All Chapters of BAD FRIEND เพื่อนกัน (มันส์) ก็ดีอยู่แล้ว : Chapter 1 - Chapter 10

BAD FRIEND 2 เลือดแม่มันแรง “…ก็คงจะอย่างงั้นมั้ง” เซกิเอ่ยตอบเสียงเรียบแล้วใจจดใจจ่ออยู่กับการเรียนตรงหน้า อาจารย์ก็คอยสอนไปตามบทเรียน ต่างฝ่ายต่างจ้องมองไปที่กระดานตรงหน้าไม่มีใครปริปากพูดอะไร มันเป็นสถานการณ์ที่พูดอะไรไม่ค่อยออก เพราะไม่มีใครได้เจอกันเลยในรอบหลายปี เวลาบนชั้นเรียนดำเนินผ่านไปเรื่อย ๆ ก่อนที่จะหมดเวลาเรียนในช่วงเช้า โดยที่ช่วงเช้าก็มีเรียนอยู่แค่สามวิชา วิชาละ 1 ชั่วโมงเท่านั้น กริ๊ง ~ กริ๊ง ~ เสียงออดเวลาพักเที่ยงดังขึ้น นักเรียนทุกคนต่างทยอยเก็บของเข้ากระเป๋าเพื่อจะไปพักเที่ยงกัน “เอาล่ะ แล้วเจอกันคาบหน้านะ อย่าลืมการบ้านที่ครูสั่งล่ะ” อาจารย์สอนคาบวิชาฟิสิกส์เอ่ยออกมา “ค่ะ/ครับ” นักเรียนทั้งชายและหญิงขานรับ แล้วคุณครูไอรีนก็เดินกลับมาเก็บข้าวของเข้ากระเป๋า เดินออกจากห้องเรียนไป เซกิเองก็เช่นกันเธอเก็บของเข้ากระเป๋าเป้ตนเองแล้วในจังหวะนั้นเองกลุ่มนักเรียนหญิงตัวท็อปทั้งของห้องและของสายชั้นก็เดินมาหยุดที่ข้างกายคันไซ “คันไซ… นายไปกินข้าวกับพวกเราไหม” เอเลนา เจ้าของผมบลอนด์ทองดัดลอนเอ่ยออกมา พร้อมกับเพื่อนในแก๊งของเธออีกสองคนที่ยืนขนาบข้างอยู่ด้านหลัง

BAD FRIEND 4 พามารู้จัก ครืด ~ เสียงแจ้งเตือนแอปพลิเคชั่นชื่อดังสั่น ดวงตาคมเหลือบมองบนหน้าจอมือถือที่วางหงายอยู่บนเบาะข้างกายก็เห็นเป็นแจ้งเตือนส่งคำขอติดตามบนอินตราแกรม คันไซคว้าขึ้นมาดูพอเห็นว่าเป็นเซกิเพื่อนของตนเองเขาก็ไม่รอช้าที่จะกดรับ ปกติไม่ค่อยอยากรับฟอลใครเท่าไหร่นัก ที่ค้างอยู่ตรงส่งคำขอติดตามก็เกือบสองพันคน คันไซจะรับแค่คนที่รู้จักและเขาก็เป็นพวกที่ไม่ค่อยสนใจโซเชี่ยลสักเท่าไหร่ คันไซมองว่ามันไร้สาระ และเสียเวลาชีวิตพอสมควร พอกดรับฟอลเซกิเรียบร้อยแล้ว ไม่นานข้อความจากกลุ่มเพื่อนก็เด้งขึ้นมา กลุ่มเพื่อนที่อยู่ไทยต่างโรงเรียน ความจริงคันไซอยากเรียนที่เดียวกันกับกลุ่มเพื่อนตนเองมากกว่า แต่ขนมผิงคนเป็นแม่นั้นอยากให้ลูกอยู่ใกล้กับเซกิเพราะเธอเป็นเด็กเรียน ส่วนเด็กกลุ่มนั้นหน่ะเหรอ เซเพลย์เกินกว่าจะรับไหว แชทกลุ่ม เคสโซ่ : คืนนี้กินเหล้ากัน เคสโซ่ : ร้านเฮียกูเอง เคสโซ่ : ห้าทุ่มเจอกัน ฮาวาย : ไม่ให้กูพักตับบ้างรึไง เคสโซ่ : ต้อนรับไอ้ไซกลับไทย ฮาวาย : มันกลับไทยแล้วเหรอ ฮาวาย : กูไม่เห็นรู้เรื่อง ปอร์เช่ : ไอ้ไซกลับไทยเหรอ แชท

BAD FRIEND 6 มองข้าม ภายในโต๊ะเกิดความเงียบขึ้นมาอยู่ครู่เดียวก่อนที่เกมจะดำเนินต่อ พอจบเกมกันก็นั่งดื่มพูดคุยกันในหลาย ๆ เรื่องตามประสาผู้ชาย ซึ่งเซกิก็เงียบไม่ได้พูดหรือแสดงความคิดเห็นอะไรมาก ส่วนมากเป็นเรื่องที่ผู้ชายคุยกันซึ่งเธอก็ไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่นัก “เซกิยกหน่อย น้ำแข็งในแก้วเธอละลายหมดแล้ว” เมื่อบทสนทนาเงียบลงเคสโซ่จึงเลื่อนสายตาหันมามองที่เจ้าของใบหน้าเรียวเล็กขาวใสฉบับลูกครึ่ง“…ฉันดื่มเยอะไม่ได้ ต้องกลับเอง”“ถ้าเมาเดี๋ยวฉันไปส่งเอง” เคสโซ่ยังคงพยายามคะยั้นคะยอต่อด้วยความสนอกสนใจคนตรงหน้าเป็นพิเศษ ซึ่งเขาก็เป็นแบบนี้ ปกติกับผู้หญิงสวยทุกคนไม่เว้นแต่เพื่อนของเพื่อน “แค่แก้วนี้นะ” กลีบปากสีหวานเอ่ยบอกก่อนที่มือเรียวจะเอื้อมหยิบแก้วเครื่องดื่มตรงหน้ามาจรดริมฝีปาก ทันใดนั้นรสชาติขมปร่าก็ไหลผ่านลำคอลงจนเจ้าของใบหน้าเล็กจิ้มลิ้มต้องเบ้เล็กน้อย “อย่าบอกนะว่าเธอมาคนเดียว แบบว่า… ขับรถมาเอง ?” เคสโซ่เลิกคิ้วถาม ในขณะที่เพื่อนคนอื่น ๆ ในโต๊ะก็ต่างยกดื่มกันไม่พัก ยกเว้นแต่เซกิที่ดื่มเยอะไม่ได้เพราะไม่ชินกับรสชาติของแอลกอฮอล์ “ไม่ใช่ ฉันเรียกรถมาอ่ะ”“อ่อ…” เจ้าตัวพยักหน้าเ

BAD FRIEND 8ดาวเด่น ตลอดการเรียนทั้งคาบคันไซก็ฟุบหน้านอนหลับบนโต๊ะเรียนโดยมีเซกิที่มองอยู่เป็นระยะ ดูท่าแล้วเขาคงจะแฮงค์จนเรียนไม่ไหว แถมเมื่อคืนก็ไม่ได้นอนด้วย “วันนี้มีเพียงเท่านี้ การบ้านไม่มีนะ แต่อย่าลืมทำรายงานคู่ส่งสัปดาห์หน้าด้วย”“ค่ะ / ครับ” เสียงของนักเรียนทุกคนขานรับพร้อมกัน ก่อนที่อาจารย์จะเก็บข้าวของแล้วเดินออกจากห้องไป “ชั่วโมงแรกอาจารย์ก็สั่งงานเลย กะไม่ให้มีเวลาทำอย่างอื่นรึไง” “ชั่วโมงที่สองยังไงก็สั่งเหมือนเดิม ดีไม่ดีสั่งทุกคาบของวัน” เสียงนักเรียนกลุ่มหนึ่งที่นั่งอยู่ไม่ไกลจากโต๊ะของเซกิเอ่ยขึ้นกับเพื่อน ชั่วโมงแรกอาจารย์สั่งรายงานคู่ แน่นอนว่าทุกคนก็ต่างจับคู่กันหมดแล้ว เว้นก็แต่… คนที่กำลังนอนแฮงค์อยู่ เซกิเก็บหนังสือวิชาเรียนแรกสอดเข้าใต้โต๊ะ ก่อนจะคว้ากระเป๋าเป้ขึ้นมาสะพายบนบ่าแล้วเดินออกมาจากห้องเรียน เวลาพักระหว่างเปลี่ยนคาบมีอยู่ห่างกันคาบละสิบนาที เซกิจึงใช้โอกาสนี้ในการที่จะเดินไปเซเว่นแถวโรงเรียน ร่างสวยเดินออกมาจากห้องเรียน เดินตรงมายังลิฟต์ ช่วงพักระหว่างคาบคนไม่เยอะมาก เธอจึงรอไม่นานแล้วก็เดินเข้าไปด้านในอาคารโดยสาร กดไปที่ชั้นหนึ่ง ติ้ง ~ เ