LOGINCHAPTER 3
'Yon natumpok ko rin! "Ah. 'Yong anak ng Mayor sa amin? Hindi ba Limuel Garcia ang pangalan mo?" "That's what they usually name me, medyo may kahabaan lang kapag 'yong buong pangalan talaga," sagot niya. I nodded. He was Mayor Mariano Garcia’s son, their family has governed our municipality for many years now. Their leadership had been decent, at least by our town’s standards. My father was elected vice-mayor that time when his father stepped in to run as Mayor, it was my father's first time to run for a higher position, kada election kasi eh hanggang barangay captain lang siya. But his generous heart brings him to luck. He became vice mayor, okay na sana, kaso namatay siya makalipas ng ilang buwan. "Pwede kitang ihatid sa inyo..." I suggested we go to Ayannah's instead, but we both knew it was pointless. Baka tulog na 'yon sa sobrang kalasingan. I still didn't give him a kiss anyways, baka mamaya pa niya ako singilin. I understood that being the son of a politician came with its own heavy baggage. Pero kami lang naman ang makakaalam n'on, I won't gossip in our place. Hindi naman ako mosang. Attorney siya, 'di ba? Meaning ba n'on tatakbo rin siya? Does he's the one who'll continue the political dynasty of their family? "Hindi ka ba natatakot sa akin? Alam kong Mayor ang Papa mo sa amin. For sure nakwento na niya sa 'yo tungkol sa mga Hermes?" I looked at him closely. Besides his family’s reputation as leaders, we are somewhat notorious ourselves, sikat din kami kung katatakutan lang ang pag-uusapan. Marahil baka nga kilala na rin kami sa kabilang bayan. "Yup. Sikat nga kayo, I know where you live." Oh. That's why he doesn't ask where my place is. Sabagay tourist attraction ang bahay namin lalo na kapag kabilugan ng buwan at alas dose ng gabi. Speaking of... "Bilog ang buwan," aniya ko. "Hindi ka ba natatakot na baka kainin kita ng buhay?" He laughed. I know he knew my Mother, and he knew this kind of shit. "It would be great if you would eat my manhood first... Para naman bago ako mamatay eh lumigaya ako," pagbibiro niya. Natawa naman ako at tiningnan ang labi niya. Well, I would savour his lips first even if I didn't turn into a monster or something. "Binabantayan mo ba akong mag-transfer into a monster?" "Paano kapag sinabi kong oo? Malapit na mag-alas-dose," saad niya sabay tingin sa monitor ng kotse kung saan may oras. "Stop the car," I said. I looked outside. Nasa may mga gusali pa rin kami. He really did stop the car. Kung magpapatuloy kami ay baka hindi kami abutan ng alas dose eh nasa bahay na ako. At least dito, maraming tao, gusali, makakahingi siya ng tulong kung sakali mang maging aswang ako. Wait, I'm really serious about this?! Nanghahamon kasi siya eh! "Huwag mo akong ihatid agad sa bahay... Hintayin natin mag-alas-dose." It may be because of alcohol or his presence... but I'm so hot! "Alam mo, nag-iinit na nga ako," aniya ko sabay tanggal ng isang butones sa blouse na suot ko. I was dressed in jeans and a blouse, so it made sense. Ito namang si Limuel kung makatingin eh parang magiging aswang talaga ako kaya ako nag-iinit. He curved his lips and licked it. Damn it. Nawiwisyo ako sa labi niya. “Maybe it’s lust for me...” He teased softly. His hoarse voice captivated me. I averted my eyes, realizing this feeling wasn’t just alcohol-induced, I have high tolerance in alcohol, so maybe, it was him that made me hot inside. "Paano kapag aswang talaga ako kaya ako nag-iinit?" I asked, eyes on his car's window. Natigil kami sa isang eskinita kung saan ay street light lang ang bukas. Walang naglalakad na tao, at sarado na ang mga establishimento. Sa malayo naman ay kita ko na may mga bukas na gusali... I don't know why he chose here. “I think you’ve just already started fantasizing about me... kaya ka nag-iinit,” he said, smirking, clearly trying to provoke me. Ah. Nanghahamon. Well, hindi ako magpapadaig! "Yeah, I'm craving for you, you're savory as hell," I said, eyes darting to the crease of his thighs. He laughed, the laughter echoed in my ears and it sounded so good. Mas masarap pa nga yata ang tawa niya kaysa sa halik ng mga naging lalaki ko eh. "Paano kapag napatunayan kong aswang ka? Would you eat my manhood first?" "Ano bang klaseng tanong 'yan? Syempre wala na ako sa kontrol niyan kung sakali!" aniya ko. Well, if it's true... Baka nga hilingin ko na lang na maging aswang nga. At least, 'di ba? “What if I don’t turn into a monster?” I asked him, leaning closer. “You still better eat every inch of me,” he murmured in the sexiest voice imaginable. Parang nahulog sa bangin ang puso ko nang unti-unti siyang lumapit sa akin. He smirked. Halos maduling na ako sa sobrang lapit niya sa akin. “Because, damn, I’m so hard, Cherry,” he said. I swallowed hard. My knees rose slowly, slipping beneath his pants. He grinned, clearly feeling the effect when I hit the spot. Hinihimas ko 'yon at Totoo nga! Ang tigas! "Okay deal... Let's wait until 12," panunuya ko. "Babantayan talaga kita kung magiging aswang ka," saad niya at saka dumistansya nang kaunti. He was so charismatic in a way that made my throat dry, Syempre hindi ko naman pinahalata na apektado ako sa kaunting galaw niya. Ngumisi ako at inilagay ang hintuturo ko sa labi niya. He licked it by his tounge. I grinned. I pressed his lips before putting my finger into my lips and suck it. He smirked and raised an eyebrow for me. Damn, just that little bit of contact sent electric shocks through me. What's happening to me? I was driving crazy! "F.M.T.B.I.N.A.M," saad ko. I used abbreviation as what my Mom used to say for the first time! Nangunot ang noo niya. Ganito pala pakiramdam kapag hindi alam ng isang tao ang pinapahiwatig mo. “F.M.T.B.I.N.A.M?” he asked with amused laughter. “Is that some kind of language you guys speak?” I smirked. Napaupo siya pabalik sa upuan niya nang lumapit ako sa kaniya. I licked my thumb and put it in his lips. He grinned and started to suck it. Mas lalong nanuyo ang lalamunan ko pero nasagot ko ang meaning ng F.M.T.B.I.N.A.M na bumabagabag sa isipan niya. "Fuck. Me. Then. Because. I'm. Not. A. Monster."CHAPTER 82Do you believe in destiny? That fate pulls our strings, toying with lives for sport?They say that fate, destiny and hope are interconnected with each other. Pero ngayon, hindi ako naniniwala. All the things were not destined to happen, we have the control, fate gave people hopelessness, when destiny strikes in a bad way. They're really interconnected, but not in a way that we wanted to be.Hindi lahat ng gusto natin ay makukuha natin. Minsan may mga bagay na kailangan nating tanggapin dahil resulta iyon ng mga desisyon ng tao. Minsan kailangan nating tanggapin na wala na ang paborito nating pagkain sa tindahan dahil may mga nauna nang bumili, desisyon lang natin na pumunta roon nang hindi maaga, o desisyon lang ng tindera na huwag tayong pagbilhan. Destiny doesn't have the control of it, we have it. It's my belief right now.Kung gusto mong kumain, kumain ka lang dahil desisyon mo 'yon.
CHAPTER 81Sinusubukan ni Mama na kunin ang bag sa sahig. She's growling trying to grab the strap using her finger foot.Ginagapangan naman ako nang kaba habang unti-unting lumalapit ang paanan ni Mama sa strap ng aking bag.Isang kaluskos sa pintuan ang nagpadungaw sa amin."Hoy ano 'yan?!"A guy earlier came. Napatingin agad siya sa bag na pilit inaabot ni Mama. He kicks it out, napatili si mama, nagsitapunan ang laman ng aking bag! Gumulong din ang ballpen palabas at ang wallet ko ay dumungaw sa may zipper ng bag."Sa tingin n'yo makakatakas kayo sa amin?!" humalakhak ang lalaking hindi ko kilala.May pumasok ding lalaki sa loob. My eyes darted on my bag, malayo na 'yon dahil sa pagkakasipa ng lalaki at kung pilitin ulit ni Mama na kunin 'yon ay baka saktan nila siya.I gritted my teeth."Hoy, Bruno. Kunin mo ang wallet sa bag niya," saad ng isang kakapasok pa lang kanin
CHAPTER 80 Naramdaman ko na lamang na huminto ang Van. Bumukas ang pintuan at panay ang pagsisisigaw nina Xianny at Mama. I felt some hands pushed me ouside the van, agad akong napadaing nang napadausdos ako sa sahig. Despite the pen, a tight grip was on my shoulder trying to make me stand. Paika-ika akong naglakad kung saan man ako balak dalhin ng mga demonyong ito. Hanggang sa naramdaman ko na sumalampak ang pwetan ko sa sahig. Napadaing pa lalo ako at mas ininda ang galit kaysa sa sakit na nararamdaman. A cloth that covered my eyes, blocking my view, suddenly fell off of my face. Agad akong nasilaw sa liwanag na pumasok sa aking paningin. I squinted my eyes before I recovered my vision. There, a man standing in front of me. Napalingon ako sa paligid at nakita si Mama na humahagulhol sa iyak at wala na ring piring sa mata. Mariano Garcia, for months of being imprisoned, looked so old to me. Mahaba na ang kaniyang buhok at puwede nang pamugaran ng ibon. Iyong mukha niya ay
CHAPTER 79Limuel already went into me. Bago pa niya makita ang mga luha ko ay agad ko iyong pinunasan. With my artificial smile, I faced him.Nasu-suffocate ako dahil sa dami ng taong pumapasok ngayon. I sighed when he went in front of me"Do you want to get some air?" tanong ko.He gazes at me confusingly, nawala ang kakaunting ngisi sa kaniyang labi. He held my jaw and made eye contact."Is something wrong?" he pressed, "Why were you talking to Talia? Did she say something to you?"I tried to give a joyful face at him, with all the smiles I could muster, I giggled."Nangumusta lang siya sa akin. Tara?" anyaya ko. Isinabit ko ang aking kamay sa kaniyang balikat.Humigpit ang hawak ko sa kaniya. Staying beside him felt so comforting, pero ngayong naiisip ko na nagpapakumbaba siya para sa akin ay tila punyal akong pilit na dumidikit sa kaniya.Limuel had such
Credits to: Can’t Take My Eyes Off YouSong by Frankie Valli ‧ 1967CHAPTER 78"I'll take care of Cherry," Limuel's voice cut through the crowd.Hinila niya ako at inilayo sa mga katrabaho kong pilit na tinatanong kung ano ang nararamdaman ko tungkol sa aking nalaman.This party isn't the same as before. People were having fun, but I don't feel it anymore.Dinala ako ni Limuel sa isang sofa kung saan ay walang masyadong umuupo. He eased me down gently, his touch light on my arm, but my heart hammered wildly in my ears."L-Limuel... Ang Daddy mo... N-Nakatakas," saad ko sa nanginginig na boses.He sat next to me. Hinawakan niya ang isang kong balikat habang ang isa ay sa kamay ko. He pinched it trying to comfort me. He looked at me worrily."I know... Don't worry about it, okay?" he murmured, his thumb tracing small circles on my hand. I bit my lips so ha
CHAPTER 77I can't help myself anymore. We're inside of his tree house.I began kissing him in shallow to deep kisses. Noong una ay hindi siya gumaganti ngunit nararamdaman ko nang unti-unting gumagalaw ang kaniyang labi sa halik ko.He's now sitting on a couch, nakakandong lang ako sa kaniya.His hand slid up to my bare tummy, fingers tracing the soft skin there, sending little sparks racing across it. My own hands cupped his jaw, tilting his head just right to pull him into even deeper kisses, our breaths hot and fast.Mas lalong nag-init ang aking katawan nang maglaban ang aming mga dila. My buttox started to sway as I felt his hardness. Para akong nababaliw sa binibigay niyang init.Suddenly, we stopped kissing. He gazes at me lustfully."Cherry, I am still courting you. Enough with the kissing," aniya.Napangisi ako."Bukas ka na lang magsimulang manligaw!""Why? You miss my body?"







