Basâ at Masama: Bawal na Koleksyon ng Lust

Sa aking mga maruming girls… hindi ito love story. Confession ito. Ang bawat kwento sa librong ito ay tungkol sa mga kababaihang 'good girls' hanggang sa makilala nila ang isang lalaking ayaw ng 'good'. Gusto niya ay 'wrecked'.

Kung gusto mo ng dahan-dahan, magbasa ka ng romance book. Kung gusto mo ng raw, kung gusto mo ang tunog ng pagkakasampal na umi-echo sa bathroom tiles, kung gusto mo ng lalaking tumitingin sa'yo na parang gustong-gusto ka niyang kainin ng buhay...

Ayun, manatili ka. Pero huwag mong sasabihing hindi kita binalaan.

~~~~~~~~~~

Elena's POV:

Tapos na tayo. May iba na ako. 'Wag mo na 'kong tawagan.

Ang text message na 'yun ang nagliliwanag sa aking cracked screen at binasa ko ito paulit-ulit. Hindi ako umiyak. Galit ako.

Sa wakas, nailabas na ni Eden ang kanyang walang-kwentang kulay. Dalawang buwan pa lang kaming nagde-date.

Anim na boring, putang-inang buwan. At pakiramdam ko ay basura sa bawat segundo nito.

Binreak niya ako kasi ako daw ay masyadong 'clingy.' (Translation: Gusto ko lang naman na hawakan niya ako. Na gumugol ng oras sa akin. Na patunayan niya na mahal niya ako). Asshole!

Gusto kong sumuka sa galit. Putang-ina, galit na galit ako sa kanya.

Si Eden ay isang fucking boy lang! Isang tunay na lalaki lang ang nararapat para sa akin!

Padabog akong pumasok sa bahay, sinipa ko ang pinto nang sobrang lakas kaya nayanig ang salamin sa hallway. Si Mama ay nasa trabaho. Walang dapat na tao sa bahay.

Kailangan kong sumigaw. Kailangan kong saktan ang kung ano. Kailangan kong umiyak sa mga unan. Gusto ko lang mag-breakdown nang tahimik.

Umakyat ako ng hagdan, dalawang hakbang bawat baitang, ang mga bota ko ay maingay na kumakalampag. Tumingin ako sa master's bathroom, 'yung may mabigat na pinto na laging nakakandado ng Step-Dad ko.

Wala akong pakialam. Kailangan ko lang maghilamos at sumigaw hanggang sa mag-dugo ang aking lalamunan.

Hinawakan ko ang pinto. Hindi nakakandado.

Binuksan ko ito ng pagkadiin. "Sana masaya k—"

Ang mga salita ay naging abo sa aking bibig.

Ang kwarto ay mapusok sa steam. Ang amoy ng mahal na sabon at ang mabangong amoy ng hilaw na pawis ng lalaki ang unang bumati sa akin.

Si Rick. Ang Step-Dad ko. 40 anyos. Ang lalaking pinapagalitan ako tungkol sa curfew. Ang lalaking tumitingin sa akin gamit ang kanyang malalamig, gray na mga mata na parang isa akong disappointment.

Nakasandal siya sa gilid ng clawfoot tub. Pero hindi siya naging "Dad" ngayon.

Ang kanyang ulo ay nakahilamos paatras, ang kanyang bibig ay nakabukas sa isang tahimik na ungol, ang mga ugat sa kanyang makapal na leeg ay namumukol. Ang kanyang suit pants ay nakatambak sa kanyang mga bukong-bukong.

Ang kanyang puting dress shirt ay nakabutones hanggang sa pusod, naglalantad ng isang dibdib na may tan, matigas, at natatakpan ng kaunting gray na buhok na bumababa sa kanyang tiyan.

At ang kanyang kamay.

Diyos, ang kanyang kamay. Napakalaki. Makapal, may mga ugat, may mga peklat mula sa "trabaho." At ito ay nakabalot sa isang titan na hindi kamukha ng mga lalaki sa eskwelahan. Ito ay makapal, galit, may ulo na lila, at pumpapalong mabilis.

Hindi lang siya nakikiramdam. Sinisira niya ang sarili niya.

Ang tunog ng kanyang pagkalikot sa sarili ay basa at marahas sa tahimik na kwarto.

"Fuck... fuck..." ungol niya, ang kanyang balakang ay gumagalaw paatras mula sa porcelain, ipinapasok ang kanyang kamao pataas at pababa. "Ang basa-basa mo baby. Putang-ina! 'Wag mong isara ang mga hita! Iwas pa!"

Gumalaw ako. Nanigas ako. Ang aking hininga ay napatid. Isang munting, kaawa-awang tunog ang lumabas sa aking mga labi.

Biglang dumilat ang kanyang mga mata.

Ayun ay itim sa puro, dilated na kadiliman.

Nakita niya ako.

Sa isang segundo, hindi siya huminto. Patuloy siyang nagpapakita, ang kanyang dibdib ay nagbabanat, ang pawis ay dumadaloy sa kanyang mga sentido. Tumingin siya sa akin na nakatayo sa aking school skirt, ang aking mascara ay tumutulo, at ang kanyang mga mata ay nag-scanned sa aking katawan na may isang gutom na napakalakas na ikinahina ng aking mga tuhod.

Pagkatapos, bumagsak ang maskara.

"LABAS!"

Ang sigaw ay yumanig sa mga tiles. Hindi siya nagtakip. Sumugod siya palapit, kinuha ang tuwalya sa rack at sinampal ito sa akin na parang sandata.

"LUMABAS KA NGAYON DIN, ELENA!"

Napatapilok ako paatras, bumangga sa pader ng hallway. Ang tuwalya ay tumama sa aking dibdib.

"A... ano... hindi ko sinasadya..." Nanginginig ang aking boses. "Bukas ang pinto..."

"SABI KONG LABAS!"

Nakatayo na siya ngayon, habol ang hininga, ang kanyang napakalaking tite ay nakatutok pa rin sa akin, gumagalaw sa ritmo ng kanyang pintig. Nakakatakot siya. Isang halimaw.

Dapat ay tumakbo ako. Gusto kong tumakbo.

Pero ang break-up. Ang galit. Ang paraan ng kanyang pagtingin sa akin kanina, na parang gusto niya akong kainin ng buhay, ito ay nagsanhi ng pagkabitin ng aking utak.

"Hindi," bulong ko.

Hindi ako gumalaw. Tumingin ako sa kanyang kiffy. Sa basang dulo ng kanyang titan na kumikislap sa steam.

"Hypocrite ka," sigaw ko, ang mga luha ay sa wakas ay tumulo na. Wala akong ideya kung bakit ako umiiyak. "Pinapagalitan mo ako tungkol sa mga lalaki? Tungkol sa respeto? At heto ka, nagjajakol lang naman tulad ng isang teenager?"

Ang kanyang mukha ay namula at naging puti. Mukha siyang nasuklam. Hindi dahil hubad siya, kundi dahil nakita ko siya.

"Hindi mo alam ang sinasabi mo," nanginginig niyang sabi, habang inaayos ang kanyang pants at sinubukang ibutton ito, pero ang kanyang mga kamay ay nanginginig na hindi niya makuha ang butones. "Pumunta ka sa kwarto mo. Ngayon din. O makakabangga ka sa Diyos..."

"O ano?" Lumapit ako. Papasok sa kwarto. "Paluin mo ako? Gaya ng ginawa mo noong nakaraang linggo nang idye ko ang buhok ko?"

Inaasar ko siya. Alam kong suicide ito.

"Huwag mo akong subukan, Elena," binalaan niya ako, ang boses ay bumaba sa isang mababa, mapanganib na riyak.

Sa wakas nakuha na niya ang kanyang pants, pero hindi niya ibinutones. Tumayo lang siya habang ang kanyang dibdib ay nagbabanat, mukhang isang hayop na naipit sa sulok. "Pipigilan ko ito. Huwag mo akong susubukan."

"Wala kang pinipigilan," sabi ko, ang boses ay nanginginig, ang mga mata ay nakatutok sa umbok sa kanyang pantalon. "Matigas ka. Matigas ka pa rin, Rick."

"Tumahimik ka!" sigaw niya, sabay hampas ng kanyang kamay sa lababo. At nagka-crack ito.

Ang tunog ay umalingawngaw.

Tumingin siya sa akin, ang kanyang dibdib ay umiig. Ang katahimikan ay kumalat sa pagitan namin.

"Bakit?" bulong ko. "Kanino ka nag-iisip? Kay Mama?"

Ang insulto ay lumanding. Napaatras siya. Talagang napaatras.

"Lumabas ka," nauutal niyang sabi. Tinalikuran niya ako, hawak ang gilid ng lababo hanggang sa pumuti ang kanyang mga kamao. "Bago ko gawin ang isang bagay na hindi na natin mababawi. Lumabas ka."

Tumingin ako sa kanyang likod. Sa kanyang malapad na balikat.

Gusto ko siyang kamuhian. Gusto ko maging disgustado. Pero ang aking p**i ay naninigas nang sobra na sumakit. Tumalikod ako at lumabas.

Pero nang isinara ko ang pinto, hindi ko ito nilock. Iniwan ko itong bahagyang nakabukas. Isang pulgada lang.

Naglakad ako papunta sa aking kwarto, nanginginig ang mga binti, ang puso ko ay kumakabog sa ritmong parang kamao niya sa kanyang titan.

Bagsak ako sa aking kama, ipinatong ang mga tuhod sa aking dibdib.

Kinamuhian ko siya. Kinamuhian ko siya. Kinamuhian ko siya.

Inilagay ko ang aking kamay sa pagitan ng aking mga hita.

Diyos, gusto ko siya.

Hindi ko man lang narinig ang mga yabag. Sobra akong nalunod sa sarili.

Ang aking likod ay nakayuko mula sa kama, ang ulo ay nakahilamos paatras, at ang aking basa, nanginginig na kamay ay nakabaon nang malalim sa aking p**i. Wala akong ideya kung kailan ito naroon.

Nakaharap ako sa pinto. Hangal, at desperadong nakaharap sa pinto, dahil ang isang may sakit na parte ng akin ay gustong mahuli.

Inaalog ko ang aking clit sa mabilis, magulong ikot, hinahabol ang rurok na hindi ko man lang nakuha mula sa aking ex-boyfriend. Ang aking hininga ay nagiging mabigat at hingal.

"Oh god... yes... ganyan lang..."

BANG.

Ang pinto ay biglang lumipad na bukas, sumalpok sa pader na ikinayanig ng kwarto.

Nanigas ako. Ang aking mga daliri ay nakabaon pa rin hanggang sa mga knuckle sa loob ko, ang aking mga hita ay nakabuka nang malapad, ang aking p**i ay kumikislap at nakabuka para sa buong mundo na makita.

Si Step-Dad iyon.

Nasa kanyang work shirt pa rin siya, ang kanyang tie ay luwag, mukhang galit na galit. Hindi niya ako tinignan sa una. Tumingin siya sa sahig, umiiling.

"Pakinggan mo," baritono niyang sabi, ang boses ay malalim at naiinis pa rin. "Kung malalaman ng nanay mo ang tungkol dito... susumpa ako sa Diyos—"

Tumingin siya pataas.

At ang mga salita ay namatay sa kanyang lalamunan.

Ang katahimikan na sumunod ay mas malakas pa sa pagsalpok ng pinto.

Nakita niya ang lahat.

Nakita niya ang aking kamay sa pagitan ng aking mga hita. Nakita niya ang kinang ng aking basa na bumabalot sa aking mga daliri. Nakita niya ang aking mga dibdib na nagbabanat pataas at pababa, ang aking mga u***g ay matigas. Nakita niya ang pamumula na kumalat pababa sa aking leeg.

Ang kanyang mga mata ay bumaba mula sa aking mukha, diretso sa aking kamay, diretso sa gulo, sa basang tunog ng aking mga daliring nagtatangka at bigong bunutin ito.

Ang kanyang panga ay kumuyom. Ang galit ay hindi umalis sa kanyang mukha, pero may dumagdag na iba. Isang madilim na bagay. Isang gutom.

Hindi siya umalis. Hindi siya sumigaw. Humakbang siya papasok sa kwarto. Isang hakbang. Tapos isa pa.

Inabot niya ang likod niya at ni-lock ang pinto.

Ang aking puso ay kumabog sa aking mga tadyang. Dapat ay nagtakpan ako. Dapat ay sumigaw ako. Pero hindi ako makagalaw. Paralyzed ako sa tingin sa kanyang mga mata.

Lumakad siya papunta sa gilid ng kama. Nakalutang siya sa akin, ang kanyang anino ay lumulon sa akin ng buo. Tumingin siya pababa sa aking kamay, na nakabaon pa rin sa akin, nanginginig. Ang kanyang boses ay naging isang mababa, mapanganib na growl.

"Nababalitaan ba ng Mama mo na ganyan ang tunog mo kapag mag-isa ka?"

Inabot niya ang aking kamay, ang kanyang kamay ay nakalutang sa ibabaw ng akin, ang kanyang mga mata ay sunog na nakatitig sa akin. "Kasi kung malalaman niya... hinding-hindi ka na niya hahayaang hawakan ang sarili mo ulit."

Hinawakan niya ang aking palapulsuhan.