Mag-log in“Apat na Tao, Isang Elevator, at Napakaraming Lihim”“Yana Flores, have you been busy lately?”Ang malumanay na tanong ni Paolo Castillo ay tila isang posporo na ibinato sa tambak ng tuyong dahon.Dahan-dahang huminga si Eliana.Busy?Kung alam lang nitong sa loob ng ilang minuto, gusto na niyang mag-resign, lumipat ng bansa, at magpalit ng pangalan!“Normal lang po, President Castillo. Maraming projects ang department namin.”“Really?” Bahagyang ngumiti si Paolo. “You should take care of yourself. You always forget to rest when you're focused on work.”Napahigpit ang hawak ni Eliana sa strap ng bag.Anim na taon.Anim na taon niyang kabisado ang paraan ng pagsasalita nito, ang maliliit nitong kilos, at ang mga salitang ginagamit nito kapag nag-aalala.Kaya alam niyang hindi basta professional concern ang narinig niya.O baka naman umaasa lang siyang ganoon.“Thank you for your concern, President Castillo,” sagot niya, sadyang malamig ang tono. “I'll manage.”Sa tabi ni Paolo, mahina
“Ang Paboritong Intern ni Manager Flores”Lalong ayaw sumuko ni Jennica. Mula sa kinauupuan niya, pinagmamasdan niya si Sebastian—ang tahimik, gwapo, at seryosong junior colleague na parang hindi alam na may mga babaeng handang mag-away para sa isang ngiti niya.Paano niya hahayaang makawala ang ganitong lalaki?Matapos mag-isip, napakagat-labi siya, kinuha ang mga dokumento, at naglakad patungo sa opisina ni Manager Flores.Siyempre, hindi iyon nakaligtas sa mga mata ng mga empleyado.Alam ng buong eighth floor ang style niya. Kapag may bagong lalaking gwapo at charming, siya agad ang unang lumalapit. Magdadala ng documents, mag-aalok ng lunch, magtatanong kung kumain na, at magpapakitang laging available.Pero kapag nahulog na ang lalaki, bigla siyang nawawalan ng gana.Ganoon ang nangyari kay Jayson Yang mula sa technical department. Noong bago pa lang ito, araw-araw niya itong kinakausap at inaasikaso. Wala pang dalawang linggo, malamig na siya rito. Si Jayson naman, hanggang ngay
Unang araw pa lang ni Sebastian bilang intern, pero parang buong eighth floor na ang may alam sa pangalan niya.Halos buong araw siyang pabalik-balik sa utos ni Eliana—kuha ng documents, follow-up ng signatures, check ng reports, at kung anu-ano pang bagay na pwedeng ipagawa sa isang intern.At syempre, napansin siya ng lahat.Bata. Matangkad. At nakakainis na gwapo.Sa loob lang ng kalahating araw, parang may sariling breaking news ang eighth floor.“Uy, nakita mo ‘yung bagong intern?”“Si Sebastian?”“Grabe, top-tier!”“Single ba?”“Anong department?”At ang eighth floor, siyempre, hindi exempted.Sa mga group chat, mabilis kumalat ang impormasyon. May nagtatanong sa HR at may mga babaeng biglang nagkaroon ng napakahalagang dahilan para dumaan sa workstation ni Sebastian.Kahit may boyfriend o asawa, may ilan pa ring curious.Kung single siya… bakit hindi?Kapag young, single, at ganito kagwapo, nagiging national investigation.Ilang beses bumaba si Sebastian, at bawat workstation a
Binuksan ni Eliana ang keyboard, nag-log in sa email, at kinuha ang due diligence report na kanina pa naghihintay ng review.Pero kahit anong pilit niya, wala siyang maintindihan.Hindi dahil mahirap ang report.Dahil sa lalaking tahimik na nakaupo sa tabi niya.Napalingon siya kay Sebastian. Nakayuko ito sa documents, seryosong nagbabasa, parang wala siyang ibang mundo kundi trabaho.“Sebastian.”Agad itong tumingala.Sa ilalim ng malamig na fluorescent light, malinaw ang mga mata nito, mapusyaw ang kulay na parang amber. At dahil bigla siyang tinawag, may bakas pa ng pagtataka sa mukha nito.“Hmm?”“Bumaba ka. Bilhan mo ako ng kape.”Tumango agad siya. “Okay. Anong flavor?”“Anything. Basta hindi matamis.”“Got it, Ms. Yana.”Tumayo si Sebastian at isinara ang folder. “Wait here. Babalik ako agad.”Labinlimang minuto ang lumipas bago siya bumalik.May hawak siyang black coffee, no sugar.Inilapag niya iyon sa gilid ng desk ni Eliana at bahagyang yumuko.“Miss, ito. Unsweetened. Try
Agad napalingon ang mga empleyado nang pumasok sa cafeteria ang isang matangkad na lalaki na naka-polished suit, necktie, at mamahaling relo.Si Paolo Castillo.Habang may kausap siya sa telepono, bahagyang gumala ang paningin niya sa buong cafeteria—hanggang sa makita niya si Eliana sa isang sulok.Agad niyang pinatay ang tawag.“Eliana.”Umupo siya sa tapat nito, kalmado at composed na parang ordinaryong araw lang.“Bakit dito ka kumakain ngayon?”Sa kumpanya, Eliana ang tawag niya rito. Pareho lang sa Yana, Ely, at Yan—parang wala silang anim na taong pinagsamahan.Tumingin si Paolo sa kanya.Gwapo pa rin.Six years niyang minahal ang mukha na iyon.Pero ang lalaking nakita niya ngayon ay kapareho ng lalaking nasa video kagabi—ang malambing na ngiti, concern na mga mata, at maamong ekspresyon habang yakap ang ibang babae.Kinuha niya ang lemonade.“Bawal na ba akong kumain dito?”Bahagyang ngumiti si Paolo. “Hindi iyon ang ibig kong sabihin. Free ka ba mamayang gabi? Ang tagal na n
Napatingin si Eliana sa sobre sa harap niya. Grabe ang lalaking ito—talagang marunong mang-asar at magdagdag ng sakit sa ulo.“Ano’ng ibig sabihin nito?”Binawi ni Sebastian ang kamay at marahang tinapik ang mesa gamit ang dalawang daliri.“Ibig sabihin…”Saglit siyang tumigil. Bumaba ang tingin niya sa collarbone ni Eliana. Kahit walang makitang marka dahil maayos na natakpan ng concealer, parang alam na alam niya ang nasa ilalim nito.“Sabi ng ate ko kagabi, hindi siya nagsisisi. Ako rin, hindi ko pinasisihan.”“Twenty-two ka pa lang. Ano’ng pagsisisihan mo?”“Yes.”Lumapit siya hanggang halos magdikit ang sapatos nila. Yumuko ito, halos sumayad ang labi sa tainga niya.“Ang pinagsisisihan ko, hindi ko pinigilan ang ate ko kagabi para malaman ang pangalan mo, kung saan ka nakatira, at saan ka nagtatrabaho. Kung ginawa ko iyon, hindi sana ako nagpakahirap buong gabi para hanapin ka.”Nanlaki ang mata ni Eliana.“Ini-investigate mo ako agad?”Umiwas siya sa hininga nito dahil ang aga







