Chapter 8

Chapter 8

Importunate

"Hello po, Kuya, good morning po. Daan po kami dito, ha? Huwag mo po ulit awayin ang Mama namin!" malakas na sigaw ni Jon sa lalaking nakatayo sa labas ng ginagawang building.

Mukhang alam niyang dadaan ulit kami at makikipagkulitan na naman sa mga bata, na gustong-gusto ng mga anak ko. Kahit na sinabihan ko na sila na huwag masyadong makipag-usap sa lalaki dahil hindi naman namin siya kilala.

"Good morning po!" sabay na bati rin ni Jan at Jam.

"Hey, kids! Nice to see you again here! Good morning to all," nakangiting bati ni Jupiter sa mga bata, pero sa akin naman nakatingin.

"Huwag mo na silang kakwentuhan. Late na sila sa paaralan," singit ko.

"Late po kasi gising si Mama, kaya male-late na po ulit kami, Tito pogi," sabi ni Jam.

"Hirap niya po gisingin, Tito," sumbong pa ni Jan.

"Kailangan pa po namin sumigaw para lang magising si Mama, tapos sisimangot siya," segunda naman ni Jon.

"Parang nguso na po ng bibe ang nguso ni Mama eh. Tapos ang mata ni Mama parang lasing na pusa," panlalait ni Jan sa itsura ko.

Humalakhak naman ang lalaki, pati ang tatlong bata, gumaya na rin sa pagtawa niya. Napairap ako sa hangin.

"Sige mga anak, makipagkwentuhan na lang kayo sa taong iyan. Hindi na kayo papasok sa paaralan, okay?" seryoso kong sabi sa kanila.

"Sorry po, Mama," paumanhin agad ni Jon.

"Mama, puwede po ba siyang magpasyal sa bahay para may kalaro po kami na malaking tao?" tanong pa ni Jan.

"Ayaw namin sa mga kalaro namin na mga bata sa bahay, Mama. Iyakin sila eh," nguso ni Jam.

"Kunting tulak lang, iiyak na sila. Nako, Mama, mga lampa sila!" sabi ni Jon.

"Hindi puwede, mga anak, ang magpasok sa bahay ng stranger, lalo na't lalaki pa. Hala, lakad na," sabi ko at hindi ko na pinansin si Jupiter.

Ngayon ko lang na naman ulit ito nakita dito. Hindi ko pa pala natanong kung alin sa tatlo ang permanente nitong trabaho. Ang delivery boy ba? Ang construction worker o magnanakaw? Alin ang mas mabilis kumita ng pera sa tatlong 'yan? Tanong ko pa sa isip ko.

'Syempre yung magnanakaw, ano pa nga ba?' sagot ng isip ko.

"Alis na kami. Sa susunod, 'wag ka na magpapakita dito dahil nawiwili na ang mga bata sa pakikipagkwentuhan sa'yo," seryosong sabi ko.

"Ay, grabe ka naman! Gusto mo bang mawalan na ako ng trabaho, ha?" sagot naman nito.

"Ang sabi ko lang, 'wag ka na magpapakita. Kung maaari, sa loob ka lang, wag na dito sa labas. Nakakaperwesyo ka na!" sikmat ko.

"Na-perwesyo raw? Hindi naman, di ba, mga kids?" tanong pa ni Jupiter sa mga bata.

"Hindi po. We like you po. Gusto namin ikaw kausap po at kalaro," ngiti ni Jan.

"Oh siya, tama na, lakad na!" awat ko na.

"Bay-bay po, Kuya,"

"Bay-bay po, Tito,"

"Bay-bay po, pogi na Tito," sabay-sabay na sambit ng mga bata.

"Tsee!" sabi ko naman, na ikinatawa ng lalaki.

"Sungit talaga ng Nanay Jelang ninyo, mga kids," ngiti ni Jupiter.

"Yes po,"

"Opo!" sabay na naman sila.

Pagalit ko na naman silang inutusan na maglakad na. Tumalima naman sila agad.

Nagmadali na akong bumalik pauwi dahil nagpachange schedule ako sa trabaho ko. Gusto ko kasi na makasama sa gabi ang mga anak ko at maturuan pa sa mga assignment nila at sa pagbabasa. Pag-uwi ko kasi sa gabi, tulog na silang tatlo.

Naawa naman ako sa kalagayan nila, wala na nga silang ama, wala pang ina na nakakasama sa pagtulog. Nahabag ako sa mga anak ko. Kaya gagawin ko ang lahat upang mapunuan ko lang ang pangangailangan nila. At mamahalin ko sila higit pa sa buhay ko.

Nagulat ako nang may humarang sa dinaraanan ko. Ganito ba ka-occupied ang utak ko na hindi ko man lang namamalayan na nakarating na ako dito sa ginagawang building?

"May problema ba?" agad na tanong ni Jupiter. "No, pansin ka at hindi mo naririnig ang pagtawag ko," dagdag pa nito.

"Bulag at bingi talaga ako kapag ayaw ko sa nakikita kong tao," sagot ko naman. Tumawa lang ito.

"Papasok ka na ba sa trabaho mo?" tanong pa nito.

"Bakit ka nagtatanong?"

"Masama ba?"

"Oo, lalo na't hindi tayo magkakilala," sikmat ko.

"Grabe ka talaga. Jupiter Stana, at your service, Miss Sungit. Pwede na tayong maging close? Nagpakilala na ako sa'yo, Miss binibining masungit," yumukod pa ito sa harap ko.

Pinalo ko naman ang ulo niya. Imbes na magreklamo ang lalaki, tumawa lang ito sa ginawa ko.

"Ano nga pala ang gusto mong klase ng close? Yung close na parang magkapatid o close na magkadikit? Pwede rin 'yung close na magkaibigan o magkakilala?" tanong nito.

"None of the above. Lobat na ang energy ko sa’yo! Sige na, mag-charge pa ako. Nadi-drain ako sa'yo," sagot ko.

"Sige, para may lakas ka mamaya," kindat nito.

"Natural, kailangan ko ng lakas para sa pagtayo ko maghapon. Idagdag pa ang mga makukulit na kustomer at ikaw. Huwag ka na manggulo pa sa department store."

"May delivery mamaya," sabi nito. Napatigil ako at lumingon sa kanya.

"Ano ba ang permanente mong trabaho? Ang construction worker ba? Delivery boy o magnanakaw? Pwede rin holdaper?" tanong ko. Mapanuri kong tinitigan siya.

Sasagot na sana siya nang may tumawag sa kanya mula sa loob ng gusali.

"Talk to you later, Miss binibining masungit, bye!" nagmadali na itong umalis sa harapan ko. Mukhang may problema sa loob ng gusali.

Ako naman ay nagmadali ng umuwi sa bahay ko.