Share

1 - นิ้วกลาง

Author: Siesta
last update Petsa ng paglalathala: 2026-07-18 21:26:10

เหตุการณ์ก่อนหน้านี้ 1 สัปดาห์

“มอร์นิ่งงงงงง สวัสดีค่า นี่อันปันเองนะคะ วันนี้อันปันจะมารีวิวคาเฟ่เปิดใหม่หน้ามหา’ ลัยเราเองค่ะ สวยม๊ากกกกกกก”

เสียงหวานใสของ อันปัน นักศึกษาสาวคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัย ZENT ปีหนึ่ง กำลังโบกไม้โบกมือให้กับหน้าจอบนสมาร์ตโฟนสุดหรูรุ่นล่าสุด

ดวงตากลมโตบนใบหน้าหวานรูปไข่ดูเปล่งประกาย ผสานกับรอยยิ้มที่หวานยิ่งกว่าคาราเมล กำลังจดจ้องไปที่ตัวเลขบนหน้าจอตรงมุมขวาบนแอปพลิเคชันชื่อดัง จำนวนผู้เข้าชมกำลังไต่ระดับขึ้นเรื่อย ๆ จากหลักสิบเป็นหลักร้อย และกำลังทะยานขึ้นไปสู่หลักพัน

เมื่อตัวเลขผู้เข้าชมไลฟ์เป็นที่น่าพึงพอใจ เจ้าของใบหน้าหวานก็ยิ้มกริ่ม พลางแนะนำบรรยากาศรอบ ๆ ก่อนจะเดินถึงร้านคาเฟ่ที่เธอเพิ่งจะรับงานรีวิวให้กับ รุ่นพี่แอนนา ที่เพิ่งจบการศึกษาไปหมาด ๆ และมาเปิดคาเฟ่น่ารัก ๆ ไม่ใกล้ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยที่เรียนอยู่

ที่สามารถเกลี้ยกล่อมให้หญิงสาวมารับงานได้ก็ไม่ใช่อะไร รุ่นพี่คนนี้เคยเป็นดาวคณะนิเทศมาก่อน กำลังหมายมั่นปั้นมือให้อันปันเข้าประกวดดาวคณะแบบตัวเองต่อ และก่อนหน้านี้เคยเจอหน้าอันปันก็ถูกโฉลก เลยถือโอกาสจ้างรุ่นน้องอย่างอันปันให้ช่วยมาโปรโมตคาเฟ่เปิดใหม่ของตัวเองไปในตัว

ถึงอันปันจะไม่ได้มีชื่อเสียงระดับไอดอลคนดังในโซเชียลแต่เธอก็จัดว่าดังในระดับมหาวิทยาลัยของตัวเอง อย่างน้อยก็ใบหน้าหวาน ๆ ผิวพรรณมีออร่าราวกับลูกคุณหนูหลานคุณนาย ก็จัดว่าไม่ด้อยไปกว่าใคร

“เอาล่ะค่ะ ใกล้จะถึงทางเข้าร้านแล้ว เดี๋ยวอันปันจะพาทุกคนไปชมตั้งแต่ทางเข้าเลย”

พูดไปพลางเดินถอยหลังไป ชี้ชวนให้คนติดตามชมบรรยากาศไปพร้อม ๆ กับตัวเอง

แต่ทว่า…

พลั่ก!! 

จังหวะที่เดินไม่ระวัง เพราะสายตามัวแต่จับจ้องจอมือถือ ส่งผลให้ร่างบางชนเข้ากับแผงอกใครบางคนเข้าอย่างจัง

“อุ๊บ! ว้าย!” ใบหน้าหวานแหยแกร้องเสียงหลง ก่อนจะรีบกดปิดหน้าจอไลฟ์ แล้วหันไปโวยวายใส่เจ้าของแผงอกนั้นทันที

“ไม่เห็นเหรอคะ ว่าคนกำลังถ่ายทำคอนเทนต์อยู่!”

เสียงอ่อนเสียงหวานราวนางฟ้าตอนที่อยู่หน้ากล้อง แปรเปลี่ยนเป็นสีหน้ายัยแม่มด พร้อมกับเท้าสะเอวจ้องหน้าคู่กรณี แต่... สมองเจ้ากรรมดันมาช็อตเอาดื้อ ๆ เพราะคนตรงหน้าดันหล่อเว่อร์วังราวกับพระเอกที่หลุดมาจากซีรีส์ก็ไม่ปาน

คิ้วเข้มพาดเฉียง หน้าผากได้รูป ไหนจะสันกรามคมกริบที่รับกับจมูกโด่งเป็นสันนั่นอีก... แต่สิ่งที่ขัดตานิดหน่อย ก็คือสายตาคมกริบที่มองมาทางเธอด้วยความเย็นชา และบ่งบอกได้ว่ากำลังไม่พอใจ 

ว่าแต่ให้ตายเถอะ...

มหา’ ลัยเรามีคนหล่อเบอร์นี้ด้วยเหรอ

อันปันมองตาค้าง จากที่ตั้งใจจะด่าแบบไม่เผาผี พอเจอคนหล่อสมองก็เลยรวนกะทันหัน แต่ก็เพียงเสี้ยววิเท่านั้น เมื่อเสียงทุ้มที่ราบเรียบและเย็นชาขั้นสุดเอ่ยออกมาจากริมฝีปากหยักตรงหน้า

“หลบไป”

คำพูดสั้นๆ แต่ดึงสติสัมปชัญญะของคนที่กำลังเหม่อไปไกลถึงกำแพงเมืองจีนให้กลับคืนมา เพราะเธอกำลังโดนเขาเอ่ยปากไล่!

“ดะ เดี๋ยวนะคะ มาสั่งให้ฉันหลบได้ไง คุณต่างหากที่ต้องหลบ ฉันมาเดินมาก่อนนะ ไม่เห็นรึไงว่าฉันกำลังทำงานอยู่” เสียงหวานแหวใส่ไม่ยอมแพ้

เขาไม่หลบ

เธอไม่หลบ

ต่างคนต่างยืนประจันหน้ากันชนิดไม่มีใครยอมใคร 

“เหอะ เดินถอยหลังไม่ดูทางเอง ยังมีหน้ามาสั่งคนอื่น?” 

นัยน์ตาคมกริบมองเหยียดลงมาพร้อมน้ำเสียงห้วนจัด 

“ที่สำคัญตรงนี้ทางเดินสาธารณะ ไม่ใช่ถนนส่วนตัว... ถอย”

“แต่ฉัน...”

ไม่เปิดโอกาสให้อันปันได้ประมวลผลหาคำมาเถียง คนตัวโตกว่าก็อาศัยจังหวะที่เธอกำลังอ้าปากค้าง ใช้มือหนาผลักบ่าเล็กของเธอออกให้พ้นทาง

แต่คำว่าผลักเบาๆ ของเขานั้น... หมายถึงน้ำหนักมือของผู้ชายตัวโตๆ นะที่ว่าเบา เพราะสำหรับคนตัวเล็กบอบบางอย่างอันปันแล้ว เธอคิดว่าเขาผลักเธอโคตรแรง!

“อ๊ะ!”

แรงคนหรือแรงควายก็ไม่รู้ ทำเอาหญิงสาวเซถลาจนเกือบล้ม ซ้ำคนไร้มารยาทยังเดินหนีห่างออกไปในทันที อันปันได้แต่ยืนโกรธจนควันออกหู มองตามแผ่นหลังกว้างพร้อมกับกร่นด่าตามหลัง

“ไอ้บ้า ไอ้ผู้ชายแรงควาย ไอ้ผู้ชายไม่มีมารยาท นิสัยแบบนี้ชาติทั้งชาติก็ไม่มีวันมีเมีย!”

สาบานเลยว่า ถ้าเจอกันรอบหน้าเธอไม่ปล่อยเขาเอาไว้แน่! แต่ถ้าจะให้ดี ผู้ชายเฮงซวยแบบนี้อย่าได้เจอกันอีกเลยจะดีกว่า ว่าแล้วความหมั่นไส้ก็ทำให้เธอเผลอชูนิ้วกลางตามหลังแผ่นหลังกว้างไปหนึ่งกรุบ

แต่ดันเป็นจังหวะเดียวกับที่เขากำลังหันกลับมาพอดี!! ~_~!

สายตาคมจ้องเขม็งไปยังนิ้วกลางที่เธอชูใส่ค้างไว้กลางอากาศ

อันปันเบิกตาโต รีบชักมือตัวเองลงอย่างไว ก่อนจะแกล้งตีมึนด้วยการเอามือปัดป่ายผมสลวยไปด้านหลัง แล้วรีบหมุนตัวกลับตั้งท่าจะเดินหนีบ้าง

ทว่า…

“อ๊ะ!”

เรียวขาของเธอชะงักกึกกะทันหัน เมื่อเพิ่งสังเกตเห็นพื้นต่างระดับตรงหน้า หากเมื่อครู่เธอยังมัวเดินถอยหลังไลฟ์สดต่ออีกแค่ก้าวเดียว... คงได้หงายเงิบตกลงไปหัวฟาดพื้นแน่ๆ

เรียวคิ้วสวยขมวดมุ่นเข้าหากันอย่างคาใจ ก่อนจะหันขวับกลับไปมองชายหนุ่มหน้าตาดีแต่งตัวเซอร์คนนั้นที่เดินห่างออกไปไกลแล้ว

หรือว่า... เขาตั้งใจจะเตือนเธอเรื่องทางต่างระดับ? อย่างนั้นเหรอ?

ไม่มั้ง...แค่เตือนดี ๆ ก็ได้ปะ ไม่เห็นต้องผลักเธอแบบนั้นเลย ชิ

หญิงสาวสลัดความคิดบ้าๆ นั้นทิ้งทันที เป็นไปไม่ได้! คนปากเสียและเย็นชาแบบนั้น ไม่มีทางจะกลายเป็นคนมีน้ำใจได้หรอก!

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • Bad Guy ทิศเหนืออย่าร้าย | ทิศเหนือ x อันปัน   Special 3

    อันปันยิ้มร่าทันที เธอใช้ไม้พายอันเล็กตักเนื้อมาสก์โคลนสีเขียวข้นขึ้นมา แล้วค่อยๆ บรรจงปาดลงบนใบหน้าคมคาย ทิศเหนือนั่งนิ่งเป็นหุ่นปั้น สายตาคมกริบที่เคยใช้ขู่คนอื่น ตอนนี้กลับทอดมองใบหน้าหวานที่กำลังตั้งอกตั้งใจทาครีมให้เขาด้วยความรู้สึกเอ็นดูจนปิดไม่มิด มุมปากหยักยกยิ้มขึ้นมาบางเบาโดยที่เธอไม่ทันสังเกตหลังจากผ่านมหกรรมแปลงโฉมเสือเป็นแมวชมพูไปได้ราวสิบห้านาทีจนมาสก์เริ่มแห้งตึง ทิศเหนือก็ลุกไปจัดการล้างหน้าล้างตาจนสะอาดเกลี้ยงเกลา ก่อนจะเดินเข้าไปในโซนห้องครัว หยิบชามที่ใส่กุ้งต้มตัวโตที่เตรียมไว้จากตู้เย็น ออกมานั่งลงข้างๆ อันปันที่กำลังเปิดซีรีส์ดูบนโซฟามือหนาที่ขึ้นเส้นเลือดและมีรอยแผลเป็นจากการจับเครื่องมือช่าง ค่อยๆ บรรจงแกะเปลือกกุ้งอย่างใจเย็น นิ้วยาวดึงเส้นดำออกจนสะอาดเอี่ยม ก่อนจะส่งกุ้งตัวโตไปจ่อที่ริมฝีปากบางของคนข้างๆ“อ้าปาก”อันปันหันมาอ้าปากงับกุ้งเคี้ยวตุ้ยๆ อย่างอารมณ์ดี ก่อนจะโผเข้ากอดรอบคอแกร่งแล้วกดจูบลงบนแก้มสากเสียงดังฟอด“แฟนใครเนี่ย น่ารักที่สุดเลย!”“หึ...” ทิศเหนือหัวเราะในลำคอ แววตาพราวระยับ “น่ารักแล้วก็กินเยอะๆ ตัวแค่นี้กอดไม่อุ่นเลยว่ะ... ผอมเกินไปแล้ว”

  • Bad Guy ทิศเหนืออย่าร้าย | ทิศเหนือ x อันปัน   Special 2

    พรึ่บ!ยังไม่ทันที่แมวมองคนนั้นจะได้ยินคำตอบ เสื้อช็อปสีเลือดหมูปักตราคณะวิศวะก็ถูกโยนพรวดลงมาจากทางด้านหลัง มันคลุมเข้าที่ศีรษะและไหล่บางของอันปันจนมิดชิด ก่อนที่ท่อนแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและรอยสักจะสอดหมับเข้าที่เอวคอด ดึงร่างเล็กให้ลอยหวือไปปะทะกับแผงอกกว้างของคนที่เพิ่งเดินมาถึงตัวอันปันโผล่หัวออกมาจากเสื้อช็อป ตาโตขึ้นเมื่อเห็นเสี้ยวหน้าคมของทิศเหนือที่กำลังยืนนิ่ง หน้าตึงอยู่“อยากได้นางเอกซีรีส์เชิญไปหาคนอื่น คนนี้เมียผม ผมไม่อนุญาต”น้ำเสียงทุ้มต่ำที่เอ่ยออกมานั้นเรียบนิ่ง แม้ไม่ใช่การตะคอกใส่ แต่ออร่าความเหี้ยมและสายตาดุดันที่จ้องเขม็งไปยังแมวมองหนุ่มคนนั้น ทำเอาบรรยากาศรอบข้างเย็นยะเยือกขึ้นมาทันตา ชายแปลกหน้าถึงกับหน้าถอดสี มือไม้สั่น รีบเก็บนามบัตรแทบไม่ทันเมื่อเจอสายตาพิฆาตของเด็กวิศวะทรงแบด“ขะ... ขอโทษครับน้อง! พี่ไม่รบกวนแล้วครับ!” พูดจบแมวมองคนนั้นก็รีบเดินจ้ำอ้าวหนีไปอย่างรวดเร็วโดยไม่คิดจะเหลียวหลังกลับมามอง“พี่เหนือ!” อันปันจัดเสื้อช็อปที่คลุมอยู่ให้เข้าที่ ก่อนจะหันไปทุบกำปั้นลงบนอกแกร่งเบาๆ“ไปขู่เขาทำไมล่ะคะ เขาแค่มาทาบทามเอง กลัวจนวิ่งหนีไปนู่นแล้ว”ทิ

  • Bad Guy ทิศเหนืออย่าร้าย | ทิศเหนือ x อันปัน   Special 1

    หากมีใครมาบอกทิศเหนือเมื่อเดือนก่อนว่า เสือวิศวะผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใครอย่างเขา จะต้องมานั่งเฝ้าไข้ผู้หญิงคนหนึ่งยันสว่างด้วยความกระวนกระวายใจ ชายหนุ่มคงจะหลุดหัวเราะในลำคอแล้วต่อยปากคนพูดให้ร่วงลงไปกองกับพื้น ทว่าในเช้าวันนี้ สิ่งเหล่านั้นกลับเกิดขึ้นจริง และเขาก็ยินดีทำมันโดยไม่มีข้อแม้ภายในห้องนอนที่เงียบสนิท มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศครางแผ่ว ทิศเหนือนั่งอยู่บนขอบเตียงนอนคิงไซส์ สายตาคมกริบทอดมองใบหน้าหวานของอันปันที่กำลังหลับสนิทเพราะฤทธิ์ยา แก้มใสที่เคยขึ้นสีระเรี่ยเพราะพิษไข้เริ่มกลับมาเป็นปกติทีละนิด แต่ร่องรอยความเหนื่อยล้าบนใบหน้าของเธอยังคงเด่นชัดชายหนุ่มหลุบตาลงมองฝ่ามือหนาของตัวเอง มือคู่เดิมที่เคยหยิบจับประแจ ซ่อมเครื่องยนต์ และใช้ชีวิตเสเพลไปวันๆ แต่วันนี้มันกลับสั่นเทาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน พอนึกย้อนไปถึงสิ่งที่ตัวเองทำลงไป ความรู้สึกผิดอันหนักอึ้งก็แล่นริ้วเข้ามาจุกอยู่ที่อกตอนที่เห็นน้ำตาของคนตัวเล็กไหลออกมา มันเหมือนมีค้อนปอนด์อันใหญ่ทุบเข้ากลางใจของเขาอย่างจัง ทิศเหนือรู้ตัวดีว่าเขาแม่งโคตรระยำ ปากแข็ง ไร้เหตุผล และแสดงออกด้วยวิธีที่ห่วยแตกที่สุดที่ผ่านมาเ

  • Bad Guy ทิศเหนืออย่าร้าย | ทิศเหนือ x อันปัน   62 - คำขอโทษ

    แกร๊ก…ประตูห้องถูกเปิดออกอีกครั้งพร้อมร่างสูงที่ประคองถาดอาหารเข้ามา ในนั้นมีชามข้าวต้มร้อน ๆ แก้วน้ำ และยาพาราเซตามอลวางเคียงคู่กัน“ลุกไหวไหม”อันปันเผลอจับจ้องไปยังมือใหญ่ที่กำลังใช้ช้อนคนข้าวต้มในชามเพื่อระบายความร้อนช้า ๆ ก่อนที่เขาจะเลื่อนมันมาตรงหน้าเธอภาพตรงหน้ามันอบอุ่นเกินไป...จนเธอเริ่มไม่แน่ใจว่าผู้ชายสายตาอ่อนโยนตรงหน้านี้ คือคนใจร้ายคนเดียวกับเมื่อคืนจริง ๆ หรือเปล่า ดวงตาคู่หวานยังคงมองทิศเหนือไม่ละไปไหน ราวกับกำลังรวบรวมความกล้าอยู่เงียบ ๆสุดท้ายเธอก็เป็นฝ่ายทำลายความเงียบขึ้นมาก่อน“หายโกรธหนูแล้วเหรอคะ…”มือที่กำลังคนข้าวต้มชะงักกึก ทิศเหนือปรายตามองคนป่วยก่อนจะถอนหายใจออกมา“เรื่องไหนล่ะ”คำย้อนถามพร้อมสายตาที่จ้องมองใบหน้าซีดเซียวอย่างคาดคั้น ทำเอาคนป่วยเริ่มใจเสียเพราะคิดว่าเขาอาจจะยังไม่หายโกรธเธอ“เรื่องทั้งหมด…” เสียงของเธอแผ่วเครือลง“กินข้าวแล้วกินยาให้เรียบร้อยก่อนค่อยคุยกัน”บรรยากาศในห้องตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง ทิศเหนือยังคงใช้ช้อนป้อนข้าวต้มร่างเล็กช้า ทว่าสายตายังคงเรียบนิ่ง จนอันปันยิ่งรู้สึกอึดอัดและหวั่นใจ มือเล็กได้แต่กำชายผ้าห่มเอาไว้แน่นขึ้น

  • Bad Guy ทิศเหนืออย่าร้าย | ทิศเหนือ x อันปัน   61 - ใจร้าย NC+

    เรียวนิ้วแกร่งขยับสอดแทรกเข้าไปในช่องทางรัก ก่อนจะขยับเข้าออกเป็นจังหวะรัวเร็ว"อ๊า... พี่เหนือ พอที""ปากบอกไม่ชอบ แต่แฉะเยิ้ม เหอะ... รู้ตัวไหมอันปัน แค่นิ้วพี่เธอยังตอดขนาดนี้""ฮึก... นะ หนูไม่ชอบ อึก อ๊า..."กล้าปากดีปฏิเสธ เขาเลยช่วยสงเคราะห์ความปากดีด้วยการเพิ่มนิ้วเข้าไปอีก"อ๊า... พะ พี่เหนือ อื้อ ไม่ไหว...""บอกมา... ตรงไหนที่ไอ้เหี้ยนั่นมันโดนบ้าง" เสียงลอดไรฟันเอ่ยถามอย่างหึงหวง ก่อนจะโน้มหน้าลงขบเม้มฝากรอยจ้ำแดงไปทั่วเนินอกอีกครั้ง"ไม่... ไม่โดน หนูไม่ได้ทำอะไรเลย พี่ก็เห็น"อันปันส่ายหน้ารัวปฏิเสธทั้งน้ำตา ในขณะที่ทิศเหนือตอนนี้เหมือนคนหน้ามืด เขาปลดซิปกางเกงตัวเองออก ดันสองขาเรียวให้แยกกว้าง ก่อนจะใช้สองมือตรึงเอวบางไว้แน่น แล้วกดสะโพกสอบตอกตรึงความปรารถนาเข้าไปสุดแรงปึก!"อ๊า!""อื้อ... พี่เหนือ เจ็บ..."...พายุอารมณ์จัดถูกจุดประกายขึ้นบนรถ ก่อนที่ความบ้าคลั่งนั้นจะถูกลากยาวมาสานต่อที่คอนโด ร่างเล็กถูกอุ้มพาดบ่าเข้ามาในห้องอย่างขัดขืนไม่ได้ โดยไม่มีแม้แต่คำอธิบายหรือง้อขอกลับดี มีเพียงการกระทำที่เอาแต่ใจและตักตวงอย่างเอาเป็นเอาตายของทิศเหนือล้วนๆ"อ๊า... พี่เหนือ หน

  • Bad Guy ทิศเหนืออย่าร้าย | ทิศเหนือ x อันปัน   60 - เป็นผัวทำไมจะยุ่งไม่ได้

    ทิศเหนือไม่แม้แต่จะหันมามองเธอ เขาหันไปพยักหน้าให้เซริวและไซเรนที่เพิ่งวิ่งตามมาถึงด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง “ลากมันไปหลังร้าน... แล้วสั่งให้การ์ดไปเอาภาพจากกล้องวงจรปิดมา ส่งตำรวจข้อหาพยายามข่มขืน”น้ำเสียงทุ้มต่ำราบเรียบ ทว่าเยือกเย็นจนน่ากลัวจนคนฟังขนลุก ทั้งเซริวและไซเรนแอบลอบมองหน้ากันพลางคิดในใจ... ไหนตอนแรกมันบอกไม่มีเด็กไงวะ?อันปันยังคงยืนตัวสั่น ทำอะไรไม่ถูก ความหวาดกลัวเมื่อครู่ยังไม่ทันจางหาย ทว่าจังหวะนั้นเอง ทิศเหนือก็หมุนตัวกลับมาหาเธอ นัยน์ตาดุดันตวัดมองร่างบางตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนที่มือหนาจะคว้าหมับเข้าที่ข้อมือเล็กแล้วออกแรงกระชากจนเธอถลาเข้าไปปะทะอกแกร่งอย่างแรง“ว้าย!”“อยากได้เงินจนตัวสั่น ถึงขนาดตามผู้ชายมาถึงลานจอดรถเลยหรือไง?” เสียงเย็นชาพ่นคำด่าที่ทำเอาคนฟังถึงกับหน้าชา ความโล่งใจที่คิดว่าเขามาช่วยพังทลายลงในพริบตา แทนที่จะได้รับคำปลอบโยน เธกลับถูกเขาสาดคำพูดใจร้ายใส่หน้าอย่างจงใจเหยียบย่ำ“ปล่อย!” อันปันเม้มปากแน่น พยายามสะบัดข้อมือออก แต่ฝ่ามือเขากลับล็อกแน่นราวกับคีมเหล็ก “หนูเจ็บนะ ปล่อยดิวะ!”“ไม่ปล่อย”“พี่ไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้นะ เราเลิกกันแล้ว!”“แล้วไง?

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status