LOGINCHAPTER 3
'Yon natumpok ko rin! "Ah. 'Yong anak ng Mayor sa amin? Hindi ba Limuel Garcia ang pangalan mo?" "That's what they usually name me, medyo may kahabaan lang kapag 'yong buong pangalan talaga," sagot niya. I nodded. He was Mayor Mariano Garcia’s son, their family has governed our municipality for many years now. Their leadership had been decent, at least by our town’s standards. My father was elected vice-mayor that time when his father stepped in to run as Mayor, it was my father's first time to run for a higher position, kada election kasi eh hanggang barangay captain lang siya. But his generous heart brings him to luck. He became vice mayor, okay na sana, kaso namatay siya makalipas ng ilang buwan. "Pwede kitang ihatid sa inyo..." I suggested we go to Ayannah's instead, but we both knew it was pointless. Baka tulog na 'yon sa sobrang kalasingan. I still didn't give him a kiss anyways, baka mamaya pa niya ako singilin. I understood that being the son of a politician came with its own heavy baggage. Pero kami lang naman ang makakaalam n'on, I won't gossip in our place. Hindi naman ako mosang. Attorney siya, 'di ba? Meaning ba n'on tatakbo rin siya? Does he's the one who'll continue the political dynasty of their family? "Hindi ka ba natatakot sa akin? Alam kong Mayor ang Papa mo sa amin. For sure nakwento na niya sa 'yo tungkol sa mga Hermes?" I looked at him closely. Besides his family’s reputation as leaders, we are somewhat notorious ourselves, sikat din kami kung katatakutan lang ang pag-uusapan. Marahil baka nga kilala na rin kami sa kabilang bayan. "Yup. Sikat nga kayo, I know where you live." Oh. That's why he doesn't ask where my place is. Sabagay tourist attraction ang bahay namin lalo na kapag kabilugan ng buwan at alas dose ng gabi. Speaking of... "Bilog ang buwan," aniya ko. "Hindi ka ba natatakot na baka kainin kita ng buhay?" He laughed. I know he knew my Mother, and he knew this kind of shit. "It would be great if you would eat my manhood first... Para naman bago ako mamatay eh lumigaya ako," pagbibiro niya. Natawa naman ako at tiningnan ang labi niya. Well, I would savour his lips first even if I didn't turn into a monster or something. "Binabantayan mo ba akong mag-transfer into a monster?" "Paano kapag sinabi kong oo? Malapit na mag-alas-dose," saad niya sabay tingin sa monitor ng kotse kung saan may oras. "Stop the car," I said. I looked outside. Nasa may mga gusali pa rin kami. He really did stop the car. Kung magpapatuloy kami ay baka hindi kami abutan ng alas dose eh nasa bahay na ako. At least dito, maraming tao, gusali, makakahingi siya ng tulong kung sakali mang maging aswang ako. Wait, I'm really serious about this?! Nanghahamon kasi siya eh! "Huwag mo akong ihatid agad sa bahay... Hintayin natin mag-alas-dose." It may be because of alcohol or his presence... but I'm so hot! "Alam mo, nag-iinit na nga ako," aniya ko sabay tanggal ng isang butones sa blouse na suot ko. I was dressed in jeans and a blouse, so it made sense. Ito namang si Limuel kung makatingin eh parang magiging aswang talaga ako kaya ako nag-iinit. He curved his lips and licked it. Damn it. Nawiwisyo ako sa labi niya. “Maybe it’s lust for me...” He teased softly. His hoarse voice captivated me. I averted my eyes, realizing this feeling wasn’t just alcohol-induced, I have high tolerance in alcohol, so maybe, it was him that made me hot inside. "Paano kapag aswang talaga ako kaya ako nag-iinit?" I asked, eyes on his car's window. Natigil kami sa isang eskinita kung saan ay street light lang ang bukas. Walang naglalakad na tao, at sarado na ang mga establishimento. Sa malayo naman ay kita ko na may mga bukas na gusali... I don't know why he chose here. “I think you’ve just already started fantasizing about me... kaya ka nag-iinit,” he said, smirking, clearly trying to provoke me. Ah. Nanghahamon. Well, hindi ako magpapadaig! "Yeah, I'm craving for you, you're savory as hell," I said, eyes darting to the crease of his thighs. He laughed, the laughter echoed in my ears and it sounded so good. Mas masarap pa nga yata ang tawa niya kaysa sa halik ng mga naging lalaki ko eh. "Paano kapag napatunayan kong aswang ka? Would you eat my manhood first?" "Ano bang klaseng tanong 'yan? Syempre wala na ako sa kontrol niyan kung sakali!" aniya ko. Well, if it's true... Baka nga hilingin ko na lang na maging aswang nga. At least, 'di ba? “What if I don’t turn into a monster?” I asked him, leaning closer. “You still better eat every inch of me,” he murmured in the sexiest voice imaginable. Parang nahulog sa bangin ang puso ko nang unti-unti siyang lumapit sa akin. He smirked. Halos maduling na ako sa sobrang lapit niya sa akin. “Because, damn, I’m so hard, Cherry,” he said. I swallowed hard. My knees rose slowly, slipping beneath his pants. He grinned, clearly feeling the effect when I hit the spot. Hinihimas ko 'yon at Totoo nga! Ang tigas! "Okay deal... Let's wait until 12," panunuya ko. "Babantayan talaga kita kung magiging aswang ka," saad niya at saka dumistansya nang kaunti. He was so charismatic in a way that made my throat dry, Syempre hindi ko naman pinahalata na apektado ako sa kaunting galaw niya. Ngumisi ako at inilagay ang hintuturo ko sa labi niya. He licked it by his tounge. I grinned. I pressed his lips before putting my finger into my lips and suck it. He smirked and raised an eyebrow for me. Damn, just that little bit of contact sent electric shocks through me. What's happening to me? I was driving crazy! "F.M.T.B.I.N.A.M," saad ko. I used abbreviation as what my Mom used to say for the first time! Nangunot ang noo niya. Ganito pala pakiramdam kapag hindi alam ng isang tao ang pinapahiwatig mo. “F.M.T.B.I.N.A.M?” he asked with amused laughter. “Is that some kind of language you guys speak?” I smirked. Napaupo siya pabalik sa upuan niya nang lumapit ako sa kaniya. I licked my thumb and put it in his lips. He grinned and started to suck it. Mas lalong nanuyo ang lalamunan ko pero nasagot ko ang meaning ng F.M.T.B.I.N.A.M na bumabagabag sa isipan niya. "Fuck. Me. Then. Because. I'm. Not. A. Monster."CHAPTER 65Ang sabi nila, kahit anong dilim ang sinapit ng buhay mo, patuloy pa ring iikot ang mundo. Na kapag lumabas ka at nagmasid sa paligid. Mapagtatanto mo na patuloy pa ring namumuhay ang mga tao-- isang normal na araw ang masisilayan mo. Na maging sila ay may pinapasan din ngunit lumalaban pa rin.Everyone seems to move on. At marami akong natutunan sa mga nagdaang araw na halos kasuklaman ko na maging ang mundo. Things really happened, and it's up to you if you take it through this continuous life. Because time wouldn't stop for you just so you could grieve all the things that needed to be mourned and cried over. It was your choice whether you would forget it or carry it all the way to the grave where you would one day be buried.Hindi naging madali para sa amin nina Mama at Julie ang mag-adjust. Isang buwan na nang nakakalipas matapos ng trahedya na naganap. Nanatili kami sa puder nina Ayannah, sa bago nilang bahay.Kahit na gustuhin ko
CHAPTER 64I was in a cell, sitting on the cold cement floor. My knees were pulled close, almost touching, as my back and hips pressed against the freezing wall. Natigil na ako kakaiyak at ngayon ay tulala na lamang sa kung ano ang mangyayari sa akin.It’s over now. Am I satisfied with my action? As long as they would be held accountable for what they did to my father, it felt like enough. Not perfect. Not peaceful. But enough to breathe a little.Pabalik-balik sina Talia sa presinto at panay ang usap sa chief na naroroon. Nanonood lang ako. Si Ayannah ay hindi pa rin umaalis kahit sa malayo siya nakaupo. Nag-aalala na sa kaniya ang asawa niya habang paminsan-minsan ay sinasapo nito ang tiyan ni Ayannah.They all looked so worried because of me. I gave a small, bitter smirk. What I did felt right in my heart, but at the same time, everything about it felt so wrong. I knew it was wrong.Hindi ko alam kung ilang oras na ang lumipas. Minsan
CHAPTER 63Nakalabas na ako ng building na iyon. Suot ko na ulit ang damit ko kanina. I was traumatized to hop into a taxi, but that's what I did. Nandoon ang taxi ni Matthew, kinuha ko at minaneho. I learned it because Anton taught me using his car.All I could feel was rage. I raked my hair as I drove and sniffed at myself. Wala ako sa sarili ngayon, iniwan ko si Matthew na duguan at nagsisigaw sa abandonadong building na ’yon. Iniisip ko ngayon, kung ganoon din ang kalagayan ni Mayor, kung duguan din siya dahil sa akin, baka mas ikasaya ko iyon.After all I’ve known about him? All I wanted was to kill him myself.He killed my father… a man who did nothing but be a good friend to him. My father died as someone who treated everyone like family, even people who did not deserve it. He killed the very person my mother loved with her whole life.Si Mama… kung hindi namatay si Papa, hindi rin siya masisiraan ng bait. At hindi pa natatapos ang
CHAPTER 62"Don't ever fucking touch her!" sigaw ko sa kaniya.At first glance at Cherry... she looked afraid but I also saw some rage in her eyes. Nanlaki ang mata ko nang mas humigpit ang hawak niya sa girlfriend ko.Damn you, Matthew! I swear I'll destroy every single part of you!Hot liquid began pouring down my cheeks. The two of them moved closer to the camera, and I felt my entire body go numb when I realized they were both completely undressed except for their underwear.Matthew framed her to make me believe that they were together. I sensed it."Istorbo ka rin, Limuel eh! Ipapasok ko na sana kaso tumawag ka bigla! Sarap na sarap na kami ni Cherry oh!" halakhak ni Matthew.But something stabbed in my chest when I saw that he was holding a gun. A freaking fucking gun. Natuliro ako. That's when terror seized me completely. I immediately pulled my car to an abrupt stop in the middle of the road, and my entire body w
CHAPTER 61LIVEUXX AMUELO BUENAVENTURA GARCIA"Kami ang bahala, hijo. Magaling kaming magtanim!" maligayang sambit ni Tiya Vangie.Marami sila ngayon dito, mga sampung babae na tagarito lang din. May mga dala silang bulaklak na iba-iba ang klase at laki. May mga gamit din silang pananim, at sa suot nila ay mukhang handang-handa silang pagandahin ang tree house ko.I smiled at them."Gusto kasi ni Cherry ang maraming bulaklak. Gusto ko lang siyang i-surprise ngayon," saad ko.Naghagikhikan ang iba. "Naku naman! Pambawi rin namin sa kaniya ito! Nakonsensiya na kami dahil palagi naming inaaway iyon lalo na si Nessia. Huwag ka na ring mag-alala, mas gusto namin dito kaysa sa party ng mayor, pareho lang naman ang handa doon at dito!"Napakamot ako ng batok. Alam kong gusto nilang um-attend sa birthday celebration ni Dad sa bayan pero heto sila't inaabala ko. Aniya'y ayos lang daw at hanggang gabi rin naman ang party roon.
WARNING: SENSITIVE TOPICS (read at your own risk)CHAPTER 60He stopped. Ganoon ulit ang nangyari! Tumayo ulit siya kaya napabalikwas din ako at pinagtiklop ang nakasiklop kong tuhod. Tumalikod siya at may kinuha sa lamesa. Cellphone niya iyon at binuksan din ang laptop na ngayon ko lang nakita na nandoon din pala.He's laughing while he's looking at his phone as if he's watching some funny videos. Napatingin siya sa akin, hindi pa rin maalis ang ngisi at halakhak."Sinend ko na 'to kay Limuel..."The brightness of his phone was too high as he laid it to me that I needed to narrow my eyes to adjust my vision. May text messages doon at sa baba n'on ay ang mga nude photos ko rito sa kama habang nakahubad at walang malay... May iilang pictures pa na magkatabi kami ni Matthew at nakawak sa maseselan na parte ng aking katawan. There's one picture that he's sucking my boobs!Doon ako nabagsa







