ก็แค่นางบำเรอที่คุณไม่เคยแคร์ NC20+

ก็แค่นางบำเรอที่คุณไม่เคยแคร์ NC20+

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-11
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
Belum ada penilaian
57Bab
1.5KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ก็แค่นางบำเรอ จะให้เขาแคร์ ก็หวังสูงเกินไป กฎของนางบำเรอคือ ห้ามหลงรักลูกค้า แต่เธอกลับรักเขาไปแล้วทั้งใจ

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทนำ

椎名琴音(しいな ことね)は、今夜も親友の兄・藤城瑛介(ふじしろ えいすけ)と体を重ねていた。

瑛介の額には細かな汗がにじんでいるが、一向に達する気配はなかった。

「あの……違うやり方にする?」琴音は彼を気遣い、頬を染めながらそっと提案した。

瑛介は優しく琴音の髪を撫でて言った。「大丈夫だ。自分でなんとかするから、先にお風呂に入ってきな」

シャワーを浴びながら、ふと着替えを部屋に忘れてきたことに気がついた。

バスルームのドアを開けた途端、リビングから瑛介の気持ちよさそうな声が漏れてきた。「沙耶……」

琴音の頭が真っ白になった。ドアの隙間から、瑛介がソファにもたれかかり、入江沙耶(いりえ さや)の写真を唇に押し当てていたのが見えた。

瑛介は目を閉じ、喉を震わせながら、掠れた声で呟いていた。「沙耶……愛してる……」

自分との営みでは一度として満たされなかった彼が、今、沙耶の名前を呼び、写真を見つめるだけで、あっさりと達してしまった。

その光景を見た琴音は、全身の血の気が引いていくのを感じた。

次の瞬間、突然瑛介の電話が鳴り出した。瑛介は荒い息を整えてから、受話器を取った。

すると、電話越しに友人の佐野陸(さの りく)の怒りに満ちた声が聞こえてきた。

「瑛介、本当に入江さんを金で買うのか?

昔、あいつがお前をどうやって捨てたか忘れたのか?お前の会社が倒産した途端、あいつは校長の息子と付き合い始めたんだぞ。今お前が金持ちになったからって、また寄ってきて……そんな女を……」

瑛介は目を閉じ、静かに答えた。「沙耶が見栄っ張りで、他人の気持ちを考えないような人だってことは知ってる」

一呼吸置き、彼は自嘲気味に笑った。

「それでも、愛してるんだ。ここ数年、会いたくておかしくなりそうだよ」

陸は息を荒げた。「なら琴音さんはどうするんだ?今の彼女は琴音さんだろうが!彼女を何だと思ってるんだ!」

瑛介は眉間を揉んだ。「頑張ってみたさ。でも、どうしても好きになれなかった。

本気で誰かを好きになったら、他の人なんて代わりに過ぎないんだ。

琴音は良い女だよ。でも俺にとって、沙耶の代わりでしかなかったんだ」

陸はため息をついた。「お前……本当にバカな男だな!琴音さんにバレて振られたら、後悔しても遅いぞ!」

瑛介の声には疲れがにじんでいた。「その時は受け入れるよ。

あまりに長い付き合いだから、自分から別れを切り出せないんだ。

もし琴音のほうから別れたいと言ってくれるなら、俺も都合がいいよ」

電話を切った瑛介がこちらへ歩いてくるのを見て、琴音は震え出し、急いでバスルームへ戻った。

シャワーの水が冷え切った体を叩き、琴音は瑛介と出会った時のことを思い出した。

それは高校1年生の入学式、瑛介が生徒会長として壇上で挨拶をしている時だった。

瑛介は清潔感のある白いシャツに身を包み、黒いスラックスがその長い脚を際立たせていた。生まれながらに備わったような気品に加え、思わず目を奪われるほどの端正な顔立ちだった。彼が顔を上げた瞬間、講堂にいた女生徒たちが一斉に息を呑んだことは今でも覚えている。

琴音は人混みの中で、マイクの高さを調節する瑛介の骨ばった指と、言葉を発するたびに上下する喉仏を見つめていた。

その瞬間、琴音は心臓が飛び出しそうになっていたのだ。

「ねえ、見惚れてる?」親友の藤城小春(ふじしろ こはる)が肘で突いてきた。「あれ私のお兄ちゃん。かっこいいでしょ?」

後になって知ったのだが、校内にはこういう言葉が流行っていた。「課題を忘れることはあっても、瑛介の顔を忘れることはない」と。

瑛介は全校女子の憧れだったが、全ての告白を丁寧に断り続けていたため、恋愛に興味がないと思われていた。

そして琴音は、小春の家に遊びに行くたび、こっそりと瑛介を陰から見つめることしかできなかった。

すべては、沙耶が転校してきたあの日から変わったのだ。

沙耶は炎のような情熱で、強引に瑛介を追いかけた。

誰もが沙耶も他の女子たちと同じ結果になると思っていたが、3ヶ月後、瑛介はあっさりと彼女の告白を受け入れた。

琴音は一生忘れないだろう。廊下の曲がり角で、瑛介が沙耶を壁に押し当ててキスをしているのを見てしまったあの日のことを。

瑛介は長い指を沙耶の髪に絡め、その瞳にはいつもの冷静さなど欠片もなかった。

琴音はただ、瑛介が沙耶に注ぐ愛情を見つめることしかできなかった。

瑛介は沙耶のためならなんでもできた。彼女の陰口を言う生徒を殴り、彼女とデートするために授業をサボった。

高校を卒業して、大学3年生になった時、藤城家が倒産した。

沙耶はすぐさま瑛介を振って、校長の息子と共に海外へ渡った。そして最後に、「瑛介、あなたじゃ私を満足させられないわ」と言い捨てたのだ。

あんなに誇り高い瑛介が、沙耶が乗っていた車を追いかけて倒れるまで走り続けた。

いくら叫んでも、沙耶は彼を振り返ることはなかった。

その後、まともにご飯も口に入らなくなった瑛介を、琴音はただ心配して、彼の周りをうろうろしていた。

そしてある日、「俺に付き纏って何がしたい?」と、瑛介に問い詰められた。

琴音は答えられなかった。

「俺が好きなのか?だったら付き合ってあげる」と彼は突き放すように言った。

付き合い始めて、瑛介が自分を選んだのは、過去の傷を忘れるためだったということを理解した。

それでも琴音は嬉しくて、瑛介に尽くし、彼の冷え切った心を癒そうとした。

いつしか、瑛介も琴音を大切にしてくれるようになった。

琴音の誕生日を覚えるようになり、体調が悪い時に心配し、雷の夜には笑いながら抱きしめて、「怖くないぞ」と慰めてくれるようになった。

やがて瑛介が倒産した藤城グループを復活させ、琴音をさらに甘やかすようになった。

2週間前、会員制サロンで給仕として働く沙耶に再会するまでは。

沙耶が誤って琴音のスカートを汚してしまい、瑛介は即座に1億の賠償を要求した。

沙耶が目を潤ませ、恐る恐る返事した。「お金はないわ。でもまだ処女だから体は高く売れるわ。金が手に入ったらすぐに返す、それでいい?」

瑛介は沙耶の顎を掴み、冷ややかに言った。「いいだろう。全額きっちり返してもらうからな」

あの夜、瑛介は書斎に閉じこもって、琴音を一人寝室に残していた。彼が戻った時、きついタバコの匂いが琴音の鼻をついた。

そして瑛介は一晩眠れなかった。

この時すでに、瑛介は沙耶の体を買ってやることを決めていたのだ。

長年抱き続けてきた憎悪の裏に、荒々しい恋慕と愛着が隠れていた。

琴音と一緒にいて満足できなかったのは、彼女との関係がゴールではなく、ただの通過点だったからだ。

……

シャワーを浴びながら、琴音は突然笑い出した。笑いながら、涙が溢れ出た。

こっちにだってプライドはある。去り際ぐらい自分で決めてやる。

愛してないのなら、正直に言ってくれればよかった。

そうすれば諦めるのに。

琴音はシャワーを止めて、スマホを手にして、誰かにメッセージを送信した。

翌朝。瑛介が朝食を取り終えたばかりの時、琴音は身支度を整え終わっていた。

「そんなに早く起きて。もう少し寝ていればいいのに」

琴音は視線を落とした。「ちょっと、行かなきゃいけないところがあって」

瑛介は微笑んだ。「車で送ろうか」

車に乗り込み、琴音が行先を伝える前に瑛介のスマホが鳴り出した。

秘書・黒崎拓己(くろさき たくみ)の声が響く。「社長。入江さんの件ですが、今夜例の会員制サロンで行われる予定です。社長も直接お越しになりますか?」

瑛介は表情を曇らせて返事した。「ああ」

間を置いてから、また口を開いた。「今すぐ向かおう」

瑛介は通話を切って琴音のほうを見た。言い訳をする前に、琴音は全てを察した。

沙耶の初夜が他人の手に渡るのがそんなに嫌なのか?

琴音は瑛介が何かを言い出す前に彼を遮った。「用事があるのね。私はここから自分で行くわ」

瑛介は弁解もせず、今すぐにでもこの場を離れたい一心で頷いた。

「わかった。気をつけて」

琴音は返事を返さなかった。車を降りるとすぐ、タクシーを捕まえて小春が待つカフェへ向かった。

ドアを開けた途端、小春が駆け寄って琴音の両手を握った。そして目に涙を浮かべて言った。

「琴音、昨日のメッセージ……本気?本当に私の代わりに一ノ瀬家に嫁ぐっていうの!?」

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
57 Bab
บทนำ
“ฮัลโหล...น้องช่อใบบัวใช่ไหมจ๊ะ” “ใช่ค่ะ” “นี่...พี่ชมพู่นะคะ” “ค่ะ...พี่ชมพู่” “พี่จะไม่อ้อมค้อมล่ะนะ ขอถามตรง ๆ เลยแล้วกัน น้องยังซิงอยู่จริง ๆ ใช่ไหม” “ค่ะ” ตอบแล้วก็ต้องเม้มปากแน่น ไม่นึกว่าชาตินี้จะต้องมาป่าวประกาศบอกใครว่า เธอยังไม่เคยทำเรื่องอย่างว่า “ถ้างั้น...ค่าเปิดซิงห้าหมื่น พี่หักสี่สิบเปอร์เซ็นต์นะ น้องโอเคไหม” “เอ่อ...บัวขอมากกว่านั้นได้ไหมคะ” “ราคานี้แหละ จะทำหรือไม่ทำก็ตัดสินใจเองได้เลยนะ พี่ไม่บังคับ” เจ้าของกลุ่มบริการลับพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ทำค่ะ” ช่อใบบัวรีบตอบเร็วปรื๋อ เธอมีความจำเป็นต้องใช้เงินด่วนที่สุด ไม่มีวิธีไหนที่ได้เงินเร็วและง่ายขนาดนี้แล้ว “งั้นก็แอดไลน์พี่มา แล้วก็ส่งรูปถ่ายที่คิดว่าสวยที่สุดมาสักสองสามรูป แล้วก็แจ้งส่วนสูง น้ำหนัก สัดส่วน มาด้วย พี่จะเอาลงในกรุ๊ปไลน์ลูกค้า” “ได้ค่ะ เอ่อ...พี่ชมพู่คะ หนูจะได้งานวันนี้ไหมคะ” “หนูต้องการใช้เงินด่วนเหรอ” “ค่ะ” “งั้น...พี่จะช่วยเชียร์ลูกค้าให้ก็แล้วกัน ถ้าเขาสนใจหนู พี่จะแชทบอก
Baca selengkapnya
1 ไม่มีทางเลือก (1)
คนที่เพิ่งเคยรับงานครั้งแรกยืนขาสั่นอยู่หน้าลิฟต์ ซึ่งอยู่ภายในคอนโดสุดหรู กระทั่งก้าวเข้าไปในลิฟต์ เธอก็ยังสั่นอยู่เหมือนเดิมช่อใบบัวมองหมายเลขชั้นแบบดิจิตอลที่เปลี่ยนไปเรื่อย ๆ จนถึงชั้นที่ลูกค้าอยู่ประตูลิฟต์เปิดออก ห้องริมสุด ซ้ายมือเท้าบางก้าวอย่างไม่มั่นคงนัก ตรงไปยังห้องเป้าหมาย เมื่อไปหยุดอยู่หน้าประตูห้องของลูกค้า เธอกดสัญญาณกริ่งที่หน้าห้อง แล้วถอยหลังมาหนึ่งก้าวในตอนที่รอประตูห้องเปิดออก ช่อใบบัวเกิดความลังเลขึ้นในใจหากกลับไปตอนนี้ยังทันแต่เธอจะเอาเงินที่ไหนจ่ายค่ารักษาแม่ช่อใบบัวสูดลมหายใจลึก เธอตัดสินใจแน่วแน่แล้ว เธอไม่กลับ เธอจะทำงาน เธอต้องการเงินเมื่อประตูห้องเปิดออกกว้าง คนที่เพิ่งมาทำงานแรก ประนมมือไหว้โดยไม่มองหน้าลูกค้า“ช่อใบบัว” เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยถาม“ค่ะ” ช่อใบบัวตอบรับโดยไม่เงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้า เธอมองแค่อกกว้าง เขาคงสูงมาก เพราะเธอสูง 160 เซนติเมตร ระดับสายตาของเธอยังอยู่แค่อกกว้างของเขา“เข้ามาสิ”ร่างสูงถอยหลัง และเบี่ยงตัวเปิดทางให้หญิงสาวเดินเข้ามาในห้อง ตาคมมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า เธอสวมเดรสสั้นเหนือเข่าสีขาว สวมคาร์ดิเกนสีน้ำตาลอ่อน รองเท้าผ้าใ
Baca selengkapnya
1 ไม่มีทางเลือก (2)
ช่อใบบัวลุกขึ้นยืนตรงหน้าเขา เธอถอยหลังไปหนึ่งก้าว ก่อนจะลงมือปลดเปลื้องเสื้อผ้าด้วยมือไม้สั่นเทา ยิ่งพอเผลอมองสบตาคมวาววับที่จับจ้อง มือบางก็ยิ่งสั่นไปกันใหญ่ ลนลานจนน่าขำ แต่กระนั้นเธอก็พยายามทำตามคำสั่งของเขาจนแล้วเสร็จเรือนร่างงดงามเปลือยเปล่า เย้ายวนชวนมอง น่าหลงใหล ธันวายอมรับว่าเธอสวย เซ็กซี่ แต่ความงามแบบนี้ เขาเจอมานักต่อนักแล้ว ทว่า ช่อใบบัวมีบางอย่างที่กระตุ้นสัญชาตญาณความเป็นชายได้มากกว่าคนอื่นเธอใสซื่อ อ่อนโยน น่าแกล้ง เป็นเหยื่อที่นักล่าชื่นชอบ สายตาตระหนกแกมหวาดหวั่น ท่าทางตื่นกลัวแต่จำต้องสยบยอมโดยมิอาจเลี่ยงหลบ เธอเป็นเหยื่อที่แสนอ่อนแอ และสิ่งที่เธอเป็น มันทำให้เขาอยากขย้ำเธอให้จมเขี้ยว ร่างสูงลุกขึ้นยืนตรงหน้าคนตัวเล็ก เขาย่อตัวลงเล็กน้อย เพื่ออุ้มเธอขึ้นมาแนบอก แล้วพาเธอเข้าห้องนอนในตอนที่แผ่นหลังเนียนแตะลงบนเตียง ช่อใบบัวใจหายแวบ แต่เธอถอยไม่ได้แล้ว เธอไม่มีสิทธิ์ถอยตาคู่งามพริ้มหลับลง เมื่อใบหน้าหล่อเหลาก้มลงมาหา เขาจูบเธออีกครั้ง และเธอก็เผยอปากรับจูบจากเขาด้วยวามเต็มใจธันวาจูบอย่างหื่นกระหาย หมดเวลาใจเย็น หมดเวลาให้โอกาสเธอเปลี่ยนใจแล้ว นับจากนี้ไป เขาจะต
Baca selengkapnya
2 พ่อนักบุญทุนตัวเอง (1)
ช่อใบบัวนั่งมองยอดเงินที่โชว์ในแอปธนาคาร คุณธันวาโอนเงินให้เธอตั้งแต่เมื่อคืน เขาโอนเงินเข้าบัญชีทันทีหลังจากที่เธอกับเขาตกลงกันเป็นที่เรียบร้อยเขาโอนเงินก้อนสามแสนบาทพร้อมกับเงินรายเดือนสี่หมื่นบาทให้ล่วงหน้า ตอนนี้เงินในบัญชีของเธอจึงมียอดรวมทั้งหมด สามแสนสี่หมื่นบาทช่อใบบัวถอนหายใจ เธอปิดหน้าจอโทรศัพท์แล้วเงยหน้าขึ้นมา“มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าลูก”แม่เบญญากึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียงคนไข้ โดยมีลูกสาวนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียง เมื่อครู่นางพักสายตา พอลืมตาขึ้นมาแล้วเห็นลูกสาวเอาแต่ก้มหน้ามองจอโทรศัพท์ แล้วก็ถอนหายใจ คนเป็นแม่จึงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงเป็นใย“เปล่าค่ะ” ช่อใบบัวตอบแล้วยิ้มสดใส เพื่อยืนยันว่า ไม่มีอะไรจริง ๆ “แล้วทำไมเมื่อกี้ สีหน้าไม่ดีเลยล่ะ”ช่อใบบัวจับมือเหี่ยวย่นตามกาลเวลาของแม่มากุมไว้ในสองมือ เธอมองหน้าแม่แล้วบอกว่า“บัวแค่เครียดเรื่องเรียนนิดหน่อยค่ะ พรุ่งนี้มีเทสย่อย บัวก็เลยหนักใจนิดหนึ่ง แต่แม่ไม่ต้องห่วงนะคะ ลูกสาวแม่คนนี้เก่งอยู่แล้ว ยังไงบัวก็ต้องสอบผ่านแน่นอน”แม่เบญญายิ้มอ่อนโยน ทว่าใบหน้าซีดเซียวอย่างคนอ่อนล้าโรยแรงเพราะโรคร้าย“แม่ทำให้บัวลำบากมากเลยใช่ไห
Baca selengkapnya
2 พ่อนักบุญทุนตัวเอง (2)
หลังจากกินอาหารมื้อกลางวันกับครอบครัวแล้ว ธันวาขอตัวกลับคอนโด ระหว่างขับรถกลับ เขาผิวปากอย่างอารมณ์ดี กะว่าพอถึงห้องแล้ว จะทักแชทไปบอกเด็กเลี้ยงให้มาหา ทว่าความคิดนั้นก็ต้องเป็นหมัน เพราะภากรโทรมาบอกเขาว่า งานมีปัญหา ธันวาจึงต้องเปลี่ยนเส้นทางขับรถ จากที่จะไปคอนโด ก็ต้องไปที่บริษัทแทน… “วันนี้วันหยุดนะโว้ย!” ธันวาโวยวายทันทีที่เปิดประตูห้องทำงานของภากรเข้าไป สองหนุ่มที่นั่งอยู่ในห้องก่อนแล้ว หันไปมองไอ้คนขี้โวยวายด้วยสายตาเรียบเฉย ภากรนั่งอยู่บนเก้าอี้หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ อชิระนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตรงกันข้ามกับภากร ธันวาเดินไปลากเก้าอี้มานั่งข้างอชิระ เขาถอนหายใจ กอดอก แล้วถามเพื่อนว่า “มีปัญหาอะไร เล่ามา!” อชิระพยักพเยิดบอกให้ภากรเป็นคนพูด “ไซซ์งานที่เชียงใหม่มีปัญหานิดหน่อย มึงต้องไปตรวจสอบและแก้ไข” “ทำไมต้องเป็นกู” ธันวาถามเสียงแข็ง เขาไม่อยากไป เขางอแง เขาอยากกินตับสาวมากกว่าไปตรวจงานที่เชียงใหม่ ภากรกอดอก มองหน้าเพื่อนยิ้ม ๆ แล้วตอบว่า “เพราะมึงโสด กูมีเมียแล้ว ไอ้อชิก็มีคู่หมั้นแล้ว”
Baca selengkapnya
3 เธอเป็นของฉันคนเดียว (1)
ณ มหาวิทยาลัยช่อใบบัวนั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อนสนิท ไข่มุกและพลอยขวัญ ทั้งสามคนเพิ่งกินอาหารกลางวันเสร็จจ จึงมานั่งรอเรียนคาบบ่ายที่โต๊ะใต้ตึกของคณะ“บัวได้งานแล้วใช่ไหม” พลอยขวัญถามด้วยความเป็นห่วง เพราะช่อใบบัวเล่าเรื่องของครอบครัวให้เพื่อนรักฟังทั้งหมด เพื่อนทั้งสองจึงเป็นห่วงช่อใบบัวมาก“อือ...ได้แล้ว” ช่อใบบัวตอบไม่เต็มเสียง เธอเปิดหนังสือ แล้วทำทีก้มหน้าอ่าน เพราะไม่กล้ามองสบตาเพื่อน และไม่อยากเล่ารายละเอียดงานให้เพื่อนฟังไข่มุกยิ้มดีใจ เธอจับมือของช่อใบบัวแล้วบีบเบา ๆ“ถ้ามีอะไรให้มุกกับพลอยช่วย บัวบอกได้เลยนะ เราสองคนยินดีและเต็มใบช่วยมาก ๆ”ช่อใบบัวเงยหน้าขึ้นมา เธอยิ้มให้กับเพื่อนทั้งสอง“ขอบใจนะมุก ขอบใจนะพลอย”พลอยขวัญยื่นมือไปกุมมืออีกข้างของช่อใบบัว แล้วบอกว่า“บัวห้ามลืมเด็ดขาดว่า บัวยังมีพลอยกับมุกอยู่เคียงข้าง และจะคอยซัพพอร์ตบัวตลอดไป สู้ ๆ นะ”“อือ...สู้ ๆ” ช่อใบบัวพยักหน้า เธอยิ้มเต็มใบหน้า เธออาจจะโชคร้ายเรื่องครอบครัว แต่เธอโชคดีที่มีเพื่อนน่ารักและจริงใจ แต่อะไรที่มันหนักหนาเกินไป เธอก็ไม่คิดจะรบกวนเพื่อน “ขึ้นตึกกันเถอะ ไปจองที่นั่งเรียนกัน” ช่อใบบัวเปลี่ยนเรื่อง
Baca selengkapnya
3 เธอเป็นของฉันคนเดียว (2) nc18++
“อื้อ!” คนที่เพิ่งถูกดึงเข้ามาในห้องส่งเสียงได้เพียงในลำคอ เพราะเธอถูกร่างใหญ่กดไว้กับประตูที่เพิ่งปิดลง ข้อมือบางสองข้างถูกจับด้วยมือแข็งแรง และกดเอาไว้ข้างศีรษะเล็ก ปากอิ่มถูกปากอุ่นร้อนจูบอย่างเอาแต่ใจ คนที่ถูกจูบโดยไม่ทันตั้งตัวเบิกตากว้าง และดิ้นรนอยู่ชั่วครู่ แต่พอได้ยินเสียงครางไม่พอใจของคนตัวสูง ช่อใบบัวก็หลับตาลง เธอแหงนเงยหน้ายอมรับจูบจากเขาด้วยความเต็มใจ และเอาอกเอาใจเขาด้วยการจูบตอบอย่างไม่ประสา ธันวาตะโบมจูบอย่างหื่นกระหาย เขากดปากแนบแน่น ดูดลิ้นเล็กจนเกิดเสียงดังหลายครั้ง ก่อนจะปล่อย แล้วสอดลิ้นควานลึก ดูดกลืนรสชาติความหวานซ่านในปากนุ่มจนพอใจแล้วจึงถอนจูบ เสียงหอบหายใจสองหนุ่มสาวดังประสานกัน คนหนึ่งหอบหายใจแรงเพราะยังจูบไม่ค่อยเป็น เลยหายใจไม่ทัน อีกคนหอบใจแรงเพราะร่างกายมันร้อนรุ่มพลุ่งพล่าน ยิ่งเห็นใบหน้าสาวแดงซ่าน ปากอิ่มบวมนิด ๆ เพราะฝีมือตัวเอง ความต้องการในกายหนุ่มก็ยิ่งพุ่งทะยานสูง “คุณธันวา” ช่อใบบัวครางเรียกเขาเสียงสั่นพร่า เมื่อใบหน้าหล่อเหลาซุกเข้าหาซอกคอ เขาสูดดมเสียงดัง แล้วลากลิ้นเลียลำคอขาวผ่อง ทำให้ขนอ่อนบนกายสาวลุกซู่
Baca selengkapnya
4 หน้าที่เด็กเลี้ยง (1) nc20+++
ตาคมจับจ้องเรือนกายขาวผ่องไม่วางตา เขามองลามเลียไปทั้งร่างสาว มองตั้งแต่หัวจรดเท้า พอเธอขึ้นมานั่งพับเพียบบนเตียง และช้อนสายตาขึ้นมองเขาอย่างหวาดหวั่น ธันวาก็ยื่นมือไปจับแขนเรียว เขาออกแรงดึงเพียงนิดเดียว ช่อใบบัวก็ลงมานอนคว่ำอยู่บนเรือนกายแกร่ง “คุณธันวา...” ช่อใบบัวเรียกเขาด้วยความตกใจ เพราะยังไม่ทันตั้งตัว ก็ถูกเขาดึงเข้าไปหา แถมตอนนี้เขายังกอดเธอไว้แน่น ธันวายิ้มอ่อนบาง เขามองสบตาคู่ตื่นตระหนก “จูบฉัน” ช่อใบบัวทำตามคำสั่งของเขา เธอขยับตัวเลื่อนขึ้นไป จนใบหน้าเสมอกัน เรือนกายนวลนุ่มเสียดสีแนบชิดกับผิวเนื้อแข็งแกร่งและร้อนผะผ่าว สองมือบางจับบ่ากว้างเอาไว้ ในตอนที่เธอก้มหน้าลงไป กดปากอิ่มลงบนปากอุ่นร้อน เพียงแค่ปากนุ่มแตะแต้มผิวเผิน คนใจร้อนอย่างธันวาก็ไม่อาจรอได้ เขากดร่างสาวลงนอนหงาย แล้วขึ้นคร่อม ทาบทับเธอเอาไว้ใต้เรือนกายกำยำ เขาจูบอย่างรุนแรงเอาแต่ใจ พร้อมกับมือหนาฟอนเฟ้นลูบไล้ไปทั่วกายสาว ช่อใบบัวถูกล่อหลอกให้หลงไปกับจูบรุกเร้า ร่างกายของเธอถูกเรือนกายชายหนุ่มห่มเอาไว้ทั้งตัว มือร้อนผ่าวแตะต้องสัมผัสไปทั
Baca selengkapnya
4 หน้าที่เด็กเลี้ยง (2) nc20+++
ธันวารับรู้ถึงอาการสั่นของหญิงสาว แต่เขาไม่คิดจะหยุด เขาสอดแขนลงใต้แผ่นหลังเนียน กอดเธอไว้แน่น แล้วค่อย ๆ ขยับบั้นเอว สอดใส่แก่นกายเข้าไปอย่างใจเย็น “คุณธันวา...” ช่อใบบัวเรียกด้วยน้ำเสียงสั่นเจือสะอื้น เขาใหญ่โตมาก การสอดแทรกเข้ามาในตัวเธอ ทำให้เธอเจ็บแสบจนน้ำตาไหลริน “แน่นเกินไปแล้ว อ่า...เสียวฉิบหาย” แม้เข้าไปยังไม่ทันถึงครึ่งลำ แต่ธันวาก็ถูกบีบรัดจนแทบหลั่งอยู่รอมร่อ “เจ็บเหรอ” “ค่ะ” “อย่าเกร็ง มันเข้ายาก” ช่อใบบัวสูดลมหายใจลึก เธอผ่อนคลายอย่างที่เขาบอก ธันวาขยับบั้นเอว ถอดถอน สอดใส่ เขาทำแบบนี้ซ้ำ ๆ อย่างใจเย็น เพราะไม่อยากให้เธอเจ็บมากเกินไป “คะ...คุณธันวาคะ” “หืม...” “เสียวค่ะ อยากได้แรง ๆ” ธันวายิ้มพอใจ เขาขยับบั้นเอวสอดใส่เข้าไปอีกนิด แล้วถอดถอนออกมา สูดลมหายใจลึก กัดฟัน แล้วกระแทกลำกายฝ่าปราการบางเบาเข้าใส่ร่องสาวสุดแรง หัวมนอวบแหวกร่องเนื้อเข้าสู่ช่องทางรักคับแน่น จมจ่อมและสลักลึกใจกลางความสาวสด เธอบีบรัดเขาทั้งลำอย่างเร้าใจ ช่อใบบัวสะท้านเฮือก หวีด
Baca selengkapnya
5 เป็นไข้ ไอคุก ๆ (1)
เป็นเช้าที่ตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่นสดใส ธันวาหอมแก้มคนที่นอนหลับอยู่ในอ้อมกอด เขาลูบแก้มนุ่มเบา ๆ เจ้าของแก้มครางงึมงำในลำคอแล้วพลิกตัวนอนตะแคงหันหลังให้เขาคล้ายรำคาญ ธันวายิ้มเอ็นดูคนที่หมดแรงคาอกเขาไปตั้งแต่เมื่อคืน เช้านี้เธอจึงขี้เซา และคงไม่ตื่นง่าย ๆ เขาจูบหัวไหล่มาเบา ๆ ตัดใจลุกจากเตียง เพราะขืนอยู่ใกล้เธอแบบนี้ เขาต้องจับเธอกดอีกแน่นอน แต่เขาไม่อยากให้เธอช้ำไปมากกว่านี้แล้ว แค่นี้ ร่องรอยที่เขาฝากไว้บนตัวเธอก็เยอะแยะไปหมดแล้ว ร่างสูงเดินเข้าห้องน้ำไปทำธุระส่วนตัว พอออกมาจากห้องน้ำก็สวมเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงขาสั้น แล้วเดินออกจากห้องนอนไป ปล่อยให้เด็กเลี้ยงที่ทำหน้าที่อย่างดีเยี่ยมมาตลอดทั้งคืนนอนหลับพักผ่อนตามสบาย แม้จะบอกเพื่อนว่าขอลาพักผ่อน แต่ธันวาก็ยังเป็นห่วงบริษัท ห่วงงาน พอชงกาแฟเสร็จ เขาก็ถือแก้วกาแฟเดินไปนั่งที่โซฟาในห้องโถงเปิดแล็ปท็อปเช็กเมลเช็กงาน หลังจากเช็กงานเรียบร้อยแล้ว เขายกแก้วกาแฟที่เหลือค่อนแก้วขึ้นดื่มจนหมด ลุกจากโซฟาเพื่อจะเอาแก้วไปเก็บ แต่สายตาก็เหลือบไปเห็นกระเป๋าสะพายของช่อใบบัวที่ตกอยู่ใกล้ประตู ธั
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status