4 - The Painting

Itinago ni Yelena sa ilalim ng cabinet ang box at hinarangan iyon ng ilan sa designer bags niya. Minsan kasi ay naghahalungkat doon si Morgan, ayaw niyang makita nito ang box bago ang takdang araw na nasa kaniyang plano.

Umunat siya at matagal na nakatitig sa door mirror ng cabinet matapos isara iyon. Nasa ganoon siyang ayos nang muling bulabugin ni Manang Luiza na nakalimutan na yatang kumatok at binalya pabukas ang pinto.

"Maám! May nangyari po sa ibaba," nangangatal ang boses ng mayordoma. "Ang ink painting na ginawa ni Sir Victor ay sinira ni Philip!"

"Ano'ng sabi nýo?" Nalukot ang mukha ni Yelena at kumaripas palabas ng kuwarto. Humabol sa kaniya si Manang Luiza na sa sobrang nerbiyos ay natapilok pa. Bumaba sila ng sala at nadatnan doon ang wasak na painting.

Bumuntong-hininga siya at naglibot ang mga mata, hinahanap si Nova. Pero wala roon ang babae. Aroganteng lumapit sa kanila si Philip at namaywang na wari pag-aari nito ang buong bahay at libre itong sirain ang mga gamit na gusting paglaruan.

"Manang, natawagan na ba ang main house?" tanong niya kay Manang Luiza.

"Hindi pa, Maám."

Magbibigay na sana siya ng instruction sa mayordoma pero sinuntok siya ni Philip sa puson. Napauklo siya sa sakit.

"Bad ka! Sabi Mama bawal ikaw magreklamo! Ano, laban ka?" matapang nitong hamon.

Masakit na ang kamao ng bata sa kabila ng edad nito at hindi makaiwas si Yelena nang undayan nito ng sapok.

“Tama na, Philip!” babala niya.

"Bata lang naman iyan, hindi ganoon kasakit ang suntok niya." Nagsalita si Nova na lumabas galing ng kusina. Aba’t parang walang nangyari? "Spoiled sa akin si Philip kaya siya ganyan. Paborito niyang paglaruan ang mga tao. Pero ganito naman talaga ang mga bata kaya ‘wag kang magalit."

"So, okay lang na ikaw ang sisisihin ko sa kalikutan niya?" Utas ni Yelena at sinulyapan ang painting na may malaking butas sa gitna. "Ugali nýo bang mag-ina ang manira ng mga gamit?" Hindi lang mga gamit, pati pamilya at pagsasama ng mag-asawa gaya nila ni Morgan.

Namula ang mukha at mga mata ni Nova. Magmumukha na naman itong biktima. "Nalingat lang ako saglit, hindi mo ako pwedeng singilin sa ganyan kamahal na painting."

"Nalingat ka lang. Kung buong araw kang hindi attentive sa anak mo, baka bukas sumabog na itong bahay. In just a day ang dami na niyang binasag na mga gamit."

"Ganyan ba kakitid ang utak mo? Bata lang si Philip! Ano, isusumbong mo ako sa main house para magalit na naman sa akin si Grandma? Dahil lang sa basag na painting na iyan gusto mong masaktan kami ng anak ko?"

"Tama ka, painting lang iyan, last painting na ginawa ni Daddy Victor bago siya namatay." Huminga ng malalim si Yelena, isenenyas sa kaniya ng isang katulong na may dumating galing ng main house.

“I can’t believe you! Tinawagan mo talaga si Grandma?” Parang tinakasan ng kaluluwa si Nova nang makita ang mga bisitang pumanhik ng bahay. Sinakop ng panic ang buong mukha ng babae at mabilis na sinikop si Philip. "Sinadya mong gawin ito! Kasalanan mo ito! Gusto mo kaming i-frame up ng anak ko para mapaalis kami rito!”

"Ano ba? Nasa kwarto lang ako at naghahanda ng gift para kay Morgan, bakit ako na naman ang sisisihin mo? Baka ikaw itong nagplano na ipasira kay Philip ang mga gamit dito at ubusin ang pasensya ko. That way, may rason ang asawa ko na itaboy ako, di ba?”

Pumasok si Hubert, ang butler ng main house kasunod ang ilang bantay. Hindi maipinta ang mukha ng may edad na lalaki nang makita ang kalat at pinsala sa sala. Tiim ang mga bagang na tumingin ito kay Philip na sumiksik sa ina. Pagkuwa’y binalingan si Nova.  

"Nova, pinasasabi ni Madam Rosela na kung hindi mo magawang turuan at disiplinahin ang anak mo, ikaw na lang muna ang tuturuan niya ng leksiyon."

"A-Ano?" Umawang ang bibig ni Nova.

"Doon sa may kapilya at lumuhod ka sa harap ng altar nang ilang oras." Itinuro ng butler ang direksiyon ng outdoor chapel.

"Excuse me, Hubert..." sumabat si Yelena pero nag-angat ng kamay ang butler, pinatatahimik siya.

"Yena, pinasasabi rin ni Madam na alagaan mo ang sarili mo. Napansin niyang nagpupuyat ka para estimahin ang mga bisita noong burol ni Sir Morris. Ikaw ang katuwang ng mga kasambahay roon."

Hindi naman niya balak pigilan ang parusa kay Nova. Gusto lang sana niyang itanong kung maayos na ang kalagayan ng biyenan kasi nais niyang pag-usapan ang tungkol sa annulment process nila ni Morgan.

Sinubukan pang umapela ni Nova habang kinakladkad ito ng mga bantay palabas ng bahay. Si Philip ay dinala ng ibang katulong sa kuwarto. Umiiyak ang bata.

"Maám, ano po ang gagawin natin sa painting?" tanong ni Manang Luiza na hindi pa rin napawi ang nerbiyos sa mukha.

"May kukuha po niyan para ma-repair bago ibabalik dito," sagot ni Yelena at humakbang patungo sa hagdanan. “Manang, sabihan ang ibang katulong na linisin ang mga kalat.”

“Sige po, Ma’am. Ako na ang bahala rito.”

Muli niyang sinulyapan ang wasak na painting. Hindi niya sasabihing fake iyon. Ang original masterpiece ay nasa art gallery ng kaibigan niyang artist. Ligtas at iniingatan. Iyon din naman ang bilin ng biyenan niyang lalaki. Ang makita ng ng mga tao ang obra-maestra nito kahit wala na ito sa mundo.

"Bad woman!" sigaw ni Philip mula sa guest room. Nagpapalahaw pa rin ng iyak. "Tawag na ako kay Uncle, pag-uwi niya lagot ka! Lagot ka, bad ka!”

"Hayaan mo, hinihintay ko rin si Uncle mo."

"Sabi ni Mama, itatapon ka ni Uncle sa labas! Ayaw ni Uncle sa iyo!”

Pati bata ay alam ang reyalidad na iyon. Naririnig siguro nito tuwing nag-uusap sina Morgan at Nova. Gusto sana niya itong kulitin pero napapagod na ito sa pag-iyak. Naaawa na siya kay Philip.

Kapag nagtagumpay ang annulment process, maiiwan sa iisang bubong ang mag-hipag. Isang malungkot na lalaki at biyudang babae. Magandang scoop ng balita iyon. At tiyak masisira ang buhay ni Nova. Kaso lang, hindi iyon papayagan ni Morgan.