4. Exposed

SCOTT’S POV

Hindi ko mapigilan ang ngiti sa mga labi ko. Nakakuha lang naman ako ng isang masunuring maliit na bituka—isang wild na babae. Kaninang umaga lang ay pumunta siya para makita ako sa opisina ko. Inabot ko sa kanya ang kontrata, na nagsasaad na magiging laruan ko siya hanggang sa sabihin ko na hindi na.

Noong una, sinabi ko sa kanya na hanggang sa bumalik na ako ng London. Plano ko siyang isama doon kung papayag siya. May kakaiba sa kanya... Bigla akong naramdamang parang isang batang lalaki, excited sa bago niyang crush.

Ang tanging bagay na pumigil sa akin para baligtarin siya sa ibabaw ng lamesa at k******n siya nang walang preno, ay ang munting pangiwi na nakawala sa kanya noong isinuot ko ang mga daliri ko sa loob ng p**i niya.

Sana naman, ngayong gabi, malalasahan ko muli ang puking 'yon. Biglang pumasok sa isip ko ang isang bagay na nakalimutan ko. Mabilis ko siyang pinadalhan ng text tungkol sa appointment niya sa doktor ko. Gusto kong masigurado na malinis siya dahil plano kong k******n ang maliit na puking 'yon nang walang condom—raw—at kainin 'yon kung kailan ko man at paano ko gustong gawin.

Narinig ko ang boses ng assistant ko sa intercom. “Mr. Smith wants to —”

“Let him in,” sagot ko bago pa man niya matapos ang sasabihin niya.

Bumukas ang pinto, inilalantad ang kaibigan at business partner ko na si Collin. “To what do I owe this visit, Collin?”

“Anong ibig mong sabihin? Hindi kita nakita sa party kagabi, kaya naisip kong bisitahin kita ngayon.”

“I see…” Ano pa bang isasagot mo sa ganyan?

“Ang batang babae na kakaalis lang sa opisina mo, sino siya?”

“She's none of your business,” singhal ko sa kanya.

“She is way too young for you and your games, don't you think?” Pagpipilit niya, sinusubukang isawsaw ang ilong niya sa lugar kung saan hindi naman siya kabilang.

“Kung 'yan lang ang dahilan ng pagbisita mo, payo ko sa'yo na umalis ka na ngayon.” At kung bisita lang din ang usapan, kailangan kong bisitahin si Jack ngayon. Nangako akong pupunta ako.

Naglakad si Collin palabas pero hindi bago sabihin ang: “Huwag kang gagawa ng bagay na maglalagay sa kumpanyang ito sa kapahamakan—na maglalagay sa atin sa kapahamakan. I'll take my leave now.” Kasabay niyon, umalis na siya.

“Samantha,” tawag ko sa assistant ko.

“Yes, sir,” sagot ng boses niya mula sa kabilang linya.

“Cancel all meetings I have today. Reschedule, I'll be out in five minutes.”

“Yes, Sir.” Mas alam niya ang dapat gawin, walang tanong-tanong, diretso agad sa trabaho.

Umuwi ako sa bahay, nag-shower para maibalik ang kaunting kontrol sa sarili at para palamigin ang titi kong tila ayaw humupa ang pagkatigas. Nagpalit ako ng mas kaswal na damit at bumyahe patungo sa bahay ni Jack. Matagal-tagal na rin akong hindi nakakatapak doon.

Sa bahay ni Jack, napakatahimik, ramdam na ramdam mo ang vibe ng isang totoong tahanan. "Bumisita ako gaya ng ipinangako ko, nagduda ka pa ah, tsong!" Biro ko. Namiss ko ito.

"Mabuti na 'yon kaysa sa mabalatan ka nang buhay," ganti niya. Natawa ako sa biro niya. Sinong mag-aakala na si Jackson Garcia ay ngingiti pa nang ganito matapos siyang pagtaksilan ng sarili niyang asawa at sirain ang sarili sa pagpapakasasa sa ilang mga walang kwentang bagay.

"So, nasaan ang kapatid mo at ang anak mo?"

"Umalis ang sis ko para sa ilang importanteng bagay at ang aking little—ang anak ko ay nasa bahay." Inutusan niya ang isa sa mga katulong na tawagin ang anak niya. "Sabihin mo sa kanya na importante ito." Importante?

Sa loob ng hindi hihigit sa dalawang minuto, lumitaw ang babae. At totoo nga, hindi na siya isang batang babae. Mukha siyang nakatutok sa kung ano sa cellphone niya.

"Eliana," tawag ng Papa niya at sa isang saglit, iniangat niya ang ulo niya at nagtagpo ang dalawang mata namin. Siya ang parehong babae kagabi! Putsa, anong nagawa ko?! Nagsinungaling siya sa akin. Christ! Labing-walong taong gulang pa lang siya... 'Yun pala ang dahilan ng maskara, ng dugo. Malamang ay hindi pa siya nakikipagtalik kailanman. Dapat nahulaan ko na 'yon. Paano ko sasabihin sa matalik kong kaibigan na k******t ko ang anak niya at kinuha ang pagkavirgin nito?

“You?” Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Ang hitsura sa mukha niya ang nagpatunay na alam niya ang lahat simula pa lang nung una. Nagsinungaling siya sa putris niyang pangalan at edad. Paano ko ito ipapaliwanag?

“Anong problema, Scott?” Tanong ni Jack, nalilito sa bigla kong pagsiklab.

“Wala po 'yon. Nagkita lang po kami sa cafeteria kanina at hindi niya ako nakilala.” Nagsinungaling siya. Gago! Hindi man lang niya kailangang mag-isip bago magsinungaling... Sobrang galit ko pero hindi ko maitatapos na kahit matapos malaman ang totoo, naaakit pa rin ako sa kanya.

Kailangan ko itong tapusin. Isipin mong inaabangan ko pang k******n siya ngayong gabi, tapos para ko na siyang anak. Anak ng matalik kong kaibigan!

“I see. Naalala mo naman siya, di ba?”

“Opo.” Ngumiti siya sa kanyang ama, habang ang mga mata niya ay gumagala patungo sa akin.

“Good. Ngayong naalala ko na, papasok si Eliana sa isang art school sa London. At dahil mas marami ka doon, umaasa ako na matutulungan mo akong bantayan siya habang nandoon siya.”

Ano?! Hindi pwedeng mangyari ito, di ba? “Of course, I will be happy to do that,” sagot ko, nagpapakita ng isang pekeng ngiti kay Jack at isang diring-diring tingin kay Eli.

May pumasok na tawag, salamat naman sa wakas! Isang dahilan para makakuha ng hangin at maproseso ang lahat sa labas.

“Excuse me, I have to take this.” Pagkarating ko sa labas, isinuklay ko ang mga daliri ko sa buhok ko sa sobrang prustrasyon. Walang paraan na itatago ko ito kay Jack, pero paano ko ba sasabihin sa kanya?

“Mr. Scott! Mr. Scott!” Tawag ni Eli habang tumatakbo patungo sa akin. “I'm sorry, I —”

“You're sorry? You're fucking sorry? Plinano mo ito, ikaw na maliit na hitad ka! Ano bang problema mo?”

“Gusto ko lang naman na—na tingnan mo ako... na gustuhin mo ako.” Ano bang pinagsasabi ng gaga na ito?

“Bawal ito! Anak ka ng matalik kong kaibigan para sa kapakanan ng Diyos!”

Lumapit siya, iginalaw ang mga kamay niya sa dibdib ko. “Alam ko, pero matagal na kitang gusto at alam kong gusto mo rin ako. Matapos ang nangyari kagabi—”

“Shut up!” Kulog ko habang pabalibag ko siyang itinulak patagilid sa galit. Bumagsak siya sa lupa sa isang malakas na kalabog. Ano ba talagang problema ko? Hindi ko siya dapat itinulak nang ganoon. Nagmamadali akong lumapit para tulungan siyang tumayo.

Umiiyak siya. Noong tinulungan ko siyang makatayo, isang ungol ng sakit ang nakawala sa lalamunan niya, na bumasag sa konsensya ko. “Anong masakit, Eli?” Tanong ko habang kinakarga ko siya sa aking mga bisig.

“Ang bukung-bukong ko —”

“Anong nangyayari dito?” Ang tunog ng boses ng ama niya ang pumutol sa sasabihin niya. Natigilan ako sa kinatatayuan ko, walang maiharap na matinong sagot.