LOGIN"กรี๊ดดดดดดดดด…!" ฉันกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจสติหล่นวูบพยายามสะบัดมืออกอย่างแรง
"อาย กูเอง กูเองมึง" พอได้ยินเสียงว่าเป็นใครเปลือกตาก็เปิดขึ้นแล้วเพ่งมองมือบาง ใช่…มือของผู้หญิงและผู้หญิงคนนั้นคือต้นน้ำ "มึงเองหรอ" "เออดิ แล้วมึงคิดว่าใคร" "เปล่า มาตั้งแต่ตอนไหน" "เดี๋ยวเล่า เข้าห้องก่อนเถอะ" ต้นน้ำปล่อยมือแล้วแทรกตัวเข้าไปในห้องอย่างถือวิสาสะ ฉันจึงกวาดสายตามองด้วยอาการหวาดระแวงก่อนจะเดินตามเข้ามาข้างในแล้วล็อกห้องเอาไว้ "ว่าไง" "กูมาถึงก่อนมึงไม่กี่นาทีนี้เอง เมื่อกี้แวะไปเข้าห้องน้ำของคอนโดมาเห็นมึงกำลังจะเข้าห้องแล้วดักไว้ก่อน" "…" พอได้ยินแบบนั้นมันก็โล่งใจฉันนึกว่าเจ้าของมือนั้นจะเป็นคนเดียวกันกับตัวดีแล้วซะอีก "มึงกลัวสินะ ถึงได้ขวัญเสียขนาดนั้น" "เออดิ แม่งทุกวันนี้ก็หวาดระแวงฉิบหาย" ไม่พูดเปล่าร่างกายก็เดินเข้ามาในห้องครัวแล้วหยิบกระป๋องเบียร์ขึ้นมาเปิดดื่มแก้เครียด "กูถึงได้มาอยู่เป็นเพื่อนมึงก่อนไง เผื่อบุกเข้าห้องมึงขึ้นมาจะซวย" "แค่นี้ก็ซวยมากพอแล้วชีวิตกู" ตอบด้วยท่าทีเหนื่อยหน่ายแล้วหย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้เรียวขาตวัดขึ้นพาดกันมือกระดกเบียร์เข้าปากยกใหญ่ "ไปปลดปล่อยหน่อยไหม ช่วงนี้มึงไม่ค่อยออกเลยนะ" "ก็ดี" ปกติฉันจะออกตี้เกือบทุกวันถ้าไม่ได้มีงานอะไรส่วนคนที่พบเห็นตอนอยู่ผับหรือตอนอยู่กับผู้ชายก็มักจะถ่ายรูปแล้วเกิดข่าวเสียหายขึ้นมาบ่อยครั้ง ถามว่าแคร์ไหมก็ไม่แล้วแต่จะคิดสิ ส่วนเรื่องงานหน่ะหรอก็มีเข้ามาบ้างเพราะฉันมักจะมีกระแสในด้านเสียหายคนเลยสนใจเห็นแบบนี้งานที่ฉันทำมันก็ออกมาจากความสามารถล้วนๆไม่งั้นคงไม่มีคนจ้างหรอกจริงไหม ใครจะพูดอะไรฉันไม่แคร์สนใจแค่ว่าชีวิตฉันมันมีอย่างอื่นต้องทำดีกว่าใส่ใจคำพูดพวกนั้น "ตั้งแต่เกิดเรื่องนั้นมึงดูแปลกไปนะไม่เห็นควงผู้ชายคนไหนเหมือนเมื่อก่อน" "กูจะกล้าควงได้ยังไง ดีส่งข้อความมาขู่กูทุกคืน" "นั้นมันโรคจิตชัดๆเลยว่ะ" "กูไม่รู้ว่ามันคิดอะไรอยู่ รู้แค่ว่ากูไม่ชอบแล้วยากให้มันไสหัวไปให้พ้นจากชีวิตสักที" พูดออกมาแค่นั้นเสียงหายใจเบื่อหน่ายก็เล็ดลอดออกมาอีกครั้ง … ผับหรูกลางใจเมือง ตอนนี้ฉันออกมาเที่ยวที่ผับแห่งหนึ่งพร้อมกับต้นน้ำเพื่อนสนิท เรานั่งอยู่โซนหลังจากเวทีพร้อมกับสั่งเครื่องดื่มยี่ห้อดังมาตั้งไว้แล้วมันก็หมดไปหลายขวดจนสมองมันเริ่มเบลอขึ้นมา "มึงไหวป่าวนิ" "มีอะไรที่ต้องไม่ไหวด้วยวะ" "เชี้ยมึง" ต้นน้ำมันอุทานออกมาแล้วมองไปที่ทางเจ้าของผับ ฉันได้แต่ชักสีหน้างุนงงให้มันแล้วฟุบหน้าลงบนโต๊ะ "เด็ดมากอิดอก" "อะไร?" "แหกตาดูค่ะชนี" "อ๊ะ เจ็บนะ" มันดึงคอฉันขึ้นแล้วหันไปทางด้านทางเข้าทันทีทีี่มองไปสิ่งแรกที่เห็นคือออร่าความผัวกระจายไปทั่วบริเวณทำเอาท้องน้อยมันร้อนวูบวาบไปหม "ไงมึง ตาค้างเลยหรอวะ" "…" ฉันไม่ได้ตอบคำถามมันกลับแต่ไล่สายตาของกลุ่มผู้ชายสี่คนไปทีละคนไม่ต่างจากผู้หญิงบริเวณนั้นที่ยืนเนื้อเต้นกันใหญ่ ผู้ชายคนแรกดูท่าทางนักเลงสุดในกลุ่มเขาหล่อแบบอันตรายแค่มองก็รู้ว่าไม่ควรเอาชีวิตไปเสี่ยงด้วย คนที่สองคนนี้ยอมรับว่าสะดุดตาเป็นคนแรกรอยสักบ่งบอกถึงความดิบเถื่อน ส่วนคนสามเสน่ห์แพรวพราวเป็นที่จับตามองของสาวๆเขาหว่านเสน่ห์ไปทั่วดูเจ้าชู้ไม่น้อยมาที่คนสุดท้าย… ปึก! ไม่ทันที่เขาจะเดินรั้งท้ายกลุ่มโทรศัพท์มือถือของเขาก็ล่วงหล่นบนหน้าปลายเท้าฉันพอดี ในตอนที่ฉันก้มตัวกำลังจะหยิบขึ้นปลายนิ้วก็สัมผัสกับหลังมือหนาอย่างเลี่ยงไม่ได้ทำให้สายตาของเราสองคนประสานมองกันเล่นเอาร่างกายแน่นิ่งร้อนวูบวาบไปทั่วร่างกายเหมือนมีกระแสไฟฟ้าวิ่งพล่านไปทั่ว ผู้ชายตรงหน้าฉันเป็นผู้ชายคนแรกที่ฉันไม่สามารถคาดเดานิสัยของเขาได้ เขาดูนิ่งและน่าค้นหาอย่างบอกไม่ถูกจนอยากทำความรู้จักต่อ… "ขอโทษค่ะ" "…" เขาไม่ได้ตอบอะไรแล้วลุกขึ้นหลังจากหยิบมือถือของตนเองเสร็จแล้วร่างหนาในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำปลดกระดุมโชว์รอยสักก็เดินตามไป ทิ้งไว้เพียงความสะดุดตาให้ "แหม่ มองค้างเลยนะมึง" "ใครหรอ?" "นี้มึงไม่รู้จักเลยหรออายเรียนที่เดียวกันแท้ๆ" "ไม่อ่ะ" พูดจบก็หยิบแก้วเหล้าขึ้นมาจิบอย่างมีจริต เอาตามตรงฉันสนใจผู้ชายคนนั้นอย่างบอกไม่ถูก "กลุ่มนั้นอ่ะ เด็กวิดวะแต่ละคนตัวเด็ดทั้งนั้น สาวๆในมหาลัยอยากได้เป็นผัวกันเกินครึ่งหนึ่งในนั้นเป็นลูกเจ้าของมหาลัยด้วย" "เด็ดขนาดไหนกันนะ" ถามออกไปแบบนั้นสายตาก็มองตามขึ้นไปยังโซนชั้นสองซึ่งบริเวณที่พวกรุ่นน้องนั่งกันอยู่ก็ในระดับสายตาพอดี "อย่าบอกนะว่ามึงจะล่อ" "ไม่รู้สิ" ตอบเสร็จก็หันกลับมาขยิบตาให้ต้นน้ำวันนี้คงจะสนุกแล้วสิมีอะไรให้น่าตื่นเต้นมากกว่าทุกวัน "ก็ลองดู จะได้ลืมเรื่องดี" ฉันไม่ได้ตอบอะไรกลับไปแล้วสนใจแก้วเหล้าต่อจนเวลาผ่านไปหลายนาที "เข้าห้องน้ำนะ" "อาย กูว่าเปลี่ยนใจตอนนี้ยังทัน" ต้นน้ำจับมือฉันเอาไว้แล้วโบ้ยปากไปยังชั้นสองที่เด็กกลุ่มนั้นซึ่งตอนนี้ทุกคนต่างมีผู้หญิงมานั่งข้างกายยกเว้นผู้ชายหน้านิ่งคนนั้น แล้วสายตาก็เห็นการกระทำของเขาที่เมินผู้หญิงอย่างไม่ไยดีราวกับเธอเป็นอากาศ "แล้ว?" ฉันหรี่ตามอง "มึงดูดีๆก่อน เบิกเนตรให้กว้าง" คำพูดของต้นน้ำทำให้สายตามองขึ้นไปอีกครั้งก็พบเขากำลังใช้ปืนจี้เอวผู้หญิงคนเดิมที่กำลังจะพยายามนั่งตักหนา "คราวนี้ปืน เปลี่ยนเป้าหมายดีกว่าไหมอีอาย" "…" ฉันได้แต่ถอนหายใจออกมากับความขี้ขลาดของเพื่อนตัวเอง ไอ้วิธีพวกนั้นจะล่อผู้ชายได้ยังไงกันมันเชยสิ้นดีฉันคิดในใจแล้วคํ้าคางมอง "น่าสนุกดีออก…"เสียงตวาดของดีไวน์ทำให้ฉันสะดุ้งตกใจขยับไปชิดกับขอบเตียง เป็นครั้งแรกที่เขาตวาด และฉันก็ไม่รู้ด้วยว่าดีไวน์หมายถึงอะไร… "ก็บอกมาสิว่าหมายถึงเรื่องอะไร อายจะได้อธิบาย…" ฉันพยายามควบคุมเสียงตนเองไม่ให้สั่น อยากให้ดีไวน์ใจเย็นและพูดมันออกมาสักที "ไม่ต้อง…" เขาตอบมาด้วยนํ้าเสียงเยือกเย็น มือหนาบีบโทรศัพท์ในมือแน่นหรือว่าดีไวน์จะรู้แล้ว ว่าฉัน…ทะ…ท้อง"งั้นบอกอายที" "ตอบคำถามฉัน" เขาพูดสวนขึ้นมาในทันควัน ร่างหนาเดินเข้ามาประชันชิดที่ปลายเตียง สายตาเรียบนิ่งคู่นั้นซ่อนไปด้วยความน่ากลัวอย่างที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน "อายแค่ออกไปเดินเล่น บอกป้าอิงแล้วด้วย" "เดินเล่น?" หมับ! มือหนาคว้าหมับเข้าที่ปลายคางฉัน เขาออกแรงบดขยี้ระบายความโกรธออกมาจนความเจ็บที่กรามวิ่งแล่นเข้ามา ใบหน้าฉันเบ้ด้วยความทรมาน มือก็พยายามจะจับแขนใหญ่ออก "แหกตาดู" ดีไวน์ยกหน้าจอมือถือขึ้นมามันกำลังฉายคลิปวีดีโอของฉันและดีเลนตอนอยู่ข้างคลีนิก และฉันเชื่อว่ามันคงไม่ได้มีแค่คลิปเดียว แสดงว่าดีไวน์ให้คนตามฉันตลอดงั้นหรอ "ดะ…ดินไปเอามาจากไหน" "คิดว่าฉันไม่รู้งั้นเหรอ" "ดินรู้เรื่องอะไร…" เคล้ง! ฉันเค้นเสียงถามกลับไปด้วยควา
ทันทีที่อายแคร์ก้าวขาเข้าไปภายในคลีนิกสายตาคู่สวยก็กวาดมองภายใน เธอหย่อนตัวนั่งลงที่อีกฝั่งคลีนิกแห่งนี้ถูกกฎหมายและปลอดภัย เพราะคุณหมอและพยาบาลสวมชุดเต็มรูปแบบ อีกอย่างที่นี้เปิดทำการเป็นเวลาเพื่อที่คุณหมอจะได้มีเวลาเข้าไปทำงานที่โรงพยาบาลใหญ่ อายแคร์นั่งอยู่เพียงลำพังเธอยังไม่เข้าไปสอบถามอะไรเกี่ยวกับข้อมูลเพิ่มเติม มือบางยังคงลูบหน้าท้องตนเองอย่างแผ่วเบา เธอพึมพำขอโทษลูกในท้องก่อนจะช้อนสายตามองพยาบาลที่กำลังผายมือเชิญผู้หญิงวัยมัธยมเข้าไปในห้องเพื่อพบคุณหมอ การทำแท้งเธอมองว่าเป็นการเลือกทางออกที่ดีที่สุดสำหรับคนเป็นแม่แล้ว ผู้หญิงต้องอุ้มท้อง ต้องใช้เวลาเกือบปีดูแลเขาให้ดีที่สุด ในเมื่อคนเป็นแม่ไม่พร้อมก็ต้องตัดสินใจเอง ถ้าเธอพร้อมมีลูกในท้องจะถูกดูแลให้ดีที่สุด คนอื่นคงมองว่าใจร้ายใจบาป หากมาอยู่ในสถานการณ์หรือตัวเองไม่พร้อมเป็นแม่คนที่ต้องแบกความร้บชิบชอบอีกหนึ่งชีวิตเอาไว้คงไม่เข้าใจ เธอมีพ่อที่คอยอยากให้เด็กเกิดมาก็จริง แต่อายแคร์ไม่ได้อยากมีครอบครัวกับเขา…"ขอโทษนะคะ มีอะไรให้เราช่วยไหมเอ่ย" คุณพยาบาลถามออกมาเป็นภาษาจีน ทำให้เธอฟังมันไม่เข้าใจแล้วเอ่ยตอบกลับเป็นภาษาอังกฤษแ
ขะ…ขีดสอง ให้ตายเถอะ ฉันท้อง… ความจริงที่ได้รับรู้ทำให้ที่ตรวจครรภ์หล่นจากมือกระทบกับพื้นห้องนํ้า ฉันแทบล้มทั้งยืน แล้วแบบนี้ฉันจะทำยังไงต่อไป อีกไม่นานคงแสดงอาการออกมาชัดเจนกว่านี้ แล้วดีไวน์ก็คงจับได้ฉันคิดหาทางออกพร้อมกับจังหวะเสียงหัวใจที่เต้นระรัว ต้องเอื้อมมือจับอ่างล้างหน้าเอาไว้ อีกข้างยกขึ้นปิดปากสั่นระริก ขอบตามันเริ่มร้อนผ่าวกับเรื่องที่เกิดขึ้นกับตัวเอง ก๊อก ก๊อก ก๊อก! ในตอนที่ฉันกำลังยืนวิตกกังวลอยู่เสียงเคาะประตูห้องนํ้าก็ดังขึ้น ฉันหลุบตามองที่ตรวจครรภ์แล้วหยิบมันขึ้นมาแล้วซ่อนไว้ นํ้าตาที่กำลังจะไหลออกถูกปาดออกด้วยหลังมือ ก่อนที่ฉันจะเปิดประตูแง้มออก ก็สบตาเข้ากับดีไวน์อย่างจัง "ดิน…ไปไหนมาหรอ" ฉันยกยิ้มกลบเกลื่อนให้คนตรงหน้า ปลายจมูกสัมผัสได้ถึงกลิ่นแอลกอฮอล์ ดีไวน์คงไปดื่มกับเพื่อนมาก่อนจะบินไปฮ่องกงสองสัปดาห์แต่ทำไมตอนนี้เขายังไม่ไปอีกก็ไม่รู้ ถ้าดีไวน์ไปตอนนี้ฉันจะได้นอนคิดหาทางออก…"ผับ""ไปเตรียมตัวได้แล้ว กำลังจะบินแล้วนิ" พูดจบฉันก็แทรกตัวผ่านร่างหนาออกมา พยายามควบคุมตัวเองไม่ให้แสดงอาการกังวลออกมามาก "เธอต้องไปกับฉัน" "…แต่" คำพูดของดีไวน์ทำให้ฉันที่กำ
"อายแค่สงสัยหน่ะค่ะเลยซื้อไปลองตรวจดู…" ฉันตอบกลับเสียงแผ่วแล้วหยิบเงินออกจากถุงกางเกงวางให้พี่พนักงาน "อายกลับก่อนนะคะ""โอเคจ๊ะ" เธอพยักหน้าตอบแล้วฉีกยิ้มให้ฉันจึงหยิบที่ตรวจครรภ์ออกมาแล้วซ่อนไว้ตรงเสื้อซับใน ส่วนถุงยาก็หลบหลังเอาไว้ แต่พอเดินออกมาจากหน้าร้านได้ไม่นานก็มีเงาของใครบางคนมาขวางหน้าเอาไว้ ฉันหยุดแน่นิ่งแล้วเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของเงานั้น แล้วคนที่ไม่อยากให้มาที่สุดก็ยืนอิงกับเสาสายตามองมาที่ฉัน ดีไวน์รู้ได้ยังไงกันนะว่าฉันแอบออกมาตอนนั้นเขายังคุยโทรศัพท์อยู่เลยฉันออกมาแป๊บเดียวเอง ฉันบีบถุงยาเอาไว้แน่นดีไวน์มองตาม ก่อนที่ประโยคนิ่งจะเอ่ยถามออกมา "ซ่อนอะไร" "ยาหน่ะ…ยาแก้ปวด อายปวดตัว แล้วทำไมมายืนตรงนี้" "ยาแก้ปวด" ดีไวน์ทวนแล้วหรี่ตามอง มือหนาคว้าแขนฉันแล้วดึงเข้าไปหาตนเองดีไวน์ดึงถุงยาออกมาแล้วหยิบมันขึ้นมาดู ก็ปรากฏว่ามันเป็นแผงยาคลุมหลายแผง ถูกจับได้อีกแล้วล่ะสิ "ดิน" มือหนาจับถุงขึ้นแล้วเทมันลงพื้นจนหมด เขาทิ้งถุงยาเป็นสิ่งสุดท้ายแล้วปล่อยมือออก คนตัวโตสั่งให้เดินตามมาด้วยสายตา ฉันหลุบมองแผงยาพวกนั้นด้วยแววตาละห้อย อยากจะก้มเก็บขึ้นมาก็คงทำไม่ได้ แต่ฉันไม่ยอมแพ้หร
"ได้ยินไหม…" ดีไวน์ยังคงยื่นหน้าเข้ามาคลอเคลียพร้อมกับจังหวะเอวที่เริ่มถี่มากขึ้นกว่าเดิม คาดคั้นอยู่ได้ ไม่รู้รึไงฉันกำลังเก็บอาการไว้อยู่"อ๊ะ…ดิน" เขาใช้เอวเร่งเร้าให้ฉันตอบแทนคำพูด ฉันกัดปากตัวเองอย่างขอไปทีแล้วเกาะบ่าแกร่งเอาไว้ "ตอบมา" "คะ…คบ อ๊ะ…อื้อ!! คบแล้ว…" คำตอบของฉันทำให้ใบหน้าเหยเกนั้นยกยิ้มมุมปาก ดีไวน์ได้ใจใหญ่ ก็แหงน่ะสิ เขามันชอบฉันตั้งแต่วันแรกที่เจอกันแล้ว"…ครับแฟน" และมันเป็นอีกครั้งที่ดีไวน์เรียกฉันว่าแฟน…เขาเรียกฉันว่าแฟนอีกแล้ว ได้แต่ยืนนิ่งพร้อมกับร่างกายที่โดนกระแทก รู้ตัวอีกทีลิ้นหนาก็กำลังตะลอมเลียกลีบปากฉัน แล้วฉันก็ยอมให้ตานี้จูบอยู่แบบนั้นแถมยังอ้าขาแอ่นสะโพกรับเเรงอีกด้วย ใจง่ายซะจริงเลยนะอายแคร์ แต่ก่อนกลัวเขานักหนา แต่ตอนนี้ดีไวน์คงไม่ทำให้ฉันกลัวอีกแล้วมั้ง ถ้าฉันไม่…ร่าน จะพยายามก็แล้วกันนะ ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!!! "อึก…อื้อ!!" ดูเหมือนดีไวน์กำลังจะฮึกเฮิมอีกแล้วเขาตั้งใจกระแทกมากเลย ทำเอาฉันต้องร้องครางอู้อี้ในลำคอ ร่างกายปวดแน่นไปหมดอยากปลดปล่อยออกมาอยู่รอมร่อ ใกล้แล้วสิ ใกล้จะแตกอีกแล้ว คิดได้แบบนั้นก็ทุบอกแกร่งให้ปล่อยจูบก่
"ครางได้ใช่ไหม…มันเสียวมากเลยดิน" "ครางสิ ให้ดัง" ดีไวน์ตอบ แล้วขยับสะโพกสอบกระแทกลงมา เหมือนนํ้าที่ถูกขังในเขื่อนแล้วได้ถูกปลดปล่อยออกมาอย่างบ้าคลั่งปึก! ปึก! ปึก! ปึก! "อ๊ะ…อ๊าา!" อายแคร์ร้องครางออกมาเมื่อจุดบอบบางถูกรังแก ก่อนทีีมือบางจะยกขึ้นมาปิดปากกลั้นเสียง ใบหน้าส่ายไปมาพัลวัน คนบนร่างเธอร้อนแรงเกินกว่าจะต้านอยู่ ดีไวน์ตอกอัดสะโพกสอบใส่ร่องนุ่มไม่ยั้ง มือหนาลูบไล้ตามเนื้อตัวขาวเนียนแล้วหยุดที่หน้าอกอวบอิ่ม มันกำลังกระเพื่อมตามแรงโยกใต้ร่าง ใบหน้าสวยน่ารักเหยเก ปากบางยังคงเผยอขึ้นปลดปล่อยเสียงครวญครางออกมาเป็นระยะ ดีไวน์หลุบตามองอายแคร์พลันหัวใจก็เต้นรัวกระหน่ำไม่ต่างจากจังหวะเอว มันเป็นอีกแล้วดีไวน์หวั่นไหวเวลามองอายแคร์นอนอยู่ใต้ร่าง เธอสวยที่สุดในสายตาเขา"ดะ…ดิน อึก…อ๊าาา~" เธอเม้มปากแน่นเสียงหวานไม่หยุดกระตุ้นให้เขาตอกอัดแรง ยิ่งได้ฟังตอนอายแคร์ครางชื่อ ก็ยิ่งอยากกดเธอให้จมโซฟา ดีไวน์ได้แต่กัดปากตัวเองแน่นเขาขยับขาแนบกับขาเรียวแล้วทิ้งนํ้าหนักตัวลงกระแทกหมด ทำเอาเสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังลั่นห้องชมรม มือบางไร้ที่พึ่งยกขึ้นจิกขอบโซฟาที่กำลังขยับเสียรูปทรง เสียงสปริงดังระ

![Evil Engineerร้ายรักวิศวะเลว [ไนต์]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





