เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 4 ดูดาวที่ห้อง
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-06 13:32:16บทที่ 4
ดูดาวที่ห้อง
ไม่นาน รถของไทเกอร์ก็จอดสนิทอยู่ในช่องจอดใต้คอนโดฯ หลายชั้น
“ปกติพาสาวๆ มาดูดาวที่คอนโดเหรอคะ?” ทัชชาเอ่ยถามเสียงเบา แฝงรอยยิ้มขี้เล่นในแววตา
“แล้วน้องทัชชาคิดว่ายังไงล่ะคะ?” เขาหันมามองด้วยสายตากรุ้มกริ่ม “จะดูดาวที่ห้องพี่…หรือดูบนรถดี แต่บนรถมันค่อนข้างแคบนะคะ”
“หมายความว่ายังไงเหรอคะ ดูดาวในรถ?” เธอขมวดคิ้วอย่างไม่แน่ใจ
“เอาตรงๆ เลยนะ” ไทเกอร์ยกยิ้มมุมปาก มือข้างหนึ่งยังจับพวงมาลัย ส่วนสายตากลับตรึงอยู่ที่ใบหน้าเธอ “พี่พาน้องมาเพราะมีจุดประสงค์เดียว น้องไม่ได้คิดเหมือนพี่เหรอ?”
“คะ… คิดยังไงเหรอคะ?” เธอถามเสียงเบา แววตาสับสนจนอีกฝ่ายเผลอหัวเราะออกมาเบาๆ
“พี่เห็นในโพรไฟล์น้องเขียนว่า ONS” เขาเอียงศีรษะเล็กน้อย “ไม่ได้อยากวันไนต์สแตนด์กับพี่เหรอคะ?”
“เอ่อ…” ทัชชาอึกอักไปชั่วขณะ ก่อนที่ไทเกอร์จะหลุดหัวเราะเบาๆ อย่างเอ็นดู
“พี่เสียเวลานะเนี่ย”
“ก็… คิดว่ามันเท่ดีค่ะ”
“คิดว่ามันเท่?” เขายกยิ้ม แล้วดันลิ้นกับกระพุ้งแก้มเบาๆ “คนสวยครับ ผู้หญิงผู้ชายนัดเจอกันกลางดึกแบบนี้ แถมน้องยังเขียนไว้หน้าโพรไฟล์ว่า ONS ก็รู้ๆ กันอยู่ว่ายังไงต้องมีเรื่องเซ็กซ์เข้ามาเกี่ยว ที่พี่นัดเรา เพราะพี่แค่อยาก พี่คิดว่าน้องก็คงคิดเหมือนพี่ หรือน้องไม่ได้คิดแบบเดียวกับพี่เหรอ?” เขาถอนหายใจอย่างเซ็งๆ
ทัชชาก้มหน้าลงเล็กน้อย
“ชาทำให้พี่ไทเกอร์เสียเวลาเหรอคะ?”
“ก็นิดหน่อยค่ะ” เขาตอบเรียบๆ แต่แววตากลับอบอุ่นขึ้น “แล้วจะให้พี่ไปส่งที่ไหน บอกได้เลยนะ”
หญิงสาวนิ่งไปครู่ ก่อนจะเงยหน้ามองเขา
“ไม่ค่ะ… ไม่ต้องส่ง ชามาแล้ว” ริมฝีปากของเธอยกยิ้มบาง “ชาอยากไปดูดาวบนห้องพี่ไทเกอร์”
“หึหึ… คิดดีแล้วแน่นะคะ?”
“ค่ะ”
ไทเกอร์หัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงทุ้มต่ำคล้ายละลายอยู่ในอากาศภายในรถที่ยังไม่ดับเครื่อง
“งั้นก็ขึ้นไปดูดาวด้วยกัน” เขาพูดเสียงเรียบ แต่สายตากลับโลมเลียอยู่ที่ใบหน้าของหญิงสาวอย่างเปิดเผย
ทัชชากลืนน้ำลายเบาๆ ความร้อนบางอย่างแผ่วขึ้นในอก เธอไม่รู้ว่ามันมาจากอุณหภูมิภายในรถ หรือสายตาคมคู่นั้นที่จ้องอยู่ไม่ละไปไหน
เขาเอียงตัวเข้ามาใกล้ กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ จากเขากระทบจมูก กลิ่นที่ให้ความรู้สึกอันตรายปนอบอุ่นในคราวเดียวกัน
“กลัวไหมคะ ถ้าขึ้นไป?” เขากระซิบถามเสียงทุ้มต่ำ ริมฝีปากแทบจะเฉียดข้างหู
“ไม่ค่ะ” เสียงเธอสั่นนิดๆ แต่ยังฝืนตอบด้วยท่าทีมั่นคง
“เก่งจัง…” เขาเอ่ยชมพร้อมรอยยิ้มเอื่อยที่แสนเจ้าเล่ห์ นิ้วเรียวยาวเคาะพวงมาลัยเบาๆ สองครั้ง ก่อนจะดับเครื่องยนต์ แล้วหันมาจ้องหน้าเธอตรงๆ “แต่พี่เตือนก่อนนะทัชชา ดาวบนห้องพี่ อาจจะไม่ได้อยู่บนฟ้า”
หญิงสาวนิ่งงันไปครู่ ดวงตาเบิกเล็กน้อยกับคำพูดที่เหมือนแฝงความนัยลึกซึ้งในที ทว่าแทนที่เธอจะถอยหนี กลับเป็นริมฝีปากที่คลี่ยิ้มขึ้นอย่างท้าทาย
“งั้นก็อยากรู้ค่ะ ว่าดาวแบบที่พี่ว่ามันเป็นยังไง”
ไทเกอร์หัวเราะเบาๆ อีกครั้ง ก่อนจะปลดเข็มขัดนิรภัย แล้วเอนตัวเข้ามาใกล้กว่าเดิม ใกล้พอให้เธอเห็นประกายแพรวพราวในดวงตาคมคู่นั้น
“งั้นขึ้นไปสิคะ… เดี๋ยวพี่จะพาไปดูให้เห็นเต็มตา”
เขาผละออกเพียงนิด แล้วเปิดประตูลงจากรถ เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นคอนกรีตดังชัดเจนในความเงียบของชั้นจอดรถ
ทัชชานั่งนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจแรงๆ เหมือนพยายามเรียกสติ แล้วผลักประตูตามเขาออกไป
ชายหนุ่มรออยู่ข้างรถ มือหนึ่งล้วงกระเป๋า อีกมือเอื้อมมารับเธออย่างสุภาพ ทว่ารอยยิ้มบนใบหน้ากลับซ่อนความน่าค้นหาที่ทำให้หัวใจเธอเต้นแรงจนแทบไม่เป็นจังหวะ
ประตูลิฟต์ปิดลงพร้อมเสียงติ้งเบาๆ
ภายในกล่องเหล็กเงาสะท้อน เงาของทั้งสองปรากฏเคียงกันโดยมีเพียงระยะห่างเพียงก้าวเดียว
ไทเกอร์ยืนพิงผนังลิฟต์ สายตาเขามองเธอผ่านเงาสะท้อนในกระจก สายตาที่ไม่ต้องพูดอะไรก็อ่านได้ชัดว่า เขากำลังพอใจในสิ่งที่เห็น
“น้องทัชชา…” เสียงทุ้มของเขาดังขึ้นช้าๆ คล้ายรอยกระซิบ “รู้ไหมคะ ว่าสายตาเราเวลาประหม่า มันน่ามองมาก”
หญิงสาวเผลอหันไปสบตา ก่อนจะรีบหลบอย่างไม่ทันตั้งตัว
“พี่พูดเกินไปค่ะ”
“ไม่เกินเลย” เขายกมุมปากขึ้นน้อยๆ “พี่พูดแต่ความจริง… พี่ชอบผู้หญิงที่พยายามซ่อนความรู้สึก แต่สายตากลับพูดหมดทุกอย่าง”
คำพูดนั้นทำให้หัวใจเธอเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว
“พี่พูดเก่งมากนะคะ หว่านล้อมเก่งจัง”
“อาจเพราะพี่อยากให้เรารู้สึกดี” เขาโน้มตัวเข้ามาใกล้ขึ้นนิด ดวงตาคมแพรวพราว “ผู้หญิงสวยขนาดนี้ ถ้าพี่ไม่พูดอะไรเลย ก็คงดูไม่สุภาพใช่ไหมคะ”
ทัชชาหลุดหัวเราะเบาๆ
“แบบนี้เรียกสุภาพเหรอคะ”
“แน่นอนค่ะ” เขาตอบพร้อมเสียงหัวเราะนุ่ม “สุภาพในแบบของพี่ ที่อยากให้เรารู้ว่าพี่กำลังชอบมองอยู่”
ประตูลิฟต์เปิดออกพอดี กลิ่นหอมจางๆ จากเขายังติดอยู่ในอากาศเมื่อเธอก้าวตามออกไป
ไทเกอร์เดินนำเล็กน้อย มือข้างหนึ่งสอดกระเป๋ากางเกง อีกข้างถือคีย์การ์ด พลางพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มที่แฝงความมั่นใจอย่างคนรู้จังหวะ
“รู้ไหมคะ พี่ไม่ชอบบังคับใครเลย แต่เวลาอยากให้ใครอยู่ต่อ พี่ก็จะพูดตรงๆ” เขาหยุดเดิน หันมาสบตาเธอตรงๆ “คืนนี้…อยากให้ทัชชาอยู่ดูดาวด้วยกันจริงๆ นะคะ”
หญิงสาวเงียบไปชั่วอึดใจ สายตาเขาทั้งอบอุ่นทั้งอันตรายในเวลาเดียวกัน เหมือนแรงดึงดูดที่ไม่ต้องเอื้อมมือก็สามารถรั้งไว้ได้
“แต่ถ้าน้องไม่สบายใจ พี่จะไม่แตะเลย…แค่จะนั่งคุยกัน มองดาวด้วยกันเฉยๆ” เสียงของเขาเบาลง ทว่ามีบางอย่างในแววตาที่เหมือนสัญญา และก็เหมือนคำท้าทายไปพร้อมกัน
ทัชชาเม้มปากแน่นก่อนจะพยักหน้าเบาๆ
“แค่ดูดาวนะคะ”
“ครับ แค่ดูดาว หรืออยากทำอะไรตอนดูดาวด้วยล่ะ?”
ริมฝีปากเขาปรากฏรอยยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะเอื้อมมือไปแตะประตูห้องเปิดออกอย่างเชื่องช้า พร้อมเสียงกลอนไฟฟ้าดัง คลิ๊ก!
และในชั่วขณะนั้น หัวใจของเธอกลับเต้นแรงเสียยิ่งกว่าตอนอยู่ในลิฟต์เสียอีก
บทล่าสุด
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก ตอนพิเศษ 2 จบ
ตอนพิเศษ 2 จบรถจอดสนิทตรงลานเล่นน้ำ เสียงเพลงสงกรานต์ดังคลอคลื่นผู้คนที่เดินสวนกันไปมา บรรยากาศคึกคักแต่ไม่วุ่นวายเกินไป แดดบ่ายสะท้อนหยดน้ำที่ลอยในอากาศเป็นประกายระยิบทัชชาเดินอยู่ข้างไทเกอร์ตลอด มือหนึ่งถือปืนฉีดน้ำ อีกมือเกาะแขนเขาไว้หลวมๆ เหมือนเผลอทำโดยไม่รู้ตัวไทเกอร์ก้มมองแล้วก็ยิ้ม เขาไม่ได้พูดอะไร แค่ปล่อยให้เธอเกาะแบบนั้น ไม่นานนัก กลุ่มสาวสองสามคนเดินเข้ามาใกล้ หนึ่งในนั้นถือกระป๋องแป้งดินสอพอง ยิ้มสดใส“พี่คะ ขอปะแป้งหน่อยได้ไหมคะ” เสียงใสเอ่ยถาม พร้อมยื่นมือมาทางไทเกอร์ไทเกอร์ชะงักไปนิดเดียว ก่อนจะหันไปมองทัชชาโดยอัตโนมัติ ทัชชาเองก็หยุดเดินทันที เธอไม่ได้ทำหน้าดุ ไม่ได้พูดแรง แค่ขยับเข้าไปยืนใกล้เขามากขึ้นอีกนิด แล้วเอียงศีรษะมองด้วยสายตานิ่งๆ“เอ่อ…” สาวคนนั้นเริ่มชะงักเมื่อเห็นท่าทีทัชชายกมือขึ้นแตะแก้มไทเกอร์เบาๆ เหมือนเช็กอะไรบางอย่าง ก่อนจะยิ้มบางๆ อย่างสุภาพ“ขอโทษนะคะ วันนี้แก้มพี่เขามีเจ้าของแล้วค่ะ”คำพูดไม่ได้แข็ง แต่ชัดเจนพอจะทำให้คนฟังเข้าใจ ไทเกอร์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ พลางยกมือขึ้นโบกนิดๆ เป็นเชิงขอโทษ“โทษทีนะครับ”กลุ่มสาวหัวเราะเขินๆ ก่อนจะถอยออกไปอย่า
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก ตอนพิเศษ 1
ตอนพิเศษ 1เทศกาลสงกรานต์ทัชชายืนมัดผมอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำคอนโดฯไทเกอร์ เธอมัดผมจุกสองข้างและติดทานตะวันดอกใหญ่ไว้บนหัว“จริงจังขนาดนั้นเลยเหรอคะ” ไทเกอร์เดินมาหยุดอยู่หน้าห้องน้ำ กอดอกและพิงกรอบประตูมองแฟนสาวอย่างยิ้มๆ“นานๆ ได้เล่นน้ำวันสงกรานต์ ขอนิดหนึ่งนะคะ” เธอหันมามองเขา ก่อนจะเดินเข้ามาจุ๊บริมฝีปากหนาเบาๆ “พี่ก็รีบแต่งตัวสิคะ เดี๋ยวพวกพี่ซานพี่กรีนรอนานนะ”“พี่จะใส่เสื้อฮาวายทับเสื้อกร้ามกับกางเกงขาสั้น โอเคไหม”ทัชชาหันกลับมามองเขาอีกครั้ง พอเห็นว่าไทเกอร์ยืนนิ่งรอคำตอบอยู่ เธอก็ก้าวเข้าไปประชิดร่างสูงก่อนจะยกมือแตะปกเสื้อฮาวายที่เขายังไม่ได้ใส่ด้วยสีหน้าเหมือนกำลังพิจารณาอะไรบางอย่าง“ใส่ได้ค่ะ…หล่ออยู่แล้วนี่นา”เธอพูดเสียงเบา แต่ต่อให้พูดชมยังไง แววตากลับมีความกังวลบางอย่างซ่อนอยู่ไทเกอร์เลิกคิ้วขึ้นนิดๆ“ทำหน้าแบบนั้น ทำไมคะ หึง?”ทัชชาเชิดหน้าหน่อยๆ แล้วทำเป็นปัดผมตัวเอง“ไม่ได้หึงสักหน่อยค่ะ แค่…” เธอหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเขาเต็มๆ “พี่ห้ามให้ผู้หญิงคนอื่นปะแป้งแก้มพี่นะคะ”ไทเกอร์เบิกตาน้อยๆ ด้วยความขำ“หืม? ออกคำสั่งเหรอ”“ใช่ค่ะ ออกคำสั่ง” เธอพูดเสี
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก บทที่ 50 THE END
บทที่ 50 THE ENDหลังจากเก็บโต๊ะกันเสร็จ ไทเกอร์ก็พาทัชชาเดินออกมาที่สวนหลังบ้าน สนามหญ้ากว้างที่เต็มไปด้วยต้นลีลาวดีและแสงแดดอุ่นๆ ของบ่ายวันเสาร์ เสียงลมพัดเอื่อยทำให้บรรยากาศดูผ่อนคลายขึ้นเรื่อยๆทัชชาเดินตามเขาอย่างเงียบๆ ใจยังเต้นแรงแต่เป็นจังหวะที่เต็มไปด้วยความสุขมากกว่าเดิม หลายครั้งที่เธอหันไปมองหน้าต่างบ้านหลังนั้น เห็นแม่ไทเกอร์มองตามมาด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ราวกับฝากลูกชายไว้กับเธออย่างเต็มใจไทเกอร์หยุดเดินตรงศาลาไม้เล็กๆ กลางสวน ก่อนหันมาหาเธอ“เป็นไงคะ ผ่านด่านพ่อแม่พี่แล้วไหม”ทัชชาหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ“ผ่านแบบไม่ต้องแก้ตัวเลยค่ะ คุณพ่อคุณแม่พี่น่ารักมาก”“ก็บอกแล้วไง” เขายื่นมือมาดึงเอวเธอเข้าหาตัว ก่อนโน้มใบหน้าลงมาใกล้“น่ารักพอๆ กับแฟนพี่นั่นแหละ”“พี่ไทเกอร์!” เธอตีไหล่เขาเบาๆ หน้าแดงจัด แต่มุมปากก็ยกยิ้มไม่หยุดไทเกอร์หัวเราะในลำคอ ก่อนรั้งเธอให้นั่งข้างๆ บนเก้าอี้ไม้ยาวเสียงสายน้ำจากบ่อเลี้ยงปลาข้างศาลาดังคลอตามธรรมชาติ เขาเอนหลังพิงเสา มองเธอด้วยสายตาอ่อนโยนจนทัชชาต้องใจสั่น“ตั้งแต่คบกันมา…” เขาพูดเสียงเบาแต่ชัด “พี่ไม่เคยพาใครเข้ามาพบพ่อแม่เลยนะคะ นอกจากเรา”ทัช
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก บทที่ 49 สัญญา
บทที่ 49 สัญญาเขาและเธอคบกันมาในฐานะแฟนได้ราวสองเดือนแล้ว ช่วงเวลาที่เหมือนจะสั้น แต่กลับเต็มไปด้วยความผูกพันที่ลึกขึ้นทุกวัน และในวันหยุดสัปดาห์นี้ ไทเกอร์ก็ถือโอกาสพาทัชชาออกมาเดินเล่นที่ห้างด้วยกันแบบสบายๆ“อยากกินอะไรไหมคะ เดี๋ยวพี่พาไป” ไทเกอร์ถามพลางจับมือเธอไม่ปล่อยทัชชาหันมามองเขาอย่างเป็นห่วง“วันนี้พี่พาชามาซื้อของทั้งที ชาต้องเป็นฝ่ายถามมากกว่านะคะ ว่าพี่อยากกลับไปพักไหม ชาเห็นพี่ทำงานทั้งคืนเลย กลัวพี่พักผ่อนไม่พอ”“สบายมากค่ะ” เขายิ้มบางๆ “ช่วงใกล้จบก็แบบนี้แหละ งานเยอะหน่อย แล้วพี่ก็มีงานที่บริษัทพ่อแม่รออยู่ด้วย ค่อยๆ ทำไป เดี๋ยวก็เสร็จ”ทัชชาพยักหน้าเบาๆ“ดีจังค่ะ พ่อชาก็บอกไว้เหมือนกันว่า ถ้าเรียนจบจะให้ชาเข้าไปช่วยงานที่บริษัท”ไทเกอร์ชะงักเล็กน้อย ก่อนหันมามองหน้าเธออย่างจริงจังขึ้น“ว่าไป…พี่ยังไม่ได้พาชาไปเจอพ่อแม่เลยนะ เราอยากไปไหม”ทัชชาหลุบตาลงนิดหนึ่ง ความกังวลแผ่ซ่านออกมาอย่างชัดเจน“จะดีเหรอคะ พ่อแม่พี่ไทเกอร์จะรับชาไหม คือ…ชากลัวนิดหน่อยค่ะ”ไทเกอร์จับมือเธอแน่นขึ้นอย่างให้ความมั่นใจ“ทำไมจะรับไม่ได้ล่ะคะ พ่อแม่พี่ใจดีมากนะ”เธอสูดหายใจเบาๆ ก่อนส่งยิ้มกล
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก บทที่ 48 ออกตัว
บทที่ 48 ออกตัวหลายสัปดาห์ต่อมาทัชชานั่งอ่านหนังสืออยู่กับเพื่อนที่ประจำในช่วงบ่ายระหว่างรอเข้าเรียนอีกหนึ่งคลาส เธอพลิกหน้ากระดาษไปเรื่อยๆ จนกระทั่งรู้สึกเหมือนมีคนมายืนอยู่ด้านหลัง แล้วเงาของเขาก็ทอดลงมา รอยยิ้มหวานปรากฏขึ้นบนใบหน้าเธอทันที“ทำอะไรอยู่เหรอคะคนดี” ไทเกอร์โน้มตัวลงกระซิบเสียงพร่าข้างหู แล้ววางกล่องโดนัทกับน้ำหวานลงบนโต๊ะ“กำลังอ่านหนังสือค่ะ แต่ตอนนี้ไม่มีสมาธิแล้ว”“ทำไมล่ะคะ?” เขานั่งลงบนม้านั่งตัวเดียวกับเธอ“ก็ขนมมันล่อตาล่อใจ”“งั้นกินเยอะๆ นะคะ แบ่งกันกินนะครับ” ไทเกอร์เงยหน้าบอกเพื่อนของทัชชาแบ่งโดนัทไปกิน “ส่วนเราก็กินเยอะๆ นะ เดี๋ยวแก้มหาย” ไม่ว่าเปล่า เขายังยกมือขึ้นมาลูบแก้มเธอด้วยความมันเขี้ยวอีกเพื่อนของทัชชาที่คอยสังเกตอยู่เงียบๆ หลุดหัวเราะคิกทันทีเมื่อเห็นไทเกอร์ทั้งหวง ทั้งอ้อน ทั้งเอาใจแฟนแบบไม่สนใจสายตาคนรอบข้างเลยแม้แต่น้อยทัชชาที่โดนลูบแก้มจนหน้าแดงจัด รีบตีหลังมือเขาเบาๆ“พี่ไทเกอร์… คนมองอยู่ค่ะ”“ก็ให้เขามองไปสิคะ” เขาตอบหน้าตาย ก่อนยื่นหน้าเข้ามาใกล้อีกจนปลายจมูกแทบชนแก้มเธอ “แฟนพี่ทั้งคน พี่ไม่อายหรอก”คำพูดนั้นทำเอาเพื่อนทัชชาตาโต“โอ้โ
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก บทที่ 47 สถานะมีแฟนแล้ว
บทที่ 47 สถานะมีแฟนแล้วเช้าวันต่อมาแสงเช้าอ่อนๆ รอดผ่านผ้าม่านสีครีมเข้ามาแตะผิวเบาๆ ความอบอุ่นแรกที่ทัชชารับรู้ไม่ใช่จากแสงแดด แต่เป็นจากแขนหนักๆ ของไทเกอร์ที่กอดเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหายไปไหนเธอกะพริบตาช้าๆ พลางสูดลมหายใจลึก กลิ่นน้ำหอมจางๆ ผสมกับกลิ่นกายของเขายังคงติดอยู่บนผ้าปูที่นอน และบนตัวเธอเอง เป็นกลิ่นที่ทำให้หัวใจเธอเต้นช้าลงอย่างประหลาด จนกลายเป็นความละมุนที่แผ่ซ่านไปทั่วอกไทเกอร์ยังไม่ตื่น ดวงหน้าคมสันซุกอยู่ข้างขมับของเธอ ลมหายใจสม่ำเสมอรดแก้มอุ่นๆ ของทัชชาอย่างแผ่วเบา มือใหญ่ที่พาดอยู่ตรงเอวค่อยๆ ขยับเล็กน้อย เหมือนคนละเมอหวงกอดทัชชาเหลือบมองเขาอย่างแผ่วใจ ภาพเขาเมื่อคืนแวบเข้ามา แต่เธอสลัดมันออกไปอย่างขวยเขินเช้านี้เธออยากจำแค่ความรู้สึกอ่อนโยนตรงหน้า ร่างบางขยับปลายนิ้วไล้หลังมือของเขาเบาๆ“พี่ไทเกอร์…” เสียงเธอแผ่วลงโดยไม่รู้ตัว เหมือนเสียงนั้นไปปลุกบางอย่างในตัวเขาไทเกอร์ขมวดคิวนิดๆ ก่อนจะเผยอเปลือกตาขึ้น แววตาคมที่ปกติแข็งกร้าวกลับดูอ่อนลงมากอย่างไม่น่าเชื่อเมื่อเห็นว่าเธอยังอยู่ตรงอ้อมแขน“ตื่นแล้วเหรอคนดี” เขาพึมพำเสียงทุ้มต่ำ ง่วงๆ ทั้งอบอุ่นอย่างน
บางทีคุณอาจจะชอบ
พิษรักรุ่นพี่เลว
อโดนิส7.9K viewsเกมรักโคตรร้าย วิศวะโคตรเลว
มอร์ฟีน กลิ่นคาราเมล MorphineCaramel4.2K viewsวิศวะล้ำเส้นเพื่อน
ซากิระ24.7K viewsMy Bad Boy วิศวะคลั่งรักเมียเด็ก
เอวาริณ ชาริณ6.2K views3P เมื่อเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ [ซันxโมนาxแอลเจ]
คิมฮานึล2.6K viewsเลือกรักเลือกร้าย(ภาคต่อความลับของความรัก)
ohpal610 viewsลวงรักร้ายนายเย็นชา
ดอกอ้อลู่ลม2.0K viewsRome Game วิศวะเกมรัก
Sweet_Moon93 views
