเองก่อนจะเอ่ยตอบเสียงเรียบ ตอนนี้มันพึ่งตีสองครึ่ง ร้านปิดตีสาม แน่นอนว่าเขาไม่เคยกลับก่อนร้านปิด ยกเว้นก็แต่…

“ขอชนแก้วได้ไหมคะ” เจ้าของการแต่งกายไปทางเซ็กซี่เกือบโป๊เอ่ยทัก เธอออกไปทางสายฝอและถือแก้วเครื่องดื่มในมือ ถึงแม้เซกิจะเมามากแค่ไหนแต่เธอก็สามารถมองสำรวจคนข้างกายได้อย่างถี่ถ้วน เพราะเป็นคนที่เข้ามาทักของรักของหวงของเธอ

“ครับ” คันไซไม่ได้แสดงท่าทีอะไรออกไปมาก กลับขานรับแล้วยกแก้วเครื่องดื่มชนกับเธอ แล้วแม่สาวนั้นก็เดินมานั่งแทรกตรงกลางระหว่างเซกิและคันไซที่มีที่ว่างอยู่น้อยนิด แต่ไม่ได้ว่างมากสำหรับที่คนคนนึงจะมานั่งได้

จนเซกิต้องยอมขยับร่างกายห่างออกมา

“ฉันจีน่า นายชื่ออะไร เรียนอยู่มหาลัยไหน ?” จีน่าเอ่ยชวนคุยด้วยแววตาและน้ำเสียงบ่งบอกออกมาชัดเจนสุด ๆ ว่าชอบคันไซมากแต่ไหน

เธอมองแบบ ‘อยากได้’ จนเซกิที่มองเป็นระยะเริ่มจะไม่ชอบแม่สาวจีน่าอย่างห้ามไม่ได้ ด้วยความที่เธอเองก็เอาตัวเองแทบไม่ไหวจึงเลือกที่จะนั่งดื่มน้ำเปล่าแก้เมาไปเงียบ ๆ

“ผมอายุ 18 ยังไม่เข้ามหาลัย”

“อ้าว สิบแปดเองเหรอ” จีน่าทำสีหน้าตกใจเล็กน้อย เหมือนไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตนเองได้ยิน

“ดูบัตรไหม”

“ไม่ต้อง เชื่อแล้ว แค่งงนิดหน่อยว่าเด็กสิบแปดมันโตเต็มไวขนาดนี้เลยเหรอ”

“มันเป็นเด็กนอกครับ เลยดูโต” ฮาวายที่เงียบมานานเอ่ยแทรกบทสนทนาของทั้งสอง ทำให้จีน่ามองสำรวจหน้าของกลุ่มเด็กสิบแปดแต่ละคนด้วยความสงสัย และเกิดคำถามมากมายขึ้นมาในหัว

เด็กสิบแปดทำไมเข้าผับได้

ปกติผับนี้เขาคัดอายุยี่สิบ แล้วทำไมถึงได้ดูโตเป็นหนุ่มน่าขย้ำทุกคนแบบนี้

“…โอ้ว ? อย่าบอกนะว่าทั้งโต๊ะนี้อายุสิบแปดกันหมดเลย”

“ครับ” ปอร์เช่เป็นคนตอบ

“แหมมม พวกนายเป็นเด็กเส้นรึเปล่า ปกติร้านนี้เขาตรวจเข้มจะตาย”

“อย่าคิดแบบนั้นเลยครับ พวกผมก็แค่ลูกค้าประจำ มาแต่ละทีก็ดื่มหนักด้วย” ปอร์เช่พูดต่อ

“อ่อ แบบนี้นี่เอง ขอยืมตัวเพื่อนพวกนายไปโต๊ะได้ไหม”

“เอาสิครับ แต่ถามมันก่อนว่ามันจะไปไหม ปกติไอ้เวรนี้มันไม่ค่อยออก” เคสโซ่พูด

เซกินั่งมึนเมาอยู่ข้างกายจีน่า เธอพยายามส่งสายตามองคันไซเพื่อสื่อว่าเธอเมามากแล้ว อยากให้เพื่อนไปส่ง แต่ก็ดูเหมือนว่าคันไซจะไม่สนใจอะไรเธอเลย สายตาของเขาเอาแต่มองหน้าจีน่านิ่ง ๆ ก่อนจะพยักหน้ารับเบา ๆ

“โต๊ะไหน”

“ถามแบบนี้แปลว่าน้องยอมไปโต๊ะพี่ถูกป่ะ ?”

“ครับ”

“…เอาว่ะ วันนี้ไอ้ไซออก” ปอร์เช่เอ่ย

แล้วไม่นานร่างหนาก็หยิบกุญแจรถ แก้วเครื่องดื่มของตนเอง แล้วลุกจากโซฟา โดยที่มีจีน่าเดินควงแขนนำไปที่โต๊ะของเธอเอง ก่อนจะเดินไปโต๊ะจีน่าคันไซก็ไม่ได้หันมามองหรือหันมาบอกอะไรกับเธอเลยสักคำ ทำให้เซกิเผลอเม้มปากแน่น พอเขาไม่อยู่โต๊ะแล้วเธอก็อยากจะกลับคอนโดเต็มทน

“ปกติของมันเซกิ เธออย่าไปสนใจเลย” เสียงเคสโซ่ดึงสติเซกิให้หลุดออกมาจากห้วงความคิด

“อะ อื้อ” เสียงหวานเอ่ยตอบติดขัด เธอยังคงยกแก้วน้ำเปล่าขึ้นดื่มเป็นระยะ โดยที่สายตาก็มองไปยังโต๊ะของจีน่าที่อยู่ไม่ไกลนัก

เธอมองทั้งสองที่คุยกันอย่างสนิทสนม กระทั่งผ่านไปสักพักก็เห็นว่าจีน่าและคันไซยืนจูบกันที่โต๊ะ โดยไม่ได้สนใจสายตาของใครเลย ทำเอาหัวใจดวงน้อยของเธอเจ็บแปลบขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้…

เซกิรีบหลบภาพบาดตานั่นทันที เธอมองไปเห็นขวดเครื่องดื่มที่เหลือตรงหน้า จากที่ไม่อยากดื่มต่อแล้ว มือเล็กกลับคว้าขวดตรงหน้ามากรอกเข้าปากแบบไม่สนใจอะไร

อึก! อึก! อึก!

“เห้ยเซกิ เธอดื่มหนักเกินไปแล้ว” ปอร์เช่ที่เห็นเซกิกระดกดื่มเป็นคนแรกห้ามปรามขึ้นมา

“ปล่อยเธอเถอะน่า ในที่ของกูกูดูแลเอง” เคสโซ่เอ่ยแค่กับเพื่อนให้ได้ยิน

“มึงจะเคลม ?” ฮาวายเลิกคิ้วถาม พวกเขาคุยกันแบบเปิดเผยได้แล้ว เพราะตอนนี้เซกิเหมือนคนที่หลุดไปอยู่แค่โลกของเธอไม่ได้สนใจอะไร

“…ก็น่ารักดี”

“แต่เป็นเพื่อนไอ้ไซ” ฮาวายพูดต่อ

“แล้วยังไง” เคสโซ่เว้นคำพูดแล้วมองไปที่คันไซ ตอนนี้เขาไม่ได้มีความสนใจอะไรในตัวเซกิเลยสักนิด ถึงจะเป็นเพื่อนที่มาพาก็เถอะ อย่างน้อยก็ควรให้ความสนใจมากกว่านี้ก็ได้

“มึงดูดิ ไอ้ไซมันสนใจเซกิที่ไหน วันนี้มันคงไปตอกกับพี่สาวจีน่าอย่างมีความสุข แล้วเซกิก็เรียกรถมาเอง สภาพแบบนี้กลับไม่ไหวแน่… พวกมึงแดกต่อจนร้านปิดได้เลย กูจะไปส่งเซกิเอง”

“ตามใจมึง บอกไอ้ไซด้วยล่ะว่ามึงทำอะไรกับเพื่อนมัน” ฮาวายเอ่ย จริง ๆ เขาก็อยากไปแจมด้วยอยู่หรอก แต่ว่า… ตัวเล็กแค่นี้เธอจะไปไหวได้ยังไง สองคนพร้อมกัน คราวนี้ปล่อยให้เคสโซ่มันไปก่อนก็แล้วกัน

“เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องบอกมัน” เคสโซ่ยักไหล่ แล้วคว้าแก้วเครื่องดื่มตรงหน้ามาดื่ม สายตาจับจ้องมองไปยังเจ้าของดวงหน้าเรียวใสที่ตอนนี้ขึ้นสีแดงระเรื่อ เธอเหมือนคนที่จมอยู่กับเศร้าและยกดื่มไม่หยุด

03.00 น.

กระทั่งถึงเวลาร้านปิด แสงสว่างภายในร้านเปิดสว่างมากขึ้น ทำให้เซกิที่ฟุบหน้าอยู่กับโต๊ะค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมาปรับโฟกัส ตอนนี้เธอไม่เห็นใครอยู่โต๊ะเลย มีแค่เธอที่อยู่โต๊ะเพียงลำพัง

เซกิคว้ากระเป๋าสะพายมาคล้องบ่าก่อนจะพยุงร่างกายโซเซของตนเองเดินไปทางห้องน้ำของร้าน เธออยากล้างหน้า ล้างตาก่อนกลับ เพราะตอนนี้แค่ยืนทรงตัวก็ยังไม่ไหวเลย

“ฮือออ ปวดหัวมากเลย” ปากเล็กบ่นอุบอิบกับตนเองเบา ๆ ก่อนจะยกมือขึ้นทุบศีรษะเล็ก ๆ เธอเบียดเสียดคนมากมายเพื่อพาตนเองไปถึงยังห้องน้ำ พอมาถึงก็เข้ามายังห้องในสุดพร้อมกับจับฝาชักโครกลงแล้วทิ้งตัวนั่ง

พอได้เข้ามาอยู่แบบนี้ก็ไม่อยากลุกหรือออกไปไหนเลย อยากสลบอยู่ในห้องน้ำให้มันรู้แล้วรู้รอด เซกิปิดเปลือกตาลง แล้วจู่ ๆ ภาพของคันไซและจีน่าก็แทรกเข้ามาในหัว ทำให้น้ำตามันต่อย ๆ ไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้

เซกิไม่รู้ว่าเธอหลับไปนานแค่ไหน รู้แค่ว่าสติมันเลือนลางมาก แล้วจู่ ๆ ก็มีแวบหนึ่งที่เห็นร่างสูงของใครบางคนเป็นเงาดำมาอุ้มร่างเธอออกไปจากห้องน้ำ เซกิทิ้งตัวหมดแรง เดินไม่ไหว แล้วเธอก็ปล่อยให้ชายปริศนาอุ้มตัวเองไปไหนสักที่….

•••

ช่วงแรกของเรื่องเซกิจะเป็นฝ่ายเจ็บปวดก่อนนะคะ ส่วนครึ่งหลังแน่นอนว่าอีไซมันเจ็บหนักและเจ็บกว่าแน่นอน ตอนเลวมันเลวสุด ตอนโบ้มันก็โบ้สุดเหมือนกัน (โบ้หนักเหมือนพ่อมัน) ใด ๆ พาร์ทของทั้งสองจะมีแต่ในช่วงมหาลัยด้วยนะคะ เซกิจะเป็นตัวมัมตามรอยแม่ในตอนนั้น

และในตอนนั้นอีไซจะโบ้หนักเหมือนหมาเลยค่ะ ความตามรอยแม่ยังไงก็ต้องเริ่ดแน่นอน เพียงแต่ตอนนี้ยัยเซยังเด็ก

ยังไงก็ฝากทุกคนติดตามด้วยนะคะ 🤍

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • BAD FRIEND เพื่อนกัน (มันส์) ก็ดีอยู่แล้ว    BAD FRIEND 66 | ความจริงที่พาเรากลับมาหากัน (ตอนจบ)

    BAD FRIEND 66ความจริงที่พาเรากลับมาหากันเช้าวันใหม่มาถึงพร้อมกับความเปลี่ยนแปลงที่ไม่มีใครคาดคิด เซกิตื่นขึ้นมาเพราะเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ ข้อความจากเอเลน่าปรากฏขึ้นบนหน้าจอ ตามมาด้วยข้อความจากคันไซที่ส่งมาในเวลาไล่เลี่ยกันคันไซ : ตื่นหรือยัง? วันนี้โรงเรียนมีความคืบหน้าเรื่องเดเร็ก"เซกินั่งตัวตรงทันที ก่อนจะพิมพ์ตอบกลับไปเซกิ : ตื่นแล้ว เกิดอะไรขึ้น?ไม่นานนัก คันไซก็โทรเข้ามา(เจ้าหน้าที่ติดต่อฉันเมื่อเช้า เขาบอกว่าพบข้อมูลที่ต้องตรวจสอบเพิ่มเติมจากไฟล์ภาพต้นฉบับ และมีหลักฐานบางส่วนสอดคล้องกับข้อมูลที่โรสให้ไว้)"แล้วเดเร็กล่ะ""วันนี้เขาถูกเรียกไปให้ข้อมูลอย่างเป็นทางการ ฉันยังไม่อยากสรุปว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อ แต่ดูเหมือนว่าครั้งนี้เรื่องจะไปไกลกว่าการสอบถามทั่วไปแล้ว"เซกิกำโทรศัพท์แน่นขึ้นเล็กน้อยตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอเฝ้ารอวันที่เรื่องราวทั้งหมดจะได้รับการตรวจสอบอย่างจริงจัง วันที่เธอไม่ต้องตื่นขึ้นมาแล้วสงสัยว่าตัวเองจะได้รับข้อความข่มขู่อีกหรือไม่ วันที่ผู้คนจะเลิกมองเธอด้วยสายตาเคลือบแคลงเพราะภาพถ่ายเพียงไม่กี่ภาพแต่เมื่อวันที่เธอรอคอยกำลังมาถึงจริง ๆ เธอกลับรู้สึกทั้ง

  • BAD FRIEND เพื่อนกัน (มันส์) ก็ดีอยู่แล้ว    BAD FRIEND 65 | กับดักสุดท้ายของคนจนมุม

    BAD FRIEND 65กับดักสุดท้ายของคนจนมุมเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบของคอนโด เซกินั่งอยู่ข้างหน้าต่าง สายตาจับจ้องข้อความข่มขู่ที่เพิ่งได้รับ แม้จะบันทึกภาพหน้าจอและส่งให้คันไซเรียบร้อยแล้ว แต่ความรู้สึกเย็นวาบในอกกลับไม่ยอมจางหายไปง่ายๆ'หยุดตรวจสอบเรื่องเดเร็กซะ ถ้าไม่อยากให้คนที่เธอรักต้องเดือดร้อนไปด้วย'ถ้อยคำเหล่านั้นไม่ได้ระบุชื่อใครเป็นพิเศษ แต่เซกิรู้ดีว่ามันหมายถึงคนรอบตัวเธอทั้งหมด เอเลน่า คันไซ รวมถึงทุกคนที่กำลังช่วยกันค้นหาความจริงเธอไม่ได้กลัวเพียงเพราะตัวเองอาจตกอยู่ในอันตราย สิ่งที่ทำให้เธอหนักใจยิ่งกว่าคือคนที่อยู่เบื้องหลังเริ่มหันไปเล่นงานคนอื่นแทน เมื่อการข่มขู่เธอโดยตรงไม่อาจทำให้เธอหยุดได้โทรศัพท์สั่นอีกครั้ง คราวนี้เป็นสายเรียกเข้าจากคันไซเซกิกดรับทันที(ฉันเห็นข้อความแล้ว ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน)"คอนโด ฉันไม่ได้ออกไปไหน"(ดี อย่าเพิ่งออกไปคนเดียว ฉันจะไปหา)"คันไซ เดี๋ยวก่อน"ปลายสายเงียบลง รอฟังสิ่งที่เธอต้องการพูด"ฉันไม่ได้ส่งข้อความให้นายเพราะอยากให้นายมาคอยเฝ้าฉันตลอดเวลา ฉันส่งให้เพราะเราตกลงกันแล้วว่าจะไม่ปิดบังอะไรอีก"(ฉันรู้)"ถ้านา

  • BAD FRIEND เพื่อนกัน (มันส์) ก็ดีอยู่แล้ว    BAD FRIEND 64 | คนโกหกเริ่มจนมุม

    BAD FRIEND 64คนโกหกเริ่มจนมุมเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ดังขึ้นภายในห้องทำงานของเดเร็กชายหนุ่มเหลือบมองหน้าจอ ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดอ่านข้อความที่เพิ่งได้รับ'ทางโรงเรียนเริ่มตรวจสอบประวัติการเข้าถึงเอกสารแล้ว'ข้อความสั้น ๆ เพียงประโยคเดียวทำให้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเดเร็กอ่านซ้ำอีกครั้ง ก่อนจะพิมพ์ตอบกลับอย่างรวดเร็ว'ใครเป็นคนสั่งตรวจสอบ'อีกฝ่ายใช้เวลาไม่นานในการตอบกลับ'ฉันไม่รู้ แต่ดูเหมือนพวกเขาจะได้ข้อมูลบางอย่างมาเพิ่ม'เดเร็กสบถออกมาเบา ๆ ก่อนโยนโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ ทุกอย่างกำลังผิดไปจากแผนที่วางไว้ เดิมทีเขาคิดว่าการใช้เรื่องเอกสารที่หายไปกดดันเซกิ จะทำให้เธอเสียความมั่นใจและไม่กล้าเดินหน้าตรวจสอบเรื่องในอดีตต่อ ส่วนโรสก็เป็นเพียงหมากอีกตัวที่เขาคิดว่าสามารถควบคุมได้ง่ายเขารู้จุดอ่อนของโรสดีเธอกลัวการสูญเสียชื่อเสียง กลัวการถูกเปิดโปง และกลัวว่าคนอื่นจะรู้ว่าความสำเร็จหลายอย่างของเธอไม่ได้เกิดจากความสามารถเพียงอย่างเดียวเดเร็กจึงเชื่อว่าไม่ว่าเขาจะสั่งให้เธอทำอะไร เธอก็จะยอมทำตามเพื่อปกป้องตัวเอง แต่เขาประเมินเธอผิดโรสไม่เพียงปฏิเสธที่จะพบเขาเท่านั้น เธอยังติดต่อเซกิและเริ

  • BAD FRIEND เพื่อนกัน (มันส์) ก็ดีอยู่แล้ว    BAD FRIEND 63 | ไม่ยอมรับผิด

    BAD FRIEND 63ไม่ยอมรับผิดในขณะที่เซกิกับคันไซกำลังพูดคุยกัน โรสกลับนั่งอยู่เพียงลำพังในรถที่จอดอยู่ริมถนน เธอเปิดดูข้อความที่ถูกเผยแพร่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าทุกครั้งที่เห็นชื่อของตัวเอง ความรู้สึกเหมือนมีบางอย่างบีบรัดอยู่ในอกก็ยิ่งรุนแรงขึ้นเธอพยายามโทรหาเดเร็ก ครั้งแรกไม่มีคนรับ ครั้งที่สองสายถูกตัดครั้งที่สามเขารับสาย แต่ไม่ได้พูดอะไรในทันที"เดเร็ก นายเป็นคนปล่อยเรื่องพวกนี้ใช่ไหม"ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนหัวเราะเบา ๆ(เธอคิดว่าตัวเองมีความสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ)โรสกำโทรศัพท์แน่น"นายส่งข้อความมาหาฉัน บอกให้ฉันไปพบนาย แล้วพอฉันปฏิเสธ เรื่องทั้งหมดก็ถูกเปิดเผยทันที นายจะบอกว่าไม่เกี่ยวข้องกับนายงั้นเหรอ ?"(ฉันแค่บอกให้เธอคิดให้ดีว่าตัวเองกำลังทำอะไร)"ฉันไม่ยอมช่วยนายทำเรื่องเอกสารต้นฉบับอีกแล้ว!" เสียงของโรสสั่น แต่เธอพยายามพูดให้ชัดเจน"ฉันจะไม่ไปยุ่งกับหลักฐานของเซกิ และจะไม่ช่วยนายใส่ร้ายเธออีก"คราวนี้เดเร็กเงียบไปนานเมื่อเขาพูดขึ้น น้ำเสียงกลับเย็นชาจนโรสรู้สึกหนาววาบ(เธอคิดว่าตัวเองยังมีสิทธิ์เลือกอีกหรอ)"ฉันมีสิทธิ์!"(ถ้าอย่างนั้นก็รับผลจากสิ่งที่เธอทำไว้ให้ได้ก็แล้วกัน)

  • BAD FRIEND เพื่อนกัน (มันส์) ก็ดีอยู่แล้ว    BAD FRIEND 62 | วันที่ความลับถูกเปิดโปง

    BAD FRIEND 62วันที่ความลับถูกเปิดโปงเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ดังขึ้นในห้องนอนของโรสเธอก้มมองข้อความจากเดเร็กที่ยังค้างอยู่บนหน้าจอเดเร็ก: ฉันจะรออยู่ที่เดิมโรสอ่านข้อความนั้นซ้ำหลายครั้ง ก่อนจะเหลือบมองภาพถ่ายเอกสารที่เขาส่งมาให้ก่อนหน้านี้ ภายในภาพมีรายชื่อผู้จัดกิจกรรมของโรงเรียน พร้อมข้อความเขียนด้วยลายมืออยู่ด้านล่างลายมือนั้นเธอจำได้ดี เพราะคนที่เขียนมันคือคนที่เธอเคยคิดว่าจะไม่มีวันหันหลังให้เธอ โรสกำโทรศัพท์แน่น ความรู้สึกหวาดกลัวค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นความโกรธที่ผ่านมาเธอยอมทำหลายอย่างเพื่อรักษาสิ่งที่ตัวเองมี ทั้งชื่อเสียง ตำแหน่ง และภาพลักษณ์ของผู้หญิงที่ใคร ๆ ก็ชื่นชม แต่ตอนนี้เดเร็กกำลังทำให้เธอรู้ว่า สำหรับเขาแล้ว เธอเป็นเพียงเครื่องมือชิ้นหนึ่งเท่านั้นเมื่อหมดประโยชน์ เขาก็พร้อมจะโยนเธอทิ้งโทรศัพท์สั่นอีกครั้งเดเร็ก: อย่าทำให้ฉันต้องเป็นฝ่ายไปหาเธอเองโรสหลับตาลง ก่อนจะพิมพ์ข้อความตอบกลับไปโรส: ฉันไม่ไปข้อความถูกส่งออกไปในเวลาไม่กี่วินาที เดเร็กโทรกลับมาทันที แต่โรสกดตัดสาย เธอรู้ดีว่าการปฏิเสธครั้งนี้อาจทำให้เขาเปิดโปงเรื่องที่เธอพยายามซ่อนมาตลอด แต่ถ้าเธอยังยอมทำต

  • BAD FRIEND เพื่อนกัน (มันส์) ก็ดีอยู่แล้ว    BAD FRIEND 61 | วันที่เราเริ่มห่างกัน

    BAD FRIEND 61วันที่เราเริ่มห่างกันเช้าวันต่อมาเซกิมาถึงโรงเรียนเร็วกว่าปกติ เธอเดินเข้ามาในอาคารเรียนพร้อมแก้วกาแฟในมือ แต่กลับไม่มีรอยยิ้มเหมือนทุกวัน เมื่อคืนเธอนอนไม่ค่อยหลับ ไม่ใช่เพราะข่าวลือที่กำลังแพร่กระจายไปทั่วโรงเรียนเพียงอย่างเดียว แต่เป็นเพราะคำพูดของคันไซยังคงวนเวียนอยู่ในหัวเธอรู้ว่าเขาเป็นห่วง รู้ว่าเขาอยากปกป้องเธอ แต่เธอก็อดสงสัยไม่ได้ว่า หากวันหนึ่งมีเรื่องที่ใหญ่กว่านี้เกิดขึ้น เขาจะเลือกบอกความจริงกับเธอ หรือจะตัดสินใจแทนเธออีกครั้ง"เซกิ!" เอเลน่าเดินเข้ามาหา เมื่อเห็นเพื่อนยืนอยู่หน้าห้องเรียนเพียงลำพัง "เธอมาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่""เมื่อกี้เอง""เมื่อคืนได้นอนหรือเปล่า""นิดหน่อย" เซกิยิ้มบาง ๆ"คำว่านิดหน่อยของเธอนี่คือกี่ชั่วโมง" เอเลน่ามองหน้าเธออย่างไม่เชื่อ"อย่าถามเลย""เซกิ...""ฉันไม่เป็นไรจริง ๆ" เธอพูดพร้อมยกแก้วกาแฟขึ้นดื่ม แต่เอเลน่ากลับจับข้อมือเธอไว้เบา ๆ"ฉันไม่ได้ถามเพราะอยากรู้ว่าเธอนอนกี่ชั่วโมง ฉันถามเพราะเป็นห่วง"เซกิชะงัก ประโยคธรรมดาที่เธอเคยได้ยินจากคันไซบ่อยครั้ง กลับทำให้เธอนึกถึงเรื่องเมื่อคืนขึ้นมาอีกครั้ง"เธอกับคันไซทะเลาะกันหนั

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status