Masukมิลินเองก็เข้าไปกอดแสดงแสดงความยินดี พอผละกอดออกก็ยื่นช่อดอกไม้ให้ ครินทร์บอกว่าเซลีนชอบสีชมพูเลยสั่งจัดเป็นช่อสวยๆ มาให้“ยินดีด้วยนะเซลีน เรียนจบสักที” คิรันพี่ชายครินทร์พูดแล้วมองเซลีนด้วยแววตาอบอุ่น“ขอบคุณค่ะ” วันนี้รู้สึกอบอุ่นมาก ทุกคนมาร่วมแสดงความยินดีในวันสำคัญของเธอเยอะมาก แต่แล้วสายตากลั
หลายปีต่อมาเสียงประกาศจากพิธีกรบนเวทีดังก้องไปทั่วลานหน้าคณะ ท่ามกลางบรรยากาศอบอวลด้วยความยินดีและความภาคภูมิใจของเหล่าบัณฑิตใหม่ วันนั้นเป็นวันที่ท้องฟ้าแจ่มใสจนแทบไม่มีเมฆ เสียงหัวเราะ เสียงชัตเตอร์ เสียงเรียกชื่อกันข้ามตึกดังระงมไปหมด มวลอากาศร้อนระอุปะปนกลิ่นดอกไม้ที่ผู้คนถือเต็มสองมือเซลีนอยู
ครินทร์ : เดี๋ยวโดนอีกกระทง โทษฐานดื้อนะครับเซลีนอมยิ้มและครินทร์ก็เห็น เซลีนส่งเพียงสติกเกอร์ทะเล้นมาแล้วรีบกลับไปทำหน้าที่ตัวเองต่อ ครินทร์ยกโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วแอบถ่ายรูปแฟนสาวจากไกลๆ จากการสังเกตเธอไม่ได้ออกนอกลู่นอกทาง หากลองมองดูดีๆ เธอยิ้มแบบนั้นกับทุกคน แต่ความหึงหวงทำให้เขาหัวเสียไม่เข้าท่า
ลานกิจกรรมของคณะเต็มไปด้วยความคึกคัก เสียงเชียร์ เสียงปรบมือ และเสียงตะโกนสลับกันไปมาไม่ขาดสาย ยามบ่ายอากาศร้อนอบอ้าวแต่กลับเต็มไปด้วยความสนุกสนาน เหงื่อที่ไหลตามกรอบหน้าแต่คนละถูกเช็ดลวกๆแสงแดดสะท้อนจากผ้าใบกันแดดที่ขึงไว้เหนือหัวจนเกิดประกายแสบตา ทุกมุมของลานกว้างเต็มไปด้วยสีสันของลูกโป่ง ป้ายผ้า
“เรื่องธุรกิจผมไม่ปฏิเสธใครอยู่แล้วครับ”เซลีนนั่งมองอลิชานิ่งๆ แต่พออีกคนหันมาก็ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร ท่าทางอลิชาออกชัดเจนว่ากำลัง ‘อ่อย’ ผัวคนอื่นอยู่ แต่เธอเชื่อใจคนของตัวเองว่าไม่เล่นด้วยการคุยงานเริ่มต้นขึ้นนานเกือบสามชั่วโมง อลิชาตั้งใจยืดเวลาในการคุยเพื่ออยู่กับครินทร์ให้นานกว่านี้ แม้แฟนตัวจ
ความสัมพันธ์ระหว่างครินทร์กับเซลีนดูราบรื่นแต่ก็มีทะเลาะกันตามประสาคู่รัก และทุกครั้งครินทร์เป็นฝ่ายยอมเพราะไม่อยากทำเรื่องให้เล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่สองคนไม่เคยทะเลาะกันจริงๆ จังๆ เวลาอีกคนไม่ชอบอะไรในตัวอีกคนก็จะคอยบอกปรับกัน เป็นเรื่องปกติเวลาคบกันนานขึ้นแล้วเจอข้อเสียของกันและกัน“พี่ครินทร์มีผู้
เซลีนพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียง ทั้งที่ปกติถ้าได้เอนหัวลงบนหมอนก็มักจะเคลิ้มหลับไปได้ง่าย แต่คืนนี้กลับต่างออกไป…เพราะข้อความสั้นๆ เพียงสองคำจากเขา ‘ฝันดี’หัวใจของเธอเต้นแรงราวกับไม่เคยได้รับคำพูดแบบนี้มาก่อน ใบหน้าสวยแนบเข้ากับตุ๊กตานุ่มนิ่ม ก่อนจะหัวเราะคิกคักออกมาโดยไม่รู้ตัว แก้มร้อนผ่าวไม่ยอมหายง่
“ทำไมต้องไล่พี่ด้วยล่ะ” เสียงทุ้มต่ำทอดยาวอย่างตั้งใจเซลีนขยับถอยครึ่งก้าว สบตาเขาแวบเดียวแล้วหลบ“เลิกแทนตัวเองว่าพี่และแทนเซย์ว่าเซย์สักที” เธอเอ่ยพร้อมกับขยับถอนห่างเขาครึ่งก้าวไม่เคยชินเลยสักครั้ง เวลาถูกเขาเรียกแทนด้วยสรรพนามเหล่านั้น…“ถ้าอยากให้เลิก เซย์คงต้องหาอะไรมาแลกเปลี่ยนกับพี่แล้วล่ะ
“พี่ครินทร์ว่าไงบ้าง?” น้ำตาลเอ่ยถาม หลังจากเซลีนวางสายจากครินทร์ ตอนแรกเธอไม่รู้ว่าครินทร์โทรมา พอทำรายงานเสร็จก็อยากหาอะไรดื่มเพื่อผ่อนคลาย เดินไปหยิบไวน์ไม่กี่นาทีกลับมาเห็นเพื่อนนั่งคุยโทรศัพท์โชคไม่ดีที่ปลายสายดันเป็น…ครินทร์“เขาให้เซย์ไปหาภายในสิบนาที”“เป็นบ้าเหรอวะ” น้ำตาลวางขวดไวน์ลงด้วยท
“ตอนกูขับมาคอนโดมึง กูเห็นไอ้เซนต์เดินกับสาวที่ไหนไม่รู้ ตอนเห็นหน้ามันแม่งโคตรคันไม้คันมือเลยว่ะ เมื่อไหร่จะได้อัดหน้าพวกมันแม่งสักที”คนฟังอยู่ในห้องเก็บของยืนกำมือแน่น เมื่อได้ยินบทสนทนาพูดถึงพี่ชาย เธอรู้ว่าพวกเขาและพี่ชายไม่ถูกกัน แต่พอได้ยินแบบนั้นมันก็อดรู้สึกโกรธไม่ได้ ถึงแม้ว่าอยากออกไปปกป้