Se connecter
Report
"อยากได้ค่า" ฉันตะโกนบอกอาจารย์หนุ่มหล่อที่เพิ่งเดินผ่านหน้าฉันไปอย่างหน้าด้านๆ ไม่อายสายตาของใครต่อใครที่มองมา คนมันอยากได้ใครจะทำไม.... อาจารย์หนุ่มหันมามองหน้าฉันช้าๆ ด้วยใบหน้าที่เอือมระอาฉันเต็มทน แต่ใครสนกัน ฉันตามจีบ ตามเต๊าะเขามาสองปี ไม่ได้วันนี้ พรุ่งนี้ฉันก็ต้องได้ ฉันมั่นใจแบบนั้น และไม่มีอะไรมาทำลายความมั่นใจของฉันได้ "อยากได้ค่า คิดค่าตัวเท่าไหร่" ฉันสาวเท้าเข้าไปใกล้ พลางสูดดมกลิ่นกายของเขาเข้าปอดไปเต็มๆ อ่า.....ชื่นใจ "ยัยโรคจิต" อาจารย์ว่าพลางถอยห่างจากฉัน "กินอะไรเป็นอาหารคะถึงได้หล่อวัวตายควายล้มขนาดนี้"
Voir plusChapitre 1
SET-เมียเด็กของอาจารย์เถื่อน
"อยากได้ค่า" ฉันตะโกนบอกอาจารย์หนุ่มหล่อที่เพิ่งเดินผ่านหน้าฉันไปอย่างหน้าด้านๆ ไม่อายสายตาของใครต่อใครที่มองมา
คนมันอยากได้ใครจะทำไม.... อาจารย์หนุ่มหันมามองหน้าฉันช้าๆ ด้วยใบหน้าที่เอือมระอาฉันเต็มทน แต่ใครสนกัน ฉันตามจีบ ตามเต๊าะเขามาสองปี ไม่ได้วันนี้ พรุ่งนี้ฉันก็ต้องได้ ฉันมั่นใจแบบนั้น และไม่มีอะไรมาทำลายความมั่นใจของฉันได้ "อยากได้ค่า คิดค่าตัวเท่าไหร่" ฉันสาวเท้าเข้าไปใกล้ พลางสูดดมกลิ่นกายของเขาเข้าปอดไปเต็มๆ อ่า.....ชื่นใจ "ยัยโรคจิต" อาจารย์ว่าพลางถอยห่างจากฉัน "กินอะไรเป็นอาหารคะถึงได้หล่อวัวตายควายล้มขนาดนี้" ฉันกระเซ้าเย้าแหย่ พลางอ่านกินเขาไปทั่วทั้งตัว "กินเบียร์" เขาตอบฉันกลับมาด้วยใบหน้านิ่งๆ "เปลี่ยนจากกินเบียร์ มากินหนูดีกว่าค่าาถึงจะไม่ซู่ซ่า แต่ลีลาถึงใจแน่นอน" ฉันเอ่ยด้วยจริตจะก้านที่มันเกินร้อย กัดปากยั่วยวนคนตรงหน้าสุดฤทธิ์ แต่ทว่า..... "ไปตั้งใจเรียน" ว่าจบเขาก็เดินออกไป ไม่สนใจฉันที่ยืนอยู่สักนิด... ใจร้ายจัง แต่ไม่เป็นไร ยากๆ มันเร้าใจดี คิกๆ *#*#*#*#*#* หญิงสาวร่างบางที่อยู่ในชุดนักศึกษา เสื้อตัวน้อย กระโปรงตัวเล็กเดินทอดน่องไปตามทางเดินด้วยจริตจะก้านที่มันเกินร้อย หนุ่มๆต่างพากันเหลียวหลังมอง แต่ทว่าเธอไม่สนใจใคร สวัสดีค่ะฉันชื่อวา อายุยี่สิบเอ็ดปี เรียนอยู่ปีสาม ตามจีบอาจารย์สุดหล่อ สุดฮอตที่มีชื่อว่าเถื่อนมาสองปี และไม่มีท่าทีว่าอาจารย์หนุ่มจะสนใจ "เห็นอาจารย์มายังวะ" ฉันเอ่ยปากถามเพื่อนสาวคนสนิทที่มีชื่อว่าขนุน พลางทิ้งตัวนั่งลงตรงข้ามกับมัน "ยังไม่เห็น" มันตอบฉัน มือก็สาระวนอยู่กับการทาลิปที่ปาก "ทำไมมาช้าจัง" ฉันบ่นพึมพำมองไปยังโรงจอดรถประจำของอาจารย์หนุ่ม "เขาเบื่อขี้หน้ามึงมั้ง" "ตบปากแตก" ฉันยกมือขึ้นมาหมายจะฟาดปากคนตรงหน้าปากดีไม่รู้เวล่ำเวลาเอาซะเลย "รุนแรงกับเพื่อนตลอด" ขนุนว่าพลางเบะปากใส่ฉัน ฉันฉีกยิ้มกว้างเมื่อเห็นรถของอาจารย์เถื่อนขับเข้ามาจอด ฉันรีบสาวเท้าเรียวยาวราวกับนางแบบเดินไปดักหน้าเขาไว้ เมื่อเขาทำท่าจะเดินหนีฉันไปอีกทาง เขาทำหน้าเบื่อหน่ายมองหน้าฉัน แต่ฉันก็หาสนใจ เดินเข้าไปใกล้ติดประชิดตัวคนตรงหน้า "ถอยไปหน่อยณิชาภา นี่มันมหาลัยอย่าทำตัวไร้มารยาท" เขาเอ่ยว่าฉันด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจ พลางถอยหลังออกหากจากฉันไปสองก้าว "ถ้าเจอกันที่ผับ ลากไปบะ บะ โอ้ บะ ในห้องน้ำ ข้างกำแพง ลานจอดรถได้ใช่ไหมคะ" ฉันกระเซ้าเย้าแหย่เขาไม่จริงจังมากนัก แต่ถ้าเขาตอบกลับมาว่าได้ ฉันก็ยินดี "เด็กผี" เขาด่าตอกหน้าฉันมาพลางทำหน้าเอือมระอาฉันเต็มทน "Fแน่" อาจารย์เอ่ยขู่ฉันก่อนจะเดินผ่านหน้าฉันไปหน้าตาเฉย ฉันสูดดมกลิ่นกายเขาเข้าปอด พลางยิ้มกรุ่มกริ่มออกมา ตัวหอมขนาดนี้ จุ๊กกรู๊เขาจะหอมขนาดไหน แค่คิดตัวฉันก็หลอมละลายเป็นน้ำแข็งแล้วค่ะ "กินอะไรเป็นอาหารคะ ถึงได้แรดขนาดนี้" เดินกลับมาโต๊ะ ไม่พ้นโดนเพื่อนตัวดีเอ่ยจิกกัด "กินเพดดิกรีที่เพื่อนโปรยให้มาไงคะ ปากบอกเลิกกับผัวกี่ครั้ง เพื่อนแบบฉันเป็นหมาตลอดงงมาก" ฉันว่าอย่างไม่จริงจังมากนัก ก่อนจะพากันมาขึ้นเรียน เรื่องเรียนเป็นเรื่องที่ไกลตัวฉันมาก เพราะฉันน่ะโง่ยิ่งกว่าอะไร เรียนไปไม่เคยเข้าใจ เรียนไปก็Fตลอดเทอม "รายงานที่ให้ไปทำ เสร็จกันรึยังครับ" ฉันหันมองหน้าขนุนทันที ก่อนจะเอ่ยถามมันเสียงแผ่ว เรื่องรายงานที่อาจารย์ว่า "รายงานอะไรวะ" ฉันขมวดคิ้วยุ่งเป็นปม มองคนอื่นๆที่เอางานไปส่งกัน "ออกเถอะค่ะ ออกโลด ถ้าจะดักดานไม่พัฒนาขนาดนี้ อีโง่" ฉันหน้างอเป็นปลาทูหักทันทีเมื่อโดนเพื่อนด่าตอกหน้า "ณิชาภางานล่ะ" อาจารย์เถื่อนหันมาถามฉันที่นั่งนิ่งอยู่ "ไปม็อบมาค่ะ ไม่ได้ทำ" ฉันตอบเสียงแผ่ว อาจารย์ส่ายหน้าไปมาให้ฉันอย่างเอือมระอา ก่อนที่เขาจะบอกว่าให้ฉันกลับไปทำ แล้วเอามาส่งในวันถัดไป ฉันรอให้นักศึกษาคนอื่นเดินออกไปจากห้องจนหมด แล้วฉันก็เดินมาหาอาจารย์ที่ก้มหน้าก้มตาเซ็นเอกสารอยู่ "อาจารย์คะ" ก่อนจะเอ่ยเรียกเขาเสียงหวาน อาจารย์เถื่อนเงยหน้าขึ้นมามองหน้าฉัน "หนูมีคำถาม" "ว่า" "เมื่อไหร่เราจะได้เสียกันคะ" ฉันถามพลางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่มองหน้าเขา "เมื่อตอนที่เธอฉลาด" เฮ้อ ฉันคิดว่าคงไม่มีวันนั้น...Dernier chapitre
คลั่งไคล้เมียเด็ก Episode51 (จบsetที่2)
หนึ่งปีผ่านไป…. หนึ่งปีผ่านไปไวเหมือนโกหก คีร่ายังจำวันแรกที่เจอกับแสนสิงหาได้เป็นอย่างดี จำได้ว่าครั้งแรกที่เจอกันระหว่างเราไม่ค่อยน่าประทับใจเท่าไหร่นัก คีร่าจำได้แม่นเลยว่าเธอร้องไห้เพราะกลัวแสนสิงหามาก ๆ ตอนนั้นเขามักจ้องเธอด้วยแววตาดุดดันจนเธอรู้สึกอึดอัดทำอะไรไม่ถูกได้แต่ก้มหน้าหลบสายตาของเขาอยู่อย่างนั้น ความรู้สึกของคีร่าที่มีต่อแสนสิงหา ณ ตอนนั้นคือเธอไม่ชอบเขาเลย เธอไม่ชอบผู้ชายแบบนี้ อคติของคีร่าที่มีต่อแสนสิงหาติดลบอย่างแรง แม้แต่ตอนที่ป้ากานดายื่นข้อเสนอให้คีร่ามาทำงานกับแสนสิงหา เธอก็ยังไม่อยากมา แต่เพราะอนาคตที่ดีกว่าเธอจึงจำใจเดินทางมากับเขา แต่คนอย่างแสนสิงหาโกหกปลิ้นปล้อนซะไม่มี เขาหลอกล่อให้เธอมาทำงานที่โรงแรมของเขา แต่พอเอาเข้าจริง ๆ เขากลับไม่รับเธอเข้าทำงานซะอย่างนั้น หาข้ออ้างสารพัดมาพูดจาหว่านล้อมเธอ ค่อย ๆ ตะล่อมเธอทีละนิด ทีละนิด จนเธอใจอ่อนยอมรับข้อเสนอของแสนสิงหาแล้วย้ายมาอยู่กับเขา แม้จะย้ายมาอยู่ด้วยกันแต่คีร่าก็ยังรู้สึกอคติกับแสนสิงหาเหมือนเดิมอยู่ดี ภาพจำที่เราเจอกันครั้งแรกยังติดตา ทว่า พอเวลาผ่านไป นานวันเข้า การกระทำของแสนสิงหาก็ค่อย ๆ
Dernière mise à jour : 2026-11-12คลั่งไคล้เมียเด็ก Episode50
มื้ออาหารเย็นของพวกเราตลบอบอวลไปด้วยความอบอุ่นและเสียงหัวเราะที่ดังขึ้นมาเป็นระยะบ่งบอกอารมณ์ของทุกคน ณ ตอนนี้ได้เป็นอย่างดีว่ามีความสุขมากแค่ไหน คีร่ายิ้มตาหยีเป็นประกาย เธอไม่สามารถปกปิดแววตาแห่งความสุขไว้ได้เลย มันนานมากแล้วที่เธอไม่ได้สัมผัสถึงคำว่าครอบครัวที่หมายถึงครอบครัวจริง ๆ คีร่ารู้สึกขอบคุณแสนสิงหา รวมถึงพ่อและพี่ชายของเขา ที่ไม่รังเกียจผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างเธอ ยอมรับเด็กกำพร้าอย่างเธอเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวของเขา ได้สัมผัสถึงความอบอุ่น ได้สัมผัสกับบรรยากาศที่โอบล้อมไปด้วยความสุขนี้อีกครั้ง ขอบคุณพ่อกับพี่ชายแสนสิงหาที่เอ็นดูเธอมากขนาดนี้ คีร่าซาบซึ้งใจมากเหลือเกิน ปลื้มปิติจนน้ำตาคลอเบ้า จนกระทั่งที่พ่อของแสนสิงหายื่นกล่องสร้อยคอมาให้น้ำตาที่คีร่าพยายามกลั้นไว้ก็ไหลพราก “ฮึก” “ร้องทำไม หืม” แสนสิงหาถามกลั้วหัวเราะ จุมพิตศีรษะแฟนสาวด้วยความเอ็นดูเหลือเกิน “ซาบซึ้งใจอะดิ๊ ถ้าเฮียมีเมีย ป๊าจะใจดีกับเมียเฮียแบบเมียตี๋ไหม” เฮียสามกระเซ้าเย้าแหย่คีร่า ก่อนหันไปถามประโยคหลังกับเสี่ยจรัญด้วยน้ำเสียงล้อเลียน “ไหนมึงบอกจะครองโสด” แสนสิงหาเลิกคิ้ว
Dernière mise à jour : 2026-11-12คลั่งไคล้เมียเด็ก Episode49
เรียนทำอาหารจบมาหลายเดือนแล้วแต่แสนสิงหาไม่ยอมให้คีร่าโชว์ฝีมือของตัวเองสักที จากตอนแรกที่บอกว่าหากเธอเรียนจบ เธอสามารถทำขนมไปขายที่คาเฟ่เพื่อนของชายหนุ่มได้ ถึงตอนนี้พอเธอถามถึงเรื่องนี้อีกครั้ง แสนสิงหากลับเงียบกริบ บอกแค่ว่าให้รอก่อนอยู่อย่างนั้น คีร่าจึงเกิดอาการกระเง้ากระงอดแสนสิงหาอยู่หลายวัน แสนสิงหาพาเธอไปทานชาบูของโปรดคีร่าถึงหายโกรธเขา ทว่า วันนี้กลับมีเรื่องที่ทำให้คีร่าตื่นเต้นมาก ๆ เป็นเรื่องที่ทำให้เธอนอนไม่หลับอยู่ทั้งคืนเพราะมัวแต่คิดและกังวลว่าพ่อกับพี่ชายของแสนสิงหาจะชอบคีร่ารึเปล่า ใช่ค่ะ อย่างที่ทุกคนคิดนั่นแหละ วันนี้แสนสิงหานัดพ่อกับพี่ชายมาเจอกันที่ห้องของเราแทนการนัดเจอกันที่ร้านอาหาร เนื่องจากแสนสิงหาอยากให้คีร่าได้โชว์ฝีมือการทำอาหารมัดใจว่าที่พ่อปู่กับพี่ชายของแฟน นัยหนึ่งแสนสิงหาอยากให้พ่อกับพี่ชายมาเห็นความน่ารักของคีร่าด้วยตาของตัวเองมากกว่า อยากให้พ่อกับพี่ชายเห็นว่าผู้หญิงคนนี้น่ารักน่าเอ็นดูมากขนาดไหน “คุณพ่อกับพี่ชายคุณแสนจะมาตอนไหนคะ“ คีร่าโทรถามแสนสิงหาที่ออกไปทำงานยังไม่กลับ ขณะที่ตอนนี้เป็นเวลาสี่โมงกว่าแล้ว คีร่าค่อนข้างกังวลเล็กน้อย
Dernière mise à jour : 2026-11-12คลั่งไคล้เมียเด็ก Episode48
“คุณแสนจะไม่ทิ้งหนูใช่ไหม” ริมฝีปากแบะคว่ำ น้ำตาแทบไหลออกมาอยู่รอมร่อ แค่คิดว่าวันหนึ่งชีวิตของเธอไม่มีแสนสิงหาอยู่ด้วยกัน หัวใจเจ้ากรรมของเธอก็เหมือนจะขาดรอน ๆ ทั้งที่ก่อนหน้าไม่มีแสนสิงหาคีร่ายังอยู่มาได้ หากแต่ตอนนี้ที่ทุกอย่างมันเปลี่ยนไป คีร่าไม่มีแสนสิงหาไม่ได้จริง ๆ “อย่าทิ้งหนูได้ไหม อย่ารำคาญหนูเลยนะ หนูจะเป็นเด็กดีไม่ทำให้คุณแสนต้องปวดหัว หนูจะเชื่อฟังคุณแสนทุกอย่าง หนูไม่อยากให้คุณแสนเบื่อหนู หนูไม่อยากโดนคุณแสนทิ้ง” “เด็กน้อย” หัวใจแกร่งอ่อนยวบไปหมด คำพูดของเธอถือว่าเป็นคำบอกรักได้รึเปล่านะเพราะตอนนี้แสนสิงหาน่ะรู้สึกเหมือนกับว่าเขากำลังลอยอยู่ยังไงอย่างนั้น มีเมียเด็กนี่มันรู้สึกกระชุ่มกระชวยหัวใจแบบนี้เองสินะ “อย่าทิ้งหนูเลยนะ หนูไม่มีใคร หนูมีแค่คุณแสน” ยังอ้อนวอนแสนสิงหาทั้งน้ำตาและจะไม่หยุดอ้อนวอนเขาง่าย ๆ จนกว่าเขาจะตอบตกลงและสัญญากับเธอว่าจะไม่ทิ้งกัน การมีแสนสิงหาอยู่ในชีวิตทำให้คีร่าลืมการใช้ชีวิตคนเดียวจนหมดสิ้น เธอจำตัวเองตอนอยู่คนเดียวไม่ได้แล้วจริง ๆ หากแต่มีความรู้สึกหนึ่งที่ยังเด่นชัดในความรู้สึก คือความรู้สึกโดดเดี่ยว ชีวิตที่ต้องอยู่คน
Dernière mise à jour : 2026-11-12
Vous vous intéresseriez aussi à
