LOGINCHAPTER 4
"Do you have paper and a pen?" Naguluhan ako, bukod sa hotel ako dinala nitong attorney na 'to eh nanghingi pa siya ng papel at ballpen sa counter! Would he draw me if I turned into a monster? Or wrote his last will before he died? For what? Died in humiliation! Nakakahiya ang ginagawa niya ngayon! I followed him silently. He toyed with the cards in his hand, the other clutching the paper and pen. "Bakit pa ba tayo magche-check-in? Ilang minuto na lang oh, alas dose na!" “Well, it’s better if I see you in a proper room. At least not in a car,” he explained casually. Bahala na! Kahit kanino na lang ako sumasama! Kung sana tiniis ko na lang kanina si Andrew edi sana nasa bahay na ako ngayon at matiwasay na natutulog! "Fine. Basta ihatid mo ako," that was my end goal for tonight. "Okay, hindi naman ako katulad ni Andrew," saad niya. Kita ko ang pagnguso niya habang nililipat-lipat ang tingin at hinahanap ang room kung saan kami tutuloy. "He's just my fling... just in case you're jealous," I chimed in. He looked at me a bit confused. "Bakit naman ako magseselos eh wala 'yong kotse. Sa kotse ko pa nga kayo naghalikang dalawa." "Edi sorry!" Muntik ko na pala 'yong makalimutan! Sa lahat ng lalaking nakahalikan ko, siguro si Andrew ang pinakanagdala sa akin sa kahihiyan! We both headed into the room. Pagpasok mo pa lang ay mamamangha ka na. It was a f*cking five star hotel! And it was my first time to be here! May jacuzzi, may veranda sa labas, may t.v., at may king size bed! Doon ako nagtungo habang nakabuntot lang sa akin si Limuel. He looks like he's not amazed. Ignorante na ako kung ganun, mayaman siya eh. My eyes scanned the four corners of the bed, and a mischievous idea sparked in my mind. "Mas mabuti siguro kung talian mo ako sa kama," aniya ko na ikinailing niya. Busy siya ngayon sa pagsusulat sa papel. Wala naman akong ma-open na topic sa kaniya kasi kakakilala pa lang namin sa isa't-isa. Kaya 'yon na lang ang lumabas sa bibig ko dahil 'yon din ang last na topic namin kanina. “Wait, you’re really serious about this monster thing?” His voice dropped low and deep. "Looks like you don't trust me that's why you brought me here, right? Okay nang sigurado para makatakas ka pa kapag nagwala na ako," saad ko. "Okay, but sign this agreement," aniya sabay tayo. Tinanggap ko ang papel na iginawad niya. It was indeed an agreement stating that I would eat him if I became a monster, and if not, he’d have sex with me. Fair enough. Balanced. No one would lose. But damn, seriously? "The heck?" I was so disbelief. Nakapamaywang siya sa harapan ko at kagat ang pang-ibabang labi. I pressed my lips and read the agreement, again, in my mind. “Yeah, better have our consent so I’m not obligated if you decide to sue me later or maybe the next day,” he said matter-of-factly. Wow, ayaw niya talaga ng loophole. Palibhasa attorney! My eyes darted at my name. Sheesh, he knew my full name: Henniah Cherry Hermes. I wasn’t shocked he knew my name, but writing my full legal name out so blatantly... was on another level! Baka lahat yata kami sa bayan ay alam niya ang buong pangalan kaya gan'on? I gulped... Nagdadalawang-isip ako. I know! I know! I'm not a monster or something supernatural, but I fell into his bait! Ayaw ko namang magmukhang talunan kasi ayaw ko n'on! Ako ang unang nagbukas ng topic na 'to eh! Ako ang unang nanghamon! Damn it! Just sign it, Cherry! “What? Are you scared? I’ll take you home before midnight if that’s the case-” “F-Fine! I’ll sign. Where’s the pen?” I said, frustrated. Bukod sa virginity ko... wala nang mawawala sa aking iba. Hindi ba? Sh*t, I'm calling for the attention of my ancestors in Hermes side. Make me a monster instead! "I think I need a receiving copy of this. Paano kapag ako ang nireklamo mo, o kaya ay kinasuhan?" ganti ko. "Relax. I won't do that." Tang ina. “You don’t trust me, so why should I trust you?” I said, irritated. He looked pissed. “Fine! We’ll photocopy it later!” he growled. Inis siyang umalis at pagbalik ay may ballpen na dala. pagalit ko 'yong kinuha at pinirmahan bago ko ibigay sa kaniya ang papel. He smirked and put the paper beneath the foam of the bed. Wow, secured! "Okay na, talian mo na ako," aniya ko pagkahiga sa kaha. He got a bath robe. nanlaki ang mata ko nang punitin niya 'yon! His muscles flexed and he gritted his teeth while he was tearing into a rope the cloth in his hand. Wala akong nasabi n'on hanggang sa naramdaman kong naitali niya na ang pareho kong kamay, pero hindi kasama n'on ang paa ko. "Good girl, Cheery." I was so fascinated by his voice. Napatingala ako sa kisame at iniisip ang susunod na mangyayari. "'Yong bayad ko na halik, puwede mo nang singilin, hindi naman ako makapalag eh," I said. Hindi siya nagsalita at umalis. Wow, pabitin siya. Pagkabalik sa kwarto ay may bitbit na siyang upuan at laptop niya. He sat down. Nahihirapan akong tingnan siya! Sumasakit ang batok ko kapag itinataas ko ang ulo ko. Basta ang huling kita ko sa kaniya ay nakatingin siya sa akin bago buksan ang laptop at doon nabaling ang atensyon. Great, nagtatrabaho siya habang ako ay parang tanga rito. He tied me exactly at 11:50 pm. So I estimate my countings into ten minutes. Sinobrahan ko pa nga 'yon ng isang minuto para masigurong lagpas alas dose. My mind was exhausted from counting when it comes to an end. Finally! “Ah!” He stood suddenly, and I smiled at startling him with my outburst "Ano? Nahati ba ang katawan ko? Naging baboy ramo-" I stopped talking when he kneeled down in the side of the bed and his face was an inch to mine. “Stop it. I know you’re not a monster,” he whispered. His warm breath wafted to my nose, intoxicating and addictive. “Then untie me!” "Sisingilin ko pa ang utang mo," aniya. Words failed me when his lips met mine. My eyes widened with surprise. I already knew his lips tasted incredible... addictive, even. Ginantihan ko siya. I moved my lips into his deletable lips. I groaned when my neck was hurt by reaching his mine to become deeper. His hand went into the back of my neck that gives me an electrifying feeling. His kisses were so deep and fascinating, that it would cause me so wet, I could feel it! I feel his tongue slide to enter me... I did it the same way, we're like little warriors playing with our tongue as weapons in the war of seduction. I couldn’t stop myself. His touch, even just on my neck, was overwhelmingly intoxicating. Napatigil siya. Hindi ako kinapos ng hininga, hindi kagaya ng mga naging kahalikan ko. But I was gasped for air, Because damn it my chest was pounding like a drum! "Bitin," I said in a low voice. "Hindi pa naman kita nahahatid totally, it was a partial payment," he said. "Advance payment ko... Unearned revenue ganun, puwede naman 'yon, hindi ba? I know you studied business law or something-" I was stopped by his lips. I grinned first before I submerged myself into his kisses. I know he would give in... baka nga ako ang pinakamasarap na labi na natikham niya. I want to untie my hand to touch him... I want him badly. "Fuck." Napatigil siya at napaluhod sa harapan ko. "I totally forgot. We have an agreement," he added. Nagtaas ako ng kilay. "Hindi ako aatras diyan," saad ko, nanghahamon na naman. Since he's kneeling I got easily distracted by his thighs. It was so bulged and erect, gosh, it made me so wet even more! Ngayon lang ako nakaramdam ng ganito. "You're so naughty..." "I already signed the paper, ano pa bang ikinakatakot mo?" "I am afraid that it will be swollen." I closed my eyes. Damn it. Pareho kami ng nasa isip! But I didn't think it would be swollen if I didn't look at his erect! Nasa slacks pa lang 'yon, I know it would be so big, lalo na kapag hinubad niya na ang slacks! "Tanggalin mo na nga ang tali ako na lang ang-" I was cut off by him. Hindi niya tinanggal ang tali ko. Ano 'yong tinanggal niya? 'Yong pantalon ko! “Damn it, Limuel!” I shouted as I felt his hand slip inside my panty!CHAPTER 82Do you believe in destiny? That fate pulls our strings, toying with lives for sport?They say that fate, destiny and hope are interconnected with each other. Pero ngayon, hindi ako naniniwala. All the things were not destined to happen, we have the control, fate gave people hopelessness, when destiny strikes in a bad way. They're really interconnected, but not in a way that we wanted to be.Hindi lahat ng gusto natin ay makukuha natin. Minsan may mga bagay na kailangan nating tanggapin dahil resulta iyon ng mga desisyon ng tao. Minsan kailangan nating tanggapin na wala na ang paborito nating pagkain sa tindahan dahil may mga nauna nang bumili, desisyon lang natin na pumunta roon nang hindi maaga, o desisyon lang ng tindera na huwag tayong pagbilhan. Destiny doesn't have the control of it, we have it. It's my belief right now.Kung gusto mong kumain, kumain ka lang dahil desisyon mo 'yon.
CHAPTER 81Sinusubukan ni Mama na kunin ang bag sa sahig. She's growling trying to grab the strap using her finger foot.Ginagapangan naman ako nang kaba habang unti-unting lumalapit ang paanan ni Mama sa strap ng aking bag.Isang kaluskos sa pintuan ang nagpadungaw sa amin."Hoy ano 'yan?!"A guy earlier came. Napatingin agad siya sa bag na pilit inaabot ni Mama. He kicks it out, napatili si mama, nagsitapunan ang laman ng aking bag! Gumulong din ang ballpen palabas at ang wallet ko ay dumungaw sa may zipper ng bag."Sa tingin n'yo makakatakas kayo sa amin?!" humalakhak ang lalaking hindi ko kilala.May pumasok ding lalaki sa loob. My eyes darted on my bag, malayo na 'yon dahil sa pagkakasipa ng lalaki at kung pilitin ulit ni Mama na kunin 'yon ay baka saktan nila siya.I gritted my teeth."Hoy, Bruno. Kunin mo ang wallet sa bag niya," saad ng isang kakapasok pa lang kanin
CHAPTER 80 Naramdaman ko na lamang na huminto ang Van. Bumukas ang pintuan at panay ang pagsisisigaw nina Xianny at Mama. I felt some hands pushed me ouside the van, agad akong napadaing nang napadausdos ako sa sahig. Despite the pen, a tight grip was on my shoulder trying to make me stand. Paika-ika akong naglakad kung saan man ako balak dalhin ng mga demonyong ito. Hanggang sa naramdaman ko na sumalampak ang pwetan ko sa sahig. Napadaing pa lalo ako at mas ininda ang galit kaysa sa sakit na nararamdaman. A cloth that covered my eyes, blocking my view, suddenly fell off of my face. Agad akong nasilaw sa liwanag na pumasok sa aking paningin. I squinted my eyes before I recovered my vision. There, a man standing in front of me. Napalingon ako sa paligid at nakita si Mama na humahagulhol sa iyak at wala na ring piring sa mata. Mariano Garcia, for months of being imprisoned, looked so old to me. Mahaba na ang kaniyang buhok at puwede nang pamugaran ng ibon. Iyong mukha niya ay
CHAPTER 79Limuel already went into me. Bago pa niya makita ang mga luha ko ay agad ko iyong pinunasan. With my artificial smile, I faced him.Nasu-suffocate ako dahil sa dami ng taong pumapasok ngayon. I sighed when he went in front of me"Do you want to get some air?" tanong ko.He gazes at me confusingly, nawala ang kakaunting ngisi sa kaniyang labi. He held my jaw and made eye contact."Is something wrong?" he pressed, "Why were you talking to Talia? Did she say something to you?"I tried to give a joyful face at him, with all the smiles I could muster, I giggled."Nangumusta lang siya sa akin. Tara?" anyaya ko. Isinabit ko ang aking kamay sa kaniyang balikat.Humigpit ang hawak ko sa kaniya. Staying beside him felt so comforting, pero ngayong naiisip ko na nagpapakumbaba siya para sa akin ay tila punyal akong pilit na dumidikit sa kaniya.Limuel had such
Credits to: Can’t Take My Eyes Off YouSong by Frankie Valli ‧ 1967CHAPTER 78"I'll take care of Cherry," Limuel's voice cut through the crowd.Hinila niya ako at inilayo sa mga katrabaho kong pilit na tinatanong kung ano ang nararamdaman ko tungkol sa aking nalaman.This party isn't the same as before. People were having fun, but I don't feel it anymore.Dinala ako ni Limuel sa isang sofa kung saan ay walang masyadong umuupo. He eased me down gently, his touch light on my arm, but my heart hammered wildly in my ears."L-Limuel... Ang Daddy mo... N-Nakatakas," saad ko sa nanginginig na boses.He sat next to me. Hinawakan niya ang isang kong balikat habang ang isa ay sa kamay ko. He pinched it trying to comfort me. He looked at me worrily."I know... Don't worry about it, okay?" he murmured, his thumb tracing small circles on my hand. I bit my lips so ha
CHAPTER 77I can't help myself anymore. We're inside of his tree house.I began kissing him in shallow to deep kisses. Noong una ay hindi siya gumaganti ngunit nararamdaman ko nang unti-unting gumagalaw ang kaniyang labi sa halik ko.He's now sitting on a couch, nakakandong lang ako sa kaniya.His hand slid up to my bare tummy, fingers tracing the soft skin there, sending little sparks racing across it. My own hands cupped his jaw, tilting his head just right to pull him into even deeper kisses, our breaths hot and fast.Mas lalong nag-init ang aking katawan nang maglaban ang aming mga dila. My buttox started to sway as I felt his hardness. Para akong nababaliw sa binibigay niyang init.Suddenly, we stopped kissing. He gazes at me lustfully."Cherry, I am still courting you. Enough with the kissing," aniya.Napangisi ako."Bukas ka na lang magsimulang manligaw!""Why? You miss my body?"







