CHAPTER 7: Judgment

Kyros invited me to Ferroro’s Thanksgiving party. His brother, Maximus, the current company president, had expanded the business to major metropolitan centers, including Singapore and Dubai.

Nabalitaan kong plano niyang permanenteng manirahan sa Bryston City ngayong tapos na ang proyekto sa konstruksyon na siya mismo ang namamahala sa ibang bansa, pero wala akong ideya kung gaano katagal.

Ginampanan ko ang tungkulin ko bilang nobya ni Kyros. Nakalingkis ang kamay ko sa kanyang braso nang pumasok kami sa grand hotel. The space glittered with familiar faces from our social circle, including Royal and several other friends who always attended these prestigious events. 

Bagaman inaasahan ko na ang presensya ng aking ama at ni Cristina, bumaliktad pa rin ang sikmura ko nang mamataan ko sila sa kabilang panig ng silid. Nakakapit si Cristina sa aking ama na parang linta, kahit alam nil ana nakatingin sa kanila ang lahat. Mabait tingnan ang ilang kilalang tao, may plastik na ngiti sa labi, ngunit matalim magsalita ang ilan lalo na kung mafe-feel nila na makaaangat sila sa ‘yo. 

And that’s Cristina. Hindi ko gusto na isinasama nila ako sa drama. 

Ngunit mas kinamumuhian ko ang aking sarili, dahil ako ang mismong nagpatuloy sa kanya sa aming tahanan.

Nang magkaroon ng tiyansa si Mr. Harrington, ang assistant ng aking ama, ay nilapitan ako at binulungan. “Miss, Mr. Sinclair requests your presence for a conversation.”

I scoffed. “Tell him I don’t have time for his B.S.”

Kung hindi lang dahil sa mga shares ng aking ina sa ospital kung saan ako nagtatrabaho, matagal na niya akong kinaladkad pabalik sa mansyon at pinilit na pumasok sa kompanya ng mga Sinclair. 

Nanatiling kalmado si Mr. Harrington “Miss, sinabi po ng boss na malalaman ninyo ang mangyayari kung hindi kayo pupunta sa pribadong silid na inarkila niya.”

My jaw tightened. Tinitigan ko siya nang masama, ngunit nanatiling walang ekspresyon ang kanyang mukha.

Nang may pag-aatubili, humarap ako kay Kyros. “Babe, kailangan ko lang kausapin nang saglit ang dad ko.”

“Gusto mo bang samahan kita?” tanong niya.

Tumanggi si Mr. Harrington bago pa ako magsalita. “Ipinipilit po ng boss na manatiling pribado ang pag-uusap nila ni Miss Gazelle.”

Naghabilin ng isang halik si Kyros sa aking pisngi, habang ang kanyang mga mata ay nakatitig sa akin. “Bumalik ka agad sa akin pagkatapos. Sobra kitang namiss nitong isang buwan na nagkahiwalay tayo. May nakahandang yate para sa gabi na ito. Inaasahan kong makapag-relax tayong dalawa pagkatapos ng party.”

“These two love birds! Huwag n’yo kaming inggitin,” wika ng isang ginang na kausap ni Kyros. 

“Kyros, saglit lang si Miss Gazelle pero hindi mo kaagad matiis na mawala siya sa paningin mo.”

“Miss Sinclair, napakasuwerte mo dito kay Mr. Ferrero,” wika ng isa pa. 

“Everyone is looking forward to the wedding of the year happening this month.”

Napansin kong nagliwanag ang mukha ni Kyros sa labis na pagmamalaki habang ninanamnam ang mga papuri at paghanga sa aming relasyon.. Hinalikan ni Kyros ang kamay ko. Ginampanan ko naman ang tungkulin ko bilang edukadang babae at ngumiti sa grupo bago ako tumalikod at sumunod kay Mr. Harrington. 

Kinatagpo ko ang aking ama sa pribadong silid. 

“People are turning against Cristina and me, including some of my closest friends—because they think you disapprove of our relationship! Kung ipinakikita mo lang sana na ayos sa ‘yo at maluwag sa loob mo ang relasyon namin, hindi kami magiging tsismis sa pagtitipon na ito!”

The audacity!

“Lumipat ako sa puder ni Kyros para pagtakpan ang nakadidiri mong pakikipagrelasyon, at ngayon inaasahan mong magpanggap ako na maayos ang lahat?”

Nang pakasalan ng aking ama si Cristina, marami ang nagtaas ng kilay. Ang desisyon kong iwan ang mansyon ng pamilya ay naging dahilan upang madaling mapagtanto ng mga kasosyo sa negosyo at mga social circles ang katotohanan—alam ng lahat na hindi ko sinasang-ayunan ang kanilang relasyon. 

Ngunit sinagot iyon ng PR aking ama na kaya ako umalis ng mansiyon ay dahil lumipat ako sa villa ni Kyros para sa plano naming magpakasal. 

Did my father like Kyros? Maybe. But if he had to choose someone from the Ferrero family, it would undoubtedly be Maximus

Humikbi si Cristina na naroon sa kanyang tabi na kanina ko pa hindi pinapansin. 

“I feel so utterly useless.  Ako ang may kasalanan kung bakit nasira ng relasyon ninyong mag-ama at nasira ang reputasyon mo, darling,” bulong niya habang kumikinang ang mga pekeng luha sa kanyang mga mata.

My father stroked her back, gazing at her like a love-struck young man rather than a seasoned businessman. 

“Gazelle,” he said, turning his attention back to me, “you must invite Cristina to join the Pink Girls Code. That will be her first step into society, allowing her to integrate into your social circle. Hindi ba’t magkaibigan naman kayong dalawa?”

“No! Dahil hindi ako nakikipagkaibigan sa mga pekeng tao.” Matalas at pinal ang tono ng aking boses. Tumalikod ako at tinungo ang pintuan.  

Bago ako makarating sa pintuan ay hinarangan ako ng dalawang bodyguard para ipaalam na hindi pa tapos ang pag-uusap namin ng aking ama. Binalot kaagad ako ng takot matapos sumilaw sa akin ang malalaki nilang katawan. 

Sumikip ang aking dibdib habang ang matinding kaba ay tila sumasakal sa aking leeg. Binalikan ako ng nakaraan kung saan ang pinagkatiwalaan kong bodyguard ay tinulungan ang kidnappers. The way they had forcibly restrained me, the stinging pain of their hands striking my face.

“Ahhh! Order your bodyguards to move immediately!” tili ko, habang napaatras. Lantad na lantad sa aking mukha ang hindi mapigilang takot!

Halatang napasinghap si Cristina sa inakto ko na para akong nabaliw sa sandaling iyon. Nataranta naman ang aking ama, ngunit si Mr. Harrington ang nagbigay ng pinal na utos. 

“Leave her alone!” mabigat nitong sabi sa dalawang bodyguard na tinakasan na rin ng kulay. 

Sinamantala ko ang pagkakataon para tumakas, mabilis na lumabas ng silid at tumakbo sa mahabang pasilyo.

Tuluyan na akong binalot ng panic attack, na tila sumasakal sa aking dibdib at nagpapalabo sa aking isipan na parang isang mahigpit na sipit na hindi matatakasan, na lalong sumisikip sa bawat desperadong paghinga ko. 

I was about to enter the ladies’ restroom, only to find it marked with an “Out of Order” sign!

Dahil sa desperasyon, sumilip ako sa banyo ng mga lalaki. Mukha namang walang tao. Nang hindi na nagdalawang-isip, pumasok ako sa loob at nagmadali patungo sa lababo. Kailangan ko lang talaga ng sandaling makahinga!

Nagpapatuyo ako ng mga kamay nang makarinig ako ng mga ungol. Mahina, at hindi mapagkakamalang mga tunog ng sarap na nagmumula sa isa sa mga cubicle. Shit! Someone actually had the audacity to hook up in here?

Ngunit bago pa ako makalabas ay pumasok ang taong hindi ko inaasahan, si Maximus. The man I hadn’t seen in five years.!

Napatigil ang aking paghinga nang magtagpo ang aming mga mata. Kusang bumuka ang aking mga labi, at isang mahinang singhap ang kumawala habang pinagmamasdan ko ang kanyang kakisigan. Lalo lamang pinatindi ng mga lumipas na taon ang kanyang nag-uumapaw na karisma, at binigyang-diin ng kanyang suot na tailored suit ang kanyang malalapad na balikat.

An inexplicable, searing heat surged through me as I locked eyes with his stormy gray gaze. The air between us crackled, heavy with unspoken words.

A woman’s ecstatic cry pierced the air from the occupied stall. “Oh, my fucking god! Bilisan mo! Bilisan mo pa, Kyros!”

Sa sandaling iyon, pareho naming alam ni Max kung sino ang eksaktong nilalang ang naroon sa loob.