Chapter 7

Chapter 7

He Festering My Day

Pansit at tinapay ang order ng gagong lalaki. Tapos tag-isa kaming Ice Milo. Tanghali na, tapos ganito ang kakainin naming dalawa?

"Meryenda time, Miss Sungit na gumanda dahil kasama ako!" kindat niya.

"Nagmukha na akong itik dahil kasama kita!" irap ko. Humalakhak naman ang lalaki.

May itsura talaga ang lalaking ito. Pero bakit delivery boy lang ang trabaho niya? Tapos sideline niya construction worker. May potential ito na maging model kung gugustuhin niya. Kaso gusto yata nito ng happy-go-lucky vibes.

"Kain na. High blood ka na naman agad. Nagmamagandang loob lang naman ang gwapong lalaking ito eh," pa-cute pa nito sa akin.

"Kanina pa ako naaalibadbaran sa itsura mo, planeta! Gwapong-gwapo ka sa sarili mo, mukha ka namang alien. Singkit na kuwago!" pang-aasar ko pa.

Bigla itong nabilaukan dahil sa pagtawa! Agad siyang uminom ng Milo niya na mas lalong nagpaubo sa kanya.

"Deserve!" sambit ko habang nakahalukipkip akong nakatingin sa lalaking maluha-luha dahil sa pag-ubo sa harapan ko. Kahit ang pag-ubo nito, halatang may itsura rin.

Namumula ang mukha nito sa pag-ubo. Ang cute ng gago! puri ko sa isip ko.

"Tse!" sambit ko. Dahil na-realize kong kanina ko pa pala siya pinupuri nang hindi ko namamalayan.

"I almost died from coughing!" namaos pa ang boses nito.

"Kasalanan mo 'yan!"

"Paano kasi, may singkit bang kuwago?" tanong niya sa akin.

"Kung ayaw mo, e di singkit na tarsier!" pa-irap na sambit ko.

Humalakhak naman ito. Napapalingon na ang mga tao sa paligid namin dahil sa kaingayan ng lalaking ito.

"Yang tawa mo, abot hanggang planetang Jupiter na. Parang tawa ng kalabaw, nakakabulahaw ka na sa mga kumakain dito!" sikmat ko.

Gusto ko rin talaga tumawa, kaya lang pinipigilan ko ang sarili ko. Kung ano-ano na ang mga pinagsasabi ko. Nahawa na ako sa mga anak kong pasaway.

"Your nonchalant, aren't you? Hindi ka man lang ba natatawa sa mga sinasabi mo sa akin?" nakangiti na nitong tanong sa akin.

"Ako ang nagsabi, ako pa ba ang unang tatawa sa sinabi ko?" balik tanong ko.

"You can at least join me to laugh, though."

"Ang demanding mo, lalaki!"

"Para naman sumaya ang mukha mo, babae. Look at my face, very young good-looking face. Fresh from natural smile and laughing happily ever after," halakhak na naman nito.

"Ewan ko sayong lalaki ka! Oh, tapos na akong kumain. Maiwan na kita dito, late na ako sa trabaho ko. Kapag nabawasan ang sahod ko, disabled connection ka na talaga sa akin!"

"Hatid na kita sa pwesto mo," presinta nito.

"Huwag na, baka mas lalong masira ang araw ko ng dahil sa'yo!" tanggi ko agad.

Wala ba itong gagawin na trabaho at nag-aaksaya pa ng oras na ihatid ako?

"Hindi ka nga tumanggi sa libro ko, di ba?"

"Hoy! Tumanggi ako, huh! Ikaw lang itong makulit na feeling close sa akin na basta na lang nanghila diyan!" inis na sambit ko.

"Okay. Okay, relax, itik ko!" hila na niya sa akin. Nalukot na naman ang mukha ko sa pagtawag niya sa akin ng itik ko.

"Bwesit ka talaga! Perwisyo ka sa buhay ko," sabay bawi ko sa kamay ko na hawak niya.

"Gustong-gusto mo naman, di ba?" pang-aasar pa ng lalaki.

"Shhh! Disconnected!" sambit ko at nauna na akong naglakad palayo sa lalaki.

Napakakulit. Parang siya ng mga anak ko! Mabuti na lang mahaba ang pasensya ko, dahil na rin sa mga anak ko, kaya naiakma ko sa ibang tao.

Tatawa-tawa naman itong sumunod sa akin hanggang sa department store. Kita ko ang pagtingin ng ibang mga katrabaho ko, pero wala akong pakialam.

"Bye, Miss Rider! Wait for me later, ihahatid kita gamit ang sasakyan kong kariton," bungisngis pa nito.

"Umalis ka na dito, siraulo ka! Baka gusto mong matadyakan hanggang makarating ka sa planeta ninyo! Ang weird mo, para kang baliw!" irap ko at tumalikod na.

Natatawa naman itong nagpaalam na. Sinensyasan ko lang itong umalis na, pero nagpahabol pa ako ng salita.

"Hoy, delivery boy na Englisero! Huwag ka nang bumalik pa dito!" sigaw ko sa kanya.

Nakakuha na tuloy ako ng atensyon sa ibang katrabaho ko at mga mamimili. Nakakahiya.

"Hoy, babaita ka! Sino 'yan?" tanong ng kaibigan ko.

"Singkit na kuwago. Feeling gwapo, stress ang inabot ko sa kanya!" sagot ko sa usisa ng kaibigan ko. Humalakhak naman ang kaibigan ko.

"Ang gwapo niya, tapos tatawagin mo lang na singkit na kuwago?" malakas na naman itong tumawa.

"Nainis ako eh, tawagin ba naman niya akong itik. Bwesit siya eh," simangot ko.

Hindi na naman mapigilan ng kaibigan ko ang tumawa.

"Itik na taga-produce ng itlog na balut? Pambansang itlog ng Pilipinas na favorite ng mga tambay sa kanto! 'Yung kuwago na gising sa gabi, pero walang eyebags, pero malaki ang mata? Nice combination, sista!" hagikhik ng kaibigan ko.

"Isa ka pa! Layuan mo na nga ako. Late na nga ako, dumagdag mo pa," simangot ko.

"Minuto lang naman, kaya ayos lang 'yan sa manager natin. Huwag ka na mag-stress diyan!" alok pa nito.

"Sige na, bye. Balik ka na sa pwesto mo. Dahil marami na namang bubuyog dito, sarap nila pausukan eh," parinig ko sa ibang katrabaho namin.

Tumawa lang rin ang kaibigan ko at umalis na sa pwesto ko.