Masukไม่ปล่อยให้ต้นน้ำได้พูดอะไรต่อร่างอรชรก็เหยียดกายลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินนวยนาดฝ่าผู้คนมายังโซนชั้นสองเธอหยิบถุงยางอนามัยออกมาจากกระเป๋าไซต์ห้าสิบหกแล้วประทับจูบลงบนหน้าซองก่อนจะเดินผ่านโต๊ะของกลุ่มดีไวน์ก็จัดการโยนลงที่ตักของใครบางคนแล้วเดินหายเข้าไปในห้องน้ำรวม
"ไรวะ" เพิร์ธก้มมองแล้วหยิบขึ้นมาดู "ถุงยางว่ะ" "สวยฉิบหาย มึงไม่เอากูขอนะ" ไฟนอลมองตามบั้นท้ายงามงอนแล้วยกมือขึ้นลูบปลายคาง "เสียใจเขาโยนให้กู ไปล่ะ ไปโยกเอวสักหน่อย" "เดี๋ยว มึงแหกตาดูหลังซองด้วย" "…" เพิร์ธหรี่ตาอย่างไม่เข้าใจแล้วพลิกซองดูตามที่ทิศเหนือบอก "Still? นิ่ง" สิ้นเสียงพูกทุกสายตาก็หันไปยังดีไวน์ที่นั่งจิบเหล้าอยู่ "เหี้ยเอ่ย มึงได้อีกแล้วหรอวะ" "ไร" เสียงนิ่งถามกลับ "คนนี้ไม่เอาให้กูได้นะ" เพิร์ธโยนซองถุงยางไว้บนตกดีไวน์แทนแล้วหย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้เหมือนเดิม สายตาไร้ความรู้สึกหลุบมองแล้วยกยิ้มขึ้นมาอย่างมีเลศนัยก่อนที่ร่างหนาจะลุกขึ้นแล้วเดินออกมาจากโต๊ะโดยที่ไม่ได้บอกคำพูดใดกับเพื่อนในกลุ่ม ห้องน้ำร่วมชั้นสอง "ออกไป" ในตอนที่อายแคร์กำลังจรดลิปสีแดงเคลือบกลีบปากอวบอิ่มเสียงของใครบางคนก็ดังขึ้น ดวงตาสวยเฉี่ยวจึงมองผ่านกระจกก็เห็นร่างหนายืนอยู่มุมประตูในความมืดมีเพียงควันบุหรี่สีขาวขุ่นลอยคละคุล้งไปทั่วบริเวณนั้น เธอเหยียดยิ้มออกมาแล้วทำท่าทีเหมือนจะเดินออกไปข้างนอกเมื่อตอนนี้ภายในห้องมีแค่ดีไวน์กับอายแคร์ "เดี๋ยว" "มีอะไรรึป่าวคะ" มือที่กำลังจะเปิดประตูออกหยุดชะงัก ดีไวน์เดินแทรกตัวมาอยู่ตรงหน้าอายแคร์แล้วล็อกประตูเอาไว้ชายหนุ่มย่างกรายเข้ามาหาคนตัวเล็กทีละก้าวจนร่างของอายแคร์หยุดอยู่ตรงขอบอ่างล้างมือ เรียวแขนคู่สวยจึงคล้องเข้าที่ลำคอหนาแล้วโน้มเข้ามาหาตนเองหวังจะจูบ ดีไวน์จีงยื่นปลายจมูกมาคลอเคลียกับพวงแก้มเนียน "เธอลืมของ" พูดจบเขาก็หย่อนถุงยางใส่กระเป๋าสะพายใบหรูพร้อมกับจะผละร่างกายออกทว่ากลับถูกอายแคร์เลื่อนปากมาขบเม้มใบหูแล้วกระซิบบอกกลับไป "ไม่ต้องคืนหรอก เดี๋ยวเราก็ได้ใช้แล้ว" "แน่ใจ?" "มีอะไรให้คิดอีกล่ะ พี่มองเธอมาตั้งแต่เดินเข้าผับมาแล้วนะ" "หึ…" ดีไวน์กระตุกยิ้มมุมปากแล้วลากร่างอายแคร์เข้ามาในห้องนํ้าห้องสุดท้าย ใบหน้าดุนิ่งก้มลงดูดปากบางอย่างหื่นกระหายอายแคร์ที่ถูกจู่โจมไม่รอช้าจูบตอบปลายนิ้วไล่แกะกระดุมเสื้อเชิ้ตออกทีละเม็ดพอครบก็ถูกสะบัดลงพื้น เธอไม่รอช้าถกกระโปรงขึ้นกองไว้ที่เอวขอดแล้วดึงแพนตี้ตัวจิ๋วออกจากเรียวขาไม่นานร่างกายก็พร้อม "อื้อ~" เสียงดูดปากกันดังสนั่นลั่นห้องอายแคร์ครางออกมาเสียงหวานในตอนที่เสียงเพลงกลบทุกอย่าง เธอล้วงมือเข้าไปลูบไล้แก่นกายแข็งทื่อในเสี้ยววินาทีร่างกายกูร้อนวูบวาบเมื่อขนาดของอาวุธมันใหญ่กว่ามือเธอจะกอบกุมหลายเท่า ดีไวน์ดันร่างเล็กแนบชิดกับผนังมือหนาไม่อยู่นิ่งลูบเข้าที่สองกลีบเคลมเปียกแฉะสร้างความกระสันให้อายแคร์ร้องครางงึมงำในลำคอไม่หยุด หมับ! "ไม่ไหวแล้วค่ะ" อายแคร์บอกเสียงสั่นแล้วผลักร่างหนานั่งลงบนฝาชักโครกมือล้วงหยิบถุงยางขึ้นมาแล้วฟาดกระเป๋าลงพื้น เธอฉีกถุงยางออกพร้อมกับจะสวมเข้าที่หัวหยักสีชอบสดแต่กลับถูกดีไวน์ปัดออกแล้วรั้งตัวเธอมาคร่อมบนตัก มือหนาสอดเข้าใต้เรือนผมสลวยปากร้อนไล่ดูดตามกลีบปากมาลำคอ "ไม่ต้องใส่" "ไม่ได้นะ มันไม่ปลอดภัย" "ชอบสด…" ดีไวน์กระซิบบอกแล้วจับคนตัวเล็กกระแทกใส่แก่นกายตัวเอง "อ๊ะ…กรี๊ดดดดดดด!" อายแคร์ผละจูบออกแล้วกรีดร้องออกมาความแน่นอึดอัดขยายแน่นเต็มช่องท้อง เธอหลุบตามองระหว่างจุดเชื่อมพลันใบหน้าก็เห่อร้อนขึ้นมา "อ๊า…" เสียงแหบครางออกมาแล้วเลื่อนมือมาบีบสองเต้าอวบ เขารูดซิปดึงเกาะอกลงแล้วยกยิ้มกับขนาดมองผ่านในรูปว่าใหญ่แล้วเจอของจริงยิ่งกว่านั้น "น้องชื่อไรคะ…อื้อ ทะ ทำไมใหญ่แบบนี้" มือบางบีบขย้ำเรือนผมดีไวน์ แล้วเชิดหน้าแอ่นอกในตอนที่ลิ้นร้อนกำลังตวัดเลียดูดรอบอกตัวเองอยู่ "เดี๋ยวก็รู้" เขาตอบแล้วดูดยอดอกอวบต่อ อายแคร์ที่ถูกครอบงำด้วยอารมณ์ราคะไม่สามารถควบคุมอารมณ์ตัวเองได้เธอรู้ตัวดีว่าตอนนี้กำลังปล่อยสดกับผู้ชายครั้งแรกที่พึ่งรู้จักกันแต่อารมณ์มันก็พาไปจนควบคุมไม่อยู่เอวบางเริ่มขยับโยกย้ายเป็นจังหวะเนิบนาบแล้วเร่งจังหวะเร็วขึ้น ผ่านไปหลายยกเธอก็ชักชวนชายหนุ่มที่ไม่รู้จักแม้กระทั่งชื่อมาต่อที่ห้องทั้งสองละเลงร่างกายของกันและกันจนถึงเช้าของอีกวัน "อ๊ะ!?" อายแคร์หลุดครางออกมาแล้วกวาดสายตามองไปรอบห้องพอไม่เห็นร่างของดีไวน์เธอจึงหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาสวมแล้วเดินออกมาหยุดยังประตู "ไปไหน" เสียงแหบเอ่ยถามร่างหนามีเพียงชุดคลุมอาบนํ้าสีขาวไม่เป็นทรง "กลับค่ะ ขอบคุณสำหรับเมื่อคืนนะ นํ้าแทบหมดตัวแหนะ" อายแคร์ตอบแล้วยกยิ้มให้ สำหรับเธอมันก็แค่ one night เท่านั้น ได้แล้วคือจบ "เชือดแล้วทิ้ง?" "ว่าไงนะคะ พี่ว่าพี่ชัดเจนตั้งแต่แรกแล้วแค่ One night น้องคงเข้าใจนะ" ทิ้งท้ายไว้แค่นั้นอายแคร์ก็เดินออกจากห้องไป ดีไวน์ไม่ได้ตามแต่ชายหนุ่มกลับจุดไฟแช็กขึ้นแล้วมองเปลวไฟ ได้แล้วต้องรับผิดชอบสิจริงไหม?เสียงตวาดของดีไวน์ทำให้ฉันสะดุ้งตกใจขยับไปชิดกับขอบเตียง เป็นครั้งแรกที่เขาตวาด และฉันก็ไม่รู้ด้วยว่าดีไวน์หมายถึงอะไร… "ก็บอกมาสิว่าหมายถึงเรื่องอะไร อายจะได้อธิบาย…" ฉันพยายามควบคุมเสียงตนเองไม่ให้สั่น อยากให้ดีไวน์ใจเย็นและพูดมันออกมาสักที "ไม่ต้อง…" เขาตอบมาด้วยนํ้าเสียงเยือกเย็น มือหนาบีบโทรศัพท์ในมือแน่นหรือว่าดีไวน์จะรู้แล้ว ว่าฉัน…ทะ…ท้อง"งั้นบอกอายที" "ตอบคำถามฉัน" เขาพูดสวนขึ้นมาในทันควัน ร่างหนาเดินเข้ามาประชันชิดที่ปลายเตียง สายตาเรียบนิ่งคู่นั้นซ่อนไปด้วยความน่ากลัวอย่างที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน "อายแค่ออกไปเดินเล่น บอกป้าอิงแล้วด้วย" "เดินเล่น?" หมับ! มือหนาคว้าหมับเข้าที่ปลายคางฉัน เขาออกแรงบดขยี้ระบายความโกรธออกมาจนความเจ็บที่กรามวิ่งแล่นเข้ามา ใบหน้าฉันเบ้ด้วยความทรมาน มือก็พยายามจะจับแขนใหญ่ออก "แหกตาดู" ดีไวน์ยกหน้าจอมือถือขึ้นมามันกำลังฉายคลิปวีดีโอของฉันและดีเลนตอนอยู่ข้างคลีนิก และฉันเชื่อว่ามันคงไม่ได้มีแค่คลิปเดียว แสดงว่าดีไวน์ให้คนตามฉันตลอดงั้นหรอ "ดะ…ดินไปเอามาจากไหน" "คิดว่าฉันไม่รู้งั้นเหรอ" "ดินรู้เรื่องอะไร…" เคล้ง! ฉันเค้นเสียงถามกลับไปด้วยควา
ทันทีที่อายแคร์ก้าวขาเข้าไปภายในคลีนิกสายตาคู่สวยก็กวาดมองภายใน เธอหย่อนตัวนั่งลงที่อีกฝั่งคลีนิกแห่งนี้ถูกกฎหมายและปลอดภัย เพราะคุณหมอและพยาบาลสวมชุดเต็มรูปแบบ อีกอย่างที่นี้เปิดทำการเป็นเวลาเพื่อที่คุณหมอจะได้มีเวลาเข้าไปทำงานที่โรงพยาบาลใหญ่ อายแคร์นั่งอยู่เพียงลำพังเธอยังไม่เข้าไปสอบถามอะไรเกี่ยวกับข้อมูลเพิ่มเติม มือบางยังคงลูบหน้าท้องตนเองอย่างแผ่วเบา เธอพึมพำขอโทษลูกในท้องก่อนจะช้อนสายตามองพยาบาลที่กำลังผายมือเชิญผู้หญิงวัยมัธยมเข้าไปในห้องเพื่อพบคุณหมอ การทำแท้งเธอมองว่าเป็นการเลือกทางออกที่ดีที่สุดสำหรับคนเป็นแม่แล้ว ผู้หญิงต้องอุ้มท้อง ต้องใช้เวลาเกือบปีดูแลเขาให้ดีที่สุด ในเมื่อคนเป็นแม่ไม่พร้อมก็ต้องตัดสินใจเอง ถ้าเธอพร้อมมีลูกในท้องจะถูกดูแลให้ดีที่สุด คนอื่นคงมองว่าใจร้ายใจบาป หากมาอยู่ในสถานการณ์หรือตัวเองไม่พร้อมเป็นแม่คนที่ต้องแบกความร้บชิบชอบอีกหนึ่งชีวิตเอาไว้คงไม่เข้าใจ เธอมีพ่อที่คอยอยากให้เด็กเกิดมาก็จริง แต่อายแคร์ไม่ได้อยากมีครอบครัวกับเขา…"ขอโทษนะคะ มีอะไรให้เราช่วยไหมเอ่ย" คุณพยาบาลถามออกมาเป็นภาษาจีน ทำให้เธอฟังมันไม่เข้าใจแล้วเอ่ยตอบกลับเป็นภาษาอังกฤษแ
ขะ…ขีดสอง ให้ตายเถอะ ฉันท้อง… ความจริงที่ได้รับรู้ทำให้ที่ตรวจครรภ์หล่นจากมือกระทบกับพื้นห้องนํ้า ฉันแทบล้มทั้งยืน แล้วแบบนี้ฉันจะทำยังไงต่อไป อีกไม่นานคงแสดงอาการออกมาชัดเจนกว่านี้ แล้วดีไวน์ก็คงจับได้ฉันคิดหาทางออกพร้อมกับจังหวะเสียงหัวใจที่เต้นระรัว ต้องเอื้อมมือจับอ่างล้างหน้าเอาไว้ อีกข้างยกขึ้นปิดปากสั่นระริก ขอบตามันเริ่มร้อนผ่าวกับเรื่องที่เกิดขึ้นกับตัวเอง ก๊อก ก๊อก ก๊อก! ในตอนที่ฉันกำลังยืนวิตกกังวลอยู่เสียงเคาะประตูห้องนํ้าก็ดังขึ้น ฉันหลุบตามองที่ตรวจครรภ์แล้วหยิบมันขึ้นมาแล้วซ่อนไว้ นํ้าตาที่กำลังจะไหลออกถูกปาดออกด้วยหลังมือ ก่อนที่ฉันจะเปิดประตูแง้มออก ก็สบตาเข้ากับดีไวน์อย่างจัง "ดิน…ไปไหนมาหรอ" ฉันยกยิ้มกลบเกลื่อนให้คนตรงหน้า ปลายจมูกสัมผัสได้ถึงกลิ่นแอลกอฮอล์ ดีไวน์คงไปดื่มกับเพื่อนมาก่อนจะบินไปฮ่องกงสองสัปดาห์แต่ทำไมตอนนี้เขายังไม่ไปอีกก็ไม่รู้ ถ้าดีไวน์ไปตอนนี้ฉันจะได้นอนคิดหาทางออก…"ผับ""ไปเตรียมตัวได้แล้ว กำลังจะบินแล้วนิ" พูดจบฉันก็แทรกตัวผ่านร่างหนาออกมา พยายามควบคุมตัวเองไม่ให้แสดงอาการกังวลออกมามาก "เธอต้องไปกับฉัน" "…แต่" คำพูดของดีไวน์ทำให้ฉันที่กำ
"อายแค่สงสัยหน่ะค่ะเลยซื้อไปลองตรวจดู…" ฉันตอบกลับเสียงแผ่วแล้วหยิบเงินออกจากถุงกางเกงวางให้พี่พนักงาน "อายกลับก่อนนะคะ""โอเคจ๊ะ" เธอพยักหน้าตอบแล้วฉีกยิ้มให้ฉันจึงหยิบที่ตรวจครรภ์ออกมาแล้วซ่อนไว้ตรงเสื้อซับใน ส่วนถุงยาก็หลบหลังเอาไว้ แต่พอเดินออกมาจากหน้าร้านได้ไม่นานก็มีเงาของใครบางคนมาขวางหน้าเอาไว้ ฉันหยุดแน่นิ่งแล้วเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของเงานั้น แล้วคนที่ไม่อยากให้มาที่สุดก็ยืนอิงกับเสาสายตามองมาที่ฉัน ดีไวน์รู้ได้ยังไงกันนะว่าฉันแอบออกมาตอนนั้นเขายังคุยโทรศัพท์อยู่เลยฉันออกมาแป๊บเดียวเอง ฉันบีบถุงยาเอาไว้แน่นดีไวน์มองตาม ก่อนที่ประโยคนิ่งจะเอ่ยถามออกมา "ซ่อนอะไร" "ยาหน่ะ…ยาแก้ปวด อายปวดตัว แล้วทำไมมายืนตรงนี้" "ยาแก้ปวด" ดีไวน์ทวนแล้วหรี่ตามอง มือหนาคว้าแขนฉันแล้วดึงเข้าไปหาตนเองดีไวน์ดึงถุงยาออกมาแล้วหยิบมันขึ้นมาดู ก็ปรากฏว่ามันเป็นแผงยาคลุมหลายแผง ถูกจับได้อีกแล้วล่ะสิ "ดิน" มือหนาจับถุงขึ้นแล้วเทมันลงพื้นจนหมด เขาทิ้งถุงยาเป็นสิ่งสุดท้ายแล้วปล่อยมือออก คนตัวโตสั่งให้เดินตามมาด้วยสายตา ฉันหลุบมองแผงยาพวกนั้นด้วยแววตาละห้อย อยากจะก้มเก็บขึ้นมาก็คงทำไม่ได้ แต่ฉันไม่ยอมแพ้หร
"ได้ยินไหม…" ดีไวน์ยังคงยื่นหน้าเข้ามาคลอเคลียพร้อมกับจังหวะเอวที่เริ่มถี่มากขึ้นกว่าเดิม คาดคั้นอยู่ได้ ไม่รู้รึไงฉันกำลังเก็บอาการไว้อยู่"อ๊ะ…ดิน" เขาใช้เอวเร่งเร้าให้ฉันตอบแทนคำพูด ฉันกัดปากตัวเองอย่างขอไปทีแล้วเกาะบ่าแกร่งเอาไว้ "ตอบมา" "คะ…คบ อ๊ะ…อื้อ!! คบแล้ว…" คำตอบของฉันทำให้ใบหน้าเหยเกนั้นยกยิ้มมุมปาก ดีไวน์ได้ใจใหญ่ ก็แหงน่ะสิ เขามันชอบฉันตั้งแต่วันแรกที่เจอกันแล้ว"…ครับแฟน" และมันเป็นอีกครั้งที่ดีไวน์เรียกฉันว่าแฟน…เขาเรียกฉันว่าแฟนอีกแล้ว ได้แต่ยืนนิ่งพร้อมกับร่างกายที่โดนกระแทก รู้ตัวอีกทีลิ้นหนาก็กำลังตะลอมเลียกลีบปากฉัน แล้วฉันก็ยอมให้ตานี้จูบอยู่แบบนั้นแถมยังอ้าขาแอ่นสะโพกรับเเรงอีกด้วย ใจง่ายซะจริงเลยนะอายแคร์ แต่ก่อนกลัวเขานักหนา แต่ตอนนี้ดีไวน์คงไม่ทำให้ฉันกลัวอีกแล้วมั้ง ถ้าฉันไม่…ร่าน จะพยายามก็แล้วกันนะ ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!!! "อึก…อื้อ!!" ดูเหมือนดีไวน์กำลังจะฮึกเฮิมอีกแล้วเขาตั้งใจกระแทกมากเลย ทำเอาฉันต้องร้องครางอู้อี้ในลำคอ ร่างกายปวดแน่นไปหมดอยากปลดปล่อยออกมาอยู่รอมร่อ ใกล้แล้วสิ ใกล้จะแตกอีกแล้ว คิดได้แบบนั้นก็ทุบอกแกร่งให้ปล่อยจูบก่
"ครางได้ใช่ไหม…มันเสียวมากเลยดิน" "ครางสิ ให้ดัง" ดีไวน์ตอบ แล้วขยับสะโพกสอบกระแทกลงมา เหมือนนํ้าที่ถูกขังในเขื่อนแล้วได้ถูกปลดปล่อยออกมาอย่างบ้าคลั่งปึก! ปึก! ปึก! ปึก! "อ๊ะ…อ๊าา!" อายแคร์ร้องครางออกมาเมื่อจุดบอบบางถูกรังแก ก่อนทีีมือบางจะยกขึ้นมาปิดปากกลั้นเสียง ใบหน้าส่ายไปมาพัลวัน คนบนร่างเธอร้อนแรงเกินกว่าจะต้านอยู่ ดีไวน์ตอกอัดสะโพกสอบใส่ร่องนุ่มไม่ยั้ง มือหนาลูบไล้ตามเนื้อตัวขาวเนียนแล้วหยุดที่หน้าอกอวบอิ่ม มันกำลังกระเพื่อมตามแรงโยกใต้ร่าง ใบหน้าสวยน่ารักเหยเก ปากบางยังคงเผยอขึ้นปลดปล่อยเสียงครวญครางออกมาเป็นระยะ ดีไวน์หลุบตามองอายแคร์พลันหัวใจก็เต้นรัวกระหน่ำไม่ต่างจากจังหวะเอว มันเป็นอีกแล้วดีไวน์หวั่นไหวเวลามองอายแคร์นอนอยู่ใต้ร่าง เธอสวยที่สุดในสายตาเขา"ดะ…ดิน อึก…อ๊าาา~" เธอเม้มปากแน่นเสียงหวานไม่หยุดกระตุ้นให้เขาตอกอัดแรง ยิ่งได้ฟังตอนอายแคร์ครางชื่อ ก็ยิ่งอยากกดเธอให้จมโซฟา ดีไวน์ได้แต่กัดปากตัวเองแน่นเขาขยับขาแนบกับขาเรียวแล้วทิ้งนํ้าหนักตัวลงกระแทกหมด ทำเอาเสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังลั่นห้องชมรม มือบางไร้ที่พึ่งยกขึ้นจิกขอบโซฟาที่กำลังขยับเสียรูปทรง เสียงสปริงดังระ







