LOGINShare
บทที่ 2 สาวจากแอพแดง
Last Updated:
2026-01-06 13:31:36บทที่ 2
สาวจากแอพแดง
21:20 น. ไนท์คลับ
ก้อง!
เสียงกระทบของน้ำแข็งกับแก้วใสสะท้อนในแสงไฟสลัวภายในคลับหรู เสียงดนตรีเบสหนักกระแทกพื้นเบาๆ ทว่าในมุมโซฟาหนังสีดำตรงนั้น กลับมีเพียงชายหนุ่มคนเดียวที่ดึงสายตาได้มากกว่าใคร
ไทเกอร์เอนหลังพิงพนักอย่างสบายๆ ขาข้างหนึ่งวางพาดกับอีกข้าง ริมฝีปากกระตุกยิ้มมุมปากน้อยๆ ขณะปลายนิ้วเรียวยาวหมุนแก้วน้ำสีอำพันไปมาอย่างใจเย็น แสงไฟนีออนกระทบเข้ากับกรอบหน้าเข้ม ทำให้รอยยิ้มของเขาดูอันตรายขึ้นอีกเท่าตัว
“มองขนาดนี้ จะเข้ามาทักพี่ หรือจะให้พี่ไปหาเองคะ…คนสวย”
น้ำเสียงทุ้มต่ำหลุดออกมาโดยไม่ต้องหันไปมอง เขารู้ดีว่ามีใครบางคนกำลังจ้องอยู่จากอีกฝั่งของบาร์
ชายหนุ่มเชิดคางนิดๆ สบตากับคนตรงหน้าในเงามืด ดวงตาคมกริบใต้แพขนตายาวเหมือนคนที่อ่านเกมทุกอย่างออกหมด ยิ้มเจ้าเสน่ห์นั้นคลี่ช้าๆ ขึ้นบนใบหน้ายิ้มที่ดูเหมือนคำเชิญชวนและคำเตือนในเวลาเดียวกัน
เสียงหัวเราะเบาๆ ดังลอดลำคอ ก่อนที่เขาจะยกแก้วขึ้นจิบช้าๆ แล้วเอ่ยทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงราบแต่เต็มไปด้วยแรงดึงดูด
“อย่าให้พี่ต้องพูดซ้ำ… พี่ไม่ชอบรอใครนานๆ”
บรรยากาศรอบข้างเหมือนหยุดลงชั่วขณะ เหลือเพียงรอยยิ้มของเขา ที่ทั้งอบอุ่นและอันตรายพอจะทำให้ใครต่อใครเผลอหลงได้ง่ายๆ
“ไอ้เสือ”
เสียงคุ้นหูดังขึ้นจากทางด้านหลัง คราวนี้มันดังพอจะทำให้ไทเกอร์หันกลับไปมองได้ มุมปากยกยิ้มบางพร้อมกับทักทายเพื่อนสนิทด้วยการยกแก้วเชิญ
“มึงนี่จมูกดีจังนะ กูอยู่ไหนแม่งก็ตามมาถูกตลอด”
“มึงมีที่ให้ไปมากมั้ง นัดกูแต่ไม่บอกสถานที่” ชายหนุ่มส่ายหน้าเบาๆ “ไม่มาคลับเฮียเมฆก็ไปนั่งแดกเหล้าที่ผับทองหล่อ”
“รู้ดีอย่างกับเป็นหนังไข่กูเลยนะมึงไอ้สัด”
“ไอ้ห่า หนังไข่เหี่ยวๆ กูไม่อยากเป็นหรอก”
“หึ!”
“กูนัดเด็กมาดื่มที่นี่” ซานเอ่ยอย่างยิ้มๆ ก่อนจะล้วงหยิบกล่องถุงยางอนามัยขนาดไซซ์ห้าสิบหกออกจากกระเป๋ากางเกง “สี่กล่อง หมดไม่หมด”
“แค่ห้าหก อย่าอวดได้ปะ”
“จ้า…พ่อควxเท่าแขน มึงนี่กวนส้นตีนกูตลอด”
“แล้วเด็กมึงจะมาตอนไหน?”
“ก็อีกแป๊บมั้ง”
“น่าจะมาพร้อมกันกับของกู”
“เอาว่ะ นี่มึงก็นัดเด็กมาเหมือนกันเหรอ”
“เออ ลองดูหน่อย เห็นเขารีวิวเยอะว่าสาวแอพแดงตรงปกทุกคน”
“เออ กูก็อยากลอง เลยดีลกับเด็กในแอพมาคนหนึ่ง นมแม่งใหญ่ฉิบ นี่ขนาดยังไม่ได้เจอหน้ากันนะ ส่งนมส่ง…มาล่อกูละ”
“ดูมึงหมกมุ่นนะไอ้ซาน”
“ก่อนจะด่ากู ส่องกระจกก่อนครับจารย์”
เพลงในคลับยังคงดังต่อเนื่อง แสงไฟหลากสีสาดส่องตัดกับเสียงเบสที่กระแทกใจ ไม่นาน หน้าจอโทรศัพท์ของไทเกอร์ก็สว่างวาบ เขาวางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะแล้วหยิบมือถือขึ้นมาดู ทันทีที่นิ้วกำลังจะกดส่งข้อความ เสียงสั่นจากสายเรียกเข้าก็ดังแทรกขึ้น
ครืด~ ครืด~
“ครับคนสวย หนูถึงไหนแล้วคะ” น้ำเสียงทุ้มเจือรอยยิ้มมีเสน่ห์เอ่ยออกไปอย่างอารมณ์ดี
(อยู่ตรงทางเข้าค่ะ หนูไม่กล้าเข้าไป)
“ได้ค่ะ เดี๋ยวพี่ออกไปรับเอง”
“เด็กมาแล้วเหรอ” ซานเอ่ยถามพลางเลิกคิ้ว เมื่อเห็นไทเกอร์ลุกขึ้นยืน
“อืม” เขาพยักหน้าสั้นๆ ก่อนจะสาวเท้าออกไปจากโซนวีไอพี
จนถึงทางเข้า ทันทีที่สายตาเห็นร่างบางในชุดเดรสผ้าฝ้ายสีชมพูอ่อนยืนเก้กังอยู่ตรงนั้น เขากลับชะงักฝีเท้า มุมปากกระตุกยิ้มบาง รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ผสมความขบขัน
หญิงสาวยืนกวาดตามองไปรอบๆ ราวกับกำลังมองหาใครบางคนอย่างลังเลไม่แน่ใจ
ไทเกอร์เลือกจะถอยกลับไปยืนหลบอยู่หลังเสาในมุมมืด ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง นิ้วเรียวยาวกดแป้นพิมพ์ส่งข้อความไปหาหญิงสาว พร้อมกับสายตาคมที่ยังคงจับจ้องภาพตรงหน้าไม่วาง
ไม่นานเธอคนนั้นก็ยกโทรศัพท์ขึ้นเปิดอ่านข้อความจากเขา เธอพิมพ์ข้อความตอบกลับในทันที
[ทัชชา]: หนูใส่ชุดสีชมพูค่ะ สะพายกระเป๋าดอกทานตะวัน
[ไทเกอร์]: เห็นแล้วค่ะ เดี่ยวพี่เดินออกไป
ไทเกอร์เดินออกมาจากหลังเสา เขายกมือทักทายหญิงสาวพร้อมรอยยิ้มหวานที่เป็นดั่งกับดักล่อเหยื่อชั้นดี
“พี่ไทเกอร์เหรอคะ”
“ใช่ค่ะคนสวย เรา…?”
“หนูทัชชาค่ะ เรียกชาเฉยๆ ก็ได้”
“ชา..ชานี่ชิมได้ไหมคะ”
“ชะ ชิมไม่ได้ค่ะ ไม่อร่อยหรอก” เธอตอบอย่างเขินอาย พลางก้มหน้ามองรูปโพรไฟล์ของคนตรงหน้าในแอพ “ตัวจริง…ดูดีกว่าในรูปเยอะเลยค่ะ”
“เราก็น่ารักกว่าในรูปอีก ตัวจริง…น่าจะหนุบหนับดีนะคะ”
“ปกติพี่ไทเกอร์ปากหวานแบบนี้ไหม”
“ไม่รู้สิ เราอยากรู้ไหมล่ะ” ไทเกอร์ยื่นหน้าไปใกล้ๆ จนได้กลิ่นน้ำหอมจากตัวหญิงสาว “ถ้าอยากรู้ พี่จะถามคนอื่นให้”
“แสดงว่ามีคนอื่นชิมไปแล้วจริงๆ สินะคะ”
“ชิมได้ค่ะ พี่ไม่หวง” เขาเลิกคิ้วเชื้อเชิญ “หรือว่าเราอยากลองชิม?”
“ชาไม่อยากชิม…”
“แล้วหนูอยากเข้าไปข้างในไหม หรือจะไปนั่งรถเล่นกับพี่ดี?”
“เอ่อ…” ทัชชาลังเลใจเล็กน้อย สถานที่อโคจรแบบนี้เธอก็ใช่ว่าจะได้มาบ่อย ใจหนึ่งก็อยากเข้าไปดูข้างใน อีกใจก็อยากไปหาที่สงบๆ คุยกับเขา
“ยังไง ดูเราลังเลนะ”
“ชาไปนั่งรถเล่นกับพี่ไทเกอร์ดีกว่าค่ะ”
“งั้นไปเลยดีกว่า”
ไทเกอร์ก้าวเดินนำไปอย่างสบายๆ มือหนึ่งซุกอยู่ในกระเป๋ากางเกง อีกมือถือกุญแจรถหมุนเล่นไปมา
ทัชชาเดินตามอย่างเก้ๆ กังๆ ทั้งที่ขาเดินแต่ใจกลับเต้นแรงจนแทบหลุดออกมานอกอก
“พี่ไทเกอร์…” เธอเรียกเสียงเบา “พูดแบบนี้กับทุกคนหรือเปล่าคะ”
เขาหันมามองพร้อมรอยยิ้มมุมปาก
“แบบไหนคะ?”
“แบบที่…ทำให้คนฟังใจสั่นน่ะค่ะ”
ไทเกอร์หัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงทุ้มต่ำแต่ฟังดูอบอุ่น
“ถ้าใจสั่นง่ายแบบนี้ พี่คงต้องพูดน้อยลงหน่อยแล้วมั้ง”
“พูดเยอะไปอาจโดนหมั่นไส้ก็ได้นะคะ”
“ไม่หรอก” เขาหยุดเดินแล้วหันมา ก่อนจะก้มหน้ามองเธอ ดวงตาคมจ้องนิ่งลึกในนัยน์ตา “แต่พี่ชอบดูเวลาคนตรงหน้าเขินมากกว่า”
ทัชชารีบเบือนหน้าออกไปอีกทาง
“พี่นี่…รู้ตัวไหมว่าเจ้าชู้”
“อาจจะใช่” ไทเกอร์ตอบตรงๆ ก่อนเปิดประตูรถให้เธอ “แต่ก็ไม่ใช่กับทุกคนหรอกค่ะ” เขายิ้มให้ ยิ้มที่มีทั้งความมั่นใจและเจตนาซ่อนอยู่บางอย่างที่อ่านไม่ออก และนั่นทำให้ทัชชารู้ตัวเลยว่า…การไปนั่งรถกับคนอย่างไทเกอร์ อาจไม่ได้แค่ นั่งรถเล่น ธรรมดาเท่านั้น แต่กำลังจะพาเธอเข้าสู่ห้วงความรู้สึกบางอย่างที่เธอไม่แน่ใจว่าจะหลงกลหรือรู้ทันเกมเขา
Latest chapter
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก ตอนพิเศษ 2 จบ
ตอนพิเศษ 2 จบรถจอดสนิทตรงลานเล่นน้ำ เสียงเพลงสงกรานต์ดังคลอคลื่นผู้คนที่เดินสวนกันไปมา บรรยากาศคึกคักแต่ไม่วุ่นวายเกินไป แดดบ่ายสะท้อนหยดน้ำที่ลอยในอากาศเป็นประกายระยิบทัชชาเดินอยู่ข้างไทเกอร์ตลอด มือหนึ่งถือปืนฉีดน้ำ อีกมือเกาะแขนเขาไว้หลวมๆ เหมือนเผลอทำโดยไม่รู้ตัวไทเกอร์ก้มมองแล้วก็ยิ้ม เขาไม่ได้พูดอะไร แค่ปล่อยให้เธอเกาะแบบนั้น ไม่นานนัก กลุ่มสาวสองสามคนเดินเข้ามาใกล้ หนึ่งในนั้นถือกระป๋องแป้งดินสอพอง ยิ้มสดใส“พี่คะ ขอปะแป้งหน่อยได้ไหมคะ” เสียงใสเอ่ยถาม พร้อมยื่นมือมาทางไทเกอร์ไทเกอร์ชะงักไปนิดเดียว ก่อนจะหันไปมองทัชชาโดยอัตโนมัติ ทัชชาเองก็หยุดเดินทันที เธอไม่ได้ทำหน้าดุ ไม่ได้พูดแรง แค่ขยับเข้าไปยืนใกล้เขามากขึ้นอีกนิด แล้วเอียงศีรษะมองด้วยสายตานิ่งๆ“เอ่อ…” สาวคนนั้นเริ่มชะงักเมื่อเห็นท่าทีทัชชายกมือขึ้นแตะแก้มไทเกอร์เบาๆ เหมือนเช็กอะไรบางอย่าง ก่อนจะยิ้มบางๆ อย่างสุภาพ“ขอโทษนะคะ วันนี้แก้มพี่เขามีเจ้าของแล้วค่ะ”คำพูดไม่ได้แข็ง แต่ชัดเจนพอจะทำให้คนฟังเข้าใจ ไทเกอร์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ พลางยกมือขึ้นโบกนิดๆ เป็นเชิงขอโทษ“โทษทีนะครับ”กลุ่มสาวหัวเราะเขินๆ ก่อนจะถอยออกไปอย่า
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก ตอนพิเศษ 1
ตอนพิเศษ 1เทศกาลสงกรานต์ทัชชายืนมัดผมอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำคอนโดฯไทเกอร์ เธอมัดผมจุกสองข้างและติดทานตะวันดอกใหญ่ไว้บนหัว“จริงจังขนาดนั้นเลยเหรอคะ” ไทเกอร์เดินมาหยุดอยู่หน้าห้องน้ำ กอดอกและพิงกรอบประตูมองแฟนสาวอย่างยิ้มๆ“นานๆ ได้เล่นน้ำวันสงกรานต์ ขอนิดหนึ่งนะคะ” เธอหันมามองเขา ก่อนจะเดินเข้ามาจุ๊บริมฝีปากหนาเบาๆ “พี่ก็รีบแต่งตัวสิคะ เดี๋ยวพวกพี่ซานพี่กรีนรอนานนะ”“พี่จะใส่เสื้อฮาวายทับเสื้อกร้ามกับกางเกงขาสั้น โอเคไหม”ทัชชาหันกลับมามองเขาอีกครั้ง พอเห็นว่าไทเกอร์ยืนนิ่งรอคำตอบอยู่ เธอก็ก้าวเข้าไปประชิดร่างสูงก่อนจะยกมือแตะปกเสื้อฮาวายที่เขายังไม่ได้ใส่ด้วยสีหน้าเหมือนกำลังพิจารณาอะไรบางอย่าง“ใส่ได้ค่ะ…หล่ออยู่แล้วนี่นา”เธอพูดเสียงเบา แต่ต่อให้พูดชมยังไง แววตากลับมีความกังวลบางอย่างซ่อนอยู่ไทเกอร์เลิกคิ้วขึ้นนิดๆ“ทำหน้าแบบนั้น ทำไมคะ หึง?”ทัชชาเชิดหน้าหน่อยๆ แล้วทำเป็นปัดผมตัวเอง“ไม่ได้หึงสักหน่อยค่ะ แค่…” เธอหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเขาเต็มๆ “พี่ห้ามให้ผู้หญิงคนอื่นปะแป้งแก้มพี่นะคะ”ไทเกอร์เบิกตาน้อยๆ ด้วยความขำ“หืม? ออกคำสั่งเหรอ”“ใช่ค่ะ ออกคำสั่ง” เธอพูดเสี
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก บทที่ 50 THE END
บทที่ 50 THE ENDหลังจากเก็บโต๊ะกันเสร็จ ไทเกอร์ก็พาทัชชาเดินออกมาที่สวนหลังบ้าน สนามหญ้ากว้างที่เต็มไปด้วยต้นลีลาวดีและแสงแดดอุ่นๆ ของบ่ายวันเสาร์ เสียงลมพัดเอื่อยทำให้บรรยากาศดูผ่อนคลายขึ้นเรื่อยๆทัชชาเดินตามเขาอย่างเงียบๆ ใจยังเต้นแรงแต่เป็นจังหวะที่เต็มไปด้วยความสุขมากกว่าเดิม หลายครั้งที่เธอหันไปมองหน้าต่างบ้านหลังนั้น เห็นแม่ไทเกอร์มองตามมาด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ราวกับฝากลูกชายไว้กับเธออย่างเต็มใจไทเกอร์หยุดเดินตรงศาลาไม้เล็กๆ กลางสวน ก่อนหันมาหาเธอ“เป็นไงคะ ผ่านด่านพ่อแม่พี่แล้วไหม”ทัชชาหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ“ผ่านแบบไม่ต้องแก้ตัวเลยค่ะ คุณพ่อคุณแม่พี่น่ารักมาก”“ก็บอกแล้วไง” เขายื่นมือมาดึงเอวเธอเข้าหาตัว ก่อนโน้มใบหน้าลงมาใกล้“น่ารักพอๆ กับแฟนพี่นั่นแหละ”“พี่ไทเกอร์!” เธอตีไหล่เขาเบาๆ หน้าแดงจัด แต่มุมปากก็ยกยิ้มไม่หยุดไทเกอร์หัวเราะในลำคอ ก่อนรั้งเธอให้นั่งข้างๆ บนเก้าอี้ไม้ยาวเสียงสายน้ำจากบ่อเลี้ยงปลาข้างศาลาดังคลอตามธรรมชาติ เขาเอนหลังพิงเสา มองเธอด้วยสายตาอ่อนโยนจนทัชชาต้องใจสั่น“ตั้งแต่คบกันมา…” เขาพูดเสียงเบาแต่ชัด “พี่ไม่เคยพาใครเข้ามาพบพ่อแม่เลยนะคะ นอกจากเรา”ทัช
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก บทที่ 49 สัญญา
บทที่ 49 สัญญาเขาและเธอคบกันมาในฐานะแฟนได้ราวสองเดือนแล้ว ช่วงเวลาที่เหมือนจะสั้น แต่กลับเต็มไปด้วยความผูกพันที่ลึกขึ้นทุกวัน และในวันหยุดสัปดาห์นี้ ไทเกอร์ก็ถือโอกาสพาทัชชาออกมาเดินเล่นที่ห้างด้วยกันแบบสบายๆ“อยากกินอะไรไหมคะ เดี๋ยวพี่พาไป” ไทเกอร์ถามพลางจับมือเธอไม่ปล่อยทัชชาหันมามองเขาอย่างเป็นห่วง“วันนี้พี่พาชามาซื้อของทั้งที ชาต้องเป็นฝ่ายถามมากกว่านะคะ ว่าพี่อยากกลับไปพักไหม ชาเห็นพี่ทำงานทั้งคืนเลย กลัวพี่พักผ่อนไม่พอ”“สบายมากค่ะ” เขายิ้มบางๆ “ช่วงใกล้จบก็แบบนี้แหละ งานเยอะหน่อย แล้วพี่ก็มีงานที่บริษัทพ่อแม่รออยู่ด้วย ค่อยๆ ทำไป เดี๋ยวก็เสร็จ”ทัชชาพยักหน้าเบาๆ“ดีจังค่ะ พ่อชาก็บอกไว้เหมือนกันว่า ถ้าเรียนจบจะให้ชาเข้าไปช่วยงานที่บริษัท”ไทเกอร์ชะงักเล็กน้อย ก่อนหันมามองหน้าเธออย่างจริงจังขึ้น“ว่าไป…พี่ยังไม่ได้พาชาไปเจอพ่อแม่เลยนะ เราอยากไปไหม”ทัชชาหลุบตาลงนิดหนึ่ง ความกังวลแผ่ซ่านออกมาอย่างชัดเจน“จะดีเหรอคะ พ่อแม่พี่ไทเกอร์จะรับชาไหม คือ…ชากลัวนิดหน่อยค่ะ”ไทเกอร์จับมือเธอแน่นขึ้นอย่างให้ความมั่นใจ“ทำไมจะรับไม่ได้ล่ะคะ พ่อแม่พี่ใจดีมากนะ”เธอสูดหายใจเบาๆ ก่อนส่งยิ้มกล
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก บทที่ 48 ออกตัว
บทที่ 48 ออกตัวหลายสัปดาห์ต่อมาทัชชานั่งอ่านหนังสืออยู่กับเพื่อนที่ประจำในช่วงบ่ายระหว่างรอเข้าเรียนอีกหนึ่งคลาส เธอพลิกหน้ากระดาษไปเรื่อยๆ จนกระทั่งรู้สึกเหมือนมีคนมายืนอยู่ด้านหลัง แล้วเงาของเขาก็ทอดลงมา รอยยิ้มหวานปรากฏขึ้นบนใบหน้าเธอทันที“ทำอะไรอยู่เหรอคะคนดี” ไทเกอร์โน้มตัวลงกระซิบเสียงพร่าข้างหู แล้ววางกล่องโดนัทกับน้ำหวานลงบนโต๊ะ“กำลังอ่านหนังสือค่ะ แต่ตอนนี้ไม่มีสมาธิแล้ว”“ทำไมล่ะคะ?” เขานั่งลงบนม้านั่งตัวเดียวกับเธอ“ก็ขนมมันล่อตาล่อใจ”“งั้นกินเยอะๆ นะคะ แบ่งกันกินนะครับ” ไทเกอร์เงยหน้าบอกเพื่อนของทัชชาแบ่งโดนัทไปกิน “ส่วนเราก็กินเยอะๆ นะ เดี๋ยวแก้มหาย” ไม่ว่าเปล่า เขายังยกมือขึ้นมาลูบแก้มเธอด้วยความมันเขี้ยวอีกเพื่อนของทัชชาที่คอยสังเกตอยู่เงียบๆ หลุดหัวเราะคิกทันทีเมื่อเห็นไทเกอร์ทั้งหวง ทั้งอ้อน ทั้งเอาใจแฟนแบบไม่สนใจสายตาคนรอบข้างเลยแม้แต่น้อยทัชชาที่โดนลูบแก้มจนหน้าแดงจัด รีบตีหลังมือเขาเบาๆ“พี่ไทเกอร์… คนมองอยู่ค่ะ”“ก็ให้เขามองไปสิคะ” เขาตอบหน้าตาย ก่อนยื่นหน้าเข้ามาใกล้อีกจนปลายจมูกแทบชนแก้มเธอ “แฟนพี่ทั้งคน พี่ไม่อายหรอก”คำพูดนั้นทำเอาเพื่อนทัชชาตาโต“โอ้โ
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก บทที่ 47 สถานะมีแฟนแล้ว
บทที่ 47 สถานะมีแฟนแล้วเช้าวันต่อมาแสงเช้าอ่อนๆ รอดผ่านผ้าม่านสีครีมเข้ามาแตะผิวเบาๆ ความอบอุ่นแรกที่ทัชชารับรู้ไม่ใช่จากแสงแดด แต่เป็นจากแขนหนักๆ ของไทเกอร์ที่กอดเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหายไปไหนเธอกะพริบตาช้าๆ พลางสูดลมหายใจลึก กลิ่นน้ำหอมจางๆ ผสมกับกลิ่นกายของเขายังคงติดอยู่บนผ้าปูที่นอน และบนตัวเธอเอง เป็นกลิ่นที่ทำให้หัวใจเธอเต้นช้าลงอย่างประหลาด จนกลายเป็นความละมุนที่แผ่ซ่านไปทั่วอกไทเกอร์ยังไม่ตื่น ดวงหน้าคมสันซุกอยู่ข้างขมับของเธอ ลมหายใจสม่ำเสมอรดแก้มอุ่นๆ ของทัชชาอย่างแผ่วเบา มือใหญ่ที่พาดอยู่ตรงเอวค่อยๆ ขยับเล็กน้อย เหมือนคนละเมอหวงกอดทัชชาเหลือบมองเขาอย่างแผ่วใจ ภาพเขาเมื่อคืนแวบเข้ามา แต่เธอสลัดมันออกไปอย่างขวยเขินเช้านี้เธออยากจำแค่ความรู้สึกอ่อนโยนตรงหน้า ร่างบางขยับปลายนิ้วไล้หลังมือของเขาเบาๆ“พี่ไทเกอร์…” เสียงเธอแผ่วลงโดยไม่รู้ตัว เหมือนเสียงนั้นไปปลุกบางอย่างในตัวเขาไทเกอร์ขมวดคิวนิดๆ ก่อนจะเผยอเปลือกตาขึ้น แววตาคมที่ปกติแข็งกร้าวกลับดูอ่อนลงมากอย่างไม่น่าเชื่อเมื่อเห็นว่าเธอยังอยู่ตรงอ้อมแขน“ตื่นแล้วเหรอคนดี” เขาพึมพำเสียงทุ้มต่ำ ง่วงๆ ทั้งอบอุ่นอย่างน
You may also like
รุ่นพี่ร้าย…ในคืนไนท์สแตนด์
คุณลูกเกด5.1K viewsเฉิ่มนักรักซะเลย
นันทิกานต์33.9K viewsวิศวะเสือร้ายพ่ายรักยัยเฉิ่มเนิร์ด
นิพานัน13.8K viewsEvil Engineerร้ายรักวิศวะเลว [ไนต์]
sunshine-day11.5K viewsเมียเด็ก
CCHANOKNET7.7K viewsเหนือเวหา
CCHANOKNET2.1K viewsBad Engineer พิษรักร้ายวิศวะหวงรัก
BlueSoda5.5K viewsคลิปลับวิศวะเลว
พลอยแพรวา1.3K views
