Chapter 4

Nagising ako dahil sa lamig na nararamdamdan. Pagmulat ko ng mata ay agad na sumikdo ang sakit sa aking ulo. Mariin akong pumikit at hinilot ang sintido. Bumangon ako at agad ding napayakap sa katawan nang mapansing wala akong damit. Nilibot ko ang paningin sa loob ng kwarto ko. Litong-lito ako sa nangyari.

Naninigas ang katawan ko nang maramdamang may gumalaw sa tabi ko. Dahan-dahan akong lumingon at halos ipagdarasal ko na sana ay kainin ako ng lupa nang makita ang katabi. Bakit nandito si sir? Anong nangyari, bakit kapwa kami n*******d?

"Hmm" ungol ni sir.

Parang gumuho ang mundo ko. Hindi ko maalala kung paano pero alam kong may nangyari sa amin. Napag-usapan na namin na hindi muna pasukin ito. Kapag nagbunga ito ay malalaman ng lahat ang sekreto namin. Masasaktan si nanay.

Tumayo ako, tinakpan ang sarili gamit ang kumot at agad na nagsisi nang humakbang ako. Sobrang sakit ng nasa baba ko. Impit akong napahiyaw sa hapdi.

"Don't move" nagulat ako nang magising siya.

Tiningnan ko siya nang masama na tinawanan niya lang. Mariin akong pumikit. Naiinis ako sa kaniya. Parang kahapon lang may nanlandi sa kaniya. Tapos magigising na lang ako na naibigay ko sa kaniya ang iniingatan ko. Naiinis ako dahil hindi man lang niya inisip ang magiging kahinatnan nito. Malalaman ni nanay ang gulong pinasok ko. Baka magalit siya sa akin dahil sinakripisyo ko ang lahat para sa kanila.

Pumasok ako sa banyo nang umiiyak. Wala na siya nang matapos ako. Wala sana akong balak na lumabas ngunit kailangan kong magtrabaho. Tahimik kong inihanda ang breakfast namin. Kahit noong nakaupo na siya sa hapag ay hindi pa rin ako nagsasalita. Nanatili akong nakayuko kahit ramdam ko ang nanunusok niyang tingin.

"Upo. May pag-uusapan tayo"

Para lang akong tuta na sumusunod sa utos niya. Umupo ako sa harap niya.

"Shai, kung may mabuo man ay paninindigan kita. Asawa naman kita kaya walang problema kung may mabuo man"

Wala siyang nakuhang sagot mula sa akin. Nanatili lang akong nakayuko. Iniisip ko ang magiging reaksyon ni nanay kung sakaling malaman niya ito.

"Ano bang ikinabahala mo?" tanong niya nang hindi ako sumagot.

"Alam mo namang mula ako sa mahirap na pamilya" panimula ko. "Pumayag ako sa gusto mo dahil sabi mo babayaran mo ako at tutulungan sa operasyon ni nanay. Hindi lang iyon ang dahilan kung bakit ako pumayag. Gusto din kita, kaya lang magkaiba ang katayuan natin sa buhay" pag-amin ko.

Saksi ang dalawa kong mata kung paano lumamlam ang mata niya nang makita akong lumuluha. Hinawakan niya ang kamay ko na nakapatong sa lamesa.

"Masaya akong pareho ang nararamdaman natin, Shai. Ngunit huwag ka sanang malungkot dahil lang hindi tayo pareho ng pinagmulan. Mahal kita at hindi ko tinitingnan ang estado mo sa buhay" aniya.

Hinalikan niya ang kamay ko. May kung anong kiliti sa aking puso pagkatapos niyang sabihin ito. Mahal niya ako kahit gaano pa kahirap ang buhay ko. Nakaramdam ako ng kakaibang saya. Nagpaalam ako sa kaniya na uuwi muna ako sa amin. Gusto niya sanang sumama upang pormal na makilala si nanay. Ngunit pinigilan ko siya. Bukod sa may trabaho siya ay mananatiling sekreto ang relasyon namin.

Labis ang tuwa ni nanay nang makita ako. Tumangis din ako sa kamay ng aking ina nang mapansin na lalo siyang pumayat. Kahit tapos na ang operasyon niya ay mayroon pa rin siyang mga gamot na dapat inumin. Marami pa rin ang bawal kainin.

"Tahan na, anak. Hindi ko naman alam na uuwi ka ngayong sabado. Kumain sana ako ng marami para hindi ka malungkot" biro niya.

"Nanay naman, eh. Kahit hindi ako uuwi, dapat ka pa ring kumain ng marami" nakasimangot kong sabi.

"Biro lang" biglang sumeryoso ang mukha ni nanay kaya kinabahan ako. "Wala bang problema sa trabaho, anak? Baka nahihirapan ka na. Si nanay na muna ang magsikap"

"Ayos lang ako nay. Walang problema" totoong ayos lang ako pero hindi ko kayang sabihin sa kaniya ang sitwasyon ko.

"Kapag pagod ka na, sabihan mo lang ako ha. Ipagluluto kita ng paborito mong chicken curry"

Niyakap ko siya ng mahigpit. Hindi ko pwedeng sabihin sa kaniya na nagpakasal ako sa boss ko. Alam kong hindi niya ako husgahan pero alam kong masasaktan siya kung sakaling malalaman niya ito, lalo pa at siya ang pinaka-dahilan nito.

Nang magdapit-hapon na ay saka ko lamang naisipang tingnan ang cellphone ko. Marami akong natanggap na text mula kay Maverick. Napabuntong-hininga ako. Hindi ko muna siya re-replyan. Ibababa ko na sana ang phone ko nang muli akong makatanggap ng text mula sa kaniya.

'I asked your tiya Anabelle where you live'

Bigla akong kinabahan. Hindi naman niya siguro ako pupuntahan dito. Hindi ba't ang sabi ko sa kaniya ay mag-pokus muna sa trabaho. At saka, anong sasabihin niya kay nanay kung magpapakita siya dito. Masyado naman akong espesyal kung pupuntahan ako ng boss ko.

"Bago 'yang phone mo, te?"

Napaigtad ako sa labis na gulat nang biglang magsalita si Shan. Sinamaan ko siya ng tingin ngunit hindi man lang ako binalingan.

"Oo"

"Wow!"

Iniwan ko na siya sa sala at tumulong nalang kay nanay sa pagluluto ng pansit at lumpia. Nagluto din siya ng chicken curry dahil alam niyang ito ang pinaka-paborito ko.

"Ate, may naghahanap sa'yo" sigaw ni Shan mula sa sala.

Kumunot ang noo ko. Wala akong inimbita. Lumabas ako upang malaman kung sino ang sinasabi ni Shan na bisita. Laking gulat ko nang makita ang si Maverick kasama ang kapatid niya. Nakatayo si Mikaela habang pinagmasdan ang mga larawan namin. Si Maverick naman ay agad na dumalo sa akin. Siniko ko pa baka makita kami ni Mikaela.

"I like your house. It's so cozy. Ang sarap sigurong manirahan dito. Maliit lang pero masaya, I believe" biglang sabi ni Mika.

Hindi pa ako nakakasagot ay lumabas si nanay mula sa kusina at tulad ko ay nagulat din siya sa nadatnang panauhin sa sala

"Sino ba iyang mga bisita mo, anak? Papasukin mo nang makakain" aniya nang hindi pa nakita ang magkapatid.

"Hi, po" maligayang bati ni Mikaela. "I'm Mikaela Arañez po"

"Arañez? Naku! Pasensya na mga ma'am at sir, maliit itong bahay namin" nang mapagtanto na sila ang pinagsisilbihan ko.

Pumasok kami sa kusina at agad na inasikaso ni nanay ang magkapatid. Tiningnan ko si Maverick. Nakatingin lang din siya sa'kin na parang namamangha sa nangyari.

"Oh, no worries po. Ang ganda ng bahay niyo. Sarap sigurong matulog dito" sagot ni Mikaela.

"Nakakahiya naman po, ma'am kung dito kayo matulog. Wala kasi kaming makapal na kutson"

"It's okay!"

"Osya! Sa kwarto ni Shaira ka nalang matulog. Mas malawak ang kwarto niya"

"Really? Oh my gosh!" napapalakpak pa siya sa labis na tuwa.

"Osya! Kumain na kayo. Gabi na rin baka mapano kayo sa daan"

Ngumisi si Mikaela sa sinabi ni nanay. Matapos naming kumain ay inihanda ko na ang hihigaan ni Maverick. Sa sala kasi siya matutulog. Kami naman ni Mikaela sa kwarto ko, si nanay sa kwarto niya kasama si Shan.

"I love your banyo"

Nakakatuwa naman na hindi maarte si Mikaela. Ang ibang mayaman kasi ay nandidiri sa ganitong lugar. Umupo siya sa tabi ko.

"Ingatan mo ang kuya ko" nagulat ako sa sinabi niyang iyon.

"Alam mo?" hindi makapaniwalang tanong ko.

Tumango siya at ngumiti. Sinabi na pala sa kaniya ni Maverick ang tungkol sa amin. Kung gano'n, hindi na namin kailangang magpanggap sa harap niya. Masaya akong tinanggap niya ang relasyon namin nang walang panghuhusga. Sana lahat ay katulad niya. Nang gabing iyon ay nakatulog ako nang nakangiti dahil sa ligayang nararamdamdan.