Chapter 9

Chapter 9

Selling Balut

"Mama, puwede po kami kumain ng balut?" tanong ni Jon.

"Puwede po ba sa amin kumain ng balut, Mama?" dagdag na tanong ni Jan.

"Gusto ko rin po, Mama, ng shetsharon at bomb corn po," sabi naman ni Jam. Napalingon ako sa anak kong babae.

What? Shetsharon at bomb corn? Saan naman niya nakuha ang salitang bomb corn?

"Anong bomb corn, anak?" tanong ko kay Jam.

"Yung niluluto po na buto ng corn tapos mag-boom!" sagot ni Jam. "Turo ni Jan, Mama, bomb corn daw ang tawag po eh," dugtong pa ni Jam.

"Yes, it's bomb corn. I saw it on TV, noong niluto po nila yung buto ng corn. Parang yung tunog pa, Mama, pogs, pugs, pyang, chugs. Ganyan po, Mama, ang tunog," sagot naman ni Jan. Napahagikhik kami ni Jam.

"Kaya gusto po namin kumain ng ganun, Mama, bomb corn po," ungot ni Jam.

"Gusto ko rin po. Gusto ko rin po ng shesharon na may suka na maasim po," singit ni Jon.

"Me too, Mama."

"Gugutom po kami, eh, please Mama. Lagi po kaming mabait kay Nanay Rosing at Tita Susan," sabi pa ni Jam.

"Yes po, nag-listen kami palagi, Mama," segunda naman ni Jan at yumakap pa sa akin.

"Heto na naman yung paglalambing ninyo kay Mama para pumayag lang ako," ngiti ko naman. Yumakap na silang tatlo sa akin.

"We love you, Mama namin," sigaw pa ng tatlong makukulit na bata. Napapikit pa ako dahil mukhang nabingi na yata ako.

Alas otso na ng gabi, kaya sinuutan ko sila ng sombrero. Diyan lang naman kami sa kanto bibili, kaya isasama ko na lang silang tatlo. Safe naman kami dito.

"Huwag maglikot sa daan ha? Huwag pasaway dahil nag-iisa lang si Mama, hindi ko kayo kayang habulin na tatlo. Kaya behave para mabilhan ko na kayo ng gusto ninyong pagkain," mahinahon kong bilin sa mga bata.

"Opo Mama. Salamat po," sabay nilang sabi.

Napangiti naman ako sa kabaitan nila.

Pasalamat na lang ako na kahit makulit, madaldal, at malikot sila, ay palagi naman silang nakikinig sa mga bilin ko at sinasabi ko. Lagi kong pinapaalala na makinig sila dahil nag-iisa lang ang Mama nila.

"Whoa! Narinig mo 'yun, Mama? May baluuuuut," sigaw ng anak kong si Jon habang ginagaya pa ang pagtawag ng nagbebenta ng balut. Hindi ko mapigilan ang hindi matawa, ganun din ang dalawa kong pang-anak.

"Ang kulit mo, anak," natatawa kong sabi.

"Baluuuuuut, lapit ka dito! Bibili kami. Baluuuuut!" sigaw rin ni Jan.

Kita kong papalapit na dito ang magbabalut. Excited naman ang mga anak ko na bumili ng balut. Pangalawang beses na silang nagsabi na gusto nilang kumain ng balut. Ngayon ko lang sila pinagbigyan dahil hindi ko sila pinagbigyan kumain ng balut noon dahil mataas ito sa protina at cholesterol. Hindi rin puwedeng mag-over eat sila ng balut baka mahirapan silang mag-digest.

"Hello po, bili po kami ng balut," sabi agad ni Jon.

"Mama, tingin mo, may shetsharon pa sila at bombcorn," kinilig pa ang anak kong babae.

Natawa ang maglalako, pero napatigil ako nang parang nabosesan ko ang tawa niya.

"Planeta?" paninigurado ko.

Really? Magbabalut na naman ang sideline nito? Hindi ba siya napapagod sa maghapon nitong trabaho sa construction at delivery?

Tinanggal naman nito ang suot na sombrero sabay yukod sa harapan namin.

"Whoah! TITO, KUYA, TITO POGI!" malakas na sigaw ng tatlo. Excited pa silang lumapit at tumingala sa lalaking nasa harapan namin.

"Pang-apat mo ng sideline ito, ha?" puna ko.

Pero tungkol sa magnanakaw, di ko siguradong iyon. Natatawa lang siya kasi kapag tinatanong ko kung siya ba ay magnanakaw.

"Don't mind my sidelines, Miss Sungit na gumanda dahil nakita mo na naman ako," ngisi nito. Sumimangot ako.

Ang dami talagang alam ng lalaking ito. Parang tanga lang, eh.

"Maganda talaga ang Mama namin, Tito. Ligaw mo po siya, ah?" inosenting tanong ni Jon.

Ang anak kong si Jon talaga ang excited akong magkaroon ng manliligaw. Para daw hindi na ako malungkot. Nakikita kasi nila ako minsan na tulala at malungkot. Pero ang dahilan ng aking kalungkutan ay ang maagang pagkawala ng aking ama, ang Lolo nila.

"Anak, kung ano-ano 'yang sinasabi mo, ha!" suway ko agad. "Bili na ng gusto ninyo para makauwi na tayo. Magbabasa pa kayo, di ba?"

"Kuha na kayo ng gusto ninyo, mga kidos. Libre ko na kayo, pero hindi pwede kumain ng maraming balut, ha. Nakakasama yan sa kalusugan ninyo, one is enough," mahinahon na sabi ni Jupiter sa mga bata.

"Opo, sinabi na rin po ni Mama iyan sa amin. Nag-call po si Mama sa'yo para sabihin mo rin yan sa amin, ah?" tanong ni Jam.

Humalakhak naman ang lalaking makulit na ito. "No, baby, alam ko lang kasi gano'n ako noong bata ako. Sumakit ang tiyan ko sa dami kong kinain na baluuuuuut! Nagpororoooot pa ang pwet ko," kwento ni Jupiter. Nagtawanan naman ang mga bata.

Ang suwabe ng boses nitong nagbigkas sa balut. Kaloka, heto na naman ako.

"Sige po, isa-isa na lang po. Bait po kami at kikinig rin sa mga matatanda," sagot ni Jan.

"Oh siya, kuha na," singit ko naman. "Hindi mo pa sinasagot ang tanong ko, lalaki!" mariin kong bulong sa kanya.

Tumawa lang ito at naki-join na sa mga bata.

"Wow! May itlog pa na maliliit, Mama. Tingin, ikaw po, gusto mo rin po ba, Mama, ha?" tanong ni Jan.

"Okay lang ako, anak. Kuha na kayo ng gusto ninyo para makauwi na tayo."

"Bakit excited kang umuwi, Miss Sungit? Nakikipagkwentuhan pa ang mga bata sa akin, eh," malumanay na sabi nito.

"Nagtitinda ka ng balut, lalaki, wala ka nang maibenta kung makikipagkwentuhan ka sa mga bata. At isa pa, gabi na, kailangan na ng mga bata gawin ang mga assignment nila bago matulog," seryoso kong sabi sa kanya.

"I understand. See you next time, mga kids. Okay na ba ang lahat? Tara na, hatid ko na kayo sa bahay ninyo," presenta pa nito.

"Huwag na, gusto mo lang malaman kung saan ang bahay namin, eh," tanggi ko agad.

Pero ang mga bata hinila na ang lalaki patungong bahay namin. Hindi ko lubos akalain na kay dali nilang pagkatiwalaan lang lalaking ito.