เมียลับพี่ชายแสนร้าย (ออสติน:เอย)

เมียลับพี่ชายแสนร้าย (ออสติน:เอย)

last updateLast Updated : 2026-11-16
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
70Chapters
12views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมียลับพี่ชายแสนร้าย (ออสติน:เอย) เขาคือพี่ชายที่ไม่อยากมีน้องสาว เขาคือลูกชายคนเดียวของที่บ้าน เขาคือหลานชายที่ไม่อยากให้ปู่กับย่ามีหลาน เขาคือพี่ชายที่แอบเข้าห้องน้องสาวในตอนกลางคืน! "พี่เกลียดเอยลืมไปแล้วเหรอคะ แล้วพี่มาทำแบบนี้กับเอยทำไม!" -พี่น้องไม่แท้ -ไม่มีนอกกายนอกใจ

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 ด่วนจากไป

“เอย กินน้ำหน่อยลูก” เอามือลูบปลอบแผ่นหลังคนตัวเล็ก ที่เอาแต่นั่งร้องไห้ในงานศพของพ่อตัวเอง

โธ่เอ๊ย ช่างน่าสงสารจริง ๆ

แม่ก็ไม่มี พ่อก็ดันมาด่วนจากไปก่อนวัยอันควร หญิงสาววัยสิบแปดปี ก็เลยต้องกลายเป็นคนกำพร้าพ่อแม่

ย้อนกลับไปก่อนหน้า เธอบังเอิญเจอเอยที่โรงพยาบาลคันคาย ตอนพาลูกน้องของสามีไปหาหมอ

ระหว่างนั่งรอ เห็นเด็กสาวคนหนึ่งเอาแต่นั่งร้องไห้

ด้วยความสงสาร ก็เลยเข้าไปถามไถ่ ได้ความว่า พ่อของอีกฝ่ายเป็นโรคมะเร็ง

พอได้ยินอย่างนั้น เธอรีบไปคุยกับหมอเจ้าของไข้ทันที โดยไม่ทันได้รู้ชื่อเด็กน้อยคนนี้เลยด้วยซ้ำ แต่เธออยากช่วย

คำตอบที่ได้รับกลับมาก็คือ

‘คนไข้จะอยู่ได้ไม่ถึงสามเดือนครับ’

‘ระยะสุดท้ายเหรอคะคุณหมอ!’

‘ครับ ระหว่างนี้คงต้องรักษาแบบประคับประคองไปตามอาการ’

“ฮึกคุณย่าขา” เอยสวมกอดอีกคนกลับ จากนี้เธอจะอยู่อย่างไรดี ไม่มีพ่อแล้ว

วันนั้นพ่อบอกหิวข้าว เธอรีบไปขอข้าวกับทางพยาบาล แต่พอเดินกลับมา พ่ออาเจียนเป็นเลือด แล้วก็หมดสติไป

ไม่นาน พยาบาลก็มาแจ้งว่าพ่อของเธอเสียแล้ว

ส่วนเธอ เป็นลมล้มพับลงไป ฟื้นมาอีกทีก็มาเจอคุณย่า

‘พะ...พ่อของหนูเสียแล้วค่ะ’ บอกกับคนที่เธอจำได้ว่าวันนั้นท่านเข้ามาทัก และถามไถ่กับเธอ เพราะตอนนี้เธอไม่รู้จะคุยกับใครแล้ว

น้ำหนึ่งพยักหน้าทั้งน้ำตา เพราะนี่เป็นเคสแรกที่เธอช่วยไม่สำเร็จ เธอจึงรู้สึกเสียใจมาก ๆ

ตั้งแต่วันที่หมอบอกว่าพ่อของเด็กสาวจะอยู่ได้อีกไม่นาน เธอก็ติดต่อกับโรงพยาบาลอยู่ตลอด

กระทั่งวันนี้ เธอกำลังจะออกไปเฝ้าร้านค้าจำหน่ายวัสดุก่อสร้างกับสามี แต่โรงพยาบาลโทรมาบอกว่า เคสที่เธอรับช่วยเหลือเสียชีวิตแล้ว เธอจึงรีบมาที่โรงพยาบาลทันที

เธอทราบชื่อญาติผู้เสียชีวิตว่า ‘เอย’ และผู้เสียชีวิตชื่อ ‘นายพิทักษ์’ ยอมรับว่าเธอจำฝ่ายนั้นไม่ได้เพราะสภาพผอมแห้งติดกระดูก

กระทั่งได้เจอภาพบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของหมอ ทำให้เธอคลับคล้ายคลับคลาว่าอาจจะเป็นคนที่เธอรู้จัก

เธอกลับไปถามเด็กสาวอีกครั้ง ว่าเป็นลูกเต้าเหล่าใครกัน แล้วแม่เป็นใคร

เอยเล่าให้เธอฟังว่า เอยไม่มีแม่ และอยู่กับพ่อเพียงลำพัง จนกระทั่งตอนไปขายของกับพ่อที่ห้าง เธอยิ่งคลับคล้ายคลับคลา ว่าเอยจะคือคนที่เธอเคยให้คอนแทกต์กับหญิงสาวไว้เมื่อหลายปีก่อน

‘เอย เอยจำย่าได้ไหมลูก ย่าคือคนที่เคยให้คอนแทกต์กับหนูเมื่อตอนที่อยู่บนห้างไง’

หญิงสาวเอามือเช็ดน้ำตา พลางนึกย้อนกลับไป ก่อนจะมองหน้าอีกฝ่ายดี ๆ

แต่นึกยังไง ก็นึกไม่ออก จึงส่ายหัวออกมา

‘ย่าคือคนที่แบ่งสกุชชีให้หนูบนห้างวันนั้นไงลูก’

‘คุณย่า....’

‘ใช่ ย่าเอง’ น้ำหนึ่งดีใจที่เด็กน้อยจำตัวเองได้ ก่อนจะดึงอีกฝ่ายเข้ามากอดด้วยความดีใจ แต่พอได้ยินเสียงเด็กน้อยสะอื้นไห้ จึงค่อย ๆ ผละออกมอง

‘คุณย่าขา...พ่อหนูเสียแล้วค่ะ หนูไม่มีพ่อแล้วฮือ ๆ’

‘โธ่ลูก’ น้ำหนึ่งเบะปากตาม ในที่สุดก็กลั้นไม่อยู่ร้องไห้ออกมา

‘ไม่เป็นไรนะลูก ย่าจะดูแลหนูเองลูก ย่าสัญญา’

‘เด็กสาวได้ยินอย่างนั้นกระชับกอดคนเป็นย่าแน่น สองคนร้องไห้ด้วยกันนานนับชั่วโมง จนเด็กสาวเป็นลมไปอีกครั้ง’

        @สามวันต่อมา

เสร็จจากงานที่บ้านของเอย ซึ่งน้ำหนึ่งอาสาเป็นธุระให้ รวมทั้งดูแลเรื่องค่าใช้จ่ายให้ทั้งหมด

หย่อนสะโพกลงข้างเด็กสาวที่เพิ่งเสียพ่อไป เอยมีท่าทางเหม่อลอย

“เอย...” มือลูบปลอบหลังคนตัวเล็ก สักพักเด็กสาวถึงค่อย ๆ หันมามองหน้าเธอ

“ไปอยู่กับย่านะลูก ย่าไม่อยากให้หนูอยู่ที่นี่คนเดียว ย่าเป็นห่วง” แค่บ้านปูนเปลือยหลังเล็ก ๆ โทรม ๆ หลังคาสังกะสีก็ขึ้นสนิม ลมมาทีจะปลิวบ้างไม่ปลิวบ้าง เธอมองแล้วไม่น่าอยู่เลย

เอยก็เป็นสาวแล้ว

นอกจากเรื่องความปลอดภัย เธอมองอนาคตของหลานด้วย

เธอจะส่งเอยเรียนต่อ

ทว่า คำตอบที่ได้รับกลับมาคือเด็กน้อยส่ายหัว

“หนูไม่ไปค่ะ หนูจะอยู่กับพ่อที่นี่” เอ่ยออกมาเสียงสั่น เธอไม่อยากจากพ่อไปไหน

“แต่พ่อเอยเสียแล้วนะลูก”

“ฮึก” ยิ่งได้ยินประโยคตอกย้ำกลับทำให้น้ำตาไหลพรากออกมา ไม่อยากยอมรับความจริงว่าเธอไม่มีพ่อแล้ว

พ่อที่เป็นทุกอย่างให้กับเธอ

ตั้งแต่แม่ทิ้งเธอกับพ่อเพื่อไปอยู่กับสามีใหม่ เธอก็มีแค่พ่อ

พ่อที่หุงข้าว ทำอาหารให้เธอทาน ไปส่งเธอที่โรงเรียน รวมทั้งไปรับจ้างเพื่อเอาเงินมาซื้อกับข้าวให้ลูก

ทุกวันเกิด ก็จะมีของขวัญสุดพิเศษเป็นตุ๊กตาตัวใหม่ให้ทุกปี

แต่ต่อจากนี้ไม่มีแล้ว นอกจากเธอไม่มีพ่อ ตุ๊กตาตัวใหม่เธอก็ไม่มีอีกแล้ว

“เอยลูก ย่าสัญญาว่าย่าจะดูแลและให้ความรักกับหนู ไม่ต่างจากที่พ่อหนูมีให้เลย”

คนตัวเล็กได้ยินอย่างนั้นยิ่งร้องไห้หนัก ทำเอาน้ำหนึ่งรีบรั้งอีกฝ่ายเข้ามากอดด้วยความสงสารจับใจ อดน้ำตาไหลตามไม่ได้

นั่งปลอบคนตัวเล็กไปด้วย พร้อมเกลี้ยกล่อมอยู่นานนับชั่วโมง แต่เอยกลับเอาแต่ปฏิเสธท่าเดียว จนเธอนึกขึ้นได้ว่า

“พ่อของหนูเคยบอกกับย่าว่า อยากเห็นหนูรับปริญญานะลูก”

เด็กสาวที่นึกขึ้นได้ว่าพ่อของเธอก็เคยบอกแบบนั้นจึงพยักหน้าออกมา

“ไปอยู่กับย่า ย่าจะส่งหนูเรียนต่อจนจบปริญญาตรี แล้วหากหนูเรียนจบเมื่อไหร่ ย่าจะพาหนูเอาใบปริญญากลับมาอวดพ่อนะลูก”

“ค่ะคุณย่า”

น้ำหนึ่งฉีกยิ้มกว้าง ก่อนจะรั้งคนตัวเล็กเข้ามากอดด้วยความรู้สึกโล่งใจ

อย่างน้อย สิ่งที่เธอทำสำเร็จกับครอบครัวนี้ก็คือ การส่งลูกสาวของคนที่ตายเรียนหนังสือ

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
70 Chapters
ตอนที่ 1 ด่วนจากไป
“เอย กินน้ำหน่อยลูก” เอามือลูบปลอบแผ่นหลังคนตัวเล็ก ที่เอาแต่นั่งร้องไห้ในงานศพของพ่อตัวเองโธ่เอ๊ย ช่างน่าสงสารจริง ๆแม่ก็ไม่มี พ่อก็ดันมาด่วนจากไปก่อนวัยอันควร หญิงสาววัยสิบแปดปี ก็เลยต้องกลายเป็นคนกำพร้าพ่อแม่ย้อนกลับไปก่อนหน้า เธอบังเอิญเจอเอยที่โรงพยาบาลคันคาย ตอนพาลูกน้องของสามีไปหาหมอระหว่างนั่งรอ เห็นเด็กสาวคนหนึ่งเอาแต่นั่งร้องไห้ด้วยความสงสาร ก็เลยเข้าไปถามไถ่ ได้ความว่า พ่อของอีกฝ่ายเป็นโรคมะเร็งพอได้ยินอย่างนั้น เธอรีบไปคุยกับหมอเจ้าของไข้ทันที โดยไม่ทันได้รู้ชื่อเด็กน้อยคนนี้เลยด้วยซ้ำ แต่เธออยากช่วยคำตอบที่ได้รับกลับมาก็คือ‘คนไข้จะอยู่ได้ไม่ถึงสามเดือนครับ’‘ระยะสุดท้ายเหรอคะคุณหมอ!’‘ครับ ระหว่างนี้คงต้องรักษาแบบประคับประคองไปตามอาการ’“ฮึกคุณย่าขา” เอยสวมกอดอีกคนกลับ จากนี้เธอจะอยู่อย่างไรดี ไม่มีพ่อแล้ววันนั้นพ่อบอกหิวข้าว เธอรีบไปขอข้าวกับทางพยาบาล แต่พอเดินกลับมา พ่ออาเจียนเป็นเลือด แล้วก็หมดสติไปไม่นาน พยาบาลก็มาแจ้งว่าพ่อของเธอเสียแล้วส่วนเธอ เป็นลมล้มพับลงไป ฟื้นมาอีกทีก็มาเจอคุณย่า‘พะ...พ่อของหนูเสียแล้วค่ะ’ บอกกับคนที่เธอจำได้ว่าวันนั้นท่านเข้ามาทัก
last updateLast Updated : 2026-11-08
Read more
ตอนที่ 2 หลานคุณย่า
@หลายวันต่อมาคนตัวเล็กยืนด้อม ๆ มอง ๆ ที่หน้าประตูบ้านหลังสีขาวขนาดใหญ่หลังจากที่ตกลงกับคุณย่าว่าเธอจะมาอยู่กับคุณย่า คุณย่าก็ได้ให้ที่อยู่กับเธอมาเธอขอนอนที่บ้านสักหนึ่งอาทิตย์ พอให้ทำใจได้ ก่อนจะจากที่นี่ไปนานแสนนาน เมื่อครบตามที่สัญญา เธอจึงมาหาคุณย่าที่อำเภอคันคายกำลังจะยกมือขึ้นกดกริ่งตรงประตูรั้ว กลับเห็นรถสปอร์ตสีดำคันหนึ่งแล่นมาจอดใกล้กับประตูจึงรีบดึงมือกลับมองร่างสูงของใครบางคนเดินลงจากรถ เขาสวมเสื้อยืดสีดำ กับกางเกงยีนขายาวสีเข้มพอดีตัวสวมรองเท้าผ้าใบสีขาว มีเข็มขัดสีน้ำตาลเข้มคาดตรงหัวกางเกงอายุยังไม่มาก แต่ท่าทางดูดี“มาหาใคร” ออสตินในวัยยี่สิบสองปี มีส่วนสูงถึงหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตรถามฝ่ายนั้นออกมาหน้าตายังดูเด็ก ถักผมเปียสีดำยาวทั้งสองข้างใส่ชุดเอี๊ยมยีนสีน้ำเงินเข้ม เป็นแบบกระโปรงสั้นเลยเข่าขึ้นมานิดหนึ่ง ส่วนเสื้อด้านในเป็นเสื้อยืดแขนสั้นสีชมพูตัวสูงไม่มาก ประมาณร้อยห้าสิบห้าเซนติเมตร ไม่เกินอกเขาผิวขาว ดวงตากลมโตมั่นใจว่าไม่ใช่ญาติของตัวเองแน่นอน เพราะเขาไม่มีญาติที่ไหนเขาเป็นหลานชายเพียงคนเดียวของที่บ้าน และพ่อกับแม่ก็มีเขาเป็นลูกชายคนเดียว ไม่มีไปแอ
last updateLast Updated : 2026-11-08
Read more
ตอนที่ 3 ไม่กลับมาเหยียบที่นี่
“เกิดอะไรขึ้นน้ำหนึ่ง แล้วเด็กคนนี้เป็นใคร” เจ้าของบ้านเป็นคนถาม อยู่ดี ๆ เด็กคนนี้เข้ามาในบ้านเราได้ยังไง ไม่แค่นั้น เมียตัวเองยังดูปกป้องมากด้วยหรือลูกยัยขี้เม้าท์กับผัวน้อย?มันจะมากไปแล้ว!“จะ...ใจเย็น ๆ นะคะคุณคิน ไม่ใช่แบบที่คุณคิดแน่นอนค่ะ ใจเย็น ๆ ก่อนนะคะออสติน ฟังย่าพูดก่อนลูก” ที่ต้องบอกสามีตัวเองแบบนี้ เพราะคิดว่าเดาไม่ผิดแน่นอน คุณภาคินคงคิดว่าเธอแอบไปมีลูกที่ไหนมาแน่และที่เธอบอกให้หลานชายฟังเธอก่อน เพราะดูท่าทางของออสตินตอนนี้โกรธเธอมากเธอไม่รู้ว่าเหตุการณ์ก่อนหน้าคือยังไง แต่สภาพที่เอยนั่งติดกับประตูบ้านร้องไห้ ทำให้เธอคิดดีไม่ได้ ว่าออสตินคงจะลงมือทำอะไรสักอย่างกับน้องขออย่าให้เป็นอย่างนั้นเลย เพราะกว่าเธอจะเกลี้ยกล่อมเอยมาที่นี่ได้ยากใช่เล่น“งั้นก็เล่ามา” ภาคินถอนหายใจแรง ถ้าไม่ใช่อย่างที่เขาคิด งานเข้ายัยแม่มดแน่!ก็ดูหลานชายของเขาสิ จ้องย่าตัวเองสลับกับเด็กคนนั้นตาไม่กะพริบยิ่งเมียเขากอดเด็กคนนั้น รับรู้ได้เลยว่าออสตินโกรธหนักมาก“พูดมา!” ออสตินรีบกระตุ้นคนเป็นย่า เพราะถ้าไม่อย่างนั้น เขาจะจับเด็กนี่เขวี้ยงออกจากบ้าน และถ้าไม่เชื่อก็ลองดู“ดะ...ได้ค่ะ คือพอดีว
last updateLast Updated : 2026-11-08
Read more
ตอนที่ 4 ย้ายเข้า
@วันต่อมา“ถึงแล้วลูก” น้ำหนึ่งที่นั่งอยู่ตำแหน่งด้านข้างของคนขับรถ บอกกับคนที่นั่งอยู่เบาะหลัง วันนี้เธอพาเอยมาส่งเข้าที่พักพูดง่ายว่าง่ายมาก บอกแบบไหน ได้แบบนั้นไม่เหมือนจุดจุดจุด“เธอพาหลานขึ้นไปดูห้องก่อนไปยัยขี้เม้าท์ เดี๋ยวฉันให้คนมาช่วยขนกระเป๋าขึ้นไปเอง”“ปะลูก”เอยเปิดประตูลงจากรถ กับความรู้สึกที่บอกไม่ถูก เอาจริง เธอไม่คิดว่าตัวเองจะเหมาะกับสถานที่แบบนี้ เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะได้มาอยู่ที่นี่ เธอมองว่าสิ่งที่ได้รับมันมากเกินไปอย่างน้อย เธอขอแค่ห้องเช่าที่สภาพดีกว่าบ้านของเธอ ดูปลอดภัยก็พอแล้วแต่ไม่คิดว่า คุณย่าจะให้เธอมาอยู่ที่คอนโดหรูแห่งนี้ภายนอกถูกตกแต่งด้วยสีดำ ส่วนหน้าต่างเป็นกระจกสีเขียว ตัวตึกขนาดสูงใหญ่มาก ไม่รู้ว่ามีกี่ชั้น แต่ถ้ากะด้วยสายตา มากกว่าสิบชั้นอย่างแน่นอนส่วนบริเวณรอบ ๆ สะอาดสะอ้าน ด้านล่างคือที่จอดรถ มีรปภ.คอยรักษาความปลอดภัยอยู่ตลอด ตรวจเช็กรถทุกคันที่ขับรถเข้ามา“ไปกันลูก” คว้าเอามือคนตัวเล็กให้เดินตามเข้าไปข้างใน กดลิฟต์ไปที่ชั้น 9 แล้วส่งยิ้มให้หลานสาวพอประตูลิฟต์เปิดออก เดินนำหน้าไปหยุดอยู่หน้าประตูห้อง 915แตะคีย์การ์ดในมือ ก่อนจะได้ยินเสี
last updateLast Updated : 2026-11-08
Read more
ตอนที่ 5 ไม่พอใจ
“เธอมาทำอะไรที่นี่!” ร่างสูงขมวดคิ้ว พร้อมทั้งเดินเข้าหาคนตัวเล็กทันที จับไหล่แล้วดันตัวหญิงสาวจนติดกับประตูห้องร่างเล็กกระแทกเข้าอย่างจัง จนเอยเจ็บแผ่นหลังไปหมด เอามือดันหน้าท้องพี่เขาออกแต่อีกฝ่ายกลับไม่สะทกสะท้าน“ฉันถามว่าเธอมาทำอะไรที่นี่!” ออกแรงบีบที่ต้นแขน จนแขนเรียวแทบหัก เอยเจ็บมากจึงรีบตอบออกไป“คะ...คุณย่าให้เอยมาอยู่ที่นี่ค่ะ”ออสตินได้ยินอย่างนั้นขบกรามแน่น เดินกลับเข้าห้องแล้วปิดประตูตามหลังจนดังปัง ทำเอาคนตัวเล็กสะดุ้ง พอได้สติ รีบสแกนคีย์การ์ดที่หน้าประตู แล้วเดินกลับเข้าห้องตัวเองไปทันทีครืด...ครืด...น้ำหนึ่งขมวดคิ้วเมื่อเห็นเบอร์โทรของหลานชายโทรเข้าก็นึกแปลกใจ เพราะปกติออสตินไม่ค่อยโทรหาเธออยู่แล้วหากไม่มีเรื่องเดือดร้อนอะไร มีแค่คุณนายน้ำหนึ่งนี่แหละที่มันคิดถึงหลานชายมาก ๆ จนเป็นฝ่ายโทรไปหาเสียเอง(ว่าไงคะ สุดหล่อของย่า มีอะไรให้ย่ารับใช้คะ) ทักทายหลานชายด้วยความเบิกบาน ต่อให้เธออยากมีหลานสาวก็ตาม แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอไม่รักออสตินนี่หลานใคร ใครก็รัก ยิ่งหลานเหมือนกันกับลูกกับผัวอย่างกับแฝดสาม อีน้ำหนึ่งก็ยิ่งร๊ากกกกกหึหึ“ทำไมถึงให้ยัยนั่นมาอยู่ที่คอนโด!”
last updateLast Updated : 2026-11-08
Read more
ตอนที่ 6 โง่
ร่างบอบบางเดินออกจากลิฟต์ เธออยู่ที่นี่มาแล้วสามวัน ไม่ได้ไปไหนเลย จึงรู้สึกเบื่อขึ้นมาก็เลยอยากหาอะไรทำสักอย่าง อย่างเช่นหางานทำ จะได้ไม่เหงาเดิมเธอเคยทำงานที่ร้านเบเกอรี่ในหมู่บ้าน หลังจากเลิกโรงเรียน หรือเสาร์อาทิตย์ เธอก็จะไปรับจ๊อบ ส่วนปิดเทอมเธอก็จะไปขลุกอยู่แต่ที่ร้าน จึงทำให้พอมีวิชาติดตัวมาอยู่บ้างเดินออกจากหน้าคอนโด เพื่อจะข้ามถนนไปรอรถฝั่งตรงข้าม จังหวะที่กำลังจะข้ามถนน กลับมีรถยนต์คันหนึ่งขับปาดหน้าของเธอมา“ว้าย!” หญิงสาวตกใจจนล้มลงที่พื้น รู้สึกเจ็บที่มือขึ้นมา หงายฝ่ามือขึ้นมาดูช้า ๆ ก็เห็นว่ามีรอยเลือดติดอยู่ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองตามหลังรถคันนั้นไป กลับต้องตกใจเมื่อพบว่าเป็น...คนที่นั่งในรถมองกระจกหลังด้วยความเซ็ง เบรกรถจนล้อลากไปกับถนนดังเอี๊ยด แล้วรีบปลดที่คาดเข็มขัดนิรภัยออก ก่อนจะเดินลงจากรถอย่างไว“ทำไมเดินไม่ดูตาม้าตาเรือฮะ! ไม่เห็นหรือไงว่ามีรถวิ่งผ่านมา!”“อะ...เอยขอโทษค่ะ” บอกอย่างรู้สึกผิด ทั้งที่เธอว่าเธอคิดว่าตัวเองดูดีแล้ว แต่รถพี่ออสตินวิ่งมาไวเกินไป ทำให้เธอไม่ทันได้ตั้งตัว“โง่!”คนตัวเล็กจุกในลำคอเมื่อได้ยินอย่างนั้น ทั้งที่เธอคิดว่า เราสองคนก็น่าจ
last updateLast Updated : 2026-11-14
Read more
ตอนที่ 7 ใจร้ายมากกว่าที่คิด
น้ำหนึ่งกดลิฟต์ขึ้นไปยังชั้นเก้า ก่อนจะมาหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องของหลาน ยกมือขึ้นเคาะประตู ก่อนจะสแกนคีย์การ์ดแล้วเปิดเข้าไป ก็เห็นหลานสาวกำลังนั่งร้องไห้อยู่บนโซฟา กำลังมองมาที่เธอทว่า“เอย! เอยเป็นอะไรลูก!” นำหนึ่งอุทานออกมาอย่างตกใจ เมื่อเห็นมือของหลานสาวเปื้อนเลือด เกิดอะไรขึ้นกับเอยกัน ทำไมหลานสาวของเธอถึงมีสภาพเป็นแบบนี้“คุณย่าขา...”น้ำหนึ่งรีบเดินเข้าไปกอดหลานทันที ทั้งที่ยังตกใจไม่หาย ก่อนจะลูบปลอบ“เอยเป็นอะไรลูก”“เอยโดนรถเฉี่ยวค่ะ”“ว่าไงนะ!” ผละออกมองตามเนื้อตามตัวของหญิงสาวอีกที“เอยไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว ให้เอยกลับบ้านนะคะคุณย่า” เอ่ยเสียงสั่นออกมา พร้อมกับน้ำตาที่พรั่งพรูมากกว่าเดิมมากกว่าแผลที่มือ เธอรู้สึกปวดใจ พี่ออสตินใจร้ายมาก เขาใจร้ายมากกว่าที่เธอคิดเอาไว้เยอะเลย“ปะ...ไปหาหมอก่อนลูก” เธอไม่อยากได้ยินคำนี้ หากหลานสาวเจ็บ เธอจะรีบพาไปรักษา@โรงพยาบาลน้ำหนึ่งเดินไปเดินมาที่หน้าห้องฉุกเฉินด้วยความกระวนกระวายใจ ระหว่างนั้นส่งข่าวไปบอกสามีด้วย ไม่นานก็เจอหน้าคุณภาคินโผล่มาที่นี่“เกิดอะไรขึ้นยัยขี้เม้าท์! เอยเป็นอะไร”“เอยโดนรถเฉี่ยวค่ะ ตอนนี้ทำแผลอยู่ด้านใน”“ใคร
last updateLast Updated : 2026-11-14
Read more
ตอนที่ 8 แนะนำ
@วันต่อมา“ปะลูก เข้าบ้านกัน” หลังหมออนุญาตให้กลับบ้านได้แล้ว น้ำหนึ่งจึงพาคนตัวเล็กกลับมาที่บ้านน้ำหนึ่งมีท่าทางดี๊ด๊าผิดกับสามี ก็เพราะมันตรงตามจุดประสงค์แรกที่อยากพาเอยมาอยู่ที่นี่ค่อย ๆ พยุงคนตัวเล็ก เอยลงน้ำหนักที่เท้าได้ประมาณหนึ่ง ส่วนมือกระดิกแทบไม่ได้เพราะวันนี้มันระบมมากกว่าเมื่อวาน“นาวินนนน พลอยไพลินนนน แม่มีคนมาแนะนำค่ะ!” พอพ้นประตูบ้านเข้ามา เรียกหาลูกชายและลูกสะใภ้ทันที พลางพยุงคนตัวเล็กนั่งลงที่โซฟาปกติแล้วสองผัวเมียจะออกบ้านตั้งแต่เช้า แต่วันนี้เธอโทรมาบอกลูกชายกับลูกสะใภ้ว่าให้อยู่รอก่อน เพราะมีเรื่องจะคุยด้วยตอนนี้เป็นเวลาเก้าโมงเช้า ก็เห็นสองผัวเมียเดินออกจากห้องนั่งเล่นมา“เอ้า มานี่ลูก” กวักมือเรียกลูกชายและลูกสะใภ้ให้เดินมามา ก่อนที่ตัวเองจะประคองไหล่ของหลานสาว แล้วก้มลงบอกคนตัวเล็ก“เอยจ๊ะ นี่พ่อวิน ลูกชายของย่าเองค่ะ แล้วนี่ก็แม่พลอย แม่ของพี่ออสตินค่ะ”เอยได้ยินอย่างนั้นรีบยกมือไหว้คนทั้งสองทันที พี่ออสตินหน้าเหมือนพ่อมาก เหมือนแทบจะทุกอย่าง รวมทั้งบุคลิกด้วยหน้านิ่ง ไม่ยิ้ม จนเธอรู้สึกกลัวขึ้นมา“นาวิน พลอย นี่หนูเอยจ้ะ แม่จะให้หนูเอยมาอยู่ที่บ้านของเรา
last updateLast Updated : 2026-11-14
Read more
ตอนที่ 9 เดือด
@หลายวันต่อมาหลังจากเรียนวิชาสุดท้ายของวันศุกร์ ออสตินก็ขับรถกลับบ้านเพื่อไปเจอหน้าครอบครัวเขาจะมานอนค้างที่บ้านทุกวันศุกร์-เสาร์ ส่วนวันอาทิตย์หลังจากกินข้าวเช้าก็จะกลับคอนโดของตัวเองใช้ชีวิตแบบนี้ตั้งแต่ปีหนึ่ง มีเที่ยวบ้าง ดื่มบ้างตามประสาผู้ชายแต่เรื่องผู้หญิงไม่มี เพราะไม่ชอบสนิทสนมกับผู้หญิงคนไหนใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงก็ขับรถมาถึงบ้าน เพราะวันศุกร์ตอนเย็นค่อนข้างรถติดมาถึงบ้านก็เห็นรถของทุกคนจอดอยู่ที่โรงจอดรถพร้อมหน้าพร้อมตากัน พ่อกับแม่เขาคงกลับจากไซต์งานมาแล้วสมาชิกในครอบครัวเขามีทั้งหมด 6 คน มีปู่คิน ย่าน้ำหนึ่ง พ่อวิน กับแม่พลอยและมีย่าพยูเป็นแม่บ้าน ส่วนสามีของย่าก็คอยช่วยภรรยาดูแลความเรียบร้อยภายในบ้านของเรา แต่คนทั้งคู่ไม่มีลูกกัน“Hi กลับมาแล้วเหรอจ๊ะสุดหล่อของย่า” น้ำหนึ่งที่ยืนรอต้อนรับหลานชายที่หน้าประตูเอ่ยทัก ก่อนจะรีบเดินเข้าไปกอดเอวแน่นด้วยความคิดถึง เงยหน้าหอมแก้มซ้ายแก้มขวาอย่างชื่นใจ และผละออกบอกยิ้ม ๆ“แก้มหนุ่ม ๆ นี่มันหอมชื่นใจจริง ๆ”“แล้วแก้มเหี่ยว ๆ ไม่หอมชื่นใจหรือไง” ออสตินหรี่ตาลงมอง ดูซิ ว่าระหว่างเขากับปู่ ย่าจะเลือกใคร“ว้ายยยย ชื่นใจค่า!
last updateLast Updated : 2026-11-14
Read more
ตอนที่ 10 อะไรบ้างที่ไม่จำเป็น!
ก๊อก ก๊อก ก๊อก“ออสติน เปิดประตูให้ย่าหน่อยลูก”น้ำหนึ่งจับลูกบิดประตูกลับพบว่ามันล็อก จึงยกมือขึ้นเคาะเรียกเจ้าของ แต่คนด้านในกลับเงียบ จึงยกมือขึ้นเคาะอีกครั้งก๊อก ก๊อก ก๊อก“ออสตินขา ออสตินหลานรักของย่า เปิดประตูออกมาคุยกับย่าหน่อยค่ะ”คนด้านในเงียบไม่ตอบ และไม่ว่าน้ำหนึ่งจะเคาะกี่ครั้งมันก็ไม่ได้ผล“ไม่เปิดหรอก เธอก็น่าจะรู้นิสัยของหลานตัวเองดี” บอกกับเมียอย่างเซ็ง คนกำลังจะได้กินข้าวแท้ ๆป่านนี้นาวินกินของโปรดของเขาไปเยอะแล้วมั้ง เมนูปลาทอดราดพริกกรอบ ๆ เขายิ่งชอบอยู่ด้วยถ้าเขาลงไปเจอว่านาวินกินเหลือแต่หัวเอาไว้ให้เขาน่ะนะ ยัยแม่มดน่าดู!“คุณคิน คุณลงไปเอากุญแจหน่อยค่ะ” น้ำหนึ่งหันกลับไปบอกสามีเมื่อยืนเคาะประตูจนเมื่อย หลานชายก็ยังไม่ยอมมาเปิดสักที เห็นทีวิธีนี้คงไม่ได้ผล“ใช้ฉันเนี่ยนะ!” ชี้มือเข้าหาตัวเอง ยัยขี้เม้าท์กล้ามากใช้เจ้าของบ้าน!“หรือจะให้หนึ่งเดินลงไปเอาคะ!” เอามือค้ำเอว แล้วถลึงตาออกมา แค่ใช้ให้ลงไปเอากุญแจมีปัญหามากหรือคืนนี้อยากนอนนอกห้อง!“ก็ได้ ๆ” คนเป็นสามีถอนหายใจยาว ก่อนจะเดินลงจากบ้านเวลาอ้อนก็น่ารักอยู่หรอก ‘คุณคินคะ คุณคินขา หนึ่งอย่างนั้น หนึ่งอย่า
last updateLast Updated : 2026-11-14
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status