Share

บทที่ 3 ล่อเหยื่อ

last update Terakhir Diperbarui: 2026-01-06 13:31:56

บทที่ 3

ล่อเหยื่อ

ระหว่างนั่งรถไปที่ใดสักแห่งกับชายหนุ่มที่เพิ่งเคยเจอหน้า ทัชชากำสายกระเป๋าแน่น ภายในห้องโดยสารถฟุกปกคลุมด้วยไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศและเสียงเครื่องยนต์

“เงียบจัง กลัวพี่ขนาดนั้นเหรอคะ”

“เปล่าค่ะ แค่สงสัยว่าพี่ไทเกอร์จะพาชาไปไหน”

“แล้วน้องชาอยากไปไหนล่ะคะ” เขาชะลอรถเพื่อหยุดฟังเธอพูด ก่อนเหลือบตามองเธอด้วยรอยยิ้มบางๆ “หรืออยากนั่งรถเล่นเฉยๆ?”

ทัชชาหันหน้าไปทางหน้าต่าง มองวิวสองข้างทางที่ค่อยๆ เคลื่อนผ่านอย่างเชื่องช้า แสงไฟจากถนนสะท้อนผ่านกระจกเข้ามากระทบใบหน้าเธอเป็นระยะ จนเห็นได้ชัดว่าปลายแก้มเริ่มระเรื่อแดงจางๆ

“ไม่ได้อยากนั่งรถเล่นหรอกค่ะ แต่อยากรู้มากกว่า ว่าพี่ไทเกอร์ตั้งใจจะพาไปไหนแน่” น้ำเสียงของเธอฟังดูนิ่ง แต่ปลายนิ้วที่กำกระเป๋าแน่นกลับบอกอีกอย่าง

“ถ้าพี่บอกว่าจะพาไปดูดาว น้องชาจะกล้าลงจากรถไหม”

“ดูดาว… กลางเมืองแบบนี้เหรอคะ?”

“อืม” เขายิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ไม่ได้เต็มไปด้วยเจตนาร้าย แต่กลับมีบางอย่างในแววตาที่อ่านยาก ทั้งอบอุ่น ทั้งแฝงความลึกลับ

ทัชชาใจเต้นแรงกว่าเดิม เธอไม่แน่ใจว่าเพราะกลัว หรือเพราะเสียงทุ้มต่ำที่ดังขึ้นใกล้หูเกินไปกันแน่

“พี่ไทเกอร์ชอบทำให้คนอื่นเดาใจไม่ออกแบบนี้ตลอดเลยเหรอคะ”

“เฉพาะกับคนที่พี่อยากรู้จักเท่านั้นแหละ” เขาตอบเรียบๆ ก่อนเหยียบคันเร่งอีกครั้ง รถเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างนุ่มนวล ท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบงันแต่เต็มไปด้วยแรงสั่นสะเทือนบางอย่างที่ทั้งคู่ไม่กล้าเอ่ยออกมา

ทัชชายังคงมองออกไปนอกหน้าต่าง แต่ภาพตรงหน้ากลับเริ่มพร่าเลือน เพราะหัวใจเธอไม่ยอมอยู่เฉย มันเต้นแรงเสียจนได้ยินชัดในหูตัวเอง

เสียงเพลงเบาๆ จากลำโพงในรถดังคลอ ทว่าทุกอย่างรอบข้างกลับเหมือนเงียบลง เมื่อเสียงของเขาเอ่ยขึ้นอีกครั้ง

“รู้ไหม พี่ชอบอาการเขินของน้องชาแบบนี้นะ”

เธอหันกลับมามองเขาอย่างตกใจเล็กน้อย

“พี่พูดอะไรคะ”

“ก็พูดความจริงไง” ไทเกอร์ยิ้มบาง ก่อนจะลดความเร็วรถลง แล้วเอื้อมมือมาหยิบแก้วน้ำข้างที่เธอวางไว้ แต่ปลายนิ้วกลับเฉียดหลังมือเธอเข้าอย่างจงใจ

ความอุ่นจากผิวเขาแล่นขึ้นไปทั่วแขน เธอชักมือกลับแทบไม่ทัน ใบหน้าเริ่มร้อนจัด

“พี่ตั้งใจหรือเปล่าคะ”

“ถ้าบอกว่าไม่ได้ตั้งใจ น้องจะเชื่อไหมคะ?” น้ำเสียงของเขานุ่มแต่แฝงแววท้าทาย

ทัชชาเม้มริมฝีปาก ไม่กล้ามองตรงไปยังใบหน้าคมเข้มที่อยู่ห่างไม่ถึงช่วงแขน เธอรู้สึกเหมือนอากาศในรถแคบลงกว่าปกติ ความใกล้ชิดเพียงแค่นี้กลับทำให้หายใจติดขัด

ไทเกอร์เหลือบมองเธอจากหางตา ก่อนจะพูดเสียงแผ่ว

“อย่าเกร็งสิคะ พี่ไม่กัดเราหรอก”

“แต่พี่ก็ดูน่ากลัวนะคะ ผู้ชายพูดคะขา เขาว่าเจ้าชู้” เธอพึมพำเสียงเบา

“งั้นอย่ามองที่ตาพี่” เขากระซิบ พลางเอนตัวเข้ามาเล็กน้อยจนกลิ่นน้ำหอมของเขาแตะปลายจมูก

หัวใจของทัชชาแทบหยุดเต้น ไม่ใช่เพราะกลัว แต่เพราะแรงดึงดูดบางอย่างที่ไม่อาจปฏิเสธได้เลย

“เราไปจำจากใครมา ว่าผู้ชายที่พูดคะขาต้องเจ้าชู้ทุกคน?”

“ก็…ชาได้ยินมาแบบนั้นค่ะ ก็มีจริงๆ นี่คะ”

“พี่ไม่เถียง แต่พี่…อาจไม่ใช่อย่างที่น้องคิดก็ได้นะคะ”

“แสดงว่าปกติพี่ไทเกอร์ก็พูดแบบนี้กับสาวๆ”

“เฉพาะคนน่ารักมากกว่า”

“แต่ชาไม่ได้น่ารักขนาดนั้น ชา…ชาแค่น่ารักนิดหน่อย”

ไทเกอร์หัวเราะเบาๆ อย่างขำขัน ก่อนหันมองหน้าเธอเสี้ยวหนึ่ง

“งั้น…น้องชาไปดูดาวกับพี่แล้วใช่ไหมคะ?”

“นั่งมาขนาดนี้แล้ว ชาคงไม่กล้าปฏิเสธหรอกค่ะ”

“แล้วยังกลัวไหม”

“ไม่ได้กลัวค่ะ แต่แค่ยังไม่ชิน เพราะตอนที่เราคุยกันในแชต…ชาคิดว่าพี่ไทเกอร์น่าจะเป็นคนเงียบๆ กว่านี้”

“เหรอ เราคิดแบบนั้น?”

“ค่ะ”

ไทเกอร์เพียงยิ้มมุมปาก แล้วหันไปมองถนน

รถแล่นต่อไปอย่างช้าๆ จนเสียงล้อบดกับพื้นถนนกลายเป็นจังหวะที่สอดคล้องกับเสียงหัวใจของทัชชา เธอก้มหน้าลงมองมือบนตัก พยายามซ่อนความสั่นไว้ไม่ให้เขาเห็น ทว่าคนข้างๆ ดูจะจับจังหวะนั้นได้อย่างง่ายดาย

“มือเย็นจังนะ”

เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น ก่อนที่ปลายนิ้วของไทเกอร์จะเอื้อมมาแตะหลังมือเธอเบาๆ คราวนี้ไม่เฉียด แต่สัมผัสเต็มๆ เธอสะดุ้งเล็กน้อย

“พี่…”

“อย่าหนีสิ แป๊บเดียวเอง” เขากล่าวด้วยรอยยิ้มที่ดูทั้งอบอุ่นและเจ้าเล่ห์ในเวลาเดียวกัน

สัมผัสของเขาไม่ได้รุนแรง แต่กลับแนบแน่นอย่างมีเจตนา ความอุ่นจากฝ่ามือชายหนุ่มค่อยๆ แทรกซึมเข้ามาในผิวจนหัวใจของทัชชาสั่นระรัว เธอไม่รู้ว่าควรผลักออกหรือปล่อยให้เป็นอย่างนั้นต่อไปดี

“พี่แค่กลัวน้องจะหนาว” เขาพูดเรียบๆ แต่สายตาที่จ้องเธอผ่านแสงไฟส้มจากเสาไฟข้างทาง กลับบอกชัดว่ามันมากกว่าความห่วงใยธรรมดา

“ไม่หนาวค่ะ…” เสียงของเธอสั่นเล็กน้อยจนแทบฟังไม่ออก

“แต่ใจน้องชาเต้นแรงแบบนี้ พี่ไม่แน่ใจแล้วว่าเป็นเพราะหนาว หรือเพราะอย่างอื่น”

เขาโน้มตัวเข้ามาอีกนิด เสียงพูดชิดข้างหูจนลมหายใจอุ่นๆ ของเขาแตะผิวเธอ

ทัชชาเผลอกลั้นหายใจไปชั่วขณะ สายตาสองคู่สบกัน โลกภายนอกเหมือนหยุดเคลื่อนไหว เหลือเพียงแรงดึงดูดที่มองไม่เห็นคอยฉุดให้ทั้งคู่เข้าใกล้กันเรื่อยๆ

แต่ก่อนที่ระยะนั้นจะหายไปจนหมด ไทเกอร์กลับหัวเราะเบาๆ ถอนมือออก และหันกลับไปจับพวงมาลัยอีกครั้ง

“แค่นี้ก่อน เดี๋ยวพี่จะขับเลยทาง”

ทัชชาได้แต่หายใจไม่ทั่วท้อง ใบหน้าแดงซ่านขณะมองเสี้ยวหน้าคมของเขาในแสงไฟรถที่ทอดยาวไปข้างหน้า แล้วเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองไม่อยากให้ แค่นี้ก่อน อย่างที่เขาว่าเลย

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • BAD FWB เสือไม่กินเด็ก   ตอนพิเศษ 2 จบ

    ตอนพิเศษ 2 จบรถจอดสนิทตรงลานเล่นน้ำ เสียงเพลงสงกรานต์ดังคลอคลื่นผู้คนที่เดินสวนกันไปมา บรรยากาศคึกคักแต่ไม่วุ่นวายเกินไป แดดบ่ายสะท้อนหยดน้ำที่ลอยในอากาศเป็นประกายระยิบทัชชาเดินอยู่ข้างไทเกอร์ตลอด มือหนึ่งถือปืนฉีดน้ำ อีกมือเกาะแขนเขาไว้หลวมๆ เหมือนเผลอทำโดยไม่รู้ตัวไทเกอร์ก้มมองแล้วก็ยิ้ม เขาไม่ได้พูดอะไร แค่ปล่อยให้เธอเกาะแบบนั้น ไม่นานนัก กลุ่มสาวสองสามคนเดินเข้ามาใกล้ หนึ่งในนั้นถือกระป๋องแป้งดินสอพอง ยิ้มสดใส“พี่คะ ขอปะแป้งหน่อยได้ไหมคะ” เสียงใสเอ่ยถาม พร้อมยื่นมือมาทางไทเกอร์ไทเกอร์ชะงักไปนิดเดียว ก่อนจะหันไปมองทัชชาโดยอัตโนมัติ ทัชชาเองก็หยุดเดินทันที เธอไม่ได้ทำหน้าดุ ไม่ได้พูดแรง แค่ขยับเข้าไปยืนใกล้เขามากขึ้นอีกนิด แล้วเอียงศีรษะมองด้วยสายตานิ่งๆ“เอ่อ…” สาวคนนั้นเริ่มชะงักเมื่อเห็นท่าทีทัชชายกมือขึ้นแตะแก้มไทเกอร์เบาๆ เหมือนเช็กอะไรบางอย่าง ก่อนจะยิ้มบางๆ อย่างสุภาพ“ขอโทษนะคะ วันนี้แก้มพี่เขามีเจ้าของแล้วค่ะ”คำพูดไม่ได้แข็ง แต่ชัดเจนพอจะทำให้คนฟังเข้าใจ ไทเกอร์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ พลางยกมือขึ้นโบกนิดๆ เป็นเชิงขอโทษ“โทษทีนะครับ”กลุ่มสาวหัวเราะเขินๆ ก่อนจะถอยออกไปอย่า

  • BAD FWB เสือไม่กินเด็ก   ตอนพิเศษ 1

    ตอนพิเศษ 1เทศกาลสงกรานต์ทัชชายืนมัดผมอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำคอนโดฯไทเกอร์ เธอมัดผมจุกสองข้างและติดทานตะวันดอกใหญ่ไว้บนหัว“จริงจังขนาดนั้นเลยเหรอคะ” ไทเกอร์เดินมาหยุดอยู่หน้าห้องน้ำ กอดอกและพิงกรอบประตูมองแฟนสาวอย่างยิ้มๆ“นานๆ ได้เล่นน้ำวันสงกรานต์ ขอนิดหนึ่งนะคะ” เธอหันมามองเขา ก่อนจะเดินเข้ามาจุ๊บริมฝีปากหนาเบาๆ “พี่ก็รีบแต่งตัวสิคะ เดี๋ยวพวกพี่ซานพี่กรีนรอนานนะ”“พี่จะใส่เสื้อฮาวายทับเสื้อกร้ามกับกางเกงขาสั้น โอเคไหม”ทัชชาหันกลับมามองเขาอีกครั้ง พอเห็นว่าไทเกอร์ยืนนิ่งรอคำตอบอยู่ เธอก็ก้าวเข้าไปประชิดร่างสูงก่อนจะยกมือแตะปกเสื้อฮาวายที่เขายังไม่ได้ใส่ด้วยสีหน้าเหมือนกำลังพิจารณาอะไรบางอย่าง“ใส่ได้ค่ะ…หล่ออยู่แล้วนี่นา”เธอพูดเสียงเบา แต่ต่อให้พูดชมยังไง แววตากลับมีความกังวลบางอย่างซ่อนอยู่ไทเกอร์เลิกคิ้วขึ้นนิดๆ“ทำหน้าแบบนั้น ทำไมคะ หึง?”ทัชชาเชิดหน้าหน่อยๆ แล้วทำเป็นปัดผมตัวเอง“ไม่ได้หึงสักหน่อยค่ะ แค่…” เธอหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเขาเต็มๆ “พี่ห้ามให้ผู้หญิงคนอื่นปะแป้งแก้มพี่นะคะ”ไทเกอร์เบิกตาน้อยๆ ด้วยความขำ“หืม? ออกคำสั่งเหรอ”“ใช่ค่ะ ออกคำสั่ง” เธอพูดเสี

  • BAD FWB เสือไม่กินเด็ก   บทที่ 50 THE END

    บทที่ 50 THE ENDหลังจากเก็บโต๊ะกันเสร็จ ไทเกอร์ก็พาทัชชาเดินออกมาที่สวนหลังบ้าน สนามหญ้ากว้างที่เต็มไปด้วยต้นลีลาวดีและแสงแดดอุ่นๆ ของบ่ายวันเสาร์ เสียงลมพัดเอื่อยทำให้บรรยากาศดูผ่อนคลายขึ้นเรื่อยๆทัชชาเดินตามเขาอย่างเงียบๆ ใจยังเต้นแรงแต่เป็นจังหวะที่เต็มไปด้วยความสุขมากกว่าเดิม หลายครั้งที่เธอหันไปมองหน้าต่างบ้านหลังนั้น เห็นแม่ไทเกอร์มองตามมาด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ราวกับฝากลูกชายไว้กับเธออย่างเต็มใจไทเกอร์หยุดเดินตรงศาลาไม้เล็กๆ กลางสวน ก่อนหันมาหาเธอ“เป็นไงคะ ผ่านด่านพ่อแม่พี่แล้วไหม”ทัชชาหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ“ผ่านแบบไม่ต้องแก้ตัวเลยค่ะ คุณพ่อคุณแม่พี่น่ารักมาก”“ก็บอกแล้วไง” เขายื่นมือมาดึงเอวเธอเข้าหาตัว ก่อนโน้มใบหน้าลงมาใกล้“น่ารักพอๆ กับแฟนพี่นั่นแหละ”“พี่ไทเกอร์!” เธอตีไหล่เขาเบาๆ หน้าแดงจัด แต่มุมปากก็ยกยิ้มไม่หยุดไทเกอร์หัวเราะในลำคอ ก่อนรั้งเธอให้นั่งข้างๆ บนเก้าอี้ไม้ยาวเสียงสายน้ำจากบ่อเลี้ยงปลาข้างศาลาดังคลอตามธรรมชาติ เขาเอนหลังพิงเสา มองเธอด้วยสายตาอ่อนโยนจนทัชชาต้องใจสั่น“ตั้งแต่คบกันมา…” เขาพูดเสียงเบาแต่ชัด “พี่ไม่เคยพาใครเข้ามาพบพ่อแม่เลยนะคะ นอกจากเรา”ทัช

  • BAD FWB เสือไม่กินเด็ก   บทที่ 49 สัญญา

    บทที่ 49 สัญญาเขาและเธอคบกันมาในฐานะแฟนได้ราวสองเดือนแล้ว ช่วงเวลาที่เหมือนจะสั้น แต่กลับเต็มไปด้วยความผูกพันที่ลึกขึ้นทุกวัน และในวันหยุดสัปดาห์นี้ ไทเกอร์ก็ถือโอกาสพาทัชชาออกมาเดินเล่นที่ห้างด้วยกันแบบสบายๆ“อยากกินอะไรไหมคะ เดี๋ยวพี่พาไป” ไทเกอร์ถามพลางจับมือเธอไม่ปล่อยทัชชาหันมามองเขาอย่างเป็นห่วง“วันนี้พี่พาชามาซื้อของทั้งที ชาต้องเป็นฝ่ายถามมากกว่านะคะ ว่าพี่อยากกลับไปพักไหม ชาเห็นพี่ทำงานทั้งคืนเลย กลัวพี่พักผ่อนไม่พอ”“สบายมากค่ะ” เขายิ้มบางๆ “ช่วงใกล้จบก็แบบนี้แหละ งานเยอะหน่อย แล้วพี่ก็มีงานที่บริษัทพ่อแม่รออยู่ด้วย ค่อยๆ ทำไป เดี๋ยวก็เสร็จ”ทัชชาพยักหน้าเบาๆ“ดีจังค่ะ พ่อชาก็บอกไว้เหมือนกันว่า ถ้าเรียนจบจะให้ชาเข้าไปช่วยงานที่บริษัท”ไทเกอร์ชะงักเล็กน้อย ก่อนหันมามองหน้าเธออย่างจริงจังขึ้น“ว่าไป…พี่ยังไม่ได้พาชาไปเจอพ่อแม่เลยนะ เราอยากไปไหม”ทัชชาหลุบตาลงนิดหนึ่ง ความกังวลแผ่ซ่านออกมาอย่างชัดเจน“จะดีเหรอคะ พ่อแม่พี่ไทเกอร์จะรับชาไหม คือ…ชากลัวนิดหน่อยค่ะ”ไทเกอร์จับมือเธอแน่นขึ้นอย่างให้ความมั่นใจ“ทำไมจะรับไม่ได้ล่ะคะ พ่อแม่พี่ใจดีมากนะ”เธอสูดหายใจเบาๆ ก่อนส่งยิ้มกล

  • BAD FWB เสือไม่กินเด็ก   บทที่ 48 ออกตัว

    บทที่ 48 ออกตัวหลายสัปดาห์ต่อมาทัชชานั่งอ่านหนังสืออยู่กับเพื่อนที่ประจำในช่วงบ่ายระหว่างรอเข้าเรียนอีกหนึ่งคลาส เธอพลิกหน้ากระดาษไปเรื่อยๆ จนกระทั่งรู้สึกเหมือนมีคนมายืนอยู่ด้านหลัง แล้วเงาของเขาก็ทอดลงมา รอยยิ้มหวานปรากฏขึ้นบนใบหน้าเธอทันที“ทำอะไรอยู่เหรอคะคนดี” ไทเกอร์โน้มตัวลงกระซิบเสียงพร่าข้างหู แล้ววางกล่องโดนัทกับน้ำหวานลงบนโต๊ะ“กำลังอ่านหนังสือค่ะ แต่ตอนนี้ไม่มีสมาธิแล้ว”“ทำไมล่ะคะ?” เขานั่งลงบนม้านั่งตัวเดียวกับเธอ“ก็ขนมมันล่อตาล่อใจ”“งั้นกินเยอะๆ นะคะ แบ่งกันกินนะครับ” ไทเกอร์เงยหน้าบอกเพื่อนของทัชชาแบ่งโดนัทไปกิน “ส่วนเราก็กินเยอะๆ นะ เดี๋ยวแก้มหาย” ไม่ว่าเปล่า เขายังยกมือขึ้นมาลูบแก้มเธอด้วยความมันเขี้ยวอีกเพื่อนของทัชชาที่คอยสังเกตอยู่เงียบๆ หลุดหัวเราะคิกทันทีเมื่อเห็นไทเกอร์ทั้งหวง ทั้งอ้อน ทั้งเอาใจแฟนแบบไม่สนใจสายตาคนรอบข้างเลยแม้แต่น้อยทัชชาที่โดนลูบแก้มจนหน้าแดงจัด รีบตีหลังมือเขาเบาๆ“พี่ไทเกอร์… คนมองอยู่ค่ะ”“ก็ให้เขามองไปสิคะ” เขาตอบหน้าตาย ก่อนยื่นหน้าเข้ามาใกล้อีกจนปลายจมูกแทบชนแก้มเธอ “แฟนพี่ทั้งคน พี่ไม่อายหรอก”คำพูดนั้นทำเอาเพื่อนทัชชาตาโต“โอ้โ

  • BAD FWB เสือไม่กินเด็ก   บทที่ 47 สถานะมีแฟนแล้ว

    บทที่ 47 สถานะมีแฟนแล้วเช้าวันต่อมาแสงเช้าอ่อนๆ รอดผ่านผ้าม่านสีครีมเข้ามาแตะผิวเบาๆ ความอบอุ่นแรกที่ทัชชารับรู้ไม่ใช่จากแสงแดด แต่เป็นจากแขนหนักๆ ของไทเกอร์ที่กอดเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหายไปไหนเธอกะพริบตาช้าๆ พลางสูดลมหายใจลึก กลิ่นน้ำหอมจางๆ ผสมกับกลิ่นกายของเขายังคงติดอยู่บนผ้าปูที่นอน และบนตัวเธอเอง เป็นกลิ่นที่ทำให้หัวใจเธอเต้นช้าลงอย่างประหลาด จนกลายเป็นความละมุนที่แผ่ซ่านไปทั่วอกไทเกอร์ยังไม่ตื่น ดวงหน้าคมสันซุกอยู่ข้างขมับของเธอ ลมหายใจสม่ำเสมอรดแก้มอุ่นๆ ของทัชชาอย่างแผ่วเบา มือใหญ่ที่พาดอยู่ตรงเอวค่อยๆ ขยับเล็กน้อย เหมือนคนละเมอหวงกอดทัชชาเหลือบมองเขาอย่างแผ่วใจ ภาพเขาเมื่อคืนแวบเข้ามา แต่เธอสลัดมันออกไปอย่างขวยเขินเช้านี้เธออยากจำแค่ความรู้สึกอ่อนโยนตรงหน้า ร่างบางขยับปลายนิ้วไล้หลังมือของเขาเบาๆ“พี่ไทเกอร์…” เสียงเธอแผ่วลงโดยไม่รู้ตัว เหมือนเสียงนั้นไปปลุกบางอย่างในตัวเขาไทเกอร์ขมวดคิวนิดๆ ก่อนจะเผยอเปลือกตาขึ้น แววตาคมที่ปกติแข็งกร้าวกลับดูอ่อนลงมากอย่างไม่น่าเชื่อเมื่อเห็นว่าเธอยังอยู่ตรงอ้อมแขน“ตื่นแล้วเหรอคนดี” เขาพึมพำเสียงทุ้มต่ำ ง่วงๆ ทั้งอบอุ่นอย่างน

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status