002

Knox's POV

Isang gabi, napasok ako sa club pagkatapos ng mainit na away namin ng tatay ko tungkol sa pagkamatay ng nanay ko. Nang gabing iyon, pinanood ko siyang naglilingkod sa bar. Naglingkod siya sa akin pero sobrang takot niyang hawakan nang maayos ang baso, lalong-lalo na ang tumingin sa mga mata ko.

Dalawang gabi, pinanood ko siyang magsanay mag-isa sa isang kwarto na naka-lock palayo sa ingay ng mga tao. Parang sumasayaw siya dahil sa sakit.

Nakita ko iyon sa mga mata niya at sa paraan ng pagkakadikit ng katawan niya sa pole na parang nagmamakaawa itong bigyan siya ng istraktura sa buhay.

Hindi lang nakilala ko ang sakit na iyon — naranasan ko rin ito.

Tatlong gabi, pinanood ko siyang mag-perform pagkatapos kong bayaran si Eric para bigyan siya ng kaunting kalayaan.

Sa wakas, ngayong gabi ay opisyal na siyang naging akin. Lahat ng mga performance ay pawang pampalubag-langit lang para sa plano ko sa kanya. Siya ang magiging sandata para sa pagkawasak ng tatay ko at ang instrumento ng pinakamalalim kong pagnanasa.

Inutusan ko si Dave, ang kanang-kamay ko, na ihatid siya sa villa habang ako ay babalik kinabukasan pagkatapos makipagkita kay Eric at sa tatay ko.

“Mamamatay ka bago mo pa isipin na sirain ang lahat ng itinayo ko sa nakalipas na dalawampu’t limang taon,” sabi ng text niya.

Sinagot ko ng, “Tulad ng pagpatay mo sa nanay ko?” Tumawa ako nang mapakla at isinubo ang telepono sa bulsa.

Kumuha ako ng malamig na shower para palamigin ang init sa katawan. Hindi lang nabigo ang tatay ko bilang ama sa mga nakaraang taon. Siya rin ay nabigong asawa, pinagdaanan niya ang nanay ko sa lahat ng uri ng emosyonal na pahirap habang pinapanatili ang perpektong mukha sa publiko. Niloloko niya ito sa harap mismo ng mga mata nito at pinapanood pa niya ako.

Pero alam mo ang ironiya?

Siya ang nangangaral laban sa pangangalunya at pakikipagtalik, sa katunayan, iyon ang pinagbebenta niyang moralidad sa publiko. Ngayon, ano ang balak kong gawin?

Sunugin ito hanggang sa maging abo.

Putang-ina! Sobrang galit ko sa kanya.

Paglabas ko sa shower, pinatuyo ko ang buhok, isinuot ang sweatpants at pinapunta si Dave para i-update ako tungkol kay Yvette.

“Natulog siya pagkatapos ng iniinom niya pero tumanggi siyang kumain ng almusal,” sabi niya.

“Mabuti. Dalhin mo siya dito.”

Tumango ako patungo sa pinto para umalis siya, pagkatapos ay inubos ko ang kape sa tatlong lagok. Habang inilalagay ko ang tasa at muling binabasa ang lahat ng detalye tungkol sa kanya, napagtanto ko na hindi lang siya inosente — mayroon din siyang pagtutol at lakas na hindi madaling masira. Bahagi iyon kung bakit ko siya pinili para sa gawaing ito.

“Bitawan mo ako!” sigaw niya habang nagpupumiglas sa balikat ni Dave.

Matapang.

Gusto ko iyon.

“Bitawan mo siya.”

Sumunod siya agad at iniwan kami. Pinanood ko ang pagtaas-baba ng dibdib niya habang nanlalaki ang mga mata niya sa akin na puno ng disgusto. Sa kasamaang-palad, sapat na ang ganitong tingin mula sa tatay ko.

“Sigurado akong binasa mo ang mga terms and conditions sa kontrata pati na ang mga benepisyo…” huminto ako habang tumayo mula sa leather chair patungo sa closet. “Dahil nagsisimula na ang unang test mo sa loob ng limang minuto.”

Itinapon ko sa kanya ang isang itim na satin robe, hindi inasahang mahuli niya pero nahuli niya.

“Magpalit. May apat na minuto ka at nagsisimula na.”

Ang mga salita ko ang naglabas ng unang emosyon bukod sa disgusto at galit mula sa kanya.

Nangangapa siya.

“Saan ako magpapalit?”

“Dito.”

“Hindi mo pwedeng—”

“Tatlong minuto pa,” putol ko. “Ayaw mo namang maparusahan sa unang araw mo, di ba?”

Sumagot ang mga katawan niya, tumalikod siya sa akin bago hinubad ang bawat piraso ng damit sa balat niya para isuot ang robe.

Hinayaan ko siyang matapos bago ko siya pinag-utos na humarap.

Nakita ko ang matatag niyang u***g nang gawin niya iyon pati ang mga matang nag-aapoy sa disgusto. Kung alam lang niya kung ano ang halaga ng pagpapanatili ng ganitong ekspresyon nang matagal.

“Lapit ka dito.”

Ilang hakbang siyang lumapit.

“Lapit pa.”

Nagdalawang-isip siya.

“Putang-ina, lumapit ka dito, Yvette Morgan!”

‘Yon na. Tumalon siya patungo sa akin, halos mabangga ang dibdib ko. Sumandal ako nang komportable sa mesa at pinanood kung paano siya lamunin ng kahihiyan.

“Sorry,” bulong niya.

“Ang unang test ay para makita kung gaano ka k focused sa isang partikular na gawain. Ang mundo ko ay lubos na iba sa maliit mong mundo, at ang ilan sa pinakamahalagang pagkakaiba ay ang ingay at hindi kailangang atensyon. Gayunpaman,” tinanggal ko ang sinturon ng robe niya. “Kailangan mong mag-focus kahit ano pa mang mangyari,” binuka ko ang robe niya, inihayag ang kanyang matatag at nakakaakit na dibdib at ang pink na naninigas na u***g.

Tumawag ako sa nanay niya at iniwan ang telepono sa mesa.

“Kaunting segundo na lang at tatawag na ang nanay mo. Mag-focus ka sa,” lumakad ako sa likuran niya, lumapit sa tainga niya. “Kanya. Tandaan,” hinalikan ko ang earlobe niya. “Sagutin mo nang malinaw ang lahat ng tanong niya.”

Pagkatapos ng mga salitang iyon, dahan-dahang itinulak ko siya paharap hanggang ang tiyan niya ay nakadikit na sa mesa ko. Itinaas ko ang robe niya para maipakita ang perpektong curved na pwet, pagkatapos ay hinalikan ang bawat pisngi bago sumabog ang boses ng nanay niya.

Ngumisi ako sa unang pagbati, pagkatapos ay binuka ang mga hita niya at ang mga pisngi ng pwet.

Maayos na ahit at basa na.

Lumuluhod ako, inilapit ang namamaga niyang puke sa mukha ko at sinipsip ang kanyang katas.

“Mhh,” nanginginig siya.

“Okay ka lang ba, anak?” tanong ng nanay niya.

Pinatag ko ang dila ko sa bukana ng puke niya pagkatapos ay pinahiran ito pataas nang walang babala at nilinis siya.

“Uh-uhmm… Okay lang… uh!” huminga siya nang malalim. “M-maramihan lang kasi ang gagawin ko.”

Pinaglaruan ko ng dila ang puke niya, ipinasok ang mga daliri sa loob ng kanyang mga dingding.

Umingit ako.

Napakainit at napaka-sikip niya.

Mabilis na ang paghinga niya.

“Dapat ba akong umalis muna? Akala ko—”

“H-hindi. Okay lang,” nauutal siya, yumuko ang likod niya.

Sa pagkakakapit niya sa mesa at pagkakakuyom ng mga daliri sa paa, alam kong lalabasan na siya nang mas maaga kaysa inasahan ko.

“Kumusta naman ang trabaho?” patuloy na magiliw na tanong ng boses.

“Okay lang,” hingal niya.

Binilisan ko. Itinulak at hinila, kinain siya nang sabay-sabay.

“Agh— sorry,” ibinaling niya ang ulo sa gilid.

“Sigurado ka bang okay ka?”

Nanginginig siya at hindi. Hindi ako tumigil.

“Yvette, anak?”

“Please,” hingal niya habang hinahawakan ang buhok ko. “Please—”

“Please ano?” naguluhan ang boses ng babae.

Natawa sana ako nang todo kung hindi lang sobrang nakakalasing ang amoy niya at ang pagmamakaawa niya sa akin na nagpapahiwalay sa isip ko.

Pwede kong tumigil.

Hindi ko magawa.

Ayaw kong tumigil.

Kaya mabilis kong hinila siya mula sa mesa. Nakayakap ang mga braso niya sa leeg ko at ang mga binti sa baywang ko habang winasak ko ang puke niya gamit ang mga daliri.

Kinagat niya ang labi para hindi maingay lalo na nang lalong lumakas ang pag-aalala ng nanay niya.

“Plea-plea-plea-plea-pleaseeee,” ungol niya.

Habang nanginginig nang todo sa mga braso ko, binaba ko ang tawag. Nakapikit ang mga mata at mahigpit na nakayakap ang mga binti sa baywang ko, sumuko siya, pinuno ang mga daliri ko ng kanyang katas.

Hinila ko ang mga daliri sa nanginginig niyang katawan, pinaupo siya sa mesa at pinahiran ang kanyang katas sa mga daliri ko.

“Medyo matagumpay ‘yun, di ba?” ngumisi ako sa resulta at sa nahihiyang at nadidismayang mukha niya.

“Sira ulo ka!” sigaw niya.

“Wala ka pang alam, moth,” bulong ko sa kanang tainga niya, pagkatapos ay humakbang paatras nang sapat para mapanood ang pagtaas-baba ng dibdib niya.

Hindi ko siya hinayaang makahinga nang mahinahon bago ko siya tinitigan nang masama.

“Lumabas. Ka.”

Sa gayon, kinuha niya ang dating damit, itinali ang robe at tumakbo patungo sa pinto.