1 - ไม่ลองไม่รู้

ความคิดบ้าบิ่นแล่นปลาบเข้ามาในหัวจนเอรินเผลอสะดุ้ง รีบสะบัดศีรษะไล่ความฟุ้งซ่าน

บ้าไปแล้ว! ยัยเอริน วันๆ เธอใส่แต่เสื้อยืดโอเวอร์ไซซ์ตัวโคร่งกับกางเกงวอร์มเชยๆ เป็นยัยแว่นสุดเฉิ่มประจำคณะ จะเอาอะไรไปสู้คอนเทนต์ตัวแม่ระดับนั้นได้ แค่คิดก็ขำไม่ออกแล้ว

แต่ทว่า...

พอหันไปมองบิลค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ที่วางเด่นหราอยู่บนโต๊ะ ความเป็นจริงอันมืดมนก็ตบหน้าเธอเข้าฉาดใหญ่ ด้วยความสับสนและแรงผลักดันจากความสิ้นหวัง เอรินจึงค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นจากเตียง เดินตรงไปหยุดอยู่หน้ากระจกเงาบานยาวที่ตั้งอยู่มุมห้อง เงาสะท้อนในนั้นคือเด็กสาวผมเผ้ายุ่งเหยิง สวมแว่นตากรอบหนาเตอะในชุดเสื้อผ้าตัวหนาที่ปิดบังทุกสัดส่วน

เธอกลืนน้ำลายลงคอ สูดลมหายใจเข้าลึกๆ รวบรวมความกล้า ก่อนจะตัดสินใจถอดเสื้อยืดตัวย้วยและกางเกงวอร์มตัวเก่งทิ้งลงบนพื้น จนกระทั่งบนร่างบางเหลือเพียงชุดชั้นในลูกไม้สีครีม

เชยไปหน่อย...

แต่ก็พอได้อยู่นะ

เมื่อปราศจากเสื้อผ้าตัวโคร่งคอยบดบัง เงาในกระจกก็เผยให้เห็นความจริงที่ถูกซ่อนเร้นมาโดยตลอด

เธอไม่ใช่เด็กสาวหุ่นแบนราบไร้เสน่ห์อย่างที่ใครๆ หรือแม้แต่ตัวเธอเองเคยคิด ผิวพรรณของเธอขาวจัดและเนียนละเอียด หน้าท้องแบนราบมีเส้นกล้ามเนื้อบางๆ จากการเดินเสิร์ฟชาบูทั้งวัน เอวคอดกิ่วรับกับสะโพกผายได้รูป และหน้าอกหน้าใจที่ธรรมชาติให้มาเต็มเม็ดเต็มหน่วย จนเจ้าตัวยังแอบหน้าเห่อร้อนเมื่อต้องจ้องมองมันตรงๆ

“...ก็ไม่ได้แย่นี่หว่า”

เอรินหมุนซ้ายหมุนขวาเช็กความหุ่นของตัวเอง เพราะเมื่อพิจารณาดูดีๆ แล้ว

หุ่นของเธอก็ดีเหมือนกันนะ...

ไม่สิ ต้องเรียกว่าเพอร์เฟคเลยต่างหาก!

แอบอวยตัวเองนิดนึง เพื่อปลุกใจเรียกความกล้า แต่ว่าต้องถ่ายรูปโชว์ร่างกายตัวเองลงเน็ตเนี่ยสิ

ใบหน้าเนียนร้อนผ่าวขึ้นมาเมื่อจินตนาการว่าต้องเอาเรือนร่างนี้ไปโพสท่าเย้ายวนหน้ากล้อง

ทว่าพอหลับตาลง ภาพบิลหนี้สินและเสียงถอนหายใจด้วยความเหนื่อยล้าของแม่ก็ลอยเข้ามาฉายซ้ำ ความเขินอายกำลังถูกความอยู่รอดบีบคั้นอย่างหนักหน่วง

“เอาวะ ลองดูไม่เสียหาย ถ้าสร้างแอคอวตารใหม่ ใส่หน้ากาก แล้วผูกบัญชีกับระบบตัวกลางซ่อนชื่อ... ก็ไม่มีใครรู้หรอกว่าเป็นเรา”

ใช่! ใครมันจะไปรู้วะ

ที่เธออ่านจากคนคอมเมนต์ถามวิธีการรับเงินในรีวิวนั่นก็บอกอยู่นิว่า

ให้สมัครแบบเว็บรับโดเนทตัวกลางแล้วเอาลิงก์มาแปะไว้ที่หน้าไบโอ ปลอดภัย 100% เพราะเวลาคนเปย์ สลิปจะโชว์ชื่อบริษัทตัวกลาง ไม่โชว์ชื่อจริง-นามสกุลจริงของเรา

ส่วนถอนเงินก็ตามรอบ

แต่ถ้าอยากถอนออกจากระบบด่วนภายในวันก็แค่เสียค่าธรรมเนียมเพิ่ม

ง่ายจะตาย

เมื่อพ่ายแพ้ให้กับความจำยอมเรื่องเงิน นิ้วเรียวเล็กที่สั่นระริกก็จัดการสมัครบัญชี X อันใหม่เอี่ยม พร้อมกับเข้าไปสมัครระบบหลังบ้านของเว็บรับโดเนทตัวกลาง ผูกเลขบัญชีธนาคารของตัวเองไว้อย่างเงียบเชียบ ก่อนจะคัดลอกลิงก์นั้นมาแปะไว้ที่หน้าโปรไฟล์

Profile Name: KARINA_Secret

Bio: ความลับ... ที่รอให้คุณมาค้นหา

(Want to see more?)

📌จ่ายค่าเข้ากลุ่ม VVIP หรือขอเรตคอลส่วนตัวผ่านลิงก์ด้านล่าง แล้วทัก DM มานะคะ

เอรินกดปุ่มยืนยันสร้างบัญชีด้วยหัวใจที่เต้นรัวราวกับกลองรบ เธอจัดการปิดไฟในห้องให้สลัว แล้วยกโทรศัพท์ขึ้นถ่ายรูปเรือนร่างตัวเองผ่านกระจกในมุมย้อนแสงตั้งแต่เนินอกลงมา โชว์ส่วนเว้าโค้งสมส่วนที่ดูลึกลับและน่าค้นหา

นิ้วเล็กสั่นเทาขณะกดอัปโหลดรูปนั้นเป็นโพสต์แรก เพื่อเปิดตัวแอคลับของตัวเองอย่างเป็นทางการ

เธอนั่งจ้องหน้าจอโทรศัพท์อยู่พักใหญ่ ชั่งใจว่าควรจะโปรโมตแอ็กเคานต์ตามกลุ่มต่างๆ เลยดีไหม แต่ความประหม่าบวกกับความเหนื่อยล้าที่สะสมมาทั้งวัน ทำให้เด็กสาวเลือกที่จะทอดถอนใจ พลางขยับแว่นสายตาขึ้นมาสวมตามเดิม

“เฮ้อ... คืนนี้แค่ลงรูปสปอยล์ทิ้งไว้ก่อนแล้วกัน พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่”

เธอพึมพำกับตัวเองก่อนจะกดล็อกหน้าจอแล้ววางโทรศัพท์ลงบนหัวเตียง โดยคิดว่าบัญชีที่เพิ่งเปิดใหม่เอี่ยม คงต้องใช้เวลาอีกหลายวันกว่าจะมีคนหลงเข้ามาเห็น

ทว่าเธอคิดผิด...

เพราะระบบอัลกอริทึมของแพลตฟอร์มกำลังทำงานของมันอย่างเงียบเชียบ ข้อมูลบัญชีใหม่พร้อมรูปโปรไฟล์สุดเย้ายวนที่ติดแฮชแท็กแอคลับหน้าใหม่ ถูกระบบดันขึ้นฟีด For You และกำลังกระจายไปสู่สายตาของบรรดาสายเปย์เรียบร้อยแล้ว