EP.6 เฟคนิวส์

สำนักข่าวNW

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

~แกร่ก~

นินิวเคาะประตูตามมารยาทและถือวิสาสะเปิดประตูเข้าห้องทำงานของเจ้าของสำนักข่าวมาทันที ไม่รู้ว่ามีเรื่องด่วนอะไรน้ำหวานถึงได้โทรหาเธอแต่เช้า จริงๆแล้ววันนี้เธอมีงานข้างนอกในตอนเช้าแต่ต้องเข้ามาตามคำสั่งของเจ้านาย เธอจึงถือโอกาสในการเข้ามาที่สำนักข่าวเพื่อเปิดโปงใครบางคนหลังจากที่คุยกับน้ำหวานเรียบร้อย เธอเดินเข้ามาอย่างอารมณ์ดีท่องสคริปต์ที่นั่งเขียนไว้เมื่อคืนได้ขึ้นใจ

“เฮ้ย!”อุทานเบาๆด้วยความตกใจ มากกว่าสิ่งที่เห็นเมื่อเช้า เมื่อเธอเห็นแผ่นหลังของใครบางคนที่นั่งคุยกับน้ำหวานอย่างออกรส เขาเป็นคนเดียวกับที่จะฆ่าเธอเมื่อวาน

“มานี่สิ”น้ำเสียงคล้ายไม่พอใจของน้ำหวานดึงให้นินิวรีบเข้าไปนั่งเก้าอี้ที่วางอยู่ใกล้ๆกับผู้ชายคนนั้นโดยไม่เต็มใจ

“พี่น้ำหวานมีอะไรหรือเปล่าคะเรียกนิวมาด่วนแบบนี้”ตั้งคำถามด้วยความสงสัยพลางปรายตามองคนข้างๆอย่างหวาดระแวง

น้ำหวานยื่นไอแพดมาตรงหน้า กดปุ่มเล่นวีดีโอ คลิปวีดีโอไม่มีเสียงความยาวไม่ถึงนาทีซึ่งเป็นคลิปนินิวเขย่ารั้วคฤหาสน์แพคทริคด้วยความเดือดดาล

“…”สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าจอมันทำให้นินิวหันไปมองแพคทริคด้วยความไม่พอใจ แต่ได้กลับมาเพียงรอยยิ้มจอมปลอมของเขา พยายามข่มอารมณ์ไว้และดึงสายตากลับมามองหน้าน้ำหวาน

“คุณแพคทริคเล่าให้พี่ฟังว่าเธอตามเขาไปที่โรงแรมแต่ไม่เจอ เธอเลยตามไปถึงประตูรั้วหน้าบ้านไปโหวกเหวกโวยวายไปสร้างความรำคาญเพราะเธออยากได้ข่าวคุณแพคทริคและคุณบีน่าแต่ทั้งสองเอ่ยปฏิเสธว่าไม่อยากให้สัมภาษณ์อะไรตอนนี้ถ้าไม่ได้นัดไว้ แต่เธอก็ไม่ยอมแล้วก็เป็นอย่างที่เห็น คุณแพคทริคก็เลยเอาคลิปนี้ออกมาให้พี่ดูพฤติกรรมของเธอ ทำไมอ่ะมันกระหายข่าวขนาดนั้นเลยเหรอ”

หึ…เฟคนิวส์ เมื่อวานธามไม่น่าห้ามเธอไว้เลยไม่งั้นเธอได้แฉพฤติกรรมของเขาไปแล้ว ไม่รู้ว่าเขามีญาณทิพย์รับรู้ความคิดของเธอหรือเปล่าทำไมเขาถึงได้ทำตัดหน้าเธอไป

“ทำไมพี่น้ำหวานฟังความข้างเดียวล่ะคะ”มองหน้าน้ำหวานก่อนจะหันไปมองคนข้างๆด้วยสายตาที่แปรเปลี่ยนไป“แล้วทำไมนายถึงไม่เอาคลิปตอนที่นายขู่ฉันด้วยปืนมาให้เจ้านายฉันดูด้วยล่ะหรือว่าตอนนั้นกล้องวงจรปิดเสีย”ส่งรอยยิ้มจอมปลอมให้กับคนข้างๆ เขาส่งรอยยิ้มเย็นยะเยือกกลับมา ก่อนเบือนหน้าหนีไปสบตากับน้ำหวาน

“ครับ ผมขู่เธอด้วยปืน ผมทำเกินกว่าเหตุเพราะผมเป็นห่วงตัวเองและบีน่า อีกอย่างที่คุณน้ำหวานต้องรู้คือลูกน้องของคุณเป็นมิจฉาชีพรีดไถเงินผม ให้ผมจ่ายค่าเสียหายอะไรก็ไม่รู้”

“…”น้ำหวานถึงกับหน้าเสียไปที่ได้รับรู้ว่าพนักงานของตัวเองทำอย่างที่แพคทริคพูดทีละอย่าง เธออยากจะแทรกแผ่นดินหนีเดี๋ยวนี้เลย

“มันไม่ใช่อย่างนั้นนะคะพี่น้ำหวาน นิวไปทวงให้เขาแสดงความรับผิดชอบค่ะ วันนั้นนิวโดนรถลูกน้องเขาตัดหน้าจนเสียหลักพุ่งชนต้นไม้ แต่นิวถูกจัดฉากให้กลายเป็นขับรถโดยประมาทเอง แล้วคนที่เป็นคนจัดฉากเนี่ยก็เป็นคนที่นั่งข้างนิวเนี่ยล่ะค่ะ นิวเห็นรถคันนั้นพลิกคว่ำมีของผิดกฎหมาย….”

“ไหนหลักฐาน”แพคทริครีบทักท้วง

ใช่…เธอไม่มีหลักฐานอะไรเลยหากปริ้นภาพในสมองของเธอออกมาได้เธอก็อยากจะทำ หลักฐานจากกล้องหน้ารถถ้าเอาออกมาให้น้ำหวานดูก็จะมีคนแถได้อีก

“นิว การคิดเองเออเองไม่มีหลักฐานมาอ้างอิงมันฟังไม่ขึ้นนะ แต่หลักฐานที่ว่าเธอไปสร้างความวุ่นวายหน้าบ้านเขาเนี่ยชัดเจน พี่อยากรู้นักนะว่าเธอทำไมกระหายข่าวจนไร้จรรยาบรรณแบบนี้”

“นิวไม่ได้ทำแบบนั้น มันเป็นเฟคนิวส์”

“ไม่ได้ทำแบบนั้น? แล้วในคลิปมันคือคนหน้าคล้ายเธอหรือไง ทำไมถึงทำตัวแบบนี้ ขอโทษคุณแพคทริคซะ!”น้ำเสียงจริงจังออกคำสั่ง น้ำหวานสุดจะทนแต่ข่มเอาไว้บ้างเพราะเกรงใจแพคทริคที่นั่งอยู่ด้วย สายตาของน้ำหวานที่มองมาที่นินิวมีแต่ความโกรธเคือง

“….”

“ตอนเธอบาดเจ็บพี่อุตสาห์ไม่ให้เธอออก รอให้เธอกลับมาทำงานแต่ทำไมเธอทำแบบนี้ได้ เธอทำให้สำนักข่าวเราเสียชื่อเสียงนะ ถ้าคุณแพคทริคเอาเรื่องขึ้นมาจะทำไง เขาไม่โพสต์คลิปนี้ลงโซเชี่ยลให้คนมาด่าเธอด่าพี่ก็บุญเท่าไรแล้ว”

ต้องขอบคุณเขาเหรอที่ยังปรานี

“ฉันเสียดายความสามารถของเธอนะแต่ก็….”

“ไม่ต้องเสียดายหรอกค่ะ เพราะพี่ไม่เคยเข้าข้างนิวตั้งแต่แรกและไม่คิดที่จะหาความจริงว่ามันเป็นยังไง ฝากพี่น้ำหวานกราบเท้าขอโทษเขาด้วยนะคะ นิวขอตัว”

“ฉันไล่เธอออก!”ใช้มาตรการขั้นเด็ดขาด เด็กจบใหม่ไฟแรงอย่างนินิวหายาก เธอเองไม่อยากจะเสียคนแบบนินิวไป แต่ก็ต้องรักษาหน้าตาของสำนักข่าวไว้

ยังไม่ทันได้หยัดกายลุกขึ้นก็ต้องชะงักไป ปรายตามองคนข้างๆ เขาไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไร ไม่ห้ามหรือแม้แต่จะพูดอะไรต่อ แต่เธอสัมผัสได้ว่าเขาต้องการให้มันเป็นแบบนี้

“ไม่นะคะพี่น้ำหวาน นิวไม่ได้ทำอะไรผิด อย่าทำแบบนี้เลย นิวขอร้อง”แสร้งอาลัยอาวรณ์ บีบน้ำตาขอความสงสาร เขาคงต้องการแบบนี้อยากเล่นมาแบบนี้เธอก็จะเล่นไปตามเกมของเขา แสร้งตื่นตะหนกกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่เสียใจที่โดนไล่ออกแต่เจ็บใจมากกว่าที่น้ำหวานไม่เชื่อในสิ่งที่เธอพูดเลย

มาเฟียหนุ่มแสยะยิ้มด้วยความชอบใจ มันเป็นไปตามแผน สิ่งที่เขาทำอยู่แค่เป็นการขู่ให้นินิวรู้ว่าไม่ควรมายุ่งเรื่องของเขาเพราะคำพูดปากเปล่าของนินิวอาจสร้างผลเสียให้เขาได้หลายประการ เลยต้องตัดไฟตั้งแต่ต้นลม ไม่อยากฆ่าคนที่สะเออะมาขอตรวจสอบ ขี้เกียจตอบคำถามสื่อ

“ไงล่ะ หายเฟียสแล้วล่ะสิ”น้ำหวานมองอย่างเย้ยหยัน

“คุณแพคทริคคะ นิวขะ…”

“ไม่ทันแล้วนิว โอกาสเธอหมดแล้ว เธอออกไปเถอะ พี่ไม่รับประกันนะว่าเธอจะโดนแบนไหม เธอควรภาวนาให้พี่ไม่เอาคลิปนี้ไปให้สำนักข่าวอื่นดูละกัน”แย่จัง! เธอไม่มีโอกาสแล้ว

“แต่…”

“ออกไป!”

“…”น้ำตาสั่งได้ดังใจ หลั่งไหลมาเป็นสายเพื่อให้ดูน่าสงสารยิ่งขึ้น ไม่รู้การแสดงสมจริงไหมเพราะไม่รู้ว่าต้องเสียใจอย่างไร หากออสการ์ประกาศรางวัลครั้งต่อไปคงมีชื่อเธออยู่ในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม

น้ำหวานผายมือเชิญออกจากห้อง นินิวก็ไม่รอช้าลุกขึ้นจากเก้าอี้แต่ก็ไม่ลืมหันมามองมาเฟียหนุ่มที่นั่งฟังอยู่เงียบๆ ซึ่งเขาหันมาสบตากับเธอพอดี

หมับ!

สะบัดข้อมือทันทีที่เขาคว้าแขนเธอทั้งที่ยังไม่พ้นหน้าโต๊ะน้ำหวานเลยด้วยซ้ำ เขาลุกขึ้นลากเธอออกจากห้องทำงานน้ำหวานไปด้วยกัน

“ทำแบบนี้ต้องการอะไร”

“ภาพในหัวเธอให้มันอยู่แค่นั้น ถ้าเตือนไม่ฟังจะไม่ปรานีแล้ว ไม่ต้องให้พูดซ้ำนะ”เจ้าของคำขู่พูดไว้แค่นี้ เขาปล่อยมือจากข้อมือเล็กทันที นินิวมองแผ่นหลังกว้างที่ค่อยๆเดินจากไปจนถึงจุดลับสายตาอย่างเคียดแค้น

สำหรับแพคทริคมันจบแล้วแต่สำหรับนินิว…..

คอนโดนินิว

ทันทีที่กลับมาถึงห้อง ส้นสูงและกระเป๋าสะพายอีกทั้งของบางส่วนที่เก็บมาจากโต๊ะทำงานก็ถูกโยนทิ้งอย่างไม่ใยดีมันเกลื่อนกลาดเต็มห้อง ร่างบางนอนสงบสติอารมณ์ที่โซฟาสักพัก ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าสะพายข้างขึ้นมาปลดล็อคหน้าจอ กดโทรหาแอนดริว รอสายไม่นานปลายสายก็รับ

“พี่ แผนของนิวพังไม่เป็นท่า ไม่ได้อะไรเลยแถมยังโดนไล่ออก”เกริ่นเรื่องราวให้แอนดริวฟังแล้วเล่าเรื่องที่เธอมีปัญหากับแพคทริคตั้งแต่ต้นยันถึงตอนนี้ให้เขาฟัง

(ให้กูช่วยอะไรเปล่า)

“ส่งคนไปกระทืบมันให้หน่อยสิ นิวโคตรหมั่นไส้มันเลย เจ็บใจว่ะ แม่งดูมันทำกับนิวแต่ละอย่างสิ”กำหมัดแน่น ทุบลงที่พนักโซฟาไปหลายที

(ใจเย็น มึงต้องการอะไรบอกกูมาซิ)

“นิวอยากเปิดโปงความชั่วร้ายของมัน แต่ไม่มีใครเชื่อสิ่งที่นิวพูดเพราะไม่มีหลักฐานจริงๆแหละ แล้วไอ้ธามบอกกับนิวว่ามันใหญ่คับฟ้าทำอะไรมันไม่ได้อยู่แล้ว นี่ก็เพิ่งโดนขู่ฆ่ามาเนี่ย”

(คนอย่างมึงกลัวใครเป็นด้วยเหรอ เหนือฟ้ายังมีฟ้านะรู้ไหม มึงคิดว่ามันใหญ่อยู่คนเดียวเหรอ กูก็พอจะสู้กับมันได้นะ)

“ลองแฮกข้อมูลมันให้หน่อยสิ ถึงเวลาที่เราต้องเล่นมันคืนบ้างแล้ว”

(มึงถือสายรอกูนะกูจะลองดู)

ยี่สิบนาทีผ่านไปกับการแฮกข้อมูลของฝ่ายตรงข้ามแต่ระบบป้องกันหนาแน่นกว่าที่คิดไว้ ขนาดแฮกเกอร์ที่แอนดริวจ้างมายังทำไม่ได้และเหมือนฝั่งนั้นรู้ตัวยิ่งทำให้ยากไปมากกว่าเดิม

(มันไม่ได้ระดับไก่กาว่ะ แต่กูช่วยมึงได้แค่มึงต้องใจเย็นมึงพร้อมกลับมาทำงานกับกูเปล่าล่ะ)

“พร้อม”ตอบรับทันที ความรู้สึกตอนนี้แค่อยากเอาชนะ นินิวเป็นคนมีความสามารถหากจะหางานใหม่คงหาได้ไม่ยาก แต่ตอนนี้ได้เวลากลับมาใช้ความสามารถในทางที่ผิดแล้ว

(ใจกล้าเหมือนเดิมนะ กูชอบมึงตรงนี้แหละ เอางี้ไหมในเมื่อแฮกไม่ได้ มึงอยากได้ลูกเสือก็ต้องเข้าถ้ำเสือ อยากเปิดโปง อยากแฉก็ต้องหาหลักฐาน มึงกล้าเข้าถ้ำเสือป่ะล่ะ)

“กล้า”

(เยี่ยมสุดๆน้องรัก ตอบแบบไม่คิด แต่ก่อนอื่นให้กูวางแผนให้ดีกว่าถ้ามึงวางแผนเองตอนนี้เละ เดี๋ยวกูโทรกลับไปใหม่ยินดีต้อนรับกลับรังเดิมนะ)