MasukArthur’s Pov “It’s okay,” she chuckled. And despite some of her wrinkles as she ages, every time she laughs—it still affects something in me. Pero alam kong wala naman din talaga kasi nang tingnan ko ang daliri niya, nandoon pa rin ang kanyang singsing. Napansin niya ata na doon ako nakatingin, kaya agad niyang hinaplos ang kanyang singsing. Tumingin ako sa kanyang mga mata. Kita ko ang ngiti sa kanyang labi habang sinulyapan ang singsing. “I don’t have a plan on divorcing my husband, Arthur.” It aches my heart when she said those words in a soft voice. Alam ko iyon, Elizabeth. Alam kong wala na akong hihintayin pa sa’yo. Masakit isipin, pero matagal ko na iyong tinanggap. Hanggang magbalae na lamang kaming dalawa. “Ka
Elizabeth’s Pov Welcome to the Philippines, Lola and Rhys. Iyan ang nakasulat sa karatula nang lumabas kami sa airport. Nandoon ang mga apo ko at mga anak ko. Ginabayan ako ni Rhys sa paglalakad papunta doon upang mabilis kaming makarating. I couldn’t believe it; time passed so fast, and everyone was growing. It’s been five years, five years since I last saw them, and that makes me excited, but my body is getting weak. Kasama nina Arabella ang asawa ng kambal na kapatid ni Giovanni na may anak na rin at pareho ring kambal. Kina Nathan ay babae samantalang kina Nate naman ay parehong lalaki. Kaya sobrang ingay nila at pinagtitinginan na sila ng mga tao doon. Wala akong pinagsabihan tungkol sa sekretong nalaman ko. Everyone lives normally, as if it never happened, as if I never read those words.
Elizabeth’s Pov Mahal kong asawa, Marahil kapag nababasa mo ito, siguradong nilisan ko na ang mundo. Pero sana maibigay ito ni Eliza sa’yo dahil may gusto akong ipagtapat sa’yo. Marahil, galit ka sa akin dahil sa mga nagawa ko sa iyo noon at sigurado rin ako na hindi ka na maniniwala sa akin. Maybe…you’ll even regret meeting someone like me. Someone who doesn’t even give you a damn. But Elizabeth, trust me when I say that I have been in love with you since the day we got engaged. When I first saw you, alam ko agad na ikaw na ang babaeng mamahalin ko habambuhay. Pero siguro nga, hindi lahat ng gusto mo makukuha mo dahil ano bang laban ko kay Arthur? Anong laban ko sa taong mahal mo? Every time I saw you, you always had your ways to glance at his way, and it shattered my heart into pieces—Ako ang asawa mo, ako ang kasama mo, pero siya naman ang hinahanap mo. Sa tuwing m
Arthur's Pov "Sa tingin mo ba talaga si Alexander ang lalaking iyan, Giovanni?" Tanong ko sa lalaki habang pinagmamasdan namin ang ama niya na halos hindi na mahitsura ang kanyang mukha at katawan. “I’ll investigate,” he replied coldly while staring at his father’s body. Umalis na siya, kaya ako na lang ang naiwan. Pinagmasdan ko ito nang mabuti. Hindi alintana ang maamoy na paligid dahil maraming nandoon din at dinadalaw ng kanilang mga pamilya. “Bakit ngayon ka pa nagpakita, Alexander?” I whispered, almost unbearable. Siguro nga, hindi puwede, at kung sasaya ka naman, agad ding kukunin sa iyo ito. Noong araw na iyon, hindi ko akalain na kaya akong subukin ng tadhana. Because while I was trying to win Elizabeth’s heart, Eliza came without a warning. “Mahal pala kita.” Iyon ang una niyang sinabi nang iniwan niya
Arthur's PovMabilis ang naging mga pangyayari sa buhay namin. "Magtatanan kami ni Alexander," imporma sa akin ni Eliza. Nasa mini office ako sa bahay namin. Nagtaas ako ng tingin sa kanya nang magtama ang paningin namin— I felt nothing. It was just calm and peaceful. Hindi katulad noong kay Elizabeth ako tinitigan, sa kanyang mga mata—para akong hinihigop; palaging naghuhuramentado ang puso ko tuwing siya ang kasama ko, at palagi akong sabik sa kanya."Sige lang," kaswal kong sagot. For the first time that we lived together, Eliza's jaw tightened, and she stared at me with eyes full of hatred."Tangina mo, Arthur!" She muttered, and to be honest, I was surprised to hear that from her.Especially when I know her as an angel because of her peaceful aura and soft-spoken voice—everything was just too perfect for her. That's why hearing her curse at me made my eyes slightly widen. Talaga bang minura niya ako?
Arthur's Pov "Do you know how much our company funds fell, Arthur?" Dad growled. I stared at him, my eyes blank. I don't care about it. Si Elizabeth lang ang gusto ko. Si Elizabeth ang buhay ko. Siya lang. Kaya wala akong pakialam kahit pa maglaho ang kumpanya at iwan ko ang pamilya ko. Pero nang makausap ko ang papa niya, para akong nabuhusan ng malamig na tubig. Ngayon ko lang naintindihan ang lahat. "My daughter lives on a silver spoon," he started. Pinatawag niya ako sa kanyang opisina. "She won't live just because of love, Arthur." Marahan niyang sinabi. Kalmado lang siyang nakaupo sa kanyang swivel chair, pero ramdam ko ang kapangyarihang bumabalot sa aura niya. "Sanay iyon sa marangyang buhay, laging nakukuha ang gusto at umiiyak sa maliit na bagay kapag hindi nakuha ang kanyang gusto." Kw
Arabella’s Pov It was the same, hindi ko siya pinapansin. Naging mas mailap ang pakikitungo ko sa kanya habang pinag-aaralan ko nang mabuti ang aking disenyo ng damit. Mas pipiliin ko pa ngang matulog sa opisina ko kaysa makita ang mukha ni Giov
Arabella’s Pov “Hindi ako puwedeng magbakasyon ngayon, Giovanni.” Matamlay kong sagot kay Giovanni pagkatapos niyang magsalita. Gustuhin ko man, hindi talaga puwede. Ang dami kong kailangang gawin at tapusin, kaya medyo hindi ko talaga siya nabibigyan ng oras. Bakit pa kasi ngayon pa dum
Arabella’s Pov “Let’s all welcome, Krystal Mendez Saldivar, the CEO of KMS.” Anunsyo ng emcee: Nagpalakpakan kami nang bumaba siya mula sa hagdan. Simple lang ang kanyang suot: isang puting gown na strapless, hanggang tuhod lamang, at halos lahat ng tao ay nakatingin sa kanya. Ganoon din ako.
Arabella’s Pov “I like those pair of shoes and those shiny, shimmery ones.” Turo ko sa mga sapatos na nasa unahan ko habang ang aking mga mata ay kumikislap. Damn, I couldn’t believe it. I felt like I was a different person these days. Hindi ko mabilang







