ความลับของความรัก THE SECRET OF LOVE

ความลับของความรัก THE SECRET OF LOVE

last updateLast Updated : 2025-04-02
By:  ohpalCompleted
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
Not enough ratings
34Chapters
977views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

คะน้าถูกรับเลี้ยงมาในครอบครัวร่ำรวยที่มีลูกชายคนเดียว ตลอดเวลาโตมาด้วยกันเขาไม่เคยจะญาติดีเเละเห็นเธอเป็นเพียงคนใช้เท่านั้น!

View More

Chapter 1

บทนำ

「綾瀬さん、本当にこの子を堕ろすつもりですか?神城さんの状態はご存知のはずです。この子を失えば、彼がもう一度父親になるのは極めて難しいんですよ。中絶してしまったら、もう取り返しがつきません」

病院側のスタッフは信じられないという顔で私を見つめ、神城慎也(かみしろ しんや)の健康診断書を差し出してきた。

「綾瀬さんが今回、神城さんの子どもを授かったのは、医療的にも奇跡としか言いようがありません。ですから、よく考えて」

「結構です。堕ろしてください」

私は静かな口調で医師の言葉を遮った。

この子のことを気にかける人間が、誰一人としていないのなら。わざわざ命がけで出産して、この世界で苦しませる必要なんて、どこにもない。

私は中絶手術の予約を終えると、そのまま慎也の別荘へ戻った。

彼はちょうどキッチンから出てきたところで、手に弁当箱を持っていた。

私の疲れ切った姿を目にしても、慎也は一切足を止めなかった。ただ冷淡に言い残しただけだ。

「鍋に栄養補給の鶏スープを残しておいた。夜ご飯のとき、ちゃんと飲めよ。さっきあれだけ献血したんだから、しっかり補給しろ」

そのまま玄関へ向かおうとする彼を見て、私は思わず口を開いた。

「あなたは……どこへ行くの?」

その瞬間、慎也の眉がピクリと動いた。あからさまに不機嫌そうな表情で返す。

「病院に決まってるだろ。澄香はあんな大事故に遭ったんだ。誰かが付き添わなきゃいけない。お前みたいに他人事みたいな顔して、何も感じない奴じゃないんだよ」

そう言いながら、彼は私に向かってまるで見るに堪えないものを見るような目を向けた。

「献血一つであれこれ言って……お前、どこまで冷血なんだ?実の妹なのに、助ける気もないなんて」

その瞬間ーー心がガラガラと音を立てて崩れ落ちるような気がした。

私は唇の内側を噛みしめ、血の味を感じながら、慎也をじっと見つめた。

「私が冷血?それって……誰のためにこんな体になったと思ってるの?この子がいなければ、私はとっくに澄香に血をあげてた」

子どもという単語を聞いた瞬間、慎也は勢いよく距離を詰め、私の目の前に立ちはだかった。その目には怒気がこもり、睨みつけるように彼女を見下ろす。

「まだ子どもを言い訳にする気か?ただ献血だろ、命を取るわけじゃない!お前、自分を何様だと思ってる?ちょっと血を出したくらいで子どもがどうにかなるなんて、そんなに脆いもんかよ」

私は信じられない思いで慎也の顔を見つめた。

震える声で、かすかに言葉を紡ぐ。

「……もう六ヶ月、ろくにご飯も食べてないのよ?それで倒れたの……あの輸血室で」

慎也の目に、一瞬だけ罪悪感の色が浮かんだ。

だが、それもすぐに怒りと嫌悪に上書きされた。

彼は私の顎を掴み、ぐいと力強く握った。

「全部お前のせいだ。妊娠してから毎日が面倒の連続だった。お前が病院で栄養検査を受けたいなんて言い出さなければ、澄香が事故に遭うこともなかった」

「全部、お前が原因なんだよ」

私の顎には赤く痣が残り、次第に紫色に変わっていく。

私はようやく悟った。ーーああ、この人の中では、すべて私が悪いってことになってるんだ。

澄香を傷つけたのも、助けなかったのも、妊娠したことさえもーー全部私のせいなんだ。

私は慎也の妻なのに。その子どもをお腹に抱えているのに。

それでも彼は、私を放って澄香と買い物に行く。私の病院検査には一度も付き添わなかったくせに。

私は、ふっと笑った。

それが慎也の目には挑発に見えたのだろう。

彼の掌が勢いよく私の頬を打ちつけた。その顔には、心底からの嫌悪が浮かんでいた。

「澄香が入院する羽目になったのはお前のせいだろ?それでよく笑えるな、綾瀬静乃(あやせ しずの)。お前って女……本当に、心の底から気持ち悪い」

そう吐き捨てると、慎也は怒りを押し殺すように別荘を出て行った。

残された私は、ゆっくりと顔を上げ、唇の端に滲んだ血を指で拭った。

大丈夫。すぐに、慎也にも心が砕ける痛みがどういうものか……思い知らせてやるから。
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
34 Chapters
บทนำ
บทนำ“แม่ผมมาแล้ว...”“โตเป็นหนุ่มหล่อเลยนะ ไหนมากอดหน่อย”“ผมคิดถึงแม่ครับ”“แม่ก็คิดถึงลูกมา ต่อไปนี่เราไม่ต้องคุยกันผ่านกล้องแล้วนะ”“ครับแม่”ฉันแอบมองคุณหญิงกอดกับผู้ชายรุ่นราวเดียวกับฉันอยู่ข้างประตู ผู้ชายตัวสูงนั้นคือลูกชายแท้ๆ ของคุณหญิงนั้นเอง คุณหญิงบอกฉันว่าท่านมีลูกชายที่อาศัยอยู่ที่อเมริกาเราอายุเท่ากันแต่เขามีศักดิ์เป็นพี่เพราะเขาเกิดก่อนฉันสองเดือนตอนนี้ฉันตื่นเต้นจนบอกไม่ถูกเขาจะยอมรับฉันไหมนะ...“อ่อ แม่มีคนหนึ่งจะแนะนำลูกน้องของลูกไง ที่แม่เคยเล่าให้ฟัง”“...อ่อครับ”สีหน้าผู้ชายคนนั้นเปลี่ยนไปทันที เขาดูนิ่งและน่ากลัวมาก...เหมือนเขาเองจะสังเกตเห็นฉันเหมือนกัน อยู่ๆ เขาก็เดินเข้ามาหาฉันก่อนจะยื่นมือหนานั้นมาตรงหน้าฉัน“ยินดีที่ได้รู้จัก ต่อจากนี้เธอจะมีพี่ชายที่แสนดีละนะ^_^”“...จะ จ้า” ฉันยื่นมือไปจับมือหนานั้นไว้เบาๆ แต่เขากลับดึงให้ตัวฉันขยับเข้าไปก่อนจะโน้มตัวมากระซิบข้างๆ หูฉันอย่างแผ่วเบา“เธอ ตาย แน่...^_^”โอ้ แม่ จาวววT_Tณ ตอนนั้นฉันก็รับรู้ได้ถึงหายนะที่กำลังจะมาถึงต่อจากนี้...อยู่ๆ ฉันก็คิดถึงวันแรกที่เจอ ‘ลิบิน’ ขึ้นมา...ฉันยังจำได้วินาทีที่เขากระซิบข้
last updateLast Updated : 2025-03-27
Read more
มีเรื่อง!
ลิบินเดินหนีฉันขึ้นห้องแล้วยังมีหน้าทิ้งให้ฉันถือกระเป๋าของเขาอีกต่างหาก เรียกได้ว่าเดินหล่อไปอย่างเดียวเลยค่ะ พอถึงหน้าห้องเขาก็กระชากกระเป๋าตัวเองไปถือเฉยเลยให้ฉันถือมาได้ตั้งนานเอาไปถือตอนนี้จะทำให้ดูเป็นคนดีหรือยังไงกัน? ยังดีนะที่เรามาทันคาบแรกไม่งั้นเขาได้โวยฉันอีกเป็นรอบที่สองแน่นึกไม่ออกเลยว่าจะโดนโวยวายใส่หนักขนาดไหนฉันเดินตามเข้าไปนั่งข้างลิบินตามปกติแวบหนึ่งเขาแอบชำเลืองตามองฉันนิดหน่อยก่อนจะลุกออกไปนั่งข้างเฟร์ส เพื่อนสนิทของเขาที่นั่งโต๊ะถัดไปทำไมเขาชอบทำเหมือนฉันเป็นคนผิดอยู่เรื่อยเลย ฉันเองน่ะยอมรับว่าตัวเองเป็นคนเอาแต่ใจ...แต่เชื่อเถอะความเอาแต่ใจของฉันยังไม่ได้ครึ่งของลิบินเลยด้วยซ้ำ ทั้งเอาแต่ใจและเผด็จการ!“ชิ ไปเลย”“ฉันไปอยู่แล้ว”“เหอะ! คิดว่าจะง้อหรือไง” ลิบินที่ย้ายไปนั่งของเฟร์สทำให้พอร์สเพื่อนร่วมห้องต้องมานั่งข้างฉันแทน เอาสิตัวเองผิดยังจะมาโทษคนอื่นอีกจะงอนไปได้นานเท่าไหร่เพราะยังไงเขาก็ยังต้องพึ่งพาฉันอยู่ดี“นี่เป็นอะไรกันอีกเนี่ย” เฟร์สที่เห็นสีหน้าลิบินแปลกไปเลยลุกเดินมาถามถึงสาเหตุที่ลิบินหงุดหงิด เขาคงกลัวว่าจะโดนอีตาลิบินโวยวายใส่น่ะสิ เวลาเขาโมโหใคร
last updateLast Updated : 2025-03-27
Read more
ฉันน้อยใจนะ
พริบ พริบนิฉันเป็นลมไปเหรอเนี่ย จำได้แค่ล่าสุดฉันจะไปตามอาจารย์มาห้ามพวกเขาแล้วก็...จำอะไรไม่ได้เลย แล้วลิบินละ!ฉันเห็นเขากำลังเข้าไปต่อยพวกนั้นนิแล้วตอนนี้เขาอยู่ไหนในห้องนี้ก็ไม่มีแล้ว นี่ใครนอนอยู่เตียงข้างฉันเนี่ย...หรือว่าพวกนั้นO_o ต้องใช่แน่ๆ เป็นตาบ้านั้นแน่คงโดนลิบินต่อยจนน่วมเลยมานอนอยู่ที่นี่ตอนนี้ถึงตาฉันแก้แค้นบางแล้ว!!!“หน่อยไอ้บ้า! แกเป็นใครถึงกล้ามาต่อยฉันเนี่ย!! นี่แนะฉันจะตีนายให้ตายไปเลย!”“โอ๊ยๆ เดี๋ยวๆ!” ฉันได้ทีระดมตีเข้าไปที่แขนของคนตรงหน้าจนเจ้าตัวตกใจลุกขึ้นรวบแขนทั้งสองข้างฉันไว้ก่อนจะดึงเข้าหาตัวอย่างแรง ทำให้ฉันเสไปทับตัวเขาจนเจ้าตัวร้องโอ๊ย! เดี๋ยวนะ!พอฉันมองหน้าเขาดีๆ นี่มันไม่ใช่คนที่ต่อยฉันนิแล้วเขาคือใครทำไมตัวเขามีแผลที่มุมปากแถมหน้าผากแตกอีก“นายเป็นใคร?”“ฉันเป็นคนที่ช่วยเธอออกมาไง”“โกหก! นายต้องเป็นพวกนั้นแน่!”“ฉันไม่ใช่…”“แน่ใจ?”“ครับผม”“จริงเหรอ?” ฉันถามอย่างไม่ค่อยเชื่อนักเขาอาจจะกำลังโกหกฉันอยู่ก็ได้“หลังจากเธอโดนต่อยนายลิบินกับพวกก็เข้าไปทำร้ายพวกห้องบีจนไม่มีใครเห็นว่าเธอเป็นลม ฉันเดินผ่านมาพอดีเลยเข้าไปช่วยเธอแต่ดันโดนลูกหลงนี่ไง”
last updateLast Updated : 2025-03-27
Read more
หนีเที่ยว?
ตื๊ด ตื๊ด “หืม..” “เช้าแบบนี้มีใครโทรมานะ” 095-xxxxxxx เบอร์ใครกันไม่คุ้นเลยเบอร์ใหม่ลิบินเหรอ...ไม่น่านะก็เขาอยู่ในห้องนิจะโทรหาฉันไปทำไมอีกอย่างถ้าหมอนั้นเปลี่ยนเขาก็ต้องบอกฉันก่อนสิ หรือว่าจะเป็นยูร์ ใช่แน่ๆ นอกจากลิบินกับเฟร์สแล้วฉันก็ไม่คิดว่าจะมีใครโทรหาฉันนอกจากยูร์แล้วละ =-= ฉันนี่มันไร้เพื่อนจริงๆ Y_Y ว่าแต่เขาโทรมาทำไมกันคิดว่าเขาจะโทรมาเฉพาะตอนอยู่ในโรงเรียนซะอีก “สวัสดีค่ะ” (ฉันยูร์นะ ทำอะไรอยู่เหรอคะน้า) “ฉันคิดไว้อยู่แล้วว่าเป็นนายยูร์ ฉันกำลังจัดโต๊ะน่ะ” (อ่อ ฉันกวนเธอหรือเปล่า...คือพอดีอยากชวนเธอไปเดินเล่นรับแอร์เย็นๆ ในห้างหน่อยน่ะ) “ได้สิ เหงาสินะ” (จะว่างั้นก็ไม่ผิดนะ) “ว่าแต่...แผลนายดีขึ้นหรือยัง” ฉันแอบรู้สึกผิดเลย เขาต้องมาเจ็บตัวเพราะฉันทั้งที่เขาจะไม่เข้ามาช่วยก็ได้แต่เขากลับเลือกที่ช่วยฉัน ซึ้งใจที่สุดในสามสี่ห้าโลกเลยนายเป็นคนดีจริงๆ T_T (ที่เธอเป็นต้นเหตุน่ะเหรอ)
last updateLast Updated : 2025-03-27
Read more
อย่าทำให้ฉันโมโห!!
: ลิบิน“นายว่าไงนะ...ออกไปเจอผู้ชายงั้นเหรอ?”“ใช่ ดูคะน้าจะมีใจ...มากๆ ด้วย”ผมแทบไม่เชื่อหูตั้งแต่ผมย้ายมาจากอเมริกาคะน้าก็ตัวติดผมตลอดจนมีข่าวลือว่าเราคบกัน แต่ทำไมอยู่ๆ คะน้าถึงได้ไปนัดเจอกับผู้ชาย เธอไปรู้จักกับไอ้นั่นตั้งแต่เมื่อไหร่ทำไมผมไม่รู้แล้วหมอนั้นอันตรายแค่ไหนกันนะหรือจะเป็นตอนที่เธอโดนต่อยแล้วอยู่ๆ ก็หายไปพอกลับมาอีกทีก็ถึงคาบเรียนแถมยังมีท่าทีโกรธผมอีกด้วย ต้องเป็นช่วงนั้นแน่ที่ผมไม่ตามไปดูเธอ ผมมัวแต่ยุ่งกับการลงโทษไอ้พวกนั้นนี่น่า พอลงโทษพวกมันเสร็จก็ต้องไปห้องปกครองผมเลยเหนื่อยสุดๆ จนต้องมานอนหลับที่ห้องไม่ได้สนใจเธอ“ไม่น่าเชื่อ ห่างฉันแค่ไม่ถึงชั่วโมง…”“แต่ฉันแอบส่งสายตาอาฆาตใส่มันแทนแกแล้วนะ ^_^v”“...ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่คะน้ามีเรื่องผู้ชาย นายให้คนสืบมาหน่อยว่ามันเป็นใครฉันไม่ไว้ใจมัน”“ฉันรู้อยู่แล้วว่าแกจะพูดแบบนี้ หมอนั้นชื่อยูร์เด็กนักเรียนที่ย้ายมาใหม่ฉันไม่แน่ใจนะว่ามาจากที่ไหนแต่เห็นว่ามาจากอเมริกาเหมือนนาย นายรู้จักหรือเปล่า”“โลกไม่กลมขนาดนั้นหรอก...”“แล้
last updateLast Updated : 2025-03-27
Read more
เป็นหรือ...เปล่า
ฉันนั่งกุมขมับอยู่บนเตียง ลิบินไม่ลงมากินข้าวคงโกรธที่ฉันพูดใส่เขาแบบนั้นแน่ๆ มันเป็นครั้งแรกที่เขายุ่งเรื่องของฉันขนาดนี้ถามซักไซ้จนฉันทนไม่ไหวต้องบอกตรงๆ ว่ามันออกจะน่ารำคาญไปหน่อย ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเขาทำเพื่ออะไรแต่ฉันเข้าใจนะถ้าเขาจะโกรธหรือไม่พอใจกับคำพูดของฉัน เพราะนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ฉันพูดกับเขาอย่างนี้เหมือนกันหรือนี่เป็นแผนทำให้ฉันอึดอัด“ใช่แน่ๆ เขาต้องการกำจัดฉันอยู่แล้วนิเป็นแผนที่ลึกซึ้งจริงเลยนะลิบิน”ฉันต้องทำให้เขารู้ว่าแกล้งโกรธแค่นี้มันไม่สามารถกำจัดฉันได้อย่างแน่นอน เพราะคนอย่างคะน้าจะไม่มีวันยอมให้ใครแกล้งได้ง่ายๆ หรอกฉันต้องไปบอกเรื่องนี้ให้เขารู้ว่าเขาไม่สามารถทำอะไรฉันได้ หึม!ก๊อกๆ“อะไร? -*-”“นายไม่มีวันกำจัดฉันได้แน่นอนลิบิน แผนแกล้งโกรธนายไม่มีวันใช้ได้ผลกับคนอย่างฉันหรอกบอกไว้ตรงนี้เลย”“-*- ห๊ะ?”“และ...และฉันก็ไม่ได้มาง้อนายด้วยจริงๆ”“ไม่ได้มาง้อเหรอ? แล้วในมือคืออะไร”ฉันก้มมองในมือ...กะ ก็เห็นว่าเขายังไม่ได้กินข้าวนิก็เลยลงไปเอานมมาให้ก็เท่านั้นเอง แบบนี้มันไม่ใช่การง้
last updateLast Updated : 2025-03-27
Read more
ยูร์
“คะน้าฉันขอโทษ ฉันทำไปเพราะห่วงเธอนะ คุยกับฉันหน่อยนะT_T”“...”ฉันเงียบใส่เฟร์สเขาพยายามง้อฉันตั้งแต่ฉันมาถึงมหาลัยแต่ถ้าใครเป็นฉันก็คงไม่ให้อภัยง่ายๆ หรอก เขาก็เป็นอย่างนี้เสมอชอบทำอะไรไม่คิดตลอดแล้วใครเป็นคนเสียหายละ ก็ฉันไง!“พอได้แล้วเฟร์สฉันเริ่มรำคาญแกแล้วนะ ยัยคนใช้เธอก็ให้อภัยมันไปเถอะหรือไม่ก็โกรธฉันแทนก็ได้...ถ้าเธอกล้า”“ง่า!”ลิบินหรี่ตาลงต่ำ เขากำลังบีบฉันทางคำพูดใช่ไหมเนี่ยคิดว่าฉันไม่กล้าโกรธเขาหรือไงกัน ฉันจะโกรธเขาให้ดู“ได้! ฉันให้อภัยนายเฟร์ส และ! ฉันโกรธนายแทนลิบิน! มากด้วยขอบอก”“เฮ้! เดี๋ยว”“ไม่ต้องมาเรียกฉันลิบิน”ฉันทิ้งท้ายแล้วเดินออกจากห้องมา เห็นฉันเป็นอย่างนี้ใช่ว่าฉันจะต้องยอมนายทุกเรื่องนะลิบิน ถ้าไม่ง้อฉันก็ไม่ต้องง้อฉันก็จะไม่ง้อนายแล้วลิบิน อารมณ์เสียจริงๆ เอ...นี่ก็พักเที่ยงฉันไปเดินตามหายูร์ตามต้นไม้ดีกว่าบางทีฉันก็คิดว่าการนั่งเงียบๆ ใต้ต้นไม้มันอาจจะทำให้อารมณ์ฉันตอนนี้มันดีขึ้นก็ได้“คะน้า”“อ้าว ยูร์จะไปไหน”“จะไปที่เดิมที่สงบๆ ไปด้วยกันไหม”“ไปสิ ฉันกำลังหานายอยู่พอดี”“ฉันขอถามอะไรหน่อยได้ไหม เธอกับลิบินอยู่ด้วยกันตั้งแต่เด็กแล้วเหรอขอโทษนะถ้า
last updateLast Updated : 2025-03-27
Read more
สถานะของฉันคืออะไร...
“ไปไหนมา?”ทันทีที่ฉันเหยียบเข้าบ้านเสียงทุ้มต่ำคุ้นหูก็ดังขึ้นทันทีคงมารอนานแล้วสินะ =_= เขาจะเริ่มทำตัวเจ้ากี้เจ้าการอีกแล้ว“ไปเดินแถวๆ นี่มา ^_^”“มีคนเห็นเธอถือถุงออกไป มันคืออะไรเอาออกไปให้ใคร”“แล้วนายกินข้าวหรือยังฉันหิวมากเลยไปกินกันเถอะ”ฉันรีบเปลี่ยนเรื่องโดยการลากลิบินเข้ามาในครัวเพื่อกลบเกลื่อน ถ้าขืนยืนให้เขาซักไซ้มีหวังฉันได้เล่าจนหมดเปลือกแน่นอนฉันยิ่งกลัวๆ เขาอยู่ด้วย ไม่รู้ว่าทำไมต้องกลัวนะแต่อยู่ใกล้เขาแล้วรู้สึกว่าร่างกายฉันมันชอบทำตามที่เขาบอกไปทุกอย่างเลยให้ตายเถอะ“อ้าว ไม่มีใครอยู่เลยเหรอ”“ไม่มี...นี่คะน้า! เธอกำลังปิดบังอะไรฉันอยู่กันแน่”ลิบินหรี่ตาลงต่ำพร้อมกับบีบไหล่ฉันแรงๆ ดวงตาสวยๆ คู่นั้นกำลังจ้องฉันเพื่อหาคำตอบอารมณ์ของเขาตอนนี้ขุ่นกว่าน้ำโคลนซะอีก!!“ฉันไม่ได้...”“ตอบมาอย่าให้ฉันอารมณ์เสียไปมากกว่านี้ ฉันรู้นะว่าเธอไปไหนมาแล้วรู้ด้วยว่าไปทำอะไรแค่ตอนนี้ฉันอยากได้ยินจากปากเธอ!”ลิบินตะคอกใส่ฉันแรงๆ แถมบีบไหล่ฉันจนชาไปหมดแล้วนี่เขาไปรู้อะไรมาถึงได้อารมณ์ขุ่นขนาดนี้แบบนี้กับแค่ฉันไปไหนโดยไม่บอกเขาก่อนการที่เขาทำแบบนี้กับฉันมัน...ไร้เหตุผลที่สุด! เขาไม่ใ
last updateLast Updated : 2025-03-27
Read more
ถ้าชอบก็บอกสิ...จะได้ทำทุกวัน ^_^
: ลิบิน"คะน้า เปิดประตูให้ฉันหน่อย""พอเถอะลิบินเลิกทำแบบนี้สักที""เธอจะดื้อกับฉันจริงใช่ไหม!"ผมขึ้นเสียงใส่เธออย่างเหลืออด ผมทนไม่ไหวแล้วจริงๆ ดื้อไม่มีที่ติไม่เคยจะยอมฟังอะไรสักอย่างเอาแต่ใจ!"กล้าดียังไงมาเดินหนีฉัน คิดว่าตัวเองโตพอแล้วใช่ไหมถึงได้ทำอะไรแบบนี้!"ปัง!เธอยอมเปิดประตูมาเผชิญหน้ากับผม เปิดมาแล้วยังทำตาขวางใส่ผมอีกอวดดีจริงๆ คงคิดทำพูดไว้เยอะแล้วน่ะสิถึงได้ยอมเปิดมาแบบนี้"นั้นมันเรื่องของฉันนายโตไปมากกว่าฉันนักหรือไงถึงได้มาสั่งสอนคนอื่นแบบนี้!""แน่นอนว่าฉันไม่ได้โตไปกว่าเธอเลย! แต่ฉันรู้จักคิดมากกว่าเธอ! คนที่ไว้ใจใครง่ายๆ อย่างเธอมันจะใช้ชีวิตเองได้ยังไงจะตัดสินใจเองได้ยังไง! เลิกเถียงแล้วทำตามที่ฉันบอกก่อนที่ฉันจะหมดความอดทน!""ฉันไม่ทำ! ฉันไม่แคร์อยู่แล้วว่านายจะอดทนหรือไม่อดทน ขอร้องละอย่ามายุ่งกับฉันอีก!"ปัง!"อย่ามาปากดีกับฉัน!!!"คะน้านิ่งไปหลังจากผมโมโหจนต่อยประตูเข้าไปทีหนึ่ง ผมไม่รู้จะไปลงที่ไหนแล้วนอกจากประตูบ้านี่ ถึงจะเจ็บแต่มันก็ช่วยได้มากผมกระชากแขนเล็กๆ ทั้งสองข้างเข้าหาตัวอยากจะรู้นักว่าเธอต้องอะไร"ลิบิน! เจ็บ""หยุดงี่เง่าสักที! ต้องการอะไรพูดมา
last updateLast Updated : 2025-03-27
Read more
เรียกฉันว่าลิน..ได้ไหม
: ลิบินผมตั้งใจขึ้นมาเรียกคะน้าลงไปกินข้าวเพราะนี่มันสายมากแล้วกลัวเธอหิวแล้วไม่มีใครทำอะไรให้กินเพราะวันนี้ไม่มีคนอยู่บ้านสักคน ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าไปไหนหมดตื่นมาเห็นแค่อาหารบนโต๊ะกับโน้ตเล็กๆ ของแม่นมที่เขียนบอกไว้ว่าวันนี้เราต้องดูแลกันเองก๊อกๆ“คะน้า"เงียบ...ตื่นสายงั้นเหรอ?“คะน้า เปิดประตูหน่อยยังไม่ตื่นหรือไง”กึกๆอ้าว! ห้องไม่ได้ล็อกนิทำอะไรของเขาอยู่กันนะถ้าลองเข้าไปดูจะโดนโวยวายออกมาหรือเปล่า? เอาเถอะ! เรียกแล้วไม่ตอบเองนิช่วยไม่ได้“คะน้า...”ผมเดินเข้าไปยืนมองยัยดื้อที่นอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียง พอไม่มีเรียนหน่อยตื่นสายเป็นคุณนายเลยนะถ่ายรูปไว้ดูเล่นดีกว่าท่านอนน่าเกลียดเชียว ฮ่าๆแฉะ แฉะ"อืม...ฉันผิดมากเลยเหรอลิบิน”จิก!ผมรู้สึกจุกไปทั้งหัวใจเมื่ออยู่ๆ คะน้าก็ละเมอออกมาแบบนี้เธอคงกำลังคิดถึงเรื่องนั้นอยู่ เมื่อคืนผมเองก็นอนคิดทั้งคืนกับเรื่องนี้ผมโมโหมากนะที่เธอไม่ยอมคิดหน้าคิดหลังอย่างนั้นผมรู้เธอเป็นคนมองโลกในแง่ดีแต่เธอไปหาผู้ชายตัวเดียวแบบนั้นมันอันตรายที่ห้างผมยังพอทนเพราะมีไอ้เฟร์สและเด็กของผมคอยตามดูอยู่ตลอดแต่ครั้งนี้เป็นที่บ้านเลยนะถ้ามันทำมิดีมิร้ายขึ้นมา
last updateLast Updated : 2025-04-01
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status